Disput.Az

Jump to content


Photo

Sunni- Shia


This topic has been archived. This means that you cannot reply to this topic.
277 replies to this topic

#131 kapitan

kapitan

    Pro-Active

  • Amateurs
  • PipPipPip
  • 161 posts
  • Offline

Posted 10 November 2004 - 16:27

Hemin meseleye tefsir alimi Hafiz İbn Kesirin münasibeti ise beledir: "El-Ehzab suresinin 33-cü ayesi peyğemberin (s) zövcelerinin Ehli-beytden olmalarına delalet edir. Bu aye onların haqqında nazil olub ve onun, peyğemberin (s) zövcelerini, elece de onlarla beraber başqa insanları ehate etmesi daha heqiqete uyğundur". Sonra o deyir: "Qur’anı diqqetle oxuyan şexs «el-Ehzab» suresinin 33-cü ayesinde qeyd olunan Ehli-beyt ifadesinin peyğemberin (s) zövcelerine işare etdiyine şübhe etmez, çünki ayenin mezmunu buna delalet edir. Ona göre Allah-teala bütün bunlardan sonra buyurur:
«Allahın evlerinizde oxunan ayelerini (Qur’anı) ve Hikmeti (Peyğemberin qoyduğu qayda-qanunu) xatırlayın…» («el-Ehzab», 34).
Bu o demekdir ki, ey peyğemberin (s) zövceleri, Allah-tealanın peyğemberine (s) Qur’an ayelerini ve Sünneni sizin evinizde nazil etdiyini bilin". Bu ayeni böyük alim Qatede bele şerh edir: "Bütün insanlardan ferqli olaraq size verilen bu ne’meti xatırlayın. Çünki vehy başqa insanların yox, mehz sizin evde nazil olurdu. Bu ne’mete ve rehmete en çox layiq görülen qadın ise peyğemberin (s) zövcesi Aişedir ® ". Peyğember (s) bildirib ki, zövceleri içerisinde yalnız Aişe ® ile birlikde olduğu zaman ona vehy nazil olub. Be’zi alimler bunun Aişenin ® peyğemberin (s) bakire olaraq evlendiyi yegane qadın olması ve peyğemberden (s) başqa heç kimle bir yastığa baş qoymaması ile bağlı olduğunu bildirirler. O bütün bu xüsusiyyetlere göre hemin şerefe layiq görülüb ve belelikle, eger peyğemberin (s) zövceleri Ehli-beytden sayılırlarsa, onda onun qohumlarının bu adla çağırılmağa haqları daha çox çatır. Bu barede peyğember (s) hedislerinden birinde buyurur: «Ey Rebbim! Bunlar menim Ehli-beytimdir ve Ehli-beytim daha haqlıdır!»
Mehemmed peyğember (s) kimlerin onun Ehli-beytinden olduğunu öz hedislerinde bildirib. İmam Buxari Enes bin Malike ® istinaden peyğemberin (s) Zeyneb bint Cehş ® ile evlenmesi hadisesini revayet edib. Hemin hedisde peyğemberin (s) Aişenin ® otağına gelib: «Ey Ehli-beyt! Allahın rehmeti ve salamı size olsun!» – dediyi ve Aişenin ® ona: «Sene de Allahın rehmeti ve salamı olsun! Ehlin necedir? Allah mübarek etsin!» – deye cavab verdiyi, sonra peyğemberin (s) bütün zövcelerinin otaqlarını gezerek onlara eyni sözlerle müraceit etdiyi ve Aişenin ® verdiyi cavabı tekrar etmeleri qeyd olunur.
Bununla peyğember (s) zövcelerinin onun Ehli-beytinden olduqlarını bildirir. Bu barede yalnız islam ümmetinin en feziletli şexsiyyetlerinden sayılan peyğemberin (s) sehabelerine (Allah onlardan razı olsun!) qarşı üreyi kinle dolu olan şexs mübahise ede biler.
Böyük alim İbn el-Qeyyim alimler arasında Eli-beyt ifadesinin kimleri ehate etmesi meselesi etrafında da fikir ayrılığının mövcud olduğunu qeyd edir. O, bu mesele ile bağlı dörd fikrin ireli sürüldüyünü bildirir:
Birincisi. Peyğemberin Eli-beyti sedeqe qebul etmeleri haram buyurulan şexslerdir. Hemin şexslerin kim olması ile bağlı üç fikir söylenilmişdir:
1– Şafii mezhebine ve İmam Ehmedden neql edilen bir revayete göre onlar Heşim ve Müttalibin oğullarıdır.
2– İmam Ebu Henifeye ve İmam Ehmedden neql edilen diger bir revayete göre peyğemberin (s) Eli-beyti yalnız Heşim oğullarıdır. Maliki mezhebinden olan İbn el-Qasimin de re.yi beledir.
3– Eli-beyt Heşimin oğullarından başlayaraq Qalib oğullarına qeder olan bir nesli ehate edir. Belelikle, Müttalibin, Ümeyyenin ve Nofelin oğulları da Eli-beytden sayılırlar. Bu Maliki mezhebinden olan Eşhebin re’yidir.
Sonra o, Eli-beyt dedikde sedeqe qebul etmeleri haram buyurulan şexslerin nezerde tutulması fikrinin İmam Şafiiye, Ehmede ve onların ekseriyyet teşkil eden yoldaşlarına mensub olduğunu bildirir.
İkincisi. Peyğemberin (s) ailesi onun övladları ve zövceleridir. Bunu Abd el-Berr «et-Temhid» kitabında qeyd edir. O, kitabının Abdullah bin Ebu Bekrden behs eden hissesinde Ebi Hemid es-Seidinin hedisini şerh ederken be’zi alimlerin peyğemberin (s) ailesinin onun zövcelerinden ve övladlarından ibaret olduğunu bildirdiklerini neql edir. Çünki, Malikin Neim el-Mucmirden revayet etdiyi hedisde deyilir: «Allahım! Mehemmede ve onun ailesine xeyir-dua ver!». Ebu Hemid es-Seidinin hedisinde ise deyilir: «Allahım! Mehemmede, zövcelerine ve övladlarına xeyir-dua ver». Alimler bu hedisin birinci qeyd etdiyimiz hedisi şerh etdiyini bildirirler. Bu hedislerden peyğemberin ailesinin onun zövcelerinden ve övladlarından ibaret olduğu aydın olur.
Üçüncüsü. Peyğemberin (s) ailesi Qiyamet gününe qeder onun ardınca geden insanlardır. Bunu İbn Abd el-Berr be’zi alimlerden revayet edib.
Dördüncüsü. Peyğemberin (s) ailesi ümmetinin teqvalı insanlarıdır. Bu qazi Hüseyn ve dilçi alim Rağibin re’yidir.
Sonra o her bir re’yin müellifinin istinad etdiyi delillere toxunur ve hansının sehih ve ya zeif olduğunu aydınlaşdıraraq, birinci re’yin, ondan sonra ise ikinci re’yin düzgün, üçüncü ve dördüncü re’yin ise zeif olduğunu bildirir. Çünki Mehemmed peyğember (s): «Heqiqeten, sedeqe almaq Mehemmedin ailesine yaraşmaz» , «Mehemmedin ailesi mehz bu maldan yeyer» , «Ey Allahım! Mehemmedin ailesinin ruzisini qut et» – hedisleri ile onun ailesi ile bağlı şübheni aradan qaldırmışdır. Belelikle, bu hedislerde qeyd olunan Mehemmedin (s) ailesi ifadesi bütün islam ümmetini ehate etmir. Hemçinin namazda dediyimiz «Eli-Mehemmed» sözleri ile hedislerde oxuduğumuz «Eli-Mehemmed» ifadesinin me’nası eynidir! Bu sözleri başqa cür şerh etmek düzgün deyil. Zövceler ve övladlar kelmesinin ayrıca qeyd olunmasına geldikde ise, bu tekce onların Eli-Beytden olmalarına yox, eksine, peyğemberin (s) ailesinin tekce onlardan ibaret olmadığına delalet edir. Çünki, Ebu Davud Ne’im el-Mucmire istinaden Ebu Hureyrenin peyğembere (s) bele salavat etdiyini revayet edir: «Ey Allahım! İbrahime xeyir-dua verdiyin kimi Mehemmed peyğembere, onun mö‘minlerin anaları olan zövcelerine, övladlarına ve Ehli-beytine xeyir-dua ver». Bu hedisde zövceler, övladlar ve Ehli-beyt sözleri bir yerde qeyd olunur. Bunun sebebi onların heqiqeten peyğemberin (s) ailesinden sayılmaları ve bu ada layiq görülmeye en çox haqları çatan insan olmalarıdır.
Böyük alim eş-Şaukeni de alimler arasında ayede qeyd olunan Ehli-beyt ifadesinin kimleri ehate etmesi meselesi etrafında fikir ayrılığının yarandığını qeyd edir. İbn Abbas, İkrime, Ata, el-Kelbi, Muqatil ve Seid bin Cübeyr hemin ayenin peyğemberin (s) zövcelerinden behs etdiyini ve orada qeyd olunan evin peyğemberin (s) zövcelerinin yaşadığı ev olduğunu bildirmişler. Onlar aşağıdakı ayelere esaslanaraq hemin fikirleri söylemişler:
«Ya peyğember! Zövcelerine bele de:…»; «Allahın evlerinizde oxunan ayelerini (Qur’anı) ve Hikmeti (Peyğemberin qoyduğu qayda-qanunu) xatırlayın. Allah (mö’minlere) lütfkardır, (bendelerinin bütün emellerinden) xeberdardır!»
(«el-Ehzab», 28, 34).
Hemçinin Mehemmed Abd er-Rehman el-Mübarekfuri şeyx Abd el-Haqqın «el-Lemeat» kitabında bele dediyini revayet edir: «Bilmek lazımdır ki, peyğemberin (s) Ehli-beyti sedeqe qebul etmeleri haram buyurulan şexslerdir. Onlar Heşim oğullarıdır. Buraya Abbasın, Elinin, Ceferin, Aqilin ve Harisin de aileleri daxildir. Bu ailelerin üzvlerine sedeqe almaq haramdır. Hemçinin peyğemberin (s) zövceleri de onun Ehli-beytindendirler. Burada müraciet onlara edilib. Bu ayede onları istisna etmek cümleler arasında uyğunluğu pozur.
Qeyd edek ki, tefsir alimi Razinin bu meseleye münasibeti beledir: «Ayede qeyd olunan Ehli-Beyt ifadesi peyğemberin (s) zövcelerini de ehate edir. Çünki ayelerin ardıcıl şekilde gelmesi buna delalet edir. Peyğemberin (s) zövcelerini istisna etmek ve bu ayeni başqa insanlara şamil etmek düzgün deyil. Hemin ayede müracietin kişi cinsinde edilmesi «ehl» sözüne ve ya ereb dilinde kişi ile qadına birlikde müraciet edildiyi zaman kişi cinsine üstünlük verilmesinden ireli gelir. Eger müraciet qadın cinsinde olsaydı bu aye tekce peyğemberin (s) zövcelerine aid olar ve Fatime ® Ehli-beytden sayılmazdı. Eslinde ise alimler onun Ehli-beytden olması meselesi etrafında yekdil fikirdedirler.
Belelikle yuxarıda qeyd etdiklerimiz fikirlerden bele neticeye gelmek olar ki, Mehemmed peyğemberin (s) zövceleri onun Ehli-beytindendirler. Bu Ehl es-Sünne ve-l-cemaenin eqidesidir ve her bir müselmanın eqidesi bele olmalıdır. Sonda qeyd edek ki, Peyğemberin (s) Ehli-beyti onun zövceleri, övladları, emileri ve onların oğullarıdır.


ÝEHLİ-BEYTİN FEZİLETİ

1. Abdullah bin Abbasa ® istinaden Peyğemberin (s) bele dediyi revayet olunur: “Size verdiyi ruziye göre Allahı sevin. Allahı sevdiyiniz üçün meni, meni sevdiyiniz üçün ise Ehli-beytimi sevin” (et-Tirmizi, Menaqib 4042, hedis hesen, qeribdir).
Bizi yaratdığına ve bexş etdiyi bütün ne’metlere göre Allahı sevmeliyik. Allahı sevdiyimiz üçün de Onun peyğemberini ve ailesini sevmeliyik.
2. Se’d bin Ebu Vaqqas ® revayet edir ki,






«Sene gönderilen elmden sonra buna dair seninle mübahise edenler olsa, onlara de: “Gelin biz de oğlanlarımızı, siz de oğlanlarınızı; biz de qadınlarımızı, siz de qadınlarınızı; biz de özümüzü, siz de özünüzü çağıraq!”» («Ali-İmran», 61) ayesi nazil olanda, Resulullah (s) Elini, Fatimeni, Hesen ve Hüseyni ® yanına çağırdı ve: “Allahım, bunlar menim ailemdir” – buyurdu. (et-Tirmizi, Tefsir «Ali-İmran», 3002).
3. Ummu Seleme ® revayet edir ki, “Men Resulullahın (s) evinin qapısının ağzında oturduğum zaman bu aye nazil oldu: “... Siz ey ev ehli! Allah sizden çirkinliyi yox etmek ve sizi tertemiz (pak) etmek ister!” («el-Ehzab», 33). Evde Resulullah (s), Eli, Fatime, Hesen ve Hüseyn var idi. Resulullah (s) onları örtükle bürüdü ve: “Allahım, bunlar menim Ehli-beytimdir, bunlardan çirkinliyi yox et ve bunları temizle” – dedi. Men dedim: “Ya Resulallah, men Ehli-beytden deyilemmi?” Dedi: “Sen onsuz da xeyir içindesen. Sen Peyğemberin zövcelerindensen” (et-Tirmizi, Menaqib, 3870).
Hedisdeki ince mesele Resulullahın (s) Ummu Selemeye “Sen onsuz da xeyir içindesen. Sen Peyğemberin zövcesisen” – demesidir. Bunu iki cür şerh etmek olar:
1-ci me’na: “Sen onsuz da xeyir içindesen. Menim Ehli-beytimden olduğuna göre, örtüyün altına girmeyine ehtiyac yoxdur”. Onun örtüyün altına salınmasının qarşısını alan Elinin ® örtüyün altında olmasıdır.
2-ci me’na: “Sen Ehli-beytimden olmasan da xeyir içindesen”. Çünki o, Peyğemberin (s) zövcelerindendir.
Alimlerin fikrine göre birinci me’na daha düzgündür. Çünki diger revayetlerde peyğemberin qadınlarının onun Ehli-beytinden olduqları bildirilir. Doğrusunu Allah bilir.
4. Enes bin Malik ® revayet edir ki, “Siz ey ev ehli! Allah sizden çirkinliyi yox etmek ve sizi tertemiz (pak) etmek ister!” («el-Ehzab», 33) ayesi nazil olandan sonra Resulullah (s) altı aya yaxın bir müddetde her namaza gederken Fatimenin ® otağının qarşısından keçdikde: “Namaza gelin, ey ev ehli! Allah sizden çirkinliyi yox etmek ve sizi tertemiz (pak) etmek ister!” — deyerdi”. (et-Tirmizi, Tefsir «el-Ehzab», 3204).
http://shia.islamicweb.com/
www.ansar.org
http://www.bidet.narod.ru
www.ic.sunysb.edu/Stu/azarinni/
www.allaa

#132 kapitan

kapitan

    Pro-Active

  • Amateurs
  • PipPipPip
  • 161 posts
  • Offline

Posted 10 November 2004 - 16:28

5. Aişe ® revayet edir ki, “Resulullah (s) üzerinde qara naxışlı bir parça olduğu halda menim yanıma geldi. Bu zaman Hesen de geldi. Onu örtüyün altına saldı, sonra Hüseyn geldi, onu da saldı, sonra Fatime geldi, onu da saldı. Sonra Eli geldi, onu da saldı. Sonra dedi: “Siz ey ev ehli! Allah sizden çirkinliyi yox etmek ve sizi tertemiz (pak) etmek ister” («el-Ehzab», 33). (Müslim, Fadailus-sehabe, 61/2424).
6. Yezid bin Heyyan revayet edir ki, “Bir gün Hüseyn bin Sebre ve Amr bin Muslim ile birlikde Zeyd bin Erqamın ® yanına getmişdik. Oturarken Hüseyn, Zeyd bin Erqama bele dedi: “Ey Zeyd, sen çox xeyirle qarşılaşdın. Resulullahı (s) gördün, eşitdin, birlikde döyüşlerde oldun ve arxasında namaz qıldın. Belece neçe xeyirli işler sene nesib oldu. Resulullahdan (s) eşitdiklerinden bize danış. Zeyd dedi: “Ey qardaşımın oğlu, vallahi yaşlandım, aradan çox il keçib, Resulullahdan (s) eşitdiklerimden be’zilerini unutmuşam. İndi revayet edeceklerimi qebul edin, susanda danışmağa mecbur etmeyin:
– Mekke ve Medine arasında “Xum” adlanan yerde Resulullah (s) bir bulaq başında xütbe verdi. Allaha hemd-sena etdikden sonra bele buyurdu: “Ey insanlar! Men ancaq bir beşer övladı, Rebbimin elçisiyem. Allah qarşısında cavab vereceyim ve Onun yanına qayıdacağım gün yaxınlaşır. Size iki ağır şey terk edirem. Birincisi, Allahın hidayet ve nur kitabı olan Qur’andır. Allahın kitabını tutun ve ondan möhkem yapışın”. Qur’an haqqında te’siredici sözler söyledikden sonra dedi: “İkincisi Ehli-beytimdir. Ehli-beytim haqqında Allahdan qorxmağı, xeta etmemeyi unutmayın” – deyerek bunu 3 defe tekrarladı.
Hüseyn: “Ey Zeyd, peyğemberin Ehli-beyti kimdir? Onun zövceleri Ehli-beytden deyilmi?” – deyerek soruşdu. Zeyd dedi: “Peyğemberin qadınları da Ehli-beytdendir. Hemçinin Ehli-beyt sedeqe almaları haram buyurulan şexslerdir” – dedi. “Onlar kimdir?” – deye soruşulanda Zeyd dedi: “Ehli-beyt Elinin, Aqilin, Ce’ferin, Abbasın ailesidir”. Hüseyn: “Onların hamısına sedeqe almaq haramdır?” – deye soruşanda, Zeyd: “Beli” – dedi. (Müslim, Fadailus- sehabe, 2408).
Hedisi revayet eden Yezid bin Heyyan güvenilmiş revayetçidir. Orta yaşlı tabiinlerden – sehabeleri görenlerdendir.
Zeyd bin Erqam Resulullahla (s) 17 döyüşde iştirak edib. Peyğemberden 70 hedis revayet edib, hicretin 56-cı ilinde Kufede vefat edib.
Hedisde “sedeqe” sözü zekat me’nasında işlenib. Bu hedis başqa revayetde beledir:
7. Yezid bin Heyyan, Zeyd bin Erqamdan ® revayet edir ki, Resulullah buyurmuşdur: “Xeberiniz olsun! Men size iki ağır şey terk edirem: bunlardan birincisi Allah-tealanın Kitabıdır. O, Allahın ipidir. Kim ondan berk yapışsa, Allaha tabe olsa, o , doğru yoldadır. Kim onu terk etse, düz yoldan çıxmış olar. İkincisi ise itretim, Ehli-beytimdir”. Biz soruşduq: “Peyğemberin qadınları onun Ehli-beytindendirlermi?” Dedi: “Xeyr. Allaha and olsun ki, qadın eri ile bir müddet beraber olur. Boşandıqda o atasının yanına, öz qövmüne qayıdır. Resulullahın Ehli-beyti, neslinden olub özünden sonra sedeqe almaları haram olan, ata terefden qohum olan insanlardır”. (Müslim, Fadailus-sehabe, 2408).
Sual verile biler ki, peyğember (s) öz ebası ile tekce Eli, Fatime, Hesen ve Hüseyni ® örtmüşdüse, sonrakı nesil peyğemberin vaxtında yaşamadığı ve hemin hadisede (eba altına salınma) iştirak etmediyi halda Ehli-beyte nece daxil edilib? Bunu bele izah etmek olar ki, peyğemberin (s) öz ebasının altına yalnız Eli, fatime, Hesen ve Hüseyni ® salmasına baxmayaraq sonrakı nesillerin de Ehli-beyte aid edilmesinin sebebi onların Elinin ailesi ve ata terefden peyğembere yaxın olmalarıdır. Bu onu gösterir ki, Ehli-beyte yalnız Eli, Fatime, Hesen ve Hüseyn ® daxil deyil.
Hedisde peyğemberin (s) bize terk etdiyi ikinci emanet onun Ehli-beytidir. Hedis müselmanlardan peyğemberin (s) Ehli-beytini zekat malı alan insanların veziyyetine salmamağı teleb edir.
8. İbn Ömer ® Ebu Bekrin ® bele dediyini revayet edir: “Mehemmede Ehli-beytinin içinde hörmet edin” (Buxari, Kitabul-fadail-eshab 12/60, 24/91).
Ebu Bekr ® insanlara bu cür müraciet ederek onları Resulullahın ® Ehli-beytine hörmet etmeye çağırmışdır. Hedisde, Resulullahın ehli-beytine hörmete, sevgiye, ehli-beytini ucaltmağa işare edilir. Bu “Ehli-beyte eziyyet vermeyin, pis söz demeyin” demekdir.
Ev sahibini seven o evin aile üzvlerini de sevmelidir. Aile üzvlerine edilen eziyyetin o ev sahibini narahat edeceyini düşünmek lazımdır. Şübhe yoxdur ki, aile üzvleri ile yaxşı münasibetde olmaq, aile başçısını memnun eder. Buna göre de hamı peyğemberin (s) Ehli-beytini sevmeli ve onlar haqqında yaxşılıqdan başqa bir şey düşünmemelidir. İlk müselmanların tövsiyyeleri bele olmuşdur.
Allah bizi onların sevgisi ile yaşatsın ve öldürsün ve bizi onlarla birlikde diriltsin! Amin!


Eli bin Ebu Talibin ® fezileti

1. Enes bin Malik ® revayet edir ki, “Resulullah (s) bazar ertesi günü peyğember gönderildi, Eli ® çerşenbe axşamı günü namaz qıldı” (et-Tirmizi, Menaqib, 3976, hedis qeribdir).
Be’zi alimler bu hedise esaslanaraq Elinin ® genclerden ilk müselman olduğunu söyleyirler.
2. Abdullah bin Ömer ® revayet edir ki, “Resulullah (s) sehabeleri bir-biri ile qardaş etdi. Eli ® onun yanına geldi ve dedi: “Sehabeleri bir-biri ile qardaş etdin, amma meni heç kimle qardaş etmedin”. Resulullah (s) dedi: “Sen menim hem bu dünyada, hem de axiretde qardaşımsan” (et-Tirmizi, Menaqib, 3722).
3. Zeyd bin Erqam ® revayet edir ki, “Resulullah (s) demişdir: “Men kimin dostuyamsa, Eli de onun dostudur” (et-Tirmizi, Menaqib, 3714).
4. Se’d bin Ebu Vaqqas ® revayet edir ki, “Resulullah (s) Tebuk döyüşüne gederken Elini arxada (Medinede) saxlamışdı. Eli ® soruşdu: “Ey Allahın Resulu, meni qadın ve uşaqların yanında saxlayırsan?” Resulullah cavab verdi: “Sen Harunun Musa yanında aldığı yeri menim yanımda almaqdan razı deyilsen? Bu ferqle ki, menden sonra peyğember yoxdur” (Buxari; Kitabul-meğazi 80/409, Fadail-eshab 9/54, Müslim, Fadail-eshab, 31 (2404), et-Tirmizi, Menaqib, 3731).
5. Müslim ve Tirmizinin revayetlerinde deyilir:
“Resulullah (s) Xeyber günü dedi: “Sabah bayrağı ele bir şexse vereceyem ki, O, Allahı ve Resulunu sevir, Allah ve Resulu da onu sevir”. Bu söze göre adamların çoxu boyunlarını ireli uzadırdılar ki, Resulullah onları görsün. Amma o dedi: “Elini yanıma getirin”. Elini getirdiler, onun gözleri ağrıyırdı. Peyğember onun gözlerine üfürdü ve bayrağı ona verdi. Allah onun eliyle fethi müyesser etdi”. Revayeti eden daha sonra deyir ki: “... gelin biz de oğlanlarımızı, siz de oğlanlarınızı; biz de qadınlarımızı, siz de qadınlarınızı...” (Ali-İmran, 61) ayesi nazil olduğu zaman Resulullah (s) Elini, Fatimeni, Hesen ve Hüseyni ® yanına çağırdı ve: “Allahım bunlar menim ailemdir!” – buyurdu” (Buxari, Kitabul-meğazi, 4/231, Müslim, Fadailus-sehabe 32, (2404), et-Tirmizi, Menaqib, 3726).
Hedisin birinci hissesinde Xeyberin fethinde Elinin fezileti qeyd edilir. Peyğemberin buyurduğu kimi Eli:
• Allah ve Resulunu sevir
• Allah ve Resulu da onu sevir. Bu böyük müjdedir. Resulullahın (s) bele meqamda şehadeti insan üçün dünyada elde ede bileceyi en böyük ne’metlerden biridir.
• Xeyberin fethi Elinin ® eliyle müyesser olmuşdur. Bu döyüş erefesinde bayrağın Eliye verilmesi sehabelerin gözünde mühüm hadise idi. Çünki bu, Allah ve Resulunun Elini sevdiyine sübut idi. Dünya seadetinden xeyirli olan bu meqama çatmaq ümidi ile her kes boynunu ireli uzatmış ve peyğemberin (s) onu görmesini istemişdi. Hetta Ömer bin Xettabın ® bele dediyi revayet olunur: “Heç vaxt döyüşe rehberlik etmeyi arzulamadığım halda, o gün “ne olardı, Resulullah (s) bayrağı mene vererdi” ümidi ile onun meni görmesi üçün başımı ireli uzatdım”.
Hedisin ikinci hissesinde Elinin başqa fezileti gösterilir: Eli ve ailesi Peyğemberin (s) ailesindendir.
6. Zirr bin Hübeyşi Eliden ® bele eşitdiyini revayet edir: “Toxumu çatladan ve canlıları yaradana and olsun ki, ummi peyğember (s) mene mö’minin meni seveceyine, münafiqin menden üz çevireceyini ehd etdi” (Müslim, İman 131, (78); et-Tirmizi, Menaqib, 3737; Nesai, İman, 20, (8, 117).
“Toxumu çatladan” – toxumları cücerden demekdir. Her gün seyr etdiyimiz bu hadise bize adi bir hal kimi görünür. Eslinde bu bir mö’cüzedir. Besit bir den torpağa düşdükde ondan gövde, yarpaq, çiçek, meyve, reng, qoxu, dad ve s. emele gelir. Bunlar “denin açılması”nın neticesidir. Buna göre Eli ® hadisenin sahibi Allaha and içmekle söze başlayır. Çünki Allah el-En’am suresinin 95-ci ayesinde “Şübhesiz ki, toxumu da, çerdeyi de cücerdib çatladan, ölüden diri, diriden ölü çıxardan” kimi tanıdılır.
“Ummi” – anaya mensubluğu bildirir. Bununla yazıb-oxumağı bilmemek nezerde tutulur. Çünki insan anadan olanda yazıb-oxumağı bacarmır. Bu Qur’anda bele bildirilir: “Allah sizi analarınızın betnlerinden heç bir şey bilmediyiniz halda çıxartdı” («en-Nehl», 78).
Resulullahın (s) “ummi” olmasına baxmayaraq, ona Qur’an kimi kitabın nazil olması, onun keçmiş ve gelecekden, kainatın mahiyyeti haqqında doğru, deyişmez xeberler vermesi onun en böyük mö‘cüzeleridir.
Hedis bele de revayet olunur: “Mö’min meni sever, münafiq meni sevmez”.
7. Cabir bin Abdullah ® revayet edir ki, “Taif günü Resulullah (s) Elini çağırdı ve onunla xüsusi görüşdü. Görüşün uzun çekdiyine göre adamlar: “Resulullah (s) emisi oğlu ile görüşmesini uzatdı” – dediler. Bunu duyan peyğember (s) buyurdu: “Onunla xüsusi görüşü men (öz arzumla) etmedim, Allah etdi” (et-Tirmizi; Menaqib, 3728).
Taif seferi zamanı peyğemberin (s) Eli ® ile görüşü o qeder uzandı ki, adamların be’zileri: “Emisi oğlu ile söhbeti uzatdı” – dediler. Bu sözlerin dedi-qodu niyyeti ile ve ya düşüncelerini “çekinmeden semimi şekilde söyleme terbiyesi” niyyeti ile de deyildiyini izah etmek olar. Doğrusunu Allah bilir. Lakin hansı niyyetle deyilmesinden asılı olmayaraq peyğember (s) meseleni aydınlaşdırmışdır. O, bu zaman “Kafirleri siz öldürmediniz, Allah öldürdü. (Düşmenlerin gözüne bir ovuc torpaq) atdığın zaman sen atmadın, Allah atdı” («el-Enfal» suresi, 17) ayesine uyğun üslubdan istifade etmişdir.
8. Enes ® revayet edir ki, “Resulullah (s) Beraet (et-Tövbe) suresini (Erefatda hecc ziyaretine gelenlere tebliğ etmek üçün) Ebu Bekre ® göndermişdi. Sonra onu çağıraraq: “Bunun, ailemden olmayan bir kimse ile tebliğ edilmesi uyğun deyil” – buyurdu. Sonra Elini ® çağıraraq sureni ona verdi” (et-Tirmizi; Tefsir, «et-Tövbe», 3089).
Alimlerin fikrine göre Ebu Bekrden (Alah ondan razı olsun!) sonra Elinin ® gönderilmesi ereblerin adetinden ireli gelir. Bu adete göre, müqavileni ancaq onu bağlayan kimse ve ya ailesinden olan başqa bir şexs poza biler. Buna göre Peyğember (s) bele etmişdir.
Surenin ilk ayelerinde müselmanların müşriklerle müqavile bağlamalarından söhbet getdiyini de nezere alsaq bunu bele izah etmek olar. Doğrusunu Allah bilir.
9. Ebu Hezim Seleme bin Dinardan revayet edir ki, “Bir nefer Sehl bin Se’din ® yanına gelir ve: “Medine emiri filankes minberin yanında Eli haqqında danışır” – deyir. Sehl: “Bu emir Eli haqqında ne deyir?” – deye soruşur. Ebu Hezim: “Emir Eliye Ebu Turab deyir” – dedikde, Sehl ibn Se’d güldü ve: “Allaha and olsun, Eliye bu leqebi Peyğember vermişdir ve Elinin en çox bu ad xoşuna gelirdi” – dedi. Ebu Hezim dedi: “Men bu leqebi peyğemberin Eliye nece verdiyini öyrenmekle lezzet almaq istedim ve Sehl ibn Se’dden soruşdum: “Ey Ebu Abbas, bu nece olub?” O dedi: “Bir defe Eli Fatimenin yanına girmiş ve sonra çıxaraq mescidde yatmışdı. Bu vaxt Peyğember gelib: “Emioğlum haradadır?” – deye soruşdu. Fatime: “Mesciddedir” – dedi. Peyğember mescide getdi ve Elinin küreyi torpağa batmış halda yatdığını gördü. Peyğember Elinin küreyinden torpaqları temizleyerek: “Otur, ey Ebu Turab! Otur, ey Ebu Turab!” – dedi. (Buxari; Kitabul-fadail-eshab 9/51).
10. Se’d bin Übeyde demişdir: “Ömerin oğlunun (ibn Ömerin) yanına bir adam geldi ve Osman haqqında soruşdu. İbn Ömer Osmanın yaxşı xüsusiyyetlerinden danışdı ve o adama: “Belke Osman haqqında dediklerim sene pis gelir?” – deye soruşdu. Hemin adam: “Beli” – deye cavab verdi. İbn Ömer: “Allah senin burnunu yere sürtsün!” – dedi. Sonra o adam İbn Ömerden Eli haqqında soruşdu. İbn Ömer Elinin gözel emellerinden danışdı ve: “Eli budur. Evi de peyğemberin (s) evlerinin en gözelidir” – dedi. Sonra yene: “Belke, Eli haqqında danışdıqlarım sene pis gelir?” – deye soruşdu. O adam: “Beli” – dedi. İbn Ömer ona: “Allah senin burnunu torpağa sürtsün! Get, menim baremde ne bacarırsan et!” – dedi” (Buxari; Kitabul- fadail eshab 9/52).
http://shia.islamicweb.com/
www.ansar.org
http://www.bidet.narod.ru
www.ic.sunysb.edu/Stu/azarinni/
www.allaa

#133 kapitan

kapitan

    Pro-Active

  • Amateurs
  • PipPipPip
  • 161 posts
  • Offline

Posted 10 November 2004 - 16:29

Abbas bin Abdul-Muttalibin ® fezileti

1. Hezret Eli ® Resulullahın (s) bele dediyini revayet edir: “Kim emime eziyyet vererse mene eziyyet vermiş olar, çünki adamın emisi ona atası yerindedir” (et-Tirmizi,”Menaqib”, 3764; Ehmed, “Müsned”, 4/165; Hakim, “Müstedrek”, 3/333. Et-Tirmizi: “Bu hesen ve sehih hedisdir” – demişdir).
2. Abdullah bin Abbas ® Resulullahın (s) onun atası Abbasa bele dediyini revayet edir: “Ey emi, bazar ertesi sabahı sen ve oğlun yanıma gelin, size dua edim. Allah bu dua ile sene ve oğluna xeyir versin”. Atamla Resulullahın (s) yanına getdik. O, bizi örtüye bürüdü ve dua etdi: “Allahım! Abbası ve oğlunu bağışla. Ele bağışla ki, zahiri ve batini günahları temizlensin, heç bir günahı qalmasın! Allahım, onu oğluna göre hifz et” (et-Tirmizi; Menaqib, 3766).
Bu hedisler Abbasın ® feziletine delildir. Abbas ® peyğemberin (s) emisi olub, ondan 2 ve ya 3 yaş böyük idi. Leqebi Ebu Fadldır. Meşhur bir revayete göre islamı Mekkenin fethinden sonra qebul edib. Be’zileri hicretden evvel müselman olduğunu, ancaq bunu gizletdiyini, Mekkede qalıb müşriklerle bağlı xeberleri Resulullaha (s) yazdığını deyirler. Arada hicret etmek üçün icaze istemiş ve peyğember (s): “Senin Mekkede qalmağın daha xeyirlidir” – deyerek icaze vermemiş ve hetta Bedr döyüşünde “Abbasla rastlaşsanız onu öldürmekden çekinin” – emrini vermişdir. Peyğember (s) Abbasa ®: “Men peyğemberlerin sonuncusu olduğum kimi, sen de mühacirlerin sonuncususan” – demişdir.
Abbas ® Mekkenin varlılarından olub, 70 nefer köle azad etmişdir.
Onun qızlarından elave 10 oğlu olub. Hicretin 32-ci ilinde Medinede Osmanın ® şehid edilmesinden iki il evvel – 88 yaşında vefat edib. Cenaze namazını Osman ® qıldırıb.
3. Enes bin Malikden ® revayet edilir ki, aclıq illerinde Ömer bin el-Xettab yağış yağdırmaq üçün Allaha Abbas bin Abd el-Muttalible tevessül ederek bele dua ederdi: “Ey Allah, biz peyğemberin ® sağlığında onunla tevessül ederek dua edirdik, indi ise peyğemberimizin emisi ile tevessül edirik ki, bize yağış yağdırasan!” Enes ® deyir ki, Allah da yağış yağdırırdı. (Buxari; Kitabul-fadail-eshab, 11/58).


Abdullah bin Abbasın ® fezileti

1. İbn Abbas ® revayet edir ki, “Resulullah (s) meni qucaqladı ve: “Allahım, bunu dinde feqih (alim) et!” – deye dua etdi”. Bir revayetde: “Allahım, ona Kitabı öyret!”, başqa bir revayetde: “Allahım, ona hikmeti öyret!” – dediyi qeyd olunur. (Buxari, “Kitabul-fadail eshab”, 26/96, 97, “Kitabul-elm”, 18/17; Müslim, “Fadailus-sehabe”, 138 (2477); et-Tirmizi, “Menaqib”, 3823, 3824).
Abdullah bin Abbas ® peyğemberin (s) emisi oğludur. Hicretden 3 il evvel Mekkede anadan olub. Hicretin 68-cı ilinde Taifde vefat etmiş, cenaze namazını Elinin ® oğlu Mehemmed bin Henefiyye qaldırmış ve: “Bu gün islam ümmetinin böyük terbiyeçisi ölmüşdür” – demişdir.
Peyğemberin etdiyi dua neticesinde Abdullah bin Abbas ® islami elmlerin hamısında (tefsir, fiqh) en yüksek zirveye qalxmış, “reisul-mufessirin” (Tefsirçilerin reisi), “tercumanul-Qur’an”, “hibrul-umme” kimi leqeblerle tanınmışdır.

Ce’fer bin Ebu Talib ® fezileti

1. Ebu Hureyre ® peyğemberin (s) bele dediyini revayet edir: “Ce’feri Cennetde meleklerle birlikde uçan gördüm” (et-Tirmizi, “Menaqib”, 3767).
2. Eş-Şe’bi ® revayet edir ki, İbn Ömer ® Ce’ferin ® oğlu Abdullaha salam vererken: “Sene salam olsun, ey iki qanadlı adamın oğlu!” – deyerdi. (Buxari, “Kitabul-fadail eshab”, 10/57).
3. Ebu Hureyrenin ® bele dediyi revayet olunur: “İnsanlar: “Ebu Hureyre çox hedis revayet edir” – deyirler. Halbuki men qarnımın doyması müqabilinde Resulullahdan (s) ayrılmazdım. Hetta men maya vurulmuş çörek yemezdim, teze ve gözel paltar geyinmezdim. Mene heç bir kişi ve qadın xidmet etmemişdir. Men aclıqdan qarnıma daş bağlayardım. Halımı başa düşerler ümidi ile men ezber bildiyim ayeleri bir kimseye—o meni evine aparsın, meni doyursun meqsedi ile oxumaq isteyirdim. Fağırlar, miskinler, kasıblar üçün insanların en xeyirlisi Ce’fer bin Ebu Talib idi. O bizi evine aparar, evinde olanlardan bizi yedirerdi. Hetta be’zen içi boşalmış yağ qabını verirdi, biz de onu keser ve içinde qalan yağ qırıntılarını yalayardıq” (Buxari, “Kitabul-fadail eshab”, 10/56; Tirmizi, “Menaqib”, 3770).
4. El-Bera ® Resulullahın (s) Ce’fere ® bele dediyini revayet edir: “Exlaq ve yaradılış baxımından sen mene oxşayırsan” (Buxari, “Kitabus- sülh”, 6/9, “Kitabul-meğazi”, 45/263; Müslim, “Cihad”, 90 (178); et-Tirmizi, “Menaqib”, 3769).
Bu hedisler Ce’fer bin Ebu Talibin ® feziletine delalet edir.
İlk müselmanlardan sayılan Ce’fer bin Ebu Talib ® Eliden ® 10 yaş böyük ve onun doğma qardaşıdır. Hebeşistana hicret etmiş, peyğember (s) onunla kral Necaşiye mektub göndermiş, onu mühacirlere başçı ve krala elçi te’yin etmişdi. İki defe hicret etmişdir. Xeyberin fethi günü hebeşistandan Medineye gelmişdir. Peyğember (s) onu qucaqlayıb , alnından öpüb ve: “Bilmirem, Ce’ferin gelişi, yoxsa Xeyberin fethi sebebi ile daha çox sevinmeliyem” – demişdir.
Leqebi Ebu Abdullah et-Teyyardır (Qanadlı Ce’fer). Bu leqebi hicretin 8-ci ilinde 41 yaşında iken şehid olduğu Muta döyüşünde almışdır. Bu döyüş zamanı Zeyd bin Haris öldürüldükden sonra Peyğemberin (s) dediyi kimi, serkerde oldu ve bayrağı götürdü. Döyüş zamanı ellerini itirmiş ve şehid olmuş Ce’fer ® haqqında Resulullah (s): “Qolları kesildi, ancaq Allah onların evezine iki qanad verdi, Cennetde uçur” – müjdesini verdi. Bedeninin 10 hissesinde 70-den artıq yara aldığı qeyd olunur .
Ebu Hureyre ® Ce’ferin ® kasıblara qarşı münasibetine, eliaçıqlığına göre ona Ebu Mesakin (kasıbların atası) leqebini vermişdir.
Resulullah (s) demişdir: “Menden evvel her peyğembere yeddi seçilmiş vezir verilmişdir. Mene on dörd vezir verildi: Hemze, Ce’fer, Eli, Hesen, Hüseyn, Ebu Bekr, Ömer, Miqdad, Huzeyfe, Selman, Ammar ve Bilal”. Resulullah (s) Ce’ferin ölümüne üzülmüş, gözlerinin yaşını axıtmışdır. Aişe ® deyir ki, “Ce’ferin ölüm xeberi geldikde Resulullahın kederlendiyini gördük”.


Hesen ve Hüseynin ® fezileti

1. El-Bera ® bele revayet edir: “Men peyğemberin (s) Elinin oğlu Heseni çiynine alıb: “Allahım, men bunu sevirem, bunu Sen de sev!” – buyurduğunu gördüm.” (Buxari; “Kitabul-fadail-eshab”, 24/89; Müslim, “Fadail-sehabe”, 58-59 (2422); et-Tirmizi, “Menaqib”, 3784).
2. Üsame bin Zeydden ® revayet olunur ki, “Peyğember Üsameni Hesenle beraber qucağına alıb: “Allahım, men bunları sevirem, Sen de bunları sev”, yaxud buna oxşar bir söz deyerdi” (Buxari, “Kitabul-fadail eshab”, 24/87).
3. Resulullah (s) Hesen ve Hüseyne baxıb: “Allahım men bunları sevirem, sen de sev!” – deyerdi. (Tirmizi; “Menaqib”, 3784).
4. Uqbe bin el-Haris ® bele demişdir: “Ebu Bekr ® ikindi (esr) namazını qıldı, sonra Eli ® ile getdi. Yolda o, Heseni uşaqlarla oynayan görüb onu çiynine aldı ve ona: “Peyğembere oxşayan, Eliye oxşamayan, atam sene feda olsun” – dedi. Eli ise güldü” (Buxari, “Kitabul-fadail eshab”, 24/90).
5. Enes ® revayet edir ki, “Bir kimse Resulullahdan (s) Ehli-beytinden kimi daha çox sevdiyini soruşanda, o (s): “Hesen ve Hüseyni” – deyerdi. Resulullah (s) Fatimeye: “Menim oğullarımı çağır” – deyer, onları qucaqlayar ve öpüb etirlerini duyardı” (et-Tirmizi, “Menaqib”, 3774).
6. Ye’la bin Murreh ® Resulullahın (s) bele dediyini revayet edir: “Hüseyn mendendir, men de Hüseyndenem. Allah Hüseyni seveni sever. Hüseyn “Esbat”dan biridir” (et-Tirmizi, “Menaqib”, 3774; İbn Mace, “Muqeddime”, 144). Hedisdeki “esbat” sözü 3 me’na verir: neve, qebile, ümmet.
7. Ebu Seid ® Resulullahın (s) bele dediyini revayet edir: “Hesen ve Hüseyn Cennet ehlinin iki gencidir” (et-Tirmizi, “Menaqib”, 3778).
8. Abdullah bin Şeddad ® atasından ® revayet edir ki, Resulullah (s) iki axşam namazından (meğrib ve ya i’şa) birinde yanımıza geldi. Hesen ve Hüseyn onun belinde idi. Peyğember (s) qabağa keçib uşağı yere qoydu, tekbir edib namaza başladı. Namaz vaxtı onun secdesi çox uzun çekdi”. Atam deyir ki: “Secde uzun çekdiyi üçün başımı qaldırıb baxdım. Gördüm ki, secdede olan peyğemberin belinde uşaq oturub ve men tez secde halıma qayıtdım. Namaz qurtaranda sehabeler Resulullahdan (s) soruşdular: “Ey Allahın Resulu! Namaz vaxtı ele uzun secde etdin ki, bir hadise baş verdiyini ve ya sene vehy endiyini zenn etdik!” Peyğember cavab verdi ki: “Xeyr, bunlardan heç biri olmadı. Lakin, oğlum belime mindi. Men özü düşene qeder onu düşürmeyi uyğun bilmedim” (en-Nesai, “İftitah”, 83 (2, 229, 320)).
9. Ensardan Selma adlı bir qadın revayet edir ki, “Ummu Selemenin ® yanına girdikde gördüm ki, ağlayır. Soruşdum ki, niye ağlayırsan? Cavab verdi ki: “İndice Resulullahı (s) başı ve saqqalı torpaqlı halda yuxumda gördüm. “Sene ne olub, ya Resulullah?” – deye soruşdum. O, dedi: “Bir az evvel Hüseynin öldürüldüyünün şahidi oldum” (et-Tirmizi, “Menaqib”, 3774).
10. Enes bin Malik ® revayet edir ki, “Hüseynin ® başı getirildiyi zaman Übeydullah bin Ziyade elindeki süngü ile kellenin burnuna, gözlerine vuraraq: “Bu qeder gözelini görmedim” – dedi. Men de: “O, Ehli-beyt içinde Resulullaha (s) en çox oxşayan şexs idi” – dedim. (Buxari, “Kitabul-fadail eshab”, 24/88, et-Tirmizi, “Menaqib”, 3780).
Übeydullah bin Ziyad bin Ebu Sufyan – Müaviyenin oğlu Yezidin xelifeliyi dövründe Kufe valisi idi. Hüseyn bu dövrde şehid edilmişdi.
11. Ammar bin Umeyr ® revayet edir ki, “Übeydullah bin Ziyad ve yoldaşlarının kellesini Kufeye getirende Rahebe mescidinde çoxlu adam toplaşmışdı. Men de onlara yaxınlaşdım. “Geldi! Geldi!” – deyirdiler. Gelen ne idi? – marağı ile bir az da onlara yaxınlaşdım. Bir ilan kelleler arasına girib yox olur, tekrar çıxırdı. İlan Übeydullah bin Ziyadın burun deşiyine girdi ve bir qeder qaldı. Sonra çıxıb getdi ve qeyb oldu. Bir az sonra “Yene geldi! Yene geldi!” deyerek camaat qışqırdı. Bu hal 2 ve ya 3 defe tekrarlandı” (et-Tirmizi, “Menaqib”, 3782).
12. Ebu Musa ® Hesen el-Besriden ® Ebu Bekrin ® bele dediyini eşitdiyini revayet edilir: “Men peyğemberin (s) minberden bir defe insanlara, bir defe de yanındakı nevesi Hesene ® baxaraq bele dediyini eşitdim: “Menim bu oğlum seyyiddir. Allah onun eli ile iki müselman kütleni barışdıracaq” (Buxari, “Kitabul-fadail eshab”, 24/86).
13. Enes bin Malik ® demişdir: “Heç kim Hesen bin Eli ® kimi peyğembere (s) çox oxşamırdı” (Buxari, “Kitabul-fadail eshab”, 24/92).
14. Şu’be, Mehemmed bin Yaqubdan revayet edir ki, “Men İbn Ebu Nu’mdan Abdullah bin Ömerin ona bele dediyini eşitdim: “İraq ehlinden bir adam menden öldürülmüş milçeyin hökmü haqqında soruşanda cavab verdim ki: “İraq ehalisi milçeyin öldürülmesi haqqında soruşur. Halbuki onlar peyğemberin (s) qızının oğlunu (Hüseyni) öldürmüşdüler. Peyğember (s) ise o iki nevesi haqqında: “Onlar menim dünyada (etrini duyduğum) iki reyhanımdır” – demişdir.” (Buxari, “Kitabul-fadail eshab”, 24/93).
Bu hedisler Hesen ve Hüseynin ® feziletine nümunedir. Hesen ve Hüseyn ® peyğemberin (s) Eli ve Fatimeden ® olan neveleridir.
Hesen ® hicretin 3-cü ili Ramazan ayında Medinede anadan olmuşdur. Peyğembere (s) çox oxşayan helim xasiyyetli ve yüksek dereceli teqva sahibi olan Hesen ® herterefli müsbet xüsusiyyetlere malik olub, var-dövlete ve dünyaya bağlı deyildi. Atasının ölümünden sonra xelife Müaviyenin ® ordusu ile ona bağlı olan esgerlerden ibaret iki ordu qarşılaşdı. O, qan töküleceyi anda Müaviye ® ile danışıqlar apararaq, bir ovuc qan hesabına bele olsa Mehemmedin ümmetine xelife olmaq istemirem deyerek xilafeti ona vermiş, ve belelikle müselmanlar arasında qan tökülmesinin qarşısını almışdır.
49, 50 ve ya 51 yaşında arvadı terefinden zeherlendirilerek vefat etmişdir.
Hüseyn ® hicretin 4-cü ilinde Şaban ayında anadan olmuş, 61 yaşında Kerbela adlanan yerde Meherrem ayının 10-da şehid olmuşdur.
Ümumiyyetle ister Hesenin, isterse de Hüseynin xelifeliyi dövründe ve daha sonralar xilafetde fitneler günden-güne çoxalırdı. İslam tarixinde bu hadiseler haqqında deqiq me’lumat gösterilmeyib. Müxtelif müellifler müxtelif revayetler edirler. Daha etraflı me’lumat üçün “Tarix-Teberi” kitabına müraciet etmek olar.
Hüseynin ® şehid edilmesinin tarixi haqqında mövcud revayetlerden biri beledir:
Müaviye ® oğlu Yezidi xelife te’yin ederek ölenden sonra, Kufe ehalisi Hüseyne ® mektub yazaraq onu xelife görmek istediklerini ve ona itaet edeceklerini bildirdiler. Hüseyn ® Müaviye oğlu Yezide bi’et etmir ve Mekkeye gelir. Kufelilerin mektubunu Mekkede alır ve Kufeye yollanmaq üçün hazırlaşır. Dövrün böyük sehabelerinden olan Ömerin oğlu Abdullah, Abbasın oğlu Abdullah ve qardaşı Mehemmed bin Hanefiyye (Elinin ® diger arvadından olan oğlu) kimi bir çox hörmetli adamlar ona Kufeye getmemesini tövsiyye edirler. Lakin Hüseyn ® yolundan qalmır. Yezid Kufeye Ubeydulla bin Ziyadı vali te’yin eder ve Hüseyni ® qarşılamaq üçün qoşun hazırlayır. Qoşuna Ömer bin Se’d bin Ebu Vaqqas başçılıq edir. Meqsed heç de Hüseyni ® ve onunla olanları öldürmek olmasa da, bu qarşıdurma 72 neferin, o cümleden Hüseyn ® ve 19 nefer ehli-beyt adamlarının şehid olması ile neticelenir.
Hüseynin ® kesilmiş başını tehqir eden Ubeydullah bin Ziyadı, Allah İbrahim bin el-Eşter adlı şexsin eli ile öldürür. İbrahimi Muxtar bin Ebu Ubeyde es-Saqafi gönderir. Ubeydullahın ve yoldaşlarının kesilmiş kellelerini getirerken nazik bir ilanın kellelerin burun ve ağız deşiklerinden girib-çıxması revayet olunur. Doğrusunu Allah bilir.
http://shia.islamicweb.com/
www.ansar.org
http://www.bidet.narod.ru
www.ic.sunysb.edu/Stu/azarinni/
www.allaa

#134 Jaferi_

Jaferi_

    Pro-Active

  • Topic Starter
  • Amateurs
  • PipPipPip
  • 396 posts
  • Offline

Posted 10 November 2004 - 16:29

Kapitan. Evvela danishanda sehih menbelere esaslan. Ikincisi , sene suallarim var. ! Nisa 59 -da geyd olunan emr sahibleri kimlerdir. Peygamber olumunden az evvel ilk 3 xelifeni Usamenin bashchiligi ile doyushe gonderdi onlar ise getmediler. Niye?
3. Peygamber vefat edenden sonra hech defn edilmemish, Hz Ele(e) defn ishleri ile meshgul iken ebubekr xelife sechildi. Dunya herisliyi o seviyyeye chatdi ki, Peygamberin defnini de gozleye bilmediler.
Hele bunlara cavab ver dali gelecek

P.S. Amma Allaha inamin varsa yalan danishma

#135 kapitan

kapitan

    Pro-Active

  • Amateurs
  • PipPipPip
  • 161 posts
  • Offline

Posted 10 November 2004 - 16:30

Fatimenin ® fezileti

1. Cemi’ bin et-Teymiyyi revayet edir ki, “Xalamla birlikde Aişenin ® yanına getmişdim. Soruşdum ki, peyğember hansı qadını daha çox sevirdi. “Fatimeni” – deye cavab verdi. “Bes kişilerden kimi?” – deye soruşduqda: “Fatimenin erini! Bildiyime göre o çox oruc tutur, çox namaz qılır” – dedi. (et-Tirmizi, “Menaqib”, 3873).
2. Ummu Seleme ® revayet edir ki, “Feth ilinde Resulullah (s) Fatimeni ® çağıraraq onunla xüsusi söhbetleşdi. Fatime ® ağladı. Tekrar söhbet etdiler, bu defe Fatime ® güldü. Resulullah (s) vefat etdikde Fatimeden ağlamağının ve gülmeyinin sebebini soruşduqda, dedi: “Evvelce Resulullah (s) mene öleceyini xeber verdi, ağladım. Daha sonra meni Meryem bint İmrandan başqa bütün Cennet qadınlarının seyyidi (xanımı) olacağım ile müjdeledi. Buna göre güldüm” (et-Tirmizi, “Menaqib”, 3872).
3. Misver bin Mexreme Resulullahın (s) bele dediyini revayet edir: “Fatime menden bir parçadır. Kim onu qezeblendirse meni qezeblendirmiş olar” (Buxari, “Kitabul-fadail eshab”, 12/61, 31/107).
4. Aişeden ® revayet olunur ki, “Peyğember vefatından evvel xestelendiyi zaman Fatimeni ® yanına çağırdı ve ona gizli bir şey dedi. Fatime ağladı. Sonra bir daha çağırıb Fatimeye yene gizli bir şey dedi. Bu defe Fatime güldü. Fatimeden bu ağlama ve gülmenin sebebini soruşduqda, Fatime: “Peyğember (s) mene gizlince bu xesteleyinin sonunda ruhunun alınacağını xeber verdi. Buna göre ağladım. Sonra mene yene gizlince, menim onun Ehli-beytinden ona ilk çatan insan olacağımı ve ondan sonra geleceyimi xeber verdi. Buna göre de güldüm” – dedi”. (Buxari, “Kitabul-fadail eshab”, 12/62).
Resulullah (s) qızlarından Fatimeni ® daha çox sevirdi. Bu sebebden hetta Eliye ® Fatime ® ile eyni zamanda başqasıyla evlenmeye icaze vermemişdir.
5. Misver bin Mexreme peyğemberin (s) bele dediyini revayet edir: “Haşim bin Muğire oğulları qızlarını Eli bin Ebu Talibe vermek üçün menden izin istediler. “Men izin vermirem! İzin vermirem! İzin vermirem! Eger Ebu Talibin oğlu istese qızımı boşasın, sonra onların qızları ile evlensin. Çünki Fatime menden bir parçadır. Onu inciden şey meni de incidir, ona eziyyet veren şey mene de eziyyet verir” – dedim” (Buxari, “Kitabun-nikah”, 110/159).


Xedice bint Xuveylidin ® fezileti

1. Ebu Hureyre ® revayet edir ki, “Cebrayıl (Ona salam olsun!) Resulullahın (s) yanına gelerek: “Ey Allahın Resulu! Xedice içinde qatıq, ve yaxud yeyilecek ve ya içilecek başqa bir şey olan qabla gelir. O, yanına çatanda ona Rebbinden salam söyle ve onu tem-teraqlı ve yorğunluq olmayan, inciden hazırlanmış bir evle müjdele”. (Buxari, “Kitabul-menaqibul-ensar”, 19, “Kitabut-tövhid”, 33/110; Müslim, “Fadailus-sehabe”, 71/2432).
Bu hedise göre be’zi alimler Xedicenin ® Aişeden daha feziletli olması hökmünü vermişler. Çünki Aişeni ® Cebrayıl (Allahın ona salamı olsun!) öz adından salamlamışsa, Xediceni ® Rebbinin adından salamlamışdır.
2. Aişe ® revayet edir ki, “Men Peyğemberi (s) arvadlarından heç birine Xedice qeder çox qısqanmadım. Halbuki men Xediceni derk edecek yaşımda görmemişdim. Feqet Peyğember (s) onu çox xatırlayırdı, her defe qoyun kesende Xedicenin dostlarına gönderirdi. Be’zen men: “Sanki Xediceden başqa bu dünyada qadın yoxdur” – deyerdim. Resulullah (s) da: “Xedice bele idi, Xedice bele idi ve ondan menim övladlarım oldu” – deyerdi”. (Buxari, “Kitabul-menaqibul ensar”, 19/43; Müslim, “Fadailus-sehabe”, 73, 74, 77, 78 (2434, 2435, 2436, 2437); et-Tirmizi, “Menaqib”, 3885, 3886).
Ehmed bin Henbelin bir revayetinde peyğemberin (s) bele dediyi revayet olunur: “İnsanlar menim risalemi inkar ederken, o inandı, hamı meni tekzib edende, o malını menim üçün xercledi. Allah onunla mene uşaq nesib etdi, ancaq diger arvadlarımdan uşağım olmadı”.
3. Hezret Eli ® Peyğemberin (s) bele dediyini revayet etmişdir: “Dövrünün en xeyirli qadını İmranın qızı Meryemdir, bu ümmetin en xeyirli qadını Xuveylidin qızı Xedicedir” (Buxari, “Kitabus-sehabe”, 69/2430; et-Tirmizi, “Menaqib”, 3887).
4. Ebu Musa el-Eş’ari ® Peyğemberin (s) bele dediyini revayet edir: “Kişilerin çoxu kamala çatmışdır. Qadınlardan ise İmranın qızı Meryem, Fir’onun arvadı Asiya, Xuveylidin qızı Xedice ve Mehemmedin qızı Fatimeden başqa heç kim kamala çatmadı. Aişenin qadınlardan üstünlüyü, serid yemeyinin diger yemeklerden üstünlüyü kimidir” (Buxari, “Kitabul-enbiya”, 48/105; Müslim, “Fadailus-sehabe”, 70 (2431); et-Tirmizi, “Et’ime”, 31/1835).
Xedice ® Xuveylid bin Esedin qızı olub, peyğemberle (s) eyni nesildendirler. Arvadları içerisinde peyğembere nesebi en yaxın olan Xedicedir. İbrahimden başqa diger övladlarının (Qasim, Zeyneb, Ruqiyye, Gülsüm,Fatime ve Abdullah) anası Xedice olub. Hicretden 3 il evvel, Ebu Talibden 3 gün sonra 65 yaşında ramazan ayında vefat etmişdir.


Aişenin ® fezileti

1. Aişe ® revayet edir ki, “Peyğember (s) mene: “Ey Aişe! Bu Cebraildir. Sene salam deyir!” – dedi. Men de: “Ona da Allahın salamı, rehmeti ve bereketi olsun!” – dedim. Çünki, Resulullah (s) menim görmediyimi görürdü”. (Buxari, “Kitabul-fadail eshab”, 32/109; Müslim, “Fadailus-sehabe”, 91/2447; Ebu Davud, “Edeb”, 166/5232; et-Tirmizi, “Menaqib”, 3876; en-Nesai, “İşretun-nisa”, 3/7, 69).
2. Ebu Musa ® revayet edir ki, “Biz, peyğemberin (s) sehabeleri hedislerin me’nalarını başa düşmekde çetinliklerle qarşılaşdıqda Aişeye müraciet ederdik ki, ondan elm öyrenek” (et-Tirmizi, “Menaqib”, 3877).
3. Ebu Vail revayet edir ki, “Eli ® esger toplamaq üçün Ammar bin Yasir ve oğlu Heseni Kufeye gönderende Ammar xütbe edib dedi: “Qeti suretde bilirem ki, o, dünyada ve axiretde peyğemberin arvadıdır. Lakin Allah sizi Öz hökmüne (İmama itaet edeceyiniz), yoxsa Aişeye tabe olacağınız ile imtahana çekir” (Buxari, “Kitabul-fadail eshab”, 32/112).
Bu revayet Cemel (Deve) döyüşü erefesinde Eli ® ve Aişe ® qarşıdurması ile elaqedar söylenilmişdir.
Eslinde bu qarşıdurma düşmençilikden deyil, Aişeden başqa sağlığında Cennetle müjdelenmiş Telha ve Zubeyr kimi böyük sehabelerin, Osmanın ® qatillerinin tapılması ve qisasının alınması telebinden yaranmışdı. Hem Eli ®, hem de Aişe ® İslam dünyası üçün xeyir isteyirdiler.
4. Abdullah bin Abdurrehman, Enes bin Malikden ® bele eşitdiyini revayet edir: “Men Resulullahdan (s) eşitdim ki: “Aişenin diger qadınlardan üstünlüyü serid aşının diger yemeklerden üstünlüyü kimidir” (Buxari, “Kitabul-fadail eshab”, 32/110).
5. İbn Aun el-Qasim bin Mehemmedden revayet edir ki: “Aişe ® xestelenmişdi. Abdullah bin Abbas ® onu ziyaret etmeye geldi ve: “Ey mö’minlerin anası, sen Resulullah (s) ve Ebu Bekrin ® senden evvel Cennete girib hazırladıqları gözel bir meqama gedeceksen” – dedi. (Buxari, “Kitabul-fadail eshab”, 32/111).
Abdullah bin Abbas ® dövrünün en elmli şexsiyyeti idi ve şübhesiz ki, Aişeye ® dediyi sözleri o, peyğemberden (s) eşidib.
6. Aişeden ® revayet edilir ki, o, bacısı Esmadan bir boyunbağı almışdı. Bu boyunbağı sefer zamanı itdi. Resulullah (s) sehabelerinden be’zilerini, o cümleden Useyd ibn Hüdeyri de hemin boyunbağını axtarmağa gönderdi. Onlar namazın vaxtı olduğuna ve su tapmadıqlarına göre destemazsız namaz qılmalı oldular. Peyğemberin (s) yanına gelende veziyyeti ona deyerken teyemmüm ayesi (el-Maide, 6) nazil oldu. Bu zaman Useyd bin Hudeyr Aişeye: “Allah seni xeyirle mükafatlandırsın. Vallahi senin başına gelecek ele bir iş yoxdur ki, onda Allahdan senin özün ve müselmanlar üçün bir xeyir olmasın” dedi” (Buxari, “Kitabul-fadail eshab”, 32/113).
Revayetin başqa variantları Buxarinin “Teyemmüm kitabı”nda 1-ci ve 3-cü hedislerde verilmişdir.
Heqiqeten Aişenin boyunbağısının itmesi müselmanlar üçün bir rehmet olan teyemmüm ayesinin nazil olmasına sebeb olmuşdur. Teyemmüm ayeleri «el-Maide» suresinin 6-cı ve «en-Nisa» suresinin 43-cü ayeleridir.
7. Urva bin ez-Zubeyr bele demişdir: “İnsanlar hediyyeleri Peyğembere (s) Aişenin yanında olarken vermeye çalışırdılar. Aişe revayet edir ki: “Qadın yoldaşlarım bundan qısqandıqda Ummu Selemenin yanına toplaşdılar ve: “Ey Ummu Seleme, bilirsen ki, adamlar hediyyelerini Peyğembere Aişenin evinde vermeye çalışırlar. Halbuki biz de Aişe kimi xeyir isteyirik. Ne olar, Resulullaha de, o insanlara hediyyelerini hansı arvadının evinde olsa orda vermeyi tapşırsın” – dediler. Ummu Seleme bunu Peyğembere (s) xatırlatdı. Ummu Seleme dedi: “Men bunu Peyğembere xatırlatdım. O menden üz çevirdi. Növbeti defe de xatırlatdım. O menden üz çevirdi. Üçüncü defe de xatırlatdıqda o, mene: “Ey Ummu Seleme, Aişe barede mene eziyyet verme. Bu bir heqiqetdir ki, Aişeden başqa sizden heç bir qadının yanında olduğum zaman mene vehy nazil olmadı” – buyurdu” (Buxari, “Kitabul-fadail eshab”, 32/115, “Kitabul-Hibe”, 6/15,16).
Bu hedisler Aişenin ® fezileti üçün kifayet qeder delildir.
Qeyd etmek lazımdır ki, «en-Nur» suresinin 11-20-ci ayeleri, Aişeye ® sefer zamanı itirdiyi boyunbağını axtarması ile elaqeder yaxılmış iftiralara cavabdır:

"Heqiqeten, (Aişe baresinde) yalan xeber getirenler öz içerinizde olan bir zümredir (münafiqlerdir). Onu (o xeberi) pis bir şey zenn etmeyin. O, belke de, sizin üçün xeyirlidir. O zümreden olan her bir şexsin qazandığı günahın cezası vardır. Onlardan günahın böyüyünü öz üstüne götüreni (Abdullah bin Ubeyyi) ise (qiyamet günü) çox böyük (şiddetli) bir ezab gözleyir. Meger o yalan sözü eşitdiyiniz zaman mö’min kişiler ve qadınlar öz üreklerinde (özleri haqqında yaxşı fikirde olduqları kimi, dostlarının da ehli-eyalı baresinde) yaxşı fikirde olub: “Bu, açıq-aydın bir böhtandır!” – demeli deyildirlermi? (Aişeye iftira yaxanlar) ne üçün özlerinin doğru olduqlarını tesdiq edecek dörd şahid getirmediler? Madam ki, şahid getirmediler, demeli, onlar Allah yanında esl yalançıdırlar! Eger Allahın dünyada ve axiretde size ne’meti ve merhemeti olmasaydı, o yalan sözünüze göre size şiddetli bir ezab toxunardı. O zaman ki, siz (münafiqlerin yaydığı) yalanı dilinize getirir, bilmediyniz sözü ağzınıza alır ve onu yüngül (asan, insana günah getirmeyen) bir şey sanırsınız. Halbuki bu (peyğemberin ehli-eyalı haqqında nalayiq söz danışmaq) Allah yanında çox böyük günahdır! Meger siz onu eşitdiyiniz zaman: “Bize bunu (bu yalanı) danışmaq yaraşmaz. Aman (AllaH)! Bu, çox böyük bir böhtandır!” – demeli deyildinizmi? Allah size öyüd nesihet verir ki, eger mö’minsinizse, bir daha bele şeyler etmeyesiniz. Ve Allah sizin üçün ayelerini (bele etraflı, açıq-aydın) izah edir. Allah (her şeyi) bilendir ve hikmet sahibidir. Mö’minler arasında (onları nüfuzdan, hörmetden salmaq meqsedile) pis söz yaymaq isteyenleri dünyada ve axiretde şiddetli bir ezab gözleyir. (Hamının emelini, yayılan şayelerin, atılan böhtanların doğru olub- olmadığını) ancaq Allah bilir, siz bilmezsiniz! Eger Allahın size ne’meti ve merhemeti olmasaydı, Allah şefqetli ve rehmli olmasaydı, (halınız nece olardı)? (Dediyiniz yalanlara, yaxdığınız iftiralara göre sizi derhal mehv ederdi”)
(«en-Nur» 11-20).

Mahmud Qehremanov
http://shia.islamicweb.com/
www.ansar.org
http://www.bidet.narod.ru
www.ic.sunysb.edu/Stu/azarinni/
www.allaa

#136 Emir

Emir

    Supreme

  • Members
  • PipPipPipPipPipPip
  • 1879 posts
  • Offline

Posted 10 November 2004 - 16:41

Вижу что ты не хочешь ничего понимать
Я привел тебе хадисы от Бухари и Муслима, а ты обвиняешь меня во лжи.
Короче тебе ничего не докажешь и признаюсь я ошибся в тебе. Но знай весь мир ты вахами не сделаешь Аллах тебе этого не позволит иншаллах!
Я приведу последний довод и посмотрим,что ты на это скажешь?
Book 032, Hadith Number 6325.Муслим
------------------------------
Chapter : It is forbidden to strike at the face.

This hadith has been transmitted on the authority of Abu Huraira and in the hadith transmitted on the authority of Ibn Hatim Allah's Apostle (may peace be upon him) is reported to have said: When any one of you fights with his brother, he should avoid his face for Allah created Adam in His own image

Абу Хурайра приводит хадис о том, что посланник Аллаха сказал: "Всякий раз, когда кто -либо из вас поругается со своим братом пусть не бьёт его по лицу, ибо Аллах создал человека по своему образу и подобию"( "Халака Адама ала сурати ар Рахман)

Если это ваша агида и ваша вера,что человек похож на Аллаха о каком исламе и Коране ты будешь говорить!
Посоветовал бы тебе азерислам.ком сиди там и веди "просветительные" беседы, там тебе никто мешать не будет.
Dünya cennete dönsədə, cıxmaz yaddan Qarabağ

#137 kapitan

kapitan

    Pro-Active

  • Amateurs
  • PipPipPip
  • 161 posts
  • Offline

Posted 10 November 2004 - 16:48

  ! Nisa 59 -da geyd olunan emr sahibleri kimlerdir.

Ey iman getirenler! Allaha, Peyğembere ve özünüzden olan ixtiyar (emr) sahiblerine itaet edin! Eger bir iş baresinde mübahise etseniz, Allaha ve qiyamet gününe inanırsınızsa, onu Allaha ve Peyğembere hevale edin! Bu daha xeyirli ve netice e’tibarile daha yaxşıdır.
meselen onlar raşidi xelifeler ve sairedir menim balam hasanın elinde kifayet qeder qüvve var idi neye göre o hakimiyyeti muaviyyeye verdi ?


Peygamber olumunden az evvel  ilk 3 xelifeni Usamenin bashchiligi ile doyushe gonderdi onlar ise getmediler. Niye?


onu sen hardan oxumusan?

3. Peygamber vefat edenden sonra hech defn edilmemish, Hz Ele(e) defn ishleri ile meshgul iken ebubekr xelife sechildi. Dunya herisliyi o seviyyeye chatdi ki, Peygamberin defnini de gozleye bilmediler.

ebu bekr ölende heç neyi yox idi hamısı paylamışdı hetta ona maaş verirdiler xezineden onu da qaytardı oki qaldı onun xelife seçilmesine gelin görek eli bu barede ne deyir
Eli (r.a.) demişdir: «Ebu Bekre, Ömere, Osmana beyet getirmiş adamlar, onlara beyet getirdikleri meselede mene de beyet getirmişler. Onlarda qayda bele idi ki, orada iştirak eden adam özü isteyeni seçe bilmez, o zaman orada olmayan ise seçilmiş adamı redd ede bilmezdi. yalınz mühacirlerin ve ensarların şurası bir adam haqqında eyni fikirde olub, onu imam adlandıranda, Allahın bu işe razılığı elameti sayılardı. Eger bir nefer tene ederek ve ya bidetle onların işinden özünü kenara çekseydi, onu fikrinden daşındırardılar. Etiraz etseydi, möminlerin yolu ile getmediyi üçün ona qarşı üsyan ederdiler ve Allah da ona layiq olduğunu vererdi» «Nehcu-l-Belağe», seh:366-367 (tercümede seh.298, Tehran çapı, 1995).

Eli (r.a.) iki şeyx - Ebu Bekr (r.a.) ve Ömer (r.a.) haqqında demişdir: «Müselmanların en yaxşısı, Allaha ve onun elçisine (s.a.s.) en yaxını - xelife Siddiq ve xelife Faruq olmuşlar. And içirem ki, onların İslamda yerleri heqiqeten böyükdür. Onların yoluxduğu adam şiddetli islam xesteliyine tutular (yeni, onlardan ibret götürenler dinlerinde daha möhkem olardılar). Allah onlara rehmet etsin ve onları gördükleri en yaxşı işlere göre mükafatlandırsın» Meysem. «Şerh Nehcu-I-Belağe», 1/31, Tehran çapı.
Ebu Ceferden bir nefer qılıncın bezedilmesi haqqında soruşduqda, o demişdir: «Olar, Ebu Bekr es-Siddiq öz qılıncını gümüşle bezeyerdi. Soruşan şexs ona: "Sen de ona Siddiq deyirsen?" ~ dedikde, İmam derhal yerinden qalxıb demişdir: "Beli, Siddiq deyirem, beli, Siddiq deyirem. Kim ona Siddiq demese, Allah onun sözünü bu dünyada ve axiretde tesdiqlemez» Erbili. «Keşfu-I-ğümme fi merifeti-l-Eimme», 2/147
Eli ibnu-l-Hüseyn İbn Musa «Eş-Şafi» adlı kitabında qeyd edir ki, eliden (r.a.): «Vesiyyet etmirsen?» - deye soruşduqda, o demişdir: «Peyğember (s.a.s.) kimi vesiyyet edirem, lakin, Allah insanlar üçün xeyir istese, Peyğemberden (s.a.s.) sonra sehabeleri xeyir üzerinde cem etdiyi kimi (İmam eli (r.a.) burada Ebu Bekrin (r.a.) xilafetini nezerde tutur.) , onları da xeyir üzerinde cem eder». «Eş-Şafi» seh.171, Necef çapı.
Kuleyni istinadla Cefer es-Sadiqden revayet edir ki, bir qadın gelib ondan: «Men Ebu Bekr ve Ömerin xelifeliyini qebul edib, onları seve bileremmi?» - deye soruşduqda, o demişdir: «Beli, qebul ede bilersen». Qadın: «Men Rebbimin huzurunda olduğum zaman "Bunu sen mene emr etdin" - deye Ona xeber vere bilerenmmi?!» - deye soruşduqda, Cefer ona: "Beli" - deye cavab verdi «er-Ravze mine-I-Kefi», 8/101, 238.
Meclisi istinadla Cefer es-Sadiqden, o da babalarından, onlar da Eliden (r.a.) revayet etmişdir: «Peyğemberimizin (s.a.s.) sehabelerini söymemeyi size vesiyyet edirem. Onlar Peyğemberden (s.a.s.) sonra dine heç bir yenilik getirmemişler. Heqiqeten, Peyğember (s.a.s.) de bele vesiyyet etmişdim «Biharu-I-Envar», 22/305, 306.
Et-Tabrisi el-Baqirden revayet edir ki, o demişdir: «Men Ebu Bekr (r.a.) ve Ömerin (r.a.) feziletli sehabe olduqlarını inkar etmirem, lakin, Ebu Bekr (r.a.) Ömerden (r.a.) efzeldir «el-İhticac», seh.230, Kerbela çapı.
el-Murteza revayet edir ki, Cefer bin Mehemmed peyğemberin (s.a.s.) qebrini ziyaret ederken (onun yanında defn olunmuş) Ebu Bekr:" (r.a.) ve Ömere (r.a.) de salam vererdi «eş-Şafi», seh.238.
Eli (r.a.) demişdir: «Men Mehemmed peyğemberin (s.a.s.) eshabını gördüm. İçinizde onlara benzer bir adam bele görmürem. Onlar saçları dağılmış, toz-torpağa bulanmış bir halda sabahı açar, gecelerini namazIa keçirerdiler. Kimi alnını torpağa sürterdi, kimi üzünü, qiyameti xatırlayanda köz kimi yanardılar. Alınları secde etmekden keçinin dizlerine dönmüş, qabıq bağlamışdı. Allahı yada salanda ezab qorxusundan, savab ümidinden göz yaşı tökerdiler. Hetta ele ağlayardılar ki, yaxaları islanar ve yelin esdirdiyi ağac kimi titreyerdiler» «Nehcu-I-Belağe», seh: 143 (tercümede seh.257, Tehran çapı, 1995).

Elinin (r.a.) Ebu-Bekre (r.a.) qarşı olan hörmet ve sevgisine (Ebu-Bekr (r.a.) xelife olduqdan sonra) Leyla bin Mesudan (Elinin (r.a.) üçüncü arvadından) olan oğluna Ebu-Bekr adını verneyi de delalet edir.




Ümumiyyetle, xilafet 30 il olub.
Sefinenin (Allah ondan razı olsun! - radıyallahu anhu - r.a.) revayet etdiyi hedisde Peyğember (Ona ve ailesine Allahın salavatı ve salamı olsun! - s.a.s.) demişdir: «Peyğemberlik (yeni sonrakı) xilafeti otuz il olacaq» (Ebu Davud, «Sünne» kitabı, «Xelifeler» fesli, 12-ci cild, seh.259, 4633-cü hedis).
Bu hedisin sehih (möteber) olduğunu aşağıda adları çekilen alimler tgsdiqlemişler:
1. Ehmed bin Henbel; 2. İbn Ebdü-l-Berr; 3. el-Hakim; 4. et-Tirmizi; 5. İbn ebi Asim; 6. İbn Teymiyye; 7. İbn Cerir et-Taberi; 8. İbn Hibben; 9. ez-Zehebi; 10. İbn Hacer el-Esqaleni; 11. el-Albani.
Bu melumatın sehih olmasını isbat etmek üçün bax: «Sehih hedisler silsilesi», 1-ci cild, seh.820-827, 459-cu hedisin şerhi.

Xilafetin müddeti:
1. Ebu Bekr (r.a.) - 2 il 3 ay 10 gün;
2. Ömer (r.a.) - 10 il 6 ay 8 gün;
3. Osman (r.a.) - 11 il 11 ay 9 gün;
4. Eli (r.a.) - 4 il 9 ay 7 gün;
5. Hesen (r.a.) - 6 ay
http://shia.islamicweb.com/
www.ansar.org
http://www.bidet.narod.ru
www.ic.sunysb.edu/Stu/azarinni/
www.allaa

#138 kapitan

kapitan

    Pro-Active

  • Amateurs
  • PipPipPip
  • 161 posts
  • Offline

Posted 10 November 2004 - 16:56

..........

Edited by JIGORO, 03 December 2004 - 02:39.

http://shia.islamicweb.com/
www.ansar.org
http://www.bidet.narod.ru
www.ic.sunysb.edu/Stu/azarinni/
www.allaa

#139 kapitan

kapitan

    Pro-Active

  • Amateurs
  • PipPipPip
  • 161 posts
  • Offline

Posted 10 November 2004 - 16:58

Biz – Uca Allahın Ezemetli ve Kerametli sifetleriyle vesf edilmiş bir üze sahib olduğuna inanırıq.
Nece ki, Uca Allah bu barede buyurmuşdur:
Ancaq ezemet ve kerem sahibi olan Rebbinin zatı baqidir.(er-Rehman 27)
Biz – Uca Allahın Kerim ve Ezim olan iki ele sahib olduğuna inanırıq.
Nece ki, Uca Allah bu barede buyurmuşdur:
Eksine, Onun her iki Eli açıqdır ve O (Öz lütfünden) istediyi kimi serf edir. (el-Maide 64)
(Müşrikler) Allahı lazımınca qiymetlendirmediler (uca tutmadılar). Halbuki qiyamet günü yer bütünlükle Onun ovcunun içinde olacaq, göyler ise Onun sağ eli ile bükülecekdir. (Allah müşriklerin Ona) aid etdikleri sifetlerden tamamile uzaq ve ucadır! (ez-Zumer 67)
Biz – Uca Allahın iki dene heqiqi göze malik olduğuna inanırıq.
Nece ki, Uca Allah bu barede buyurmuşdur:
Gözlerimizin önünde ve vehyimiz üzre (sene öyredeceyimiz kimi) gemini düzelt. (Hud 37)
Peyğember - sellallahu aleyhi ve sellem - ise bu barede demişdir: «Onun (Allahın) perdesi nurdur. Eger perdeni qaldırarsa üzünün nuru gözlerinin gördüyü bütün mexluqatı yandırıb mehv eder.» (Muslim 179, İbn Mace 195)
Ehli sünne alimleri Uca Allahın iki gözünün olmasında ittifaq etmişdirler. Bunu Peyğemberin - sellallahu aleyhi ve sellem - Deccal haqqındakı hedisi de tesdiq edir. Peyğember - sellallahu aleyhi ve sellem - demişdir: «(Deccalın) bir gözü kordur. Sizin Rebbinizin ise gözü kor deyildir.» (Buxari 7131, Muslim 2933, Tirmizi 2245, Ebu Davud 4316)
Biz – Uca Allahın Özünü bu ayede vesf etdiyi kimi olduğuna inanırıq.
Gözler Onu derk etmir. O ise gözleri derk edir. O, Letifdir (bendelerine qarşı mülayimdir, yaxud her şeyi derk edendir), (her şeyden) Xeberdardır. (el-Enam 103)
http://shia.islamicweb.com/
www.ansar.org
http://www.bidet.narod.ru
www.ic.sunysb.edu/Stu/azarinni/
www.allaa

#140 Emir

Emir

    Supreme

  • Members
  • PipPipPipPipPipPip
  • 1879 posts
  • Offline

Posted 10 November 2004 - 17:09

Хорошо что ты подтвердил.А то такой же как ты спорил со мной,что нет слово image -это концепция.идея,но потом че то затих.
Христиане точно так же думают , и кришнаиты. Все понятно. Дальше о чем то говорить считаю бесполезным и ненужным.
Dünya cennete dönsədə, cıxmaz yaddan Qarabağ

#141 Abdul-HAFIZ

Abdul-HAFIZ

    Newbie

  • Newbies
  • Pip
  • 2 posts
  • Offline

Posted 11 November 2004 - 10:40

по подобию - это когда наделяют многими похожими чертами ...
Аллах(СвТ) Вдохнул от Духа Своего. Он(СвТ) наделил человека душой. А image - подобие, и есть те качства, как слух, зрение ... и так далее
Но те, кто будет обсуждать матерuaльную подоплеку этого подобия - будет в КОРНЕ не прав.Этого нельзя делать, потомучто мы не знаем как выглядет Аллах(СвТ). ИншАллах в Судный День для праведных мусульман Лик Его будет освещать все и вся в Саду блаженных. Амин !

дальше нужно что-то обьяеснять ?!

не надо смеятся над тем, что кто-то не межет изложить правильный контекст. лучше смейтесь над своими ошибками и сами не делайте хата. (рузу дуасы) лол :D

#142 kapitan

kapitan

    Pro-Active

  • Amateurs
  • PipPipPip
  • 161 posts
  • Offline

Posted 11 November 2004 - 15:20

kimse mene virus gonderib allah onu cezalandirsin
http://shia.islamicweb.com/
www.ansar.org
http://www.bidet.narod.ru
www.ic.sunysb.edu/Stu/azarinni/
www.allaa

#143 kapitan

kapitan

    Pro-Active

  • Amateurs
  • PipPipPip
  • 161 posts
  • Offline

Posted 11 November 2004 - 15:44

.А то такой же как ты спорил со мной,что нет слово image -это концепция.идея,но потом че то затих.

View Post

menim bele yazdığım yadıma gelmir men harda demişem ki нет слово image -это концепция.идея,?
http://shia.islamicweb.com/
www.ansar.org
http://www.bidet.narod.ru
www.ic.sunysb.edu/Stu/azarinni/
www.allaa

#144 kapitan

kapitan

    Pro-Active

  • Amateurs
  • PipPipPip
  • 161 posts
  • Offline

Posted 11 November 2004 - 15:50

If Imamate is such a high station then why isnt there any mention of this in the Quran? A belief that supercedes even belief in the Ambiya', must be rooted in the Qur'an, the book which was revealed by Allah as an explanation of all things, a guide, a mercy, and glad tidings to the Muslims. (an-Nahl:89).

Allah says in Surah al-Anam verses 83-86 that he has raised his Prophets above all the worlds. So As God gives an explanation of All things in his book, then why cant we find any mention of the status of Imamah which is higher than Prophethood?

Surah Al-Anam verse 86

YUSUFALI: And Isma'il and Elisha, and Jonas, and Lot: and to all We gave favour above the nations:

PICKTHAL: And Ishmael and Elisha and Jonah and Lot. Each one (of them) did We prefer above (Our) creatures,

SHAKIR: And Ismail and Al-Yasha and Yunus and Lut; and every one We made to excel (in) the worlds


imam heç vaxt peyğemberden üstün ola bilmez kim dese ki üstündür o kafirdir

en-Nehl (Bal arısı) suresi
Qiyamet günü her ümmete özlerinden bir şahid (her ümmetin öz peyğemberini) göndereceyik (tutacağıq). (Ya Resulum!) Seni de bunlara (öz ümmetine) şahid getireceyik
el-En’am (Davar) suresi
Biz, hemçinin İsmaili, Elyese’i, Yunisi ve Lutu da (hidayete qovuşdurduq) ve onları alemlerden üstün tutduq.
http://shia.islamicweb.com/
www.ansar.org
http://www.bidet.narod.ru
www.ic.sunysb.edu/Stu/azarinni/
www.allaa

#145 kapitan

kapitan

    Pro-Active

  • Amateurs
  • PipPipPip
  • 161 posts
  • Offline

Posted 11 November 2004 - 15:51

bax gör sizin kitablarda ne yazılıb
a book "Al Shafi" [urdu] this is a translation of "BLESSED BOOK" "AL Kafi" on Page # 194, Book of Tawheed, Vol: 1

Ibraheem Muhammad Bin Hussain Narrates: I asked Imam When messenger of Allah went on Miraj, Allah revealed Himself as a thirty yr old man, Upper potion of the body was in formof Human and below Naaf was Noor,...............................
.......................Imam raza said that it was the Qalaab of the messenger of Allah which was creatd by Allah and the Noor of Allah was in Green, red and White colours.
http://shia.islamicweb.com/
www.ansar.org
http://www.bidet.narod.ru
www.ic.sunysb.edu/Stu/azarinni/
www.allaa

#146 kapitan

kapitan

    Pro-Active

  • Amateurs
  • PipPipPip
  • 161 posts
  • Offline

Posted 11 November 2004 - 15:54

Bismillehir-Rehmanir-Rehim!

‘’Rafizilik’’ tehlükesi.

Eziz müselmanlar ve hemvetenlerimiz.

Vetenimizin, hal-hazırdakı işğal olunmuş erazi problemleri ile üz-üze geldiyi bir halda ve dirçeliş dövrüne xas olan bir neçe daxili çetinlikler ile qarşılaşdığımız bir dövrde, diger terefden de müselmançılıq en-enelerimize zidd olan müxtelif cür qeyri-islami din ve cereyznların tebliğatı qarşısında aciz qaldığımızda, bu sebenble de xalqımız arasında etiqadi parçalanma tehlükesine meruz qala bilecek bir vaxtda, bizim, yaxın gelecekde, yeni bir tehlüke qarşısında durma ehtimalı get-gede göz önünde cizgilenmektedir.

Bu tehlüke, xalqımızın müqeddes İslam dininin etrafında birleşmeyi arzu etdiyi bir halda, xalq arasında yeni bir ixtilaf törede bilecek şeytani görüşlerin gizlince, mexfi bir terzde, yaxud iki menalı söhbetlerle xalqımızın ve İslam düşmenlerininterefinden yaymaq cehtlerinden ibaretdir.

Feqet bu tehlükede en ağır mesele odur ki, bu fitneni töredenler öz meqsedleri üçün bizim xalqımızın yaraşığı ve meneviyyatı olan İslam dinimizden istifade etmeye qerar veribler, özlerinin bu çirkin emellerinde de müxtelif cür yalan ve uydurmalardan da istifade etneye çekinmirler. Bir xalqın qardaşlarını bir-birine dil uzatmağa sövq edirle.

Bildiyiniz kimi, ölkemizde İslam dini, demek olar ki, Allah Teala terefinden yer üzüne gönderdiyi ilk zamanlarında berqarar olub ve o vaxtdan beri ya açıq, ya da gizli xalqımızın qelbinde yaşamaqdadır ve çox sevindirici haldır ki, bizim bu son illerde hem xalqımızın, hem de onun seçdiyi dövletimizin tutduqları müsteqillik, azadlıq, aşkarlıq istiqameti sayesinde dinimiz yeniden özünün müqeddes mövqeyini hem qelblerde, he de heyatımızda tutmaqdadır. Bununla yanaşı da, indiye qeder törenen müeyyen menevi ve ve etiqadi boşluğu doldurmaq üçün müqeddes olan İslam dinimiz özünün evezsiz zenginliyini teqdim etmekdedir.

Bildiyimiz kimi, tariximizin müxtelif hadiseleri neticesinde Azerbaycanda hem ‘’şie’’, he de ‘’ehli sünne’’ temayüllü insanlar mövcuddur ve uzun müddetdir ki, bu cür qonşuluq bir qardaşlıq seviyyesinde sürüb gedir. Diger terefden de bilmeliyik ki, Azerbaycan xalqı ümumi şekilde müselman olan xalqdır, Azerbaycanın erazisi de müselman torpağı, yeni İslam diyarıdır. İslam diyarına qarşı ve islam xalqına qarşı heç vaxt esil müselman ne tecavüz gözü ile baxmaz, ne öz planları xeyri namine qarşı durma töretmeye cehd göstermez, ne deki, bele çirkin işlerde Müqeddes İslam dininin qaydalarından, prinsiplerinden ve tarixinden bu cür hiylekarlıqla istifade etmez.

Lakin ara-sıra, müxtelif meqsedler daşıyaraq, ölkemizin bezi qonşu nümayendeleri ve onların buradakı yerli kömekçiler bu cür elde olunmuş qardaşlığı qarışdırmaq ehtimalını meydana atırlar. Elbette bele olduqda biz de müeyyen derecede zenn de ede bilerik ki, onlar bu işde hem siyasi, ola bilsin ki, hem iqtisadi ve hem de, hardasa, erazi meqsedler güde bilerler. Bir xalqın qardaşlarını baş-başa getirmek heç bir qonşuya yaraşmaz, bu meqsedle de dini mövqeleri istifade etmek çox çirkin bir emeldir ve bu ne Peyğemberimizin (ona ve ailesine Allahın xeyir-duası olsun) gösterdiyi yol deyil, nede ki, onun yolu ile geden, onun ehli-beytinin ve diger eshabi-kiramının yolu deyil.

Tarix sehifelerine baxsaq görerik ki, bizim xalqımız qedim en-enesi ola uca İslam dinimiz hemişe düşmenlerin hedefine çevrilirdi ve bize qarşı düşmençilik etmek isteyenler her defe dinimize zerbe vurmaqla artıq, elan edilmemiş müharibesine başlayaraq, bu tecavüzün soyuq merhelesini gizlince xalq içerisinde başlayırdı. Bir xalqı sarsıtmaq üçün kifayetdir ki, o xalqın din mövqeyine, din görüşüne, dini bütmvlüyüne nifaq salsın, dedi-qodu salsın, birinin digerinden üstün olma görüşleri barede fikir ve ideyalar yaydırılsın. Bu cür fikirle yeridildikden sonra xalqın avam (islam lüğetine göre ‘’dini biliye malik olamayan’’) tebeqesinin arasında çaxnaşma baş verir.

Onsuz da son vaxtlar Azerbaycanda dinimize, müselmançılığımıza zidd olan qeyri-islami dinler ve cereyanlar (meselen: krişnalıq, buddizimlik, xaçperestlik, odperestlik, müxtelif növ bütperestlik ve s.) tebliğ edilerek, yayılıb baş almaq meqsedlerindedirler. Ve her cür texribatçi missionerler din anlayışından istifade ederek gelecekde öz çirkin planlarını heyata keçirmek üçün daxildden zebe vuran desteler teşkil etmeye nail olurlar. Bununla da özleri üçün geleceye doğru ya dövelet çevrilişi üçün, ya işğal üçün ve ya ümumi ixtişaşlar töretmek üçün zemin yaradırlar. Onlar özlerinin bu cür öenfur planlarının şeytanın kömekliyi ile edirlerse, biz de buna qarşı yalnız Uca ve Qüdretli Allahdan kömek almaqla onları deff ede bilerik, çünki Allah pozğunçuluğu ve fitne-fesadı sevmez, diger terefden de haqqı berpa edenlere öz yardımını gösterir. Bu sebeble biz hamılıqla İlahiden gelen Müqeddes İslam dinimiz etrafında birleşib bu haqq olan ilahi dinimizin zenginliyini, müdrikliyini ve menevi qüvvesini bütün bunlara qarşı siper etmeliyik.

Lakin bütün bunlarla yanaşı bizi yeni bir tehlüke, yeni bir parçalanma fitnesi gözleyir. Aşkar etmek istediyimiz tehlüke, yene de bizim xalqın serveti, zenginliyi olan İslam dinimizi parçalayaraq mehv etmek, bizi dünya xalqları gözünden salmaq meqsedi ile çirkin ve ağla sığmaz fikirlerin düşmenler terefinden xalqımız arasında yaymaq cehtlerinden ibaretdir. Üstelik de, bizim xalqın gözel exlaq prinsiplerine ve yüksek meneviyyatımıza menfi tesir göstermek, bununla da bütün cemiyyetimizin ve dövletimizin sağlamlığına zerbe vurmaq, ve ola bilsin ki, bizim ister deniz, ister quruda olan erazimize yeni istiqametden göz dikmek meqsedlerindedirler. Ve din adı ile, müqeddes İslam dinine hörmet ve heves gösteren vetendaşlarımızı öz sıralarına çekib, onları gelecekde, belke de yaxın gelecekde, bizi xalaqa ve bizim dövlete qarşı hazırladıqları ‘’qonşuluq’’ planlarında bu zavallı ve heqiqetin ne olduğundan şübhelenmeyen günahsız qardaşlarımızdan, hele bize qarşıda istifade etmek arzusundadırlar. Elbette ki, xalqımızın bezi nümayendelerini bu cür meseleleri bildikden sonra da müxtelif sebeblere göre öz xoşluqları ile bu çirkin oyunlarda iştirak etmeye hazırdırlar. Lakin biz ilk növbede, özleri de bilmeden, azdırılmış vetendaşlarımızın qayğısına qalıb, onları şeytanların ellerinden xilas etmeye çalışmalıyıq – bu hem Allah qarşısında yaxşı ve savablı iş olar, hem de xalqımızı uçuruma sürüklenmesinden qurtara biler. Onların esasen güvendikleri hal, xalqımızın, ümumen, dinimize çox böyük hörmet beslemesi, son zamanlarda ise İslama olan heves ve reğbetin daha da artması, lakin bununla yanaşı ise onların serbest araştırmaq üçün teleb olunan dini biliklerin yüksek, yaxud kifayet edecek seviyyede olmamasıdır. Diger terefden ise, belke de onlar ne bizim xalqı müselman kimi saymır, nede ki bizim torpaqları müselman torpağı kimi saymırlar. Diger terefden de, belke bizim xalqı bu qoca dünyada tek sanıblar, qardaşsız hesab edibler ve ilahiden himayesiz zenn edibler? Azerbaycanın bezi erazileri etrafında ve üzerlerinde baş veren son hadiseler bu cür qenaetlere gelmeye ehtimal yaradır, eks halda müselman müselmana ne etiqadi cehetden, ne iqtisadi cehetden, ne de ki, bir parça erazi cehetden tecavüz istemez, hede-qorxu nümayişinden istifade etmez. Feqet eger işletmiş olsa, onda bu yalnız fasiqlerin yaxud münafiqlerin hereketleri ve niyyetleridir.

Diger terefden de, bunların abu-havası ‘’xevariclerin’’ üsyanlarına benzeyir. Demek olar ki, ‘’xevaricler’’ bütün dövrlerde, ta Adem (e) zamanından müxtelif derecede fealiyyet gösteribler. Onların fealiyyeti, Peyğemberlere (e), hökmdarlara ve din dayaqlarına qarşı üsyan edib, fitne-fesadlar töretmekden ibaritdir. Göründüyü kimi, günümüzde de onlar öz fealiyyetine davam edirler. İslam tarixinde onların açıq olaraq ilk zühuru Hz. Osmanın dövründe, tam yetişerek böyük fitne-fesadlar töretmekleri Hz. Elinin dövründe baş verir. Üsyan eleyib Hz. Osmanı öz evinde qetle yetirirler. Hz. Eli xelife olduqda onlarla artıq dövlet seviyyesinde mübarize aparır, neticede onları xeyli yatızdırır, qalanları da yan-yöreye dağılır. Lakin bir neçe nefer suiqestler hazırlayıb Hz. Elinin ölümüne sebeb olurlar ve o vaxtın Şamm valisi olan Hz. Müaviyyeni de yaralayirlar.

‘’Xevaricler’’ – lüğeti menasına göre : ‘’üsyankar’’, ‘’heddini aşmış’’, ‘’cızığından xarice çıxmış’’ demekdir. Onların fikri – xelifelere qarşı üsyanlar etmeyinin, hetta öldürülmesinin mümkün olması, nece ki indiki dövrde ‘’inqlab’’ adından istifade edilir; Peyğemberimizin (s.a.v) Pak Sünnesini (peyğemberlik telimini) artıq qebul etmeyib: ‘’ancaq Quran, ancaq Quran’’ deyirler.

Belelikle de, xelifelere qarşı üsyankarlıq etdiklerine göre, ümumi İslam prinsiplerine qarşı çıxdıqlarına göre ve bütün müselmanların esas yolundan kenara çıxdıqlarına göre onlara ‘’xariciler’’ daha sonra da ‘’xevaricler’’ deyildi. Bunlar daima müxalifet eden desteler olublar. İzlesek görerik ki, yer üzünde olan bütün müxalifet qurumları öz teliminde ‘’xevariclere’’ benzeyirler. Allah bizi onların şerrinden qorysun.

İslam dini-ne üsyan, ne inqlab, ne texribat ne de ki, terrorçuluq dinidir. İslam öz müdrik qaydalarını medeni ve sivil suretde teqdim etmeyi öyredir, azad irade, sağlam ağıl ve elmi seviyyede öyrenmeyi tövsiye edir.

Söz açtığımız ‘’rafiziler’’ de, bir çox nöqtelerde ‘’xevariclere’’ yaxındırlar. Rafiziler de öz planlarını, xalqımızı bir terefden dövletden narazı salmaq ile, diger terefden de ‘’ehli sünne’’ müselmanlarından narazı salmaq ile heyata keçirmeye cehd gösterirler. Buna da dini bir don geyindirerek, tez-tez hem ‘’haqq yolundan’’ dem vururlar, hem de ‘’inqlab’’ anlayışını öz telelerine düşen insanları yürüdürler. Tarix de gösterib ki, rafizi düşüncede olanlar, neinki vaxt aşırı müselmanlara qarşı çıxıblar, hetta müselmanların düşmenlerii ile dostluq edibler.

Xalq arasında dini (şeriet) biliyin az olmasından istifade ederek, rafiziler özlerini mütleq haqq yol üzre olduqlarını iddia eden, lakin eslinde İblisin esgerleri olan bezi şeytani insanlar müxtelif cür küfrü, yalanı heqiqetlik donuna geyindirmeye ve dinle maraqlanan hemvetenlerimize tebliğ etneye çalışırlar. En çox da onların bu çirkin hiylelerinin qurbanı, ürekleri din üçün açılan cavanlarımız ve ağsaqqallarımız olur. Onsuz da dünyanın müxtelif qeyri-müselman dinlerin nümayendeleri öz dağıdıcı fealiyyetini apararaq, bizim müselman xalqımızı, azerbaycanlılarımızı müxtelif dinlerin ayrılığına salırlar. Bu da bir derddir. Lakin bir dine mensub olanları parçalamaq dehşetli bir emeldir, çünki bu, illerle qurulan dinin bir anda dağılmasına sebeb ola biler.

Hemin bu fitneçilerin (Allah bizi onların fitnesinden qorusun!) iki böyük meqsedi güdmekleri ehtimalı var. Birincisi, sydın görünen meqseddir ki, esrler boyu yan-yana yaşayan ve Nadir şah dövründen beri bir-birine qarşı heç-bir reqiblik etmeyen ehli sünnet ve şie temayüllü vetendaşlarımızı baş-başa getirmekdir. Onların hiylesi odur ki, xalqımızın arasında sünni-şşie söhbetini ederek, bu söhbeti şişirderek, bir düşmençilik seviyyesine düşürtmekle ve bir xalqın ve bir dininin iki qardaşını mütleq bir-birile baş-başa getirib, qardaş qırğınına getirmekdir.

Diger terefden de, bu cür ara qızışdırmaqla, fitne-fesad çıxartmaqla ve qardaş qırğınına sövq etmekle, ikinci böyük meqsedleri olan, ümumen İslam dinine zerbe vurmaq ve ola bilsin ki, Vetenimizi erazi cehetden parçalamaqdır. Başqa bir güdülen meqsed barede bele ehtimal etmek olar ki, ölkemizi ve bizim qelblerimizde yerleşen İslam dinimizi, Allah ve onun Peyğemberine (s.a.v) olan imanımızı özlerinin çirkin planlarında istifade etmeye çalışırlar.

Bu fitne-fesadları töredenler öz meqsedlerini heyata keçirtmek üçün, seçdikleri yol ve üsul odur ki, onlar özlerini şie görüşlerine mensub olduqlarını uyduraraq iddia ederek, şie temayüllü insanlar arasında ehli sünnet müselmanlarına qarşı müxtelif cür yalanlar, üstelik de dinden (din anlayışından) uzaq olan insanlar arasında da cürbecür ağlasığmaz uydurma ve yalanlar danışırlar ki, hemin insanları dinden uzaqlaşdırsınlar (elbetde ki, azacıq da ağlı olsa ağlı ve elmi biliyi olan bir kes bu cür cefengiyyata, xürafata ve mövhumatçılığa qetiyyen inanmaz). Rafizilerin batil görüşlerini tanımaq lazımdır ki, özümüzü ve ümumen xalqımızı bu beladan qoruyaq. Onları tanımaq lazımdır.
http://shia.islamicweb.com/
www.ansar.org
http://www.bidet.narod.ru
www.ic.sunysb.edu/Stu/azarinni/
www.allaa

#147 kapitan

kapitan

    Pro-Active

  • Amateurs
  • PipPipPip
  • 161 posts
  • Offline

Posted 11 November 2004 - 15:55

Onları tanıtdıran esas fikirleri ve sifetleri:

1. Evvela onlar özlerini yalandan şie adlandırılar ve arabir imam Ceferi Sadiqin adından istifade ederek, özlerini ceferi mezhebinin nümayendeleri kimi qeleme verirler, lakin bir çox meselede imam Ceferi Sadiqden ferqli olan yolu tutublar. İslam tarixin ilk dövrlerin en parlaq nümuneleri olan ve tarix sehifelerinde öz emelleri ile yüksek şöhret qazanan Raşidi xelifelerimizi-Hz. Ebu Bekir Sadiq, Ömer el-Faruk ve Osman Zunnureyn – düşmencesine inkar edirler. Üstelik de yalandan imam Ceferi Sadiqin de bu cür batil fikirde olmasını iddia edirler, bununla da o imama iftira yaxırlar. Bu da elmsizliyin elametidir. Halbuki imam Cefer Sadiqin atası imam Baqir, Hezreti Elinin (Allah ondan razı olsun!) nevesi, anası da Hezreti Ebu Bekirin (Allah ondan razı olsun!) nevesidir, yeni Ceferi Sadiqin atası olan imam Baqir Hz. Ebu Bekirin ® nevesi ile evlenmişdir. Belelikle de, İmam Ceferi Sadiq hem Hz. Elinin, hem de Hz. Ebu Bekirin ® nevesidir. Bes imam Cefer özü o dahi şexsler barede ne düşünüb? ‘’Ceferi Sadiqden revayet olunur ki, bir qadın gelib ondan: ‘’Men Ebu Bekr ve Ömerin xelifeliyini qebul edib, onları seve bileremmi?’’ deye soruşduqda, o demişdir: ‘’Beli, qebul ede bilersen’’. Qadın: ‘’Men Rebbimin hüzurunda olduğum zaman ‘’Bunu sen mene emr etdin’’-deye Ona xeber vere bileremmi?!’’-deye soruşduqda, Cefer ona: ‘’Beli’’ – deye cavab verdi. /’’Er-Ravze min el-Kefi’’, 8: 101, 238,.

Meclisi, Ceferi Sadiqden istinadla, o da babalarından, onlar da Eliden (r.a) revayet etmişdir: ‘’Peyğemberimiz (s.a.v) sehabelerini söymemeyi size vesiyyet edirem. Onlar Peyğemberden (s.a.v) sonra dine heç bir yenilik getirmemişler. Heqiqeten, Peyğember (s.a.v) de bele vesiyyet etmişdir’’. /’’Biharul-envar’’, 22: 305, 306./

Hetta, et-Tebrisi imam Baqirden revayet edir ki, o demişdir: ‘’Men Ebu Bekr (r.a.) ve Ömerin (r.a) fezileti sehabe olduqlarını inkar etmirem, lakin, Ebu Bekr Ömerden efzeldir (daha feziletlidir). /’’el-İhticac’’ seh. 230./

Ebu Ceferden bir nefer qılıncının bezedilmesi haqqında soruşduqda, o demişdir: ‘’Olar. Ebu Bekr es-Siddiq öz qılıncını gümüşle bezeyirdi. Soruşan şexs ona ‘’Sen de ona Siddiq deyirsen?’’ dedikde, İmam derhal yerinden qalxıb demişdir: ‘’Beli, Siddiq deyirem. Kim ona Siddiq demese, Allah onun sözünü bu dünyada ve axiretde tesdiqlemez’’. /Erbili. ‘’Keşful-qumme fi merifetil-Eimme’’, 2: 147/.

Belelikle de görürük ki, imam Ceferi Sadiqin özü de Peyğemberimizin (s.a.v) sünnetinin yolunu tutmuş, Onun yolunun yolçusu olub.

Hetta 11-ci esrin selcuq sultanlarının meşhur veziri olan Ebu Eli Hesen Nizmülmülk tarixi-edebi abidesi sayılan ‘’Siyasetname’’ eserinde xevaricler ve rafiziler barede öz şahına xeberdarlıqlar bildirdikde, xevaricler barede bunları da qeyd edir: ‘’...Qulaqları sesde, gözleri yoldadır. Allah elemesin, eger bu qüdretli dövlete (xilafete) bir bedbextlik üz verse, ya bir zerer baş qaldırsa, - Allah onun qarşısını alsın – bu köpekler puskulardan çıxıb, bu dövlete qarşı xüruc eder, şieliye çağırarlar, bunlar rafizilerde, xürremilerden de güclü olarlar. Ne lazımsa: fisq-fesad, hay-küy, ara qarışdırma, pozğunluq hamısını ederler, heç şeyden çekinmezler. Sözde müselmanlıq iddiasını eder, emelde kafirler kimi iş görerler, onların batini zahirlerinin eksine olar, sözleri emellerinne ziddir. Mühemmed Mustafa (s.a.v) –ın dinine onlardan daha qeddar, daha murdar bir düşmen ola bilmez,... Bu gün heç bir qüvvete malik olmayan, camaatı şieliye çağıran adamlar bu destedendirler. Onlar gizlinde bu destenin işlerini düzeldir, qüvvetlenmelerine çalışır, tebliğat aparır, (o vaxtın) dünya hökmdarını, beni abbasiler sülalesini dağıtmağa tehrik edirler.....’’. Hemin eserde müellif, tehlükeli sayılan ‘’mezdeki’’ ve ‘’xurramdinler’’ teriqetleri barede de söz edir. Mezdek-mecusilerden olub özünün yalandan peyğember adlandırmış ve xalqı özüne çekmek üçün yalandan müxtelif batil fikirler ireli sürürdü. Hetta dövlet iddiasına düşerek hakimiyyeti ele keçirmeye cehd göstermişdir, lakin sonunda cezalandırılaraq öldürlmüşdür. Xürrem- ise onun arvadı idi ve o da bu batil dini davam etdirmek isteyirdi. Hemin bu eserde bildirilir ki, bu teriqetin üzvleri ‘’haramı halal hesab ederler, bedeni bütün eziyyetlerden azad ederler (ibadet ve zehmet);ieti danar, namaz, oruc, zekat, hecci bir terefe atarlar; şerabı, camaatın malını ve arvadını (beraberlik adı ile) bir-biri üçün halal sayarlar; bütün din borclarından uzaq qaçarlar. Xürremiler ve batininiler (ismaililer) bir-birine yaxındırlar. Meqsedlerine çatmaq üçün yalandan özlerini Peyğemberin (s.a.v) övladlarını sevenler kimi qeleme verirler. Hele ki camaatı (etraflarına toplayaraq) ele keçirdib qüvvetlendiler-her şeyi qırağa qoyarlar’’. /Nizamülmülk, ‘’Siyasetname’’, Az. Elm. Akad. Bakı-‘’ELM’’- 1987/.

2. Özlerini şie kimi teqdim etdikden sonra şieliyi, islamın esas hissesi olan ‘’ehli sünnet’’-in haqq mezheblerine qarşı çoxan bir teriqet kimi teqdim eleyirler ve guya, şie olanların esas işi, ancaq ehli sünnete qarşı çıxmaqdan ibaretdir. Sehabelerden başlayaraq bu güne qeder olan bütün ‘’ehli sünnet’’ nümayendelerini (Peyğember (s.a.v) teliminin /sünnetinin/ ardıcıllarını) tenqid eleyib, onları inkar edirler. Peyğemberimizin (s.a.v) yolunda (sünnetinde) olan ve buna göre de ‘’ehli sünnet’’ eqidesinde olan müselmanların ünvanına müxtelif cür böhtan ve çirkin qeybetler etmekden çekinmirler.

3. Özlerini çox vaxtı ‘’haqqı axtarıcıları’’ kimi qeleme verirler ve haqqı axtarmağa ‘’devet’’ edirler, halbuki haqq İslamdadır, Qurandadır, Peyğemberimizin (s.a.v) pak sünnesindedir (telimindedir) ve haqq olan bu heqiqet 14 esr bundan evvel artıq nazil olub, ebediyyen de deyişmezdir.

4. Söhbetleri esnasında Qurandan ve Peyğemberden (s.a.v) deyil, en çox mehz Hz. Eliden (r.a) danışırlar, bununla da özlerinin, guya, Hz. Elinin (r.a) esil terefdarları (şiesi) kimi biruze vermek isteyirler, bununla da yanaşı, islamın diger dahi şexsiyyetlerini, heç müselmana yaraşmayan terzde, mütleq tenqid edib, onlarda qüsur axtarmağa çalışırlar. Meger Hz. Eli (r.a) Qurandan ve Peyğemberden (s.a.v) ferqli olan qeyri-adi müsteqil bir yolumu tutub ve tek olub, özünün etrafındakıları özüne düşmen sayıb? Elbette ki, bütün bunlar hem tarixi faktlara, hem de ümumiyyetle adi mentiqe uyğun olmadıqda, hem selim eqle, hem de neqle (İslam dininde olan yazılı elmi melumatlara) ziddir. Bu cür ideyalar heç bir vechde sağlam şüur seviyyesinde olan heç cür ağla batan deyil. Halbuki, Hz. Elinin (r.a) özü Qurani Kerimin, Peyğemberimizin (s.a.v) ve onun vefatından sonra da onun pak sünnesinin (teliminin) terefdarı ve biz-zat icraçısı olub, ve yüksek dereceli zühd ehli olub, bu yolda olanları da özüne qardaş bilib, onlara sirdaş olub.

5. Söhbetleri, tebliğleri zamanı müxtelif cür uydurlmuş hekayetlerle ve sehrin bir növü olan belağet sehrinden (şirin dilliyinden) istifade etmek ile öz uydurmalarını ve müselmanlara qarşı dil uzatmağı, qulaq asanların beynine yürüderek, esebi terzde heyecanlandırmağa çalışırlar ve müselman olan müxtelif şexsiyyetlerin ünvanına iftiralar ve böhtanlar yağdıraraq, onlara qarşı insanlarda nifret oyandırmağa çalışırlar. Hetta çalışırlar ki, mütleq onlara qulaq asan söhbetdaşları, ya da telebeleri, o cür dahi şexsiyyetleri, mütleq şexsen özleri öz dilleri ile tenqid edib onların ünvanına tehqirler göndersinler, onlara qarşı heç olmasa, meselen ‘’kafir’’ sözünü dillerine getirsinler.

6. Baxmayaraq ki, daima Hz. Eliden (r.a) söhbet etmeye çalışsalar ve guya, onu severek onun yolunda olduqlarını deseler de, ara-sıra bu şexsiyyete zidd olan ve onu tehqir ede bilecek menasında olan müxtelif uydyrmalar dillerine getire bilirler. Misal olaraq bunu qeyd etmek olar ki, onların uydurduqlarına göre guya Hz. Eli (r.a) kimi müselman şexsiyyetin heyat yoldaşı olan Hz. Fatime-i-Zöhranı (r.a) kimse vurub ve ya döyüb. Bu uydurmanın diger yalanı da odur ki, guya Hz. Fatimeni (r.a) İslamın ikinci xelifesi Hz. Ömer (r.a) vurub. Bu fikir İblisin ordusunun üzvlerinin uydurmasıdır. Bunu yayanlar ise onun şşeytan şeytan esgerleridir. Bu söz hem Hz. Elini tehqir edir, çünki onun bele iş baş vere bilmezdi, üstelik de Hz. Fatime (r.a) o zaddan evvel vefat etmeyib (atasının (s.a.v) vefatından 6 ay sonra), diger terefden ise Hz. Ömere (r.a) qarşı sürülen böhtan, daha diger terefden ise Hz. Fatimeni dil ile incitmekdir, guya onun eri dura-dura onu özge bir kişi döyüb, bununla da ona özgesinin eli toxunub ve saire böhtanlar ve iftiralar. Bunu söyleyenler Allaha deyil, onlar mehz İblise ibadet etmiş olarlar. Allah Teala daima birliye devet edir, şeytanlar ise parçalanmağa, fitne-fesada, pozğunluğa devet edirler. Bu cür şeytani insanlar neinki bizi, hetta Peyğemberimizin (s.a.v) sehabelerine dil uzadaraq, lekelemeye can atırlar, qiyaben onların sırasına nifaq salmağa çalışırlar. Belelikle de, bütün İslam dinini ve üstelik de müasir dövrde yaşayan müselmanları parçalayıb, aralarına fitne-fesad yayaraq bu cür batil görüşlerle araya düşmençilik salmağa cehd gösterirler. Elbette ki, bu cür görüşleri yayanlar, ancaq İslamın düşmeni ola biler. Allah Teala bu cür yalanlar uyduranların cezasını versin! Peyğemberimizin (s.a.v) sehabesine dil uzadan ele Peyğemberin (s.a.v) özüne dil uzatmış olur, çünki onlar ne bizim, ne sizin, ne de bşqasının deyil, mehz şexsen Hz. Mehemmedin (s.a.v) eshabesidir, Allah Teala terefinden seçilmiş silahdaşları, kömekçileri, dostları ve qohum olmaq şerefine yükseldilerek İslam tarixinin en çetin anlarında özlerini feda eleyen ilk müselmanlarıdırlar.

7. Söhbetleri zamanı, ekser vaxtda. Quranda, Peyğemberiimizin (s.a.v) hedislerinden (sünnetinden) ve İslam alimlerinden deyil, feqet insanın öz şüurundan, öz mentiqinden ve eqlinden istifade etmek üçün devet etmeye çalışırlar ki, bu terzde olaraq esilsiz ve sübutsuz geden söhbetde qabaqcadan hazırlanmış ssenari üzre qurulan söhbetde öz söhbetdaşlarını azdıraraq, onları mentiqi böhrana, mentiqi dalana salaraq, telesik ve derin düşünmeden fikir söylemelerini teleb edirler. Üstelik de özlerinin haqq olduqlarını öz söhbetdaşları terefinden telem-telesik, Quran ve Peyğemberimizin (s.a.v) teliminden lazımi qeder xeberi ve elmi melumatı olmayan insanlardan telesik tesdiq etmelerini teleb eleyirler. Halbuki, bele fikirler söylemek üçün müxtelif biliklere nail olmaq lazımdır. Peyğemberimiz Hz. Mehemmed (s.a.v) buyurmuşdur: ‘’Telesmek şeytandandır.’’.

8. İslam dininin vacib saydığı müxtelif ibdetleri öz ağılları ile istedikleri kimi özbaşına ya leğv edirler, ya onu önemsiz sayarlar, yaxud da onu özlerine serf eden başqa isler ile evez edirler ve bütün bunları tebliğ edirler.

Meselen, ‘’cüme’’ namazını qılmazlar ve bundan digerlerini çekindirirler, bunun üçün da müxtelif behaneler getirirler; ‘’bayram namazlarını’’ qılmazlar; gündelik namazlarını camaatla qılmazlar, namazlarını dağınıq halda qılarlar, bununla da heresinin özünün istediyi qrupplar törenir; etiqad meselelerinde bütün dünya müselmanlarından ferqli olan fikirlere sahibdirler ve fanatizm seviyyesinde digerlerini qebul etmirler; islam dininin elmi esası olan ‘’Allah qederini’’ (ilahi teqdirini) inkar edirler, bununla da Allahın yaradıcı xsusiyyetini inkar etmiş olurlar (Peyğemberimiz (s.a.v) de buyurub ki, ‘’ümmetimden qederi inkar edenler – mecusilerdir/ yeni, odperestler/’’, mecusiler iki ilah, iki yaradıcı anlayışını qebul edirler – xeyir ilahı ve şer ilahı, bunlar da bu meselede onlara benzeyir). Müqeddes Kebe mescidine yönelen ‘’Hecc’’ ziyaretini önemsiz sayaraq ve müselmanları ondan çekindirmek üçün heccin yerine diger yerlere ziyaret etmeye çağırırlar, meselen: öz erazilerinde yerleşen ‘’Meşhed’’, ve Allaha qarşı yalan söyleyerek deyirler ki, guya iki defe meşhede getmek bir hecc ziyaretini evez edir ve bele insan artıq ‘’hacı’’ olur. Elbette ki, her bir müselman bu yerlere böyük hörmet ve kederli tarix örneyi kimi daima yadında saxlayır. Lakin biz bilirik ki, yer üzünün en Müqeddes yeri-Mekkedir ve ondan savablı mekan yer üzünde yoxdur, dünya mescidlerinden en müqeddes olan Kebe mescididir, orada İbrahim (e) meqamı var, Allahın möcüzesi olaraq qaynayan ‘’Zem-zem’’ bulağı var. Diger terefden hecc merasimi zamanı zevvarlar Medine şeherine de gelib orada Peyğemberimiz Hz. Mehemmedi (s.a.v) siyaret edirler – meger Ondan üstün bir şexs varmı, üstelikde oradakı ‘’Baqi’’ qebirstanlığında yatan Hz. Fatime, Hemze, İslamın ilk xelifeleri, Peyğemberimizin neslinden olan Hz. Zeynalabdin, Mühemed Bakir, Ceferi Sadiq ve ümmetin diger dahi şexsiyyetleri. Bütün ümmetden özlerini seçtirmek üçün ibadetlere müxtelif deyişikler salırlar – meselen: namazın vaxtlarınıa, qılınışına dair; orucun açılma vaxtında (onu bilerekden geçiktirirler); elimizdeki olan Müqeddes Quranı haqq kitabı kimi qebul etmirler, yalandan deyirler ki, ne vaxtssa esl kitab gelecek, bu ise öz netice etibarı ile esl küfrdür ve Allahı, Peyğemberimizi (s.a.v) xelifeleri, ehli beyti, imamlarımızı inkar etmekdir, onları yalan saymaqdır; Allahın qederini açıq inkar edirler, bu sebeble de eyni zamanda ‘’qederiler’’ (yeni qederi inkar eden) mezhebinden sayılırlar; Peyğemberimizin (s.a.v) hedislerini qebul etmirler; İslam ümmetinin dörd haqq mezhebini inkar edirler ve s. Batil fikirler ve mövqeler.

‘’Peyğember (s.a.v) buyurmuşdur: ‘’Her ümmetin mecusileri vardır. Menim de ümmerimin mecusileri – qederi inkar edenlerdir’’. Müşetteb dedi: ‘’Abdullah bi Abbas ve Abdullah bin Ömer bele revayet edirlerki, Peyğember (s.a.v) demişdir: ‘’Qederilrin ve rafizilerin islamda payları yoxdur’’. /Nizamülmülk/.

Müşetteb dedi: ‘’Ümmu Seleme revayet edir: ‘’Bir gün Peyğember (s.a.v) menim yanımda idi, qızı Fatime Eli (Allah onların her ikisinden razı olsun) ile onun yanına geldiler. Bir şey soruşmaq isteyirdiler ki, Peyğember (s.a.v) başını qaldırıb dedi: ‘’Ey Eli, tekbir edirem, sen ve senin eyalın behişde gedeceksiniz. Lakin senden sonra rafizi adlanan bir tayfa emele gelecekdir, onlar kafirdirler’’, ve daha sonra Elini onlarla mübarizeye çağırır. Hz. Eli soruşur: ‘’Ya Rasulullah, onların eameti nece olar?’’, Peyğember (s.a.v) dedi: ‘’Cüme namazına gelmez, camaat namazına durmaz, evvelkiler haqqında pis danışarlar’’ /Nizmülmülk/.
http://shia.islamicweb.com/
www.ansar.org
http://www.bidet.narod.ru
www.ic.sunysb.edu/Stu/azarinni/
www.allaa

#148 kapitan

kapitan

    Pro-Active

  • Amateurs
  • PipPipPip
  • 161 posts
  • Offline

Posted 11 November 2004 - 15:56

Rafizilerin diger yanlış fikirleri:

1. Özlerini Hz. Elinin (r.a) terefdarları kimi qeleme vererek Hz. Eliden başqa Peyğemberimizin (s.a.v) diger eshabesinin, demek olar ki, ekseriyyetini qebul etmeyib, az qala onları kafir sayırlar (tarixden bildiyimiz kimi, bu cür davranış ‘’xaricilere’’ /xevariclere/ xas olan xsusiyyetdir) ve elaxüsus Hz. Ebu Bekr Sıddıqla (r.a), Hz. Ömer-el-Farruk barede lap küfre düşüb xaricilik (xevariclik) edib onların feziletlerini inkar edirler. Halbuki Peyğemberimiz (s.e.v) bu cür şexsiyyetlerle el-ele verib İslam dinini beşikden yükselişine qeder berqarar edibler.

‘’Eli (r.a) iki şeyx – Ebu Bekr (r.a) ve Ömer (r.a) haqqında demişdir: ‘’Müselmanların en yaxşısı, Allaha ve Onun elçisine (s.a.v) en yaxını – xelife Sıddıq ve xelife Faruq olmuşlar. And içirem ki, onların İslamda yerleri heqiqeten böyükdür. Onların örnek etdiyi adam şiddetli İslam hissine tutular (yeni onlardan ibret götürenler dinlerinde daha möhkem olardılar). Allah onlara rehmet etsin ve onları gördükleri en yaxşı işlere göre mükafatlandırsın’’. /Meysem. ‘’Şerh Nehcl-Belağe’’, 1: 31/.

Farslarla döyüşe hazırlaşarken, emirelm mömin Hz. Ömer özünün de döyüşde iştirak etmesi barede nizamlayıcının (ipin) ehemiyyeti ne qederdirse, emirin etibar edildiyi adamın (seçilmişin zeilifin) de ehemiyyeti o qederdir, ve qoy ecemler (farslar, odperestler, ecnebiler) sene baxıb demesinler ki, ‘’Ereblerin kökü budur, onu kesseniz, rahat olarsınız’’. /Nehcl-Belağe, seh. 203, 204/.

Hz Ömer Rum döyüşüne çıxmaq istedikde ise Hz. Eli ona onun özünün getmemeyi barede, öz yerine inamlı birisini göndermeyi meslehet etdikden sonra elave dir ki,: ‘’...Eger Allah bu yolla seni qalib çıxarsa, istediyin ele bu idi. Yox, başqa cür olsa, insanlara dayaq ve müselmanların ümid yeri olarsan’’. /Nehcl-Belağe, seh. 193. Tercümede seh. 167-168/.

Budur onların heqiqi münasibetleri, çünki onlar ilk növbede İslam dininin müselman qardaşlarıdırlar. Esil iman da budur.

Meger Hz. Eli diger müselmanlara qarşı düşmençilikmi besleyirdi ki, özünü onun terefdarı (şiesi) sayan insan mütleq gerek Peyğemberin (s.a.v) sehabelerine qarşı düşmençilik etsin?

Bir kesi sevmek, diger terefden de hemin zatın oturub-durduğu insanlara düşmençilik etmek çox eqilsiz ve heç bir mentiqi çerçivelere sığışmayan esilsiz, uydurulmuş görüşleridir. Müselmanları bu terzde bir-birinden ayırmaq, ferqlendirmek, birini digerinden üstün saymaq açıq-aydın göz göre-göre, neinki müselmanları, en dehşetlisi odur ki, hetta ümumen İslam dinimizi parçalamağa getiren şeytani emel ve tehlükedir. Allah bizi onların şerinden qorusun! Bu fikirler heqiqi olan esl müselmanın şüuruna xas olmayan görüşlerdir.

Meclisi, Ceferi Sadiqden istinadla, o da babalarında, onlar da Eliden (r.a) revayet etmişdir: ‘’Peyğemberimiz (s.a.v) sehabelerini söymemeyi size vesiyyet edirem. Onlar Peyğemberden (s.a.v) sonra dine heç bir yenilik getirmemişler. Heqiqeten, Peyğember (s.a.v) de bele vesiyyet etmişdir’’. /’’Biharul-Envar’’. 22: 305, 306/.

2. Allah Tealadan vehy yolu ile gelen ve deyişmez bir terzde Peyğemberimizden (s.a.v) bize qeder çatdırılaraq elimizde olan pak Qurani-Kerimi inkar edib onda şekk eleyirler. Quranı inkar eden Allaha qarşı küfr etmiş olar. Bu zühr fikri yaymaqda meqsed odur ki, iman ede bilecek insanları ilahi xeberler olan Qurani Kerimden uzaqlaşdırmağa ve ona tabe olunmamasına zemin yaratmaqdır, bununla da İslam elmini zeifletmekdir, çünki Quran bütün İslam elminin ana temeli, qaynağıdır, ilahi bir qanun qaydadır. Lakin onlar camaatı diksindirib özlerinden qaçırtmamaq üçün bunu aşkar deyil, feqet dolayısı yollarla, yaxud da telelerine düşen günahsız ve heqiqeti hele bilmeyen telebelerine xsusi dersler ile bu ideyanı (küfrü) gizlince tebliğ edirler. Bu cür yalanı ve Allah Tealaya qarşı olan bu iftiranı müxtelif behanelerle heqiqet donuna geyindirmek üçün, eyni zamanda da kütlenin gözünden perde asmaqdan ötrü onlar bu cür ziddiyyetli olan müxtelif fikirler ireli sürürler. Özü de öz aralarında müxtelif fikir ayrılığına düşübler. Onların bezisi uydurub ki, guya bu Quran o Quran deyil, deyişilib, bezileri iftira edirler ki, bir-neçe sure (meselen, guya, ‘’iki ulduz’’ sureleri) ya da her hansı ayeler bu Qurandan eksilib, digerleri ise bele uydurma ireli sürürler ki, guya bu Qurana nelerse elave edilib, yaxud esl Quran kiminse yanında saxlanılaraq ne vaxt ise nazil edilecek ve bunun kimi saira iblis temelli, murdar fikirler. O qeder yalan ve uydurmalar danışıblar ki, göründüyü kimi, özleri de zö aralarında ve özyanlarında dolaşıb çaş-baş qalıblar.

3. Peyğemberimizin (s.a.v) kelamlarını ve davranışlarını özünde kesb eden ve bütün müselmanlar terefinden, mezheblerinden asılı olamayaraq, qebul edilmiş hedisleri (bu da öz növbesinde ‘’Peyğemberin sünnesi’’ (yeni telimi, yolu, beyendiyi şeyler) adlanır) inkar edib, qebul etmirler. Yalnız özlerinin qurduğları yalnış ideyalarına uyğunluğu cehetden yaxın ola bilen bezi hedisleri düzgün izah etmeyerek istifade etmeye çalışırlar, üstelik müxtelif cür yalanlar uyduraraq, bunları da hedis kimi qeleme vermekden çekinmirler.

4. İslam dininin böyük şexsiyyetleri barede çirkin ve ehemiyyetsiz fikirler söyleyib, onların ünvanına layiq olmayan terzde ifadeler edirler, hetta dahi müselmanlara bele ‘’kafir’’ adı ile düşünmeden (ya da düşünmüş planla) adlandırırlar ve çekinmeden onlara lenet de oxuyurlar. Hallandırılan (qeybeti edilen) bu şexsiyyetlerin sırasında Peyğemberimizin (s.a.v) en yaxın sehabeleri olaraq müxtelif derecede (qaynata, küreken, yezne, emioğlu ve s.) olan aile üzvleri; Onun (s.a.v) sehabeleri, silahdaşları, möminlerin ilk xelifeleri; Allah yolunda bütün malını, var dövletini ve canlarını qoyan müselmanlar; çetin anlarda Peyğemberimize (s.a.v) hem menvi, hem fiziki, hem de maddi cehetden dayaq olub, sirdaş olanlar, İslam dinine zefer getiren şexsler; Quranı qoruyub yayan müselman qardaşlarımız, müxtelif esrlerin din alimlerimiz ve imamlarımızı daxil edirler. Bütün bunları ya tehqir edirler, ya müselman saymırlar, ya sehv yolda olduqlarını iddia edirler ve saire. Bununla da İslam dinini tarixsiz, binövresiz, elmsiz ve inamsız qoymaq isteyirler. Halbuki, dinimiz zengin tarixe, gözel nümuneli örneklere, derin elm deryasına ve yüksek inam temellerine malikdirç Sadece olaraq, bütün bunların biliyine oxuyub-öyrenmekle nil olmaq olar. Bu da ancaq möminlere xas olan xsusiyyetdir.

5. Peyğemberimizin (s.a.v) pak sünnesini (telimini, yolunu) emel edilmesine xor baxırlar, bunu önemsiz bir iş sayırlar, ya da beyenmirler. Hz. Mehemmedin (s.a.v) sünnesi sayılan hereketlerden ve davranışlardan çekilirler. Hetta ‘’sünne’’ ve ya ‘’Peyğemberin sünnesi’’ sözlerini eşidende çox hirslenib, narazı olurlar. Peyğemberimiz (s.a.v) buyurub ki, ‘’Hirs şeytandandır’’. Diger terefden de, şeytan heç bir peyğemberin sünnetini sevmeyib ve bizim Peyğemberimizin (s.z.) de sünnesini sevmeyib, ondan qaçıb ve Onun (s.a.v) yoluna nifret edib.

Üstelik de, bütün bunalarla yanaşı onlar Peyğemberimizin (s.a.v) yoluna (davranışına, görüşüne, heyat terzine, edebine, şerietine) riayet etmeye çalışan müselman qardaşlarımıza dil uzadıb, onları lağa qoyurlar Peyğembirimizin (s.a.v) emr etdiyi müxtelif hereket ve sözleri redd edirler. Bunun üçün de deyirler ki, ‘’bizim eqlimize batmır’’, ‘’mentiqi deyil’’, ‘’ağla batan deyil’’ ve bu kimi elmi-dini görüşlerden uzaq olub İslam dinin temeline zidd olan saire görüş ve behaneler. Diger terefden de eqlden eqle de ferq var. Dinin inceliyini başa düşmek üçün elm ve bilik lazımdır, her kes ise slim olmur. Yalnız onu ilk növbede bilmek lazımdır ki, tekce itaet olsa – artıq Allah Teala buna göre mükafatlandıracaq.

6. Özlerinin şeytani tebliğlerinde onlar haqqında azmış bir-neçe insanın kitab ve görüşlerinden istifade edib, onları özleri üçün müctehid, ya da alim sayırlar.

Meselen:

- Qurani-Kerim barede batil fikirleri ‘’El-Kafi’’ kitabından alırlar. Bu kitabın müellifi geniş İslam alemine tanış olmayan Kuleyni adında olan bir müemmalı ‘’alimdir’’.

- Açıq-aydın uydurulmuş hedisler de hemin kitabda mövcuddur.

- ‘’Torpağa secde’’ adlı bir kitabda, hetta haqq olan mesheblere de dil uzadıb, onları heder yere tenqid etmeye cehd gösterirler.

Bizim ölkede azdırılmış insanlar da /zaverbovannıe/ rafizilerin planları namine onların xidmetlerinde çalışırlar. İnsan her hansı bir dinin ardıyca getse de, feqet her hansı bir diger dövletin işğalçı siyaseti ardıyca heç vaxt getmemeli, hetta o qonşu dövlet kimi görsense de. Lakin bizim bu çaşmış insanlar bu cür tefekkürden uzaqdırlar. Onlar her bir fürsetde rafizi ideyasını tebliğ etmeye çalışırlar, onların mövqeylerini müdafie edirler ve hetta onların kitablarını da neinki bizim eraziye daxil/import/ edirler, hetta bizim öz erazimizde onların texribatçı edebiyyatlarını da bizim dile çevirib xalqımız arasında müxtelif yollarla yayırlar.

Misal olaraq mezhebler arasında ixtilaf salmaq meqsedi ile hazırlanan kitablardan bunları göstermek olar. Tercüme edilib getirilen kitablar arasında bunları qeyd etmek olar:

‘’Torpağa secde’’-Qum şeheri, /Bu kitabda 4 haqq mezheb tenqi edilir/, ‘’Nece hidayet oldum’’-Qum şeheri /Bu kitabda Peyğemberimizin (s.a.v) qohum-eqrabası, yaxın sirdaşları ve eyni zamanda İslamın en nehşur, en görkemli şexsiyyetleri ve ilk haqq xelifeler kafircesine tenqid edilir/ --- --- --- ... ... ... ... ...

Bizde rus diline tercüme edilib bizde neşr olunan kitablar:

‘’İmamat- verxovnaya vlast..’’- Bakı, ‘’İrşad’’ cemiyyeti. /Bu kitabda, yene de şeriet qaydaları kenara qoyularaq, boş mentiq çalışması ile yene de ilk xelifeler inkar edilir ve uydurulmuş ideyalar ireli sürülür, bununla da bütün müselmanların ziddine çıxırlar/.

7. ‘’Ehli sünnet’’ (sünni terefine mensub olan müselmanları pisleyib, gözden salmağa çalışırlar ve üstelik bele fikir de söyleyirler ki, ‘’ata-babalrınızın şie olub, siz de şie olmalısınız’’. Halbuki, evvela müselman ele müselmandır, ayrılıq salmaq ise şeytandandır, diger tefden de İslamda din azadlığı var, üstelik de övlad atasının etiqadına göre cavabdehlik daşımır, ve esrler boyu Azerbaycanın ekser yerlerinde ‘’ehli sünnet’’ (Peyğember (s.a.v) teliminin ehli) meshebleri, elaxüsus Henefi ile Şafii mektebleri en çox yayğın olub. Hetta orta esrler tarixine nezer salsaq, göre bilerik ki, ata-babalarımızın esli, şah İsmayılın müdaxilesine qeder, ya henefi, ya da şafii olublar. Lakin bu görüşleri bayraq kimi tutaraq, aranı qızışdırmaq yalnız İslam düşmenlerine xasdır, çünki onlar bu cür fitnelerle müselmanları ve ilkin İslam şerietini parçalayıb, zeifletmek isteyirler.

8. Çox vaxtı ‘’haqq’’ sözünden tez-tez istifade edib ‘’haqqı axtarmaq’’ teşebbüsünü ireli sürmekle özlerine celb etmeye çalışırlar. Halbuki, artıq 14 esr bundan evvel nazil olaraq gönderilib. Nazil olan haqq – Qurani kerimdir, gönderilmiş haqq da – Peyğemberimiz Hz. Mehemmed (s.a.v) ve onun pak Sünnesi (telimi, yolu). Artıq haqq axtarmaq isteyen, ancaq Quran oxumalı (şükürler olsun Allaha, onun tercümesi edilib), Peyğemberimizin (s.a.v) yolunu bize gösteren hedisleri oxumalı ve mehz bu iki esas temel üzerinde qurulmuş elm imamlarımızın (alimlerimizin) görüşlerini öyrenmeliyik. Esl heqiqet budur ve esl haqq bundadır.

9. Qabaqcadan hazırlanmış ssenari üzre, tehrif olunmuş ve uydurmalar elave edilmiş müxtelif cür hadiseler danışaraq, diger terefden de psixoloji (şüur altı) tesiri olan müeyyen ağlaşma sehnelerini ve (Peyğemberin (s.a.v) mersiya deyenlere dair lenet etmesine baxmayaraq) buna sebeb olan ‘’mersiyye’’ meclisi quraraq, orada iştirak eden insanları psixoloji bir böhrana, psixiki bir gerginliye salırlar (bu bele bir böhran, bele bir gerginlikdir ki, bu halda olan insan özünün tam şüur seviyyesinde lazımi ölçüde idare etme qabiliyyetini itirerek, bir növ axına qoşulmuş bir ‘’zombi’’ halına düşür). Bu da öz növbesinde psixoloji gerginliye getirib çıxardır, neticede de psixoloji bir ‘’partlayış’’ baş verir ki, bu anda bu işlere sövq eden missionerler (şeytanlar) bir komandir roluna keçrek, bunların toruna düşen günahsız ve elmsiz insanları ise gözü qapalı esgerler veziyyetine salaraq, bu insanları özü-özlerine zülm vermeye, özlerine qesd etmeye, öz-özlerini vurmağa, döymeye, yaxa cırıb, saç yolmağa ve özlerine müxtelif derecede xesaret getirmeye, diger terefden de, İslam aleminin adlı-sanlı şexsiyyetleri ünvanına lenetler, tehqirler, mesxereye qoymağa sövq edirler ve ümumiyyetle özlerinin batil teriqetlerine mensub olmayan bütün haqq müselmanları tehqir etmeye sözq edirler, daha doğrusu, bele bele bir veziyyetde artıq emr edirler. Neticede de, esl İslam dininin esas şert ve meqsedlerinden xebersiz insanlardan ibaret olan böyük bir desteni öz tesiri, öz emri altına ala bilirler. Bununla da onları daha da geniş herekatlarda iştirak etmeye hazırlaşdırırlar. Bunun üçün de, bir terefden, her hansı bir yalandan ‘’müctehid’’ adlanan bir şarlatana kor-korane teqlid (tabe) olmağı tebliğ eleyirler, diger terefden de elde edilen nailiyyetleri elden buraxmamaq üçün zemin hazırlayaraq zaman-zaman bu cür şeytan tedbirleri, merasimleri tekrarlayaraq öz nailiyyetlerini möhkemlendirmeye çalışırlar. Üstelik de, yuxarıda qeyd etdiyimiz bütün bu emeller İslam dinine zidd olduğu halda, onlar bu emellere dini bir don geyindirib, bütün bunları ibadet ve hetta çox savablı emeller kimi qeleme verirler. İslam şerietinde müqeddes borc olaraq dini, veteni, namusu, malı qorumaq üçün dövlet seviyyesinde aparılmağa nezerde tutulmuş ‘’cihad’’ (Allahın razılığını qazanmaq üçün aparılan müqeddes müharibe) anlayışını tehrif ederek, ürekleri İslam ile isinen insanları yalandan cihad adı ile dövlete qarşı üsyan ve ‘’inqlab’’ ideyalarını yürüdürler. Bununla da, özlerinin din yolunda yox, mehz çirkin siyaset yolunda, müstemlekeçilik arzusunda olduqlarını gösterirler. Lakin özge dövletde iştah açmaq bir günah, bu yolda ise din anlayışından istifade etmeye çalışmaq daha böyük günah ve çox çirkin bir emeldir.

Feqet, İslam şerieri (qanunu) ile İslam tarixi (elaxüsus, müxtelif cereyanlar tarixi) nöqteyi nezerinden baxsaq, çox aydın bir şekilde göre bilerik ki, bütün bu kimi emeller öz quruluş ve cereyan eden prosesleri etibarı ile İslam şerietini pozan, İslam prinsiplerine (eyni zamanda da meneviyyatına, exlaqi ve ümumi deyerlerine) zidd olan, ifrat derecesine çatmış sufiliyin heddi aşmış istiqametlerindendir. Diger terefden de, bütün bunları ne Allah Teala, ne Onun Elçisi (s.a.v) emr etmeyibler. Buna göre de bütün bunlar sonradan icad edilerek, dine salınan yeniliklerdir (‘’bidet’’lerdir).

Lakin buna baxmayaraq, söz açdığımız bu ‘’tebliğatçılar’’ (daha doğrusu ‘’texribatçılar’’) bütün bu emelleri biliksiz insanlara bir ibadet donu altında savablı emel kimi qeleme verirler ve bununla da Allah Tealaya iftira ederek (yeni, guya, bu ‘’Allaha xoş gedir’’) , Onun adından yalan danışırlar (yeni, guya ki, buna göre Allah Teala savab yazır). Lakin bu cür uydurma hereketler heç bir halda ibadet deyil, üstelik de Allah Tealaya qarşı üsyan ve nankorluq, difer terefden de Allah Rasulunun (s.a.v) telimini pozmaqdır.

Allah Teala, şexsen Özü bu cür emellerin eksine çıxaraq bele buyurub: ‘’özünüze zül etmeyin.........’’?

Feqet, kimi Allah yolunda (savab ve ecir qazanmaq üçün) eziyyet çekmek isteyirse, qoy meselen, icaze verilen terzde oruc tutaraq, medesini incitsin; yuxunu şirin vaxtında yuxudan, soyuq havalarda da isti yataqdan durub destamaz alaraq namaz qılsın; Qurani Kerimi ve ona uyğun olan şeriet kitablarını oxuyaraq, hem gözünü, hem zehnini yorsun; zekat ve sadağa vererek malı ve serveti ile ibadet etsin (xesislikden özünü terbiye etsin ve malının bir hissesini Allah yolunda tüketsin); çetinlikden ve ağır şeraite düşmekden qorxmursa, müselman erazilerini qorumaq üçün cihad edib, özünü Allah Teala yolunda feda ederek, ölüm tehlükesi qarşısına atsın – bütün bunları da etmek üçün nefsin aşırı isteklerini boğub, şeytana tabe olmayıb, onunla mübarize aparmaq lazım gelir. Bütün bu eziyyetli olan emeller şerietin (ilahi qanunun) icaze verdiyi din çeröivesindeki olan eziyyetlerdir ki, bunları her bir müselman yeri geldikce icra edib, bunların çetinliklerine qatlanıb, sebr edib, dözüm göstermelidirler. Amma bunlardan atığını (yeni şerietde nezerde tutulmayanı) etmek – Allah Tealanın qoyduğu serhedleri pozmaq, ifrata düşmekdir. Ümidvarıq ki, Allahı heqiqi sevgi ile seven şexs Allah qorxusundan bu cür aşırı hereketlere, inşaallah, yol vermez.
http://shia.islamicweb.com/
www.ansar.org
http://www.bidet.narod.ru
www.ic.sunysb.edu/Stu/azarinni/
www.allaa

#149 kapitan

kapitan

    Pro-Active

  • Amateurs
  • PipPipPip
  • 161 posts
  • Offline

Posted 11 November 2004 - 15:57

10. İnsanları, elaxüsus cavanları, siğe adlandıraraq ‘’muta’’ nigahına sövq ederek ve bununla şirniklendirerek, öz aralarına celb etmeye çalışırlar. ‘’Muta nigahu’’ (müveqqeti nigah) – islamiyyetden evvelki cahiliyye dövrünün xsusiyyetlerinden biri olaraq, cahillik ve pozğunçuluq mühitinde heyat süren müşriklerin arasında meydana çıxıb, yayılmışdır. Lakin İslam dinin berqarar olmasıyla Peyğemberimizin (s.a.v) emri ile (hicretin 8-ci ilinde, ‘’Heyber’’ gününde) bu cür şerefsizlik nümunesi leğv edilmişdir. ‘’Muta nigahı’’ – müveqqeti nigah, yeni bir-neçe günlük ve ya bir-neçe saatlıq cinsi münasibet üçün keçirilen nigah aktı, qetiyyetle leğv edilmişdir ve ancaq emelli-başlı kebinle ve eyni hüquqa malik olan dörde qeder qadınla evlenmek icazesi verildi. Feqet yene de, yalnız biri ile evlenmeye menevi cehetden üstünlük verildi.

‘’muta nigahın’’ esas xsusiyyetlerinden en menfi olanlar:

a) kebinsiz (zaqksız) cinsi yaxınlığa uol açır (nizamsız heyat terzine); B) müveqqeti olaraq, ya cinsi yaxınlığa sayı danışılır ve ya müveqqeti olaraq, bir vaxt teyin edilir (saat, gün, nadir hallarda hefte); v) hemin vaxt müddetinin ve ya yaxınlıq sayının qiymeti danışılır ve ödenilir; q) üstelik, bu cür töredilen işe bir dini don geyindirmek üçün bir-iki ‘’dua’’ da oxuyub, kebin şertlerine benzer şertler de uydurub, ireli sürülür; d) uşaq problemi – bu cür müveqqeti elaqeden doğulan uşağı ata soyundan mehrum edirler, çünki hiss edirler ki, sankı zinadan doğulmuş uşaq kimizdir. Bu cür doğulan uşağım günahı nedir? Eger heqiqeten de ‘’muta’’ dini bir emeliyyat sayılırsa, onda niye uşağı ata adından mehrum edirler? Meger uca İslam dini uşaqları terk etmeyemi sövq edir? Bunların her ikisi de yalan ve İslam dininin adına iftira edib, leke atmaq cehdidir. İslam şerieti hem ‘’muta’’ yaxınlığını qadağan eleyir, hem de uşaqda imtina ederek onu soydan mehrum etmeyi. Görün indiye qeder bu ‘’müselman’’ atalar neçe uşağın gözünü yolda qoyublar.

Diger problem ise İslamın öyretdiyi namus ve qeyretin tapdalanması, diger terefden de Quran hökümlerinin ciddi pozulmasıdır. Bunun da sebebi odur ki, başqa-başqa analardan, lakin bir atadan doğulan oğlan ve qız uşaqları, bir-birilerini tanımayaraq, böyüdükden sonra evlenmiş, ya da hemin ‘’muta’’ yaxınlığına girmiş ehtimalı olduqda, eyni atadan olduqlarını bilmedikleri ucbatından, İslam dini ile qeti qadağan (haram) olmuş bacı-qardaş (oğul-analıq) yaxınlığına düşüb, böyük günaha öz ataları terefinden sövq olunurlar. Yeni, atasını tanımayan oğlan ve ya qız, elbette ki, onun qohumlarını da tanımaz. Bele olacağı teqdirde oğlan böyüyenden sonra atadanbir bacısı ile, ya bibisi ile, yaxud atasının vaxtı ile siğe etdiyi bir qadınla ve saire olan qan qohumları, yaxud evlilik bağlılığı neticesinde meydana gelen qohumlarla, onlar mehrem olduqlarına baxmayaraq, haram edilmiş münasibetlere yol açılmasına ehtimal doğurur – axı heç kim öz siğe partnüorlarının siyahısını tutub camaata elan etmeyecek ki!

Bu ‘’muta’’ problemi hal-hazırda İran dövletinde öz eksini tapıb, onların missionerleri de bunu ve diger emelleri, artıq belli olan meqsedler üçün bize keçirtmeye çalışırlar. Meselen, orada Muta sebebi ile meydana gelen uşaqların sayı stastik melumatlara göre hal-hazırda o qederdir ki, hetta İran jurnalı olan ‘’Eş – Şira’’ (684, seh.4) – de deyilir ki: ‘’Refsancani qey etdi ki, bu gün İranda müveqqeti nigah sebebi ile bir milyonun dörtde bir hissesi qeder atılmış uşaq mövcuddur!’’. Görün indi ümumi sayı ne qederdir!, aralarında da neçe-neçe bacı-qardaş ve diger qohumluq elaqeleri olanlar var. İslamın menevi nigahına ‘’siğe’’ adını vermeye çalışırlar, amma bu adın onunla heç bir elaqesi yoxdur, çünki ‘’siğe’’ (tercümede-akt) – emelli-başlı kebinin (zakqsın) ayrılmaz hissesi olan aktlaşma (tesdiqleşme) merasiminin ismidir.

Elbette ki, İslam dini rahatlıq ve asanlıq dinidir, lakin namussuzluq ve özbaşınalıq dini deyil. Allahın ve Onun Elçisinin (s.a.v) qoyduqları müeyyen serhed ve serhed ve sınırlar var, bunları heç bir terzde aşmaq olmaz. Bunu etmek haramdır. Bu saydıqlarımız bendler esaslarıydı ki, onlar (rafiziler) bu hiylelerle insanları azdırıb, toplayaraq öz sıralarını çoxaltmağa çalışırlar.

Bu fikirlerin esas yayıcıları ‘’rafizi’’ adlanan batil olan bir cereyzn nümayendeleridir. İslamın esas istiqametlerinden ve bu yolda olan bütün haqq mezheblerinden ayrılan ve onlara qarşı sayğısızlıq gösteren azmış bir firqedir.

Rafizilik tarix sehnesinde İmam Zeyd bin Zeynalabidin dövründe meydana çıxıblar. İmam Zyd Emevi dövletinin Kufe şeherine qarşı qisas meqsedi ile qalxmışdı, çünki onun dediyi kimi: ‘’bu şeherin ehli babası olan Hz. Hüseyni çağıraraq fitneye salıb ölümüne sebeb olublar’’. Heqiqeten de, Kufe ehli çox üsyankar bir tayfa idi ve hemişe öz valilerden daima narazı qalardılar, ve keçmiş dinlerinden qalmış adetlerine göre daima hansısa bir xilaskarın gelib onları onları xilas edeceyi eideyalarla yaşayaraq hemişe ixtişaşlar töredibler. Bu sebeble yene de narazı qalaraq öz üsyanlarında Peyğemberimizin (s.a.v) nevesini qabağa vermek isteyirler. Bunun üçün özlerini mezlum şekilde göstererek İmam Hüseyne, sanki Onu kömeye çağıraraq çoxlu qollar çekilmiş mektublar gönderirler. Lakin Hz. Hüseyn Kufe yaxınlıqlarına gelib çıxtıqda onlar öz vedlerinden döndüler, amma artıq fitne baş alıb gedirdi. Bu fitnenin neticesinde de Hz. Hüseyn şehid olur. Üstelik de, tarix onu gösterir ki, Hz. Hüseyne qarşı çıxan qoşun temamı ile kufelilerden ibaret idi. Odur ki, İmam Zeyd onlardan intiqam almaq meqsedi ile qoşun yığıb Kufeye doğru herekete keçir, Onun qoşunu döyüşe başlayacağı üzre olduqda, onun terefdarlarından bezileri İmama bele dediler: ‘’Ebu Bekr ve Ömer haqqındakı görüşünü bize bildir, biz de düşmenlerine qarşı sene yardımçı olaq’’. İmam Zeyd islamiyyeti yaxşı bilen bir kes idi. Buna göre Hz. Ebu Bekr ve Hz. Ömer kimi ilk müselmanlar haqqında onlara uyğun olmayan bir şey söyleye bilmezdi. Kritik bir veziyyetde olmasını heç nezere almayaraq bele buyurdu: ‘’Men onlar haqqında xeyirden başqa bir şey söyleye bilmerem. Atamın da (Eli bin Hüseyn ‘’Zeynalabidin) onlar haqqında xeyirden başqa bir şey söylediyini eşitmemişem. Men sadece Ümeyye oğullarına qarşı ayağa qalxdım, çünki onlar babam Hüseyni (r.a) öldürdüler ve ‘’Harre’’ gününde Medineni soydular, ‘’Beytullaha’’ (Kebeye) daşatan qurğu ile daş ve ateş atdılar’’. Onun bu cavabı sual verenlerin xoşuna gelmedi. Böyük bir deste halında en kritik anda onu terk etdiler. İmam Zeyd de onlara: ‘’Refeztümuni’’- yeni ‘’meni terk etdiniz’’ – dedi. Bu sebeble de onlara ‘’rafiziler’’ deyildi. Rafiziler Şielik anlayışında onların en çox aşırılığa düşen firqelerindendir. Hetta ‘’zeydiler’’ ve diger firqeler onları qebul etmirler. Rafizilerin en batil iki görüşü – Hz. Ebu Bekr ve Hz Ömere qarşı küfr etmekleri ve Allahın qederini (xeyrin de ve şerin de Allahdan olmasına inamı) inkar etmekleridir. Bundan da elave, yuxarıda qeyd etdiyimiz kimi Peyğemberin (s.a.v) sehabelerini inkar edib onları nalayiq terzde tenqid edirler, Peyğemberimizin (s.a.v), bütün İslam ümmetin qebul etdiyi hedislerini qebul etmirler, Peyğemberimizin (s.a.v) telimini ve yolunu qebul etmirler, Quranı tam olaraq qebul etmirler, eqli (mentiqi) şeriet elminden ve heqiqi hadiselerden üstün tuturlar, Peyğemberin (s.a.v) yolunda olan ‘’ehli sünnet’’ (Peyğemberin (s.a.v) telimi ile geden) haqq mezhebleri inkar edib onları savadsızcasına tenqid eleyirler, ixtilaflar yayaraq fitne-fesadlara sebebkar olurlar, xalqı üsyana sövq edirler, cavanları kebinsiz heyat terzine sövq edirler, İslam yolunda böyük evezsiz xidmetler gösteren ister ereb ister türk xalqlarına qarşı nifret hisslerini oyandırmağa çalışırlar (halbuki, Peyğemberimiz (s.a.v) de raşidi xelifelerimiz de, imamlarımız da mehz Ereb olublar, Quran da ereblere ereb dilinde nazil olub, İslamın da ilk pionerleri ereb xalqı olmuşdur; türk qardaşlarımız ise ikinci xilafeti qurub 6 esr hem İslamı, hem müselmanları, biz de ora daxil olmaqla, heqiqi menada qoruyublar) ve saire batil fikirler.

Ebu Eli Hesen İbn Eli Nizamülmülk öz eserinde revayet edir:

‘’Sonra Müşetteb dedi: ‘’Abdullah bin Abbas deyir ki, bir gün Peyğember (s.a.v) Eliye dedi: ‘’Eger Rafizi adlana desteye rast gelsen, bil ki, onlar müselmaçılıqdan el çekibler,...’’

‘’Ebu Ümame revayet edir ki, Peyğember (s.a.v) demişdir: ‘’Axır zamanlarda rafizi adlanan bir deste adam meydana çıxacaqdır,...’’

‘’İsmail bin Se’d (Allah ondan razı olsun) revayet edir ki, Peyğember (s.a.v) buyurmuşdur: ‘’Qederiler menim ümmetimin mecusileridir (od perestdir, xeyir ilahı ve şer ilahı olaraq iki ilahlıq anlayışını qebul edenler), Xestelenseler, onların yanına getmeyin, ölseler cenazelerini yola salmayın. Bütün rafiziler qederi mezhebi olarlar’’.

‘’Peyğember (s.a.v) buyurmuşdur: ‘’Her ümmetin mecusileri vardır. Menim de ümmetimin mecusileri – qederi inkar edenlerdir’’.

Müşetteb dedi: ‘’Abdullah bin Abbas ve Abdullah bin Ömer bele revayet edirler ki, Peyğember (s.a.v) demişdir: ‘’Qederilerin ve rafizilerin İslamda payları yoxdur’’.
....Müşetteb dedi: ‘’Ümmu Seleme revayet edir: ‘’Bir gün Peyğember (s.a.v) menim yanımda idi, qızı Fatime Eli (Allah onların her ikisinden razı olsun) ile Onun yanına geldiler. Bir şey soruşmaq isteyirdiler ki, Peyğember (s.a.v) başını qaldırın dedi: ‘’Ey Eli, tebrik edirem, sen ve senin eyalın behişde gedeceksiniz. Lakin senden sonra rafizi adlanan bir taufa emele gelecekdir, onlar kafirlerdir’’, ve daha sonra Elini onlara mübarizeye çağırır. Hz. Eli soruşur: ‘’Ya Rasulullah, onların elameti nece olar?’’, Peyğember (s.a.v) deid: ‘’Cüme namazına gelmez, camaat namazına durmaz, evvelkiler haqqında pis danışarlar’’

Bu barede revayet ve ayet çoxdur, hamısını yada salsaq, özü böyük bir kitab olar.

Allah Bizi o cür batil fikirlerden qorusun ve onların fitnesini bizden uzaq elesin. Allah bizim elmimizi artırsın ve haqqa yöneltsin.



Düşmenin dostundan qaçsan yaxşıdır,

Dostunun dostuyla dostluq eyle sen,

İki cür adamdan arxayın olma:

Düşmenin dostundan, dost düşmeninden.



Eziz hemvetenlilerimiz, müselman bacı ve qardaşlarımız, ana ve atalarımız. Bizim dinimiz olan İslam dini-çox qedim, çox zengin ve çox hikmetli bir dindir. Hemişe de dinimiz düşmenlerin hedefine çevrilir. Lakin İslam dinimizin sarsılmaz binövresi üzerinde qurulan esaslar ve prinsipler etrafında birleşen Hz. Mehemmed Ümmeti daima düşmenlerine siper olub, çünki onun telimi – ilahi bir qaynaq, semavi bir nizamdır. İslam – edaletlik dinidir, her bir ferdin, ya da cemiyyetin özüne mexsus haqqlarını berpa eden ve qoruyan qanunlara malik olan bir din hüquqşünaslı qtarixinde misli ve evezedicisi olmayan hüquq mecmuasının ilahi nümunesidir. Milliyyetinden, irqinden, tebeqesinden, servetinden asılı olmayaraq İslam dini bütün beşeriyyeti birleşdirici genişliye, qardaşlığs ve seadete getirib çıxardan ilahi dindir.

Bu dinin müeyyen edilmiş birleşdirici olan esas göstericileri var, bele ki, bezi hüquqi meselelerde müxtelif görüşlere (mekteblere) mensub müselmanların yene de ilahları birdir – Allah Teala; qibleleri birdir-Kebe; Peyğemberleri birdir – Hz. Mehemmed (s.a.v); kitabları (semavi konstitusiyası) birdir – Quran; ibadetleri –namaz, oruc, hecc, zekat, cihad, elm (merifet) ve saiira. Bu cür birleşdirici amiller olduqdan sonra gelin heç kimin uydurmalarına aldanıb qapılmayaq, dinimizde parçalanmayaq, axı elmde olan fikir ayrılığı heç de düşmençilik demek deyil. Bir xalqın iki oğlu, üstelik de bir dinin iki qardaşı olduğu halda niye göre ayrılığa düşek, bu sebeble de zeifleyek? Gelin ürekden de, eqideden de bir olaq, düşmen de bizi parçalayıb, ayıraraq zeiflede bilmesin.

Her bir müselman semimiyyetle Allahı sevmeli, Peyğemberi sevmeli, ilk olan Raşidi xelifeleri sevmeli, ‘’ehli beyti’’ ve diger eshabi-kiramı sevmelidir. Haqq din budur.

İslam dini bütün mexluqlar arsında eminamanlıq ve sevgi qurmaq üçün naxil edilib. Biz de sizi birliye, sevgiye, qardaşlığa ve hörmete çağırırıq.

Neceki, Peyğemberimiz (s.a.v) buyurub: ‘’Bereket birlikdedir’’.

Onu bilmeliyik ki, Allah Teala bir yerde olanlara rifah verir, şeytan ise canavar tek quzunu yediyi kimi, camaatdan ayrılanın qelbini yeyer. Gelin Allahın haqq olan İslam dini etrafında birleşerek, hamımız semimi qelbden Rebbimiz olan Xaliqimize qulluq edek, ebedi seadeti Allahdan dileyek ve şeytanın da gözünü yolda qoyaq.

Allahım! Bereket ver bize bu dünyada, bereket ver bize axiretde ve bizi cehennem odundan qoru!

Allahım yaratdıqlarının şerrinden Sene sığınırıq. Allahım! Biizi Peyğemberinin yoluna ve Onun yolu ile gedenlerin yoluna yönelt!

Amin!

VES-SELEMU ALEL MURSELİN, VEL HEMDU LİLLEHİ RABBİL ALEMİN, VE ALLAHUMME SALLI A’LE MÜHAMMEDİN VE A’LE ALİ MÜHAMMED



ES-SELAMU ALEYKUM VE REHMETULLAHİ VE BEREKETUHU!
http://shia.islamicweb.com/
www.ansar.org
http://www.bidet.narod.ru
www.ic.sunysb.edu/Stu/azarinni/
www.allaa

#150 kapitan

kapitan

    Pro-Active

  • Amateurs
  • PipPipPip
  • 161 posts
  • Offline

Posted 11 November 2004 - 16:12

The Blessed Book Al Kafi says:

Abu Baseer reported that he said to Imam Ja'far, "O Abu Abdullah(Imam Ja'far as-Sadiq) What is Mus-haf Fatimah" He replied "It is a Qur'an containing three times what is found in your copy of the Qur'an; yet by Allah, it does not contain even a single letter from your Qur'an. ( AlKafi vol.1 p.457 )

kim mene bunu izah eder?
http://shia.islamicweb.com/
www.ansar.org
http://www.bidet.narod.ru
www.ic.sunysb.edu/Stu/azarinni/
www.allaa

#151 kapitan

kapitan

    Pro-Active

  • Amateurs
  • PipPipPip
  • 161 posts
  • Offline

Posted 11 November 2004 - 16:18

növbede nağillardır şie nağılları
http://www.bidet.nar...hadis/seh2.html
http://www.bidet.nar...hadis/seh3.html
http://www.bidet.nar...hadis/seh4.html
El-Qasım bin Mehemmed deyir ki, kimse (!) ona imam Ceferden bir cinsi akt müddetine nigah bağlamağın mümkünlüyü barede soruşduqda onun bele cavab verdiyini revayet edib: «Olar. Amma kişi, cinsi elaqeden sonra üzünü qadından çevirmelidir ki, onu görmesin» «"Vesail eş-Şie", 14/479-480, fesil 25»

"Üsulu Kafi" de Emir el-mömininden revayet edilir ki: «Peyğemberin (s. e. s) uzunqulağı "Ufeyr" ona deyir: "Atan anam sene qurban ya Resulullah (s. e. s)! Atam mene dedi, o da öz atasından, o da babasından, o da öz atasından eşitdi ki, o Nuh (a. s) peyğember ile birlikde gemide idi ve Nuh (a. s) elini onun beline çekib dedi: - Bu uzunqulağın belinden bir uzunqulaq gelecek, sonuncu peyğember ona minecek. "Ufeyr" dedi: - Allaha hemd olsun ki, meni o uzunqulaqdan etdi» «"Üsulu Kafi", cild 1, seh. 237» sizce eli heç bele şey eder?
Ebu Abdullahdan revayet olunur ki, o dedi: «Ömerin yanına bir qadın getirdiler.O qadın, ensarlardan olan bir kişiye vurulmuşdu ve onu ele almaq isteyirdi.O (buna nail olmaq üçün) yumurtanın ağını götürüb paltarının üstüne ve ayaqlarının arasına tökdü.Eli qalxıb o qadının ayaqları arasına baxdı ve onu (böhtançılıqda) ittiham etdi» «"Biharu-l-envar", cild 4, seh. 303»

Eliden revayet olunur ki, o dedi: «Peyğemberle birlikde sefere çıxdım.Ona xidmet etmek üçün yalnız men var idim.Aişede onunla idi.Amma bizim üçümüze yalnız bir yorğan var idi.Buna görede üstümüze bu yorğanı atdıq, Peyğember de bizim ikimizin (Eli ve Aişenin) arasında yatdı.Peyğember gece namazına qalxarken, eli ile yorğanın ortasından döşeye çatana kimi eydi.(yeni serhed çekdi)» «"Biharu-l-envar", cild 40, seh. 2»
Keşşi Ebu Ce'ferin bele dediyini revayet edir: «Peyğemberden sonra üç neferden başqa adamların hamısı dönük çıxdı. Soruşdum ki, o üç nefer kimdir, dedi: "Miqdad ibn Esved, Ebuzer Qeffari ve Salman Farsi"... Bu ise Qüdret ve Celal sahibi Allahın kelamıdır: "Mehemmed yalnız özünden evvel gelib-getmiş peyğemberlerden biridir. Meger o ölse, yaxud qetle yetirilse, siz dabanbasma geri döneceksiniz?» «"Rical el-Keşşi", seh.12, 13.»

Ebu Ce'fer eleyhisselam demişdir: «İslam beş şey üzerinde bina olmuşdur: "namaz, zekat, hecc, oruc ve vilayet". Zürare soruşmuşdur: "Bunlardan hansı daha üstündür?" O demişdir: "Vilayet"» «"el-Kafi fi el-üsul", 2-ci cild, seh.18, İran çapı»

Ce'fer ibn Baqirden bele revayet edilir: «O ne imamdır ki, qeybden xeberi olmasın, öz taleyini bilmesin. Allahın belesini imam yaratdığını heç ne sübut ede bilmez» «"el-Kafi fi el-üsul", "Kitab el-Hücce", seh.285, İran çapı»

Müfezzel ibn Ömer Ebu Abdullahdan Eli (Allah ondan razı olsun!) haqqında revayet edir ki: «Emirelmö'minin salavatullah eleyhi tez-tez deyerdi ki, men Cennet ve Cehennem arasında Allahın şerikiyem. Bütün melekler, ruhlar ve peyğemberler meni Mehemmed sellellahü eleyhi ve alihini (Allah elememiş!) qebul eden kimi qebul etmişler... Men de öz üzerimde onun kimi Rebbin ağırlığını hiss edirem. Resulullah da de'vet olunub geyindirilib-gecindirilir, men de... Mene evveller heç kimin malik olmadığı keyfiyyetler verilib; men taleleri bilir, baş verecek belalar haqqında evvelceden xeber verirem, neseb (genealogiya — terc.) elminden, Allahın qeti sözünden xeberim var. Menden evvel baş vermiş ele bir şey yoxdur ki, menim ondan xeberim olmasın. Menim nezerimden qaçıb menden gizli qalan heç bir şey yoxdur. Allahın izni ile müjde verir ve Onun izni ile de mehv edirem» «"el-Kafi fi el-üsul", 1-ci cild, seh.196, 197. İran çapı»

Mehemmed Baqire bele dediyini söyleyirler: «Eli (Allah ondan razı olsun!) demişdir: — Mene altı şey verilib: taleleri, üz verecek belaları, vesiyyetleri bilmek, son sözü demek, qayıtmalardan xeber vermek, dövletler dövleti, esa ve damğa, adamlarla danışa bilen heyvan» «"el-Kafi fi el-üsul", 1-ci cild seh.198, İran çapı»

Molla Bağır, Küleyninin Mehemmed Baqirin Abbas haqqında bele dediyini revayet edir: «Eli (Allah ondan razı olsun!) onun haqqında demişdir: Beni Haşimden iki ferqli adam qalmışdısa, onlar da Ce'fer ve Hemze idiler, onlar getdiler, onlardan sonra bu qebilede iki zeif, iki zelil kişi, İslamı yenice qebul etmiş Abbas ve Aqil qaldılar» «Molla Bağır Meclisi, "Heyat el-qülub", 2-ci cild, seh.756 Hindistan çapı»

Ebu Abdulladan revayet edirler ki, o bele deyib: «Bizim vilayetimiz Allah vilayetidir. Bu ele bir şeydir ki, onsuz heç bir peyğember gönderilmemişdir» «"Besair ed-derecat", 9-cu fesil, 2-ci cild, Tehran çapı» «Küleyninin "el-Kafi" eserinin "Kitab el-hücce" fesli, 1-ci cild, seh.438, İran çapı»

Hebbe Övfinin dilinden deyirler ki, Emirelmö'minin (Eli) demişdir: «Allah menim vilayetimi göy ve yerin ehline erz etmişdir. Bunu qebul edenler qebul etmiş, inkar edenler inkar etmişler. Yunis eleyhisselam onu inkar etmiş, Allah da onu menim vilayetimi qebul edenecen balığın qarnında hebs etmişdir» «Besair ed-derecat", 2-ci cild, seh.10, Tehran çapı»

Ebülhesen eleyhisselam demişdir: «Elinin vilayeti haqqında peyğemberlerin bütün sühüflerinde yazılmışdır ve Allah Mehemmed sellellahü eleyhi ve alihinin nübüvveti ve Eli eleyhisselamın vesiyyeti (iradesi terc.) olmadan heç bir peyğember göndermez» «"el-Kafi"nin "Kitab el-hücce" fesli, 1-ci cild, seh.438, İran çapı»

Ebu Abdulla revayet edilir ki: «Men semalarda ve yerde ne olduğunu, Cennetde ve Cehennemde ne olduğunu, ümumiyyetle, evveller baş vermiş ve gelecekde baş verecek her şeyi bilirem» «"el-Kafi fi el-üsul", "İmamlar her şeyi bilirler ve onlardan heç ne gizli deyil" fesli, 1-ci cild seh.261, İran çapı»

Peyğember (s.e.s) buyurur: «Ya Eli! Eger biz olmasaydıq, Allah-teala Ademi, Hevvani, Cenneti, Cehennemi, semanı ve yeri yaratmazdı. Nece ola bilmez ki, melaikelerden üstün olmayaq? Artıq biz onları Allahı tanımaqda, Onu zikr etmekde, Ona şeadet vermekde ve müqqedes hesab etmekde onlardan üstünük» «Biharul Envar cild 26, seh.325» «Uyun Exbar, El-Kza seh.114» «İleuşşeraya seh.13»
http://shia.islamicweb.com/
www.ansar.org
http://www.bidet.narod.ru
www.ic.sunysb.edu/Stu/azarinni/
www.allaa

#152 kapitan

kapitan

    Pro-Active

  • Amateurs
  • PipPipPip
  • 161 posts
  • Offline

Posted 11 November 2004 - 16:35

a book "Al-Shafi" this is a urdu translation of the Blessed Book "Al-Kafi" As I read through the book I will point out some contradiction and kufaar of shia beliefs as I find them.

On Page # 244 Book O f Tawheed Vol: 1

There is no one narrating it, is simply stated that a Jew [forefather of shia] is asking some question to Ammeer ul momineen [AS] To one of jews Question Ammeer ul momineen[AS] answers " ARSH mean the creatures/creation of Allah"


şieler belke allahın mekanı ile bağlı mübahise edek ?
http://shia.islamicweb.com/
www.ansar.org
http://www.bidet.narod.ru
www.ic.sunysb.edu/Stu/azarinni/
www.allaa

#153 shiaprogrammer

shiaprogrammer

    Newbie

  • Newbies
  • Pip
  • 2 posts
  • Offline

Posted 14 November 2004 - 01:40

kapitan
Ассаламу алейкум, или вахабиты Шиитам салам не возврашают?
Я не понимаю ваш язык, но примерно понял что в начале тема шла о тахрифе?
И о нашем великом ученом Кулейни?
Ты по руски понимаеш ?
Ну в начале общее положение Шиитов о искаженности или не искаженности Корана
Мы убеждены в том, что Коран является сборником откровения Аллаха, сошедшим с уст великого пророка (да благословит Аллах его и род его!). Он содержит всё необходимое для руководства людей. Коран - вечное чудо пророка (да благословит Аллах его и род его!), перед красноречием и величием которого человек чувствует себя бессильным. Эта небесная книга была сохранена от искажений и изменений. Коран, который мы держим в руках и аяты которого читаем, является тем самым Кораном, ниспосланным пророку ислама (да благословит Аллах его и род его!). Утверждающий обратное лжёт или заблуждается, ибо Коран является Божьей Книгой, о которой Аллах сказал: "И ложь не

может подступиться к ней ни спереди, ни сзади."[1] Коран - чудо пророка (да благословит Аллах его и род его!). С течением времени и прогрессом различных наук и техники Коран не теряет своей новизны, а идеи и цели Корана по-прежнему находятся на высоте. Ни одна наука или теория не заметила ошибки в Коране или какого-нибудь недостатка в его глубоком содержании.

Однако книги великих учёных и философов, хотя имели большую научную ценность и в своё время находились на высоте, в конечном итоге стали предметом претензий, и постепенно выяснилось, что в них существует множество ошибок. Это можно сказать и о книгах таких великих греческих философов как Сократ, Платон и Аристотель, которых учёные следующих веков называли отцами науки и мнения которых подтверждали.

Мы также убеждены, что уважение к Священному Корану и его почитание на словах и на деле является обязательным. Не следует загрязнять даже одно слово Корана. Человек, не совершивший ритуальное омовение, не должен прикасаться к словам или буквам Корана никакой частью своего тела. В Коране указано:

"К которой прикоснуться могут лишь те, кто (телом и душою) чист."[2]

Нечистота может быть вызвана половым сношением, менструацией, послеродовым кровотечением и т. п. или вещами, аннулирующими ритуальное омовение, даже сном. Трогать коранические строки можно, лишь совершив ритуальное омовение в порядке, указанном в книгах исламского законоведения.

Кроме того, нельзя сжигать Коран и совершать в отношении к нему действия, которые люди считают оскорблением. Нельзя бросать его, загрязнять, пинать ногой или ставить на неподобающее место. Каждый, кто преднамеренно совершит одно из этих и подобных им дел, оскорбит Коран и войдёт в число отрицателей ислама и будет наказан Всевышним Аллахом.

[1] Сура "Разъяснены", аят 42.

[2] Сура "Неотвратимое событие", аят 79.


из книги " Вопросы идеологии с точки зрения шиизма Шейх Мохаммад-Реза Музаффар "

о книге Фатимат поговорим позже, если меня опять не забанят...
всегда на страже Шиитской чистой акыды Nahj_al_balaga
SHIA HUMUL FAIZUNA YUMUL QIYAMAT (SUNNI MUST... )

#154 kapitan

kapitan

    Pro-Active

  • Amateurs
  • PipPipPip
  • 161 posts
  • Offline

Posted 15 November 2004 - 15:01

Посты на иностранном языке будут вырезаны

Edited by JIGORO, 01 December 2004 - 18:01.

http://shia.islamicweb.com/
www.ansar.org
http://www.bidet.narod.ru
www.ic.sunysb.edu/Stu/azarinni/
www.allaa

#155 kapitan

kapitan

    Pro-Active

  • Amateurs
  • PipPipPip
  • 161 posts
  • Offline

Posted 15 November 2004 - 15:21

men bu yaxınlarda oxudum ki mucir duası qurandan üstündür ( söhbıt şielikden gedir ) özü de 40 000 defe bax şie kitablarına çereke (dualar ) ve her şeyi beyan eden kitab
http://shia.islamicweb.com/
www.ansar.org
http://www.bidet.narod.ru
www.ic.sunysb.edu/Stu/azarinni/
www.allaa

#156 kapitan

kapitan

    Pro-Active

  • Amateurs
  • PipPipPip
  • 161 posts
  • Offline

Posted 15 November 2004 - 16:01

Every year the BOOK reveals on the Immam of the Time of the night of the Qadr ( Comt. Asool-e- Kaafi Vol. 2 pg.229 )
ele ise onun kitabxanası haradadır?
http://shia.islamicweb.com/
www.ansar.org
http://www.bidet.narod.ru
www.ic.sunysb.edu/Stu/azarinni/
www.allaa

#157 JIGORO

JIGORO

    Имам Форума

  • Members
  • PipPipPipPipPipPipPipPipPipPipPip
  • 12757 posts
  • Offline

Posted 15 November 2004 - 16:01

kapitan

Здесь собрались взрослые образованные люди. Уважаемый вы приводите так называемые доказательства с антишиитского сайта. Разумеется там так и должно быть написано ведь сайт то против шиитов. На этом сайте столько неправды что даже не знаешь на какой отвечать. Здесь уйма приписанных шиитам хадисов которых в наших книгах и в помине нет.
Мы шииты убеждены что Коран неизменен. Запомните это. Нет если вы хотите верить в свою ложь то это ваше дело. Вот поэтому я и не отвечаю на ваши посты. Так как это просто бесполезно. Я как джафарит утверждаю одно а вы мне в качестве доказательства приводите цитаты с анитишиитского сайта. Я вам говорю что это не так а вы считаете что так. Странно что вы пытаетесь шиитам доказать что они не такие. Смешно. И пытаетесь это сделать с помощью этого клеветнического сайта. Знаете я тоже могу открыть сайт и понаписать там чуши и еще страницы указать. Ну вы же взрослый человек вы не ребенок. Всем известно как такие сайты создаются. Если вас интересует джафаритский мазхаб то спросите обо всем у джафаритов. Зачем спрашивать об этом у наших врагов. Ясно что ничего хорошего они не напишут и соврут.
На этом вражеском джафаритскому мазхабу сайте нет ни одного слова правды.
Ст.47.I.Каждый обладает правом на свободу мысли и слова.
Конституция Азербайджанской Республики.

#158 kapitan

kapitan

    Pro-Active

  • Amateurs
  • PipPipPip
  • 161 posts
  • Offline

Posted 15 November 2004 - 16:02

In his book Ahtejaj Tabrisi attribute a hadith to Ameerul Momineen Hz. Ali[ra] " Allah named his messenger[saw] YASEEN and then in Quran said SALAAM ALA AALAY YASEEN and not SALAAM ALA AALAY MUHAMMAD, because Allah knew that the companions will remove it from the Quran as they did remove lot of things from Quran" [ Ahtejaj tabrisi vol:1 #259 ]
http://shia.islamicweb.com/
www.ansar.org
http://www.bidet.narod.ru
www.ic.sunysb.edu/Stu/azarinni/
www.allaa

#159 Nahj_al_balaga

Nahj_al_balaga

    Pro-Active

  • Amateurs
  • PipPipPip
  • 182 posts
  • Offline

Posted 15 November 2004 - 16:13

CAPITAN HOLLYWWOD, ты начинаеш меня бесить, ты что с ума сошол, с каких это пор якобы суннты берут инфо с кафирских сайтов, чо интересно, то что сунниты берут инфо против Шиитов с еврейских сайтов, а может вы сами яхуда?
Теперь по поводу Имама Кулейни, хватит тут тома "Великих турецко подданных А_л_и_м_о___в печатать все равно их никто не читает,
Капитан почему нам не выснит отношения на моем сайте?
Я понимаю по руски и по арабски одинаково, по вашему ничо не понимаю.
хоть и мать моя суннитка турецкого происхождения :looool:
так что мы по крови с тобой почти одинаковы :lol: :lol: :lol:
Но мое Шиитское начало просто делает меня безумным когда я вижу ложь и чушь в адрес Шиитов.
да проклянет Аллах всех кто лжет на нашего Имама Аятуллох Хомейни онователя Исламского государства, и принесшого нам Ислам, после долгих лет
забвения божественной истины
Пусть все видят что ты лжец, вся твоя банда лжецы и враги Аллаха,
все сечас проверят это очень просто, да поможет мне Аллах!
Теперь о цитатах из книги "Тахрир аль-Васила": Оригинал этой книги в двух томах написан аятоллой Хомейни на арабском и имеется на сайте
http://www.wilayah.o...ahrir/index.htm
на вражеском сайте еврейского автора, а т.к это есть и нваших сайтах вы тоже враг Аллаха перевод звучит таким образом

Для получения полового удовлетворения мужчина может использовать ребенка женского пола, в том числе и грудного. Однако он не должен лишать ребенка девственности, допустима только содомия.


Эти цитаты якобы взяты из главы "китаб аль-никах" (книга брака) книги "Тахрир аль-васила", однако это искаженный перевод. На самом деле в пункте №12 этой главы Аятолла Хомейни пишет, то же что упомянуто в письме от сайта Аятоллы Хаменеи - то есть до половой зрелости секс запрещен и кто совершит это - тот совершил грех, однако ласки - допустимы. Аналога слова "содомия" НЕТ в оригинале текста "Тахрир аль-Васила", и я просто теряюсь в догадках, что этих "борцов за права человека" могло натолкнуть на эту мысль? Может ласки и содомия для них одно и то же? В таком случае, это отражает их духовный мир, а не мнение шиитов.
В том же пункте Хомейни далее пишет, что если человек совершит половой акт со своей женой, не достигшей половой зрелости, и лишит ее девственности, то она навсегда станет харам для него ( то есть он не будет иметь более права на близость с ней), однако она не перестанет считаться его женой, и все обязанности мужа по отношению к ней остаются в силе - т.е. ее материальное обеспечение, наследство и т.п. И он не вправе взять себе 5-ую жену, пока она остается его женой, и даже если они разведутся и она выйдет замуж за другого человека, прежний муж должен будет заплатить "дийа"( материальный выкуп за причинение физических травмы) за лишение ее девственности.
Таким образом и выражения соотсвествующему "This girl, however does not count as one of his four permanent wives" НЕТ в оригинальном тексте, это опять выдумка предателей.


Так что Капитан Тель-авив это ты кафир! Зайди на форум моего сайта, там и высним отношения, тут люди то намаз не знают как читать, а ты их грузиш, меня попробуй загузить :lol:
www.pokazuha.ru - My favourite site

#160 kapitan

kapitan

    Pro-Active

  • Amateurs
  • PipPipPip
  • 161 posts
  • Offline

Posted 15 November 2004 - 16:19

[quote name='JIGORO' date='Nov 15 2004, 16:01 ']
Мы шииты убеждены что Коран неизменен. [/quote]
çox teessüf sizin alimler bele demir
men senin tövbe etmeyini gözleyirem ve isteyirem ki sen islama gelesen sen kafir xomeyninin (imam peyğemberlerden üstündür ) tezisine uyub islamdan çıxdın ancaq evvelce sen de buna küfr kimi baxırdın
[QUOTE] Я как джафарит утверждаю одно а вы мне в качестве доказательства приводите цитаты с анитишиитского сайта. [/QUOTE]
men size sizin caferilişcom dan sitat getirdim ki nece siz elini peyqamber sayirsiz sen saymasan da her halda sizin eqidede beledir
http://www.azerislam...php?p=2799#2799

oxu sizin saytda ne var ne yox

[quote="kapitan"][quote="Sherifuddin"]
bu melumatlar www.caferilik.com a aitdir
.[/quote]
görek rafidilik com da ne var ne yox
http://www.caferilik.../675-735.htm#84
[quote]Ehl-i Beyt İmamları, Hak Olan Halifeler
ve Gaybı Bilenlerdi[/quote]cavab bu küfrdür

Ali-İmran (İmran ailesi) suresi
179. Allah size qeybi de bildiren deyildir. Lakin, Allah öz peyğemberlerinden istediyi şexsi seçer
el-En’am (Davar) suresi
50. De: "Men size demirem ki, menim yanımda Allahın xezineleri vardır. Men qeybi bilmirem
59. Qeybin açarları (Allahın) yanındadır. Onları ancaq O (Allah) bilir. (Allah) suda ve quruda ne varsa bilir. Yere düşen ele bir yarpaq yoxdur ki, (Allah) onu bilmesin. Yerin zülmetleri içinde ele bir toxum, (kainatda) yaş-quru ele bir şey yoxdur ki, açıq-aydın kitabda (lövhi-mehfuzda) olmasın!
Hud (Hud eleyhisselam) suresi
31. Men size demirem ki, Allahın xezineleri mendedir. Men qeybi de bilmirem.
el-Cinn (Cinler) suresi 26. Qeybi bilen ancaq Odur ve Öz qeybini heç kese eyan etmez;
27. Beyenib seçdiyi peyğemberden başqa!
http://www.caferilik...175-240.htm#103
[quote]İmamet Makamı, Nübüvvet-i
Ammeden Daha Üstündür[/quote]
hemin sayt kafir saytıdır

http://www.caferilik...175-240.htm#106
[quote]Hz. Ali’nin Nübüvvet Makamına “Menzilet”
Hadisinin Delil Oluşu Hz. Ali’nin nübüvvet makamına sahip olduğuna dair ilk delil “Menzilet” hadisidir.[/quote]
o saytın kafir saytı olmasına daha 1sübut

http://www.caferilik...175-240.htm#111
[quote]Hz. Ali’nin, Peygamber (s.a.a)’in
Bütün Sıfatlarına Sahip Oluşu[/quote]
uydurmadır ve küfrdür
http://www.caferilik.../380-455.htm#26
[quote]Ziyaretin Sevap ve Faydaları
Aişe: “Ya Resulellah! Onu ziyaret edenin sevabı ne kadar olacak?”
Peygamber (s.a.a): “Benim bir haccım kadar.”
Aişe şaşırarak: “Sizin bir haccınız kadar mı?”
Peygamber (s.a.a): “Benim iki haccımın sevabı kadar.”
Aişe daha da şaşırınca, Peygamber (s.a.a): “Benim dört haccımın sevabı kadar.” buyurdular.
Resulullah (s.a.a) İmam Hüseyin (a.s)’ı ziyaret edenlerin sevabını durmadan artırıyordu. Aişe ise bu sevaplar karşısında şaşkın kalıyordu. Sonunda Resulullah (s.a.a) şöyle buyurdu: “Aişe! Kim benim Hüseyin’imi ziyaret ederse, Allah Teala benim doksan hac ve doksan umremin sevabını o ziyaret edenin amel defterine yazar.” Artık Aişe bir şey demeyip sustu.[/quote]
qondarna hedisdir ve küfrdür kim ki bunu deyerse kafirdir şieler siz buna inanırsızsa neye göre o qebre üz tutub namaz qılmırsız ?

http://www.caferilik.../675-735.htm#43
[quote]Bütün İlimler, Hz. Ali’nin Yanında Elinin İçi Gibiydi[/quote]

qondarmadır
http://www.caferilik.../675-735.htm#80
Peygamber ve Vasilerin Gayb İlmini Bilmelerine Dair Kur’an’dan Deliller
qondarmadır Allahdan başqası qeybi bilmez


http://www.caferilik.../675-735.htm#83
[quote]Peygamber ve Vasiler Gayp İlmini Biliyorlardı[/quote]
qondarmadır Allahdan başqası qeybi bilmez

http://www.caferilik.../675-735.htm#88
[quote]Hz. Ali Gayp İlmini, Kur’ân’nın Zahir
ve Batınını Biliyordu[/quote]
qondarmadır Allahdan başqası bunu bilmez

http://www.caferilik...r/735-807.htm#2
[quote]Cifr-i Camia Kitabının Niteliği Hususunda
Allah-u Teala tarafından Peygamber (s.a.a) vasıtasıyla Ali (a.s)’a verilen rahmani feyizlerden biri olan ve kıyamete kadar vuku bulacakları remzi harflerle belirten Cifr-i Camia (Kamil Cifir ilmi) kitabıdır. Kendi alimleriniz de bu kitabın Hz. Ali (a.s) ve diğer Ehl-i Beyt (a.s) İmamlarına özgü bir kitap olduğunu itiraf etmişlerdir.
Nitekim Gazali şöyle diyor: “Hz. Ali (a.s)’ın Cifr’u Cami’id-Dünya ve’l- Ahire adında bir kitabı vardı. Bu kitapta bütün ilimler, apaçık gerçekler, sırlar, gaipler, eşyanın özellikleri, alemdeki tesirler, isimlerin ve harflerin hususiyetleri yazılıydı. Bu kitabı, Hz. Ali (a.s) ve Peygamber (s.a.a) tarafından velayet ve imamet makamına tayin edilen 11 evladı dışında hiç kimse bilmiyordu. Bu kitap onlara miras kalmıştır.”[/quote]
daha deyin ki lövhi mehvuz elinin yanında idi de hedis qondarmadır
http://www.caferilik.../735-807.htm#06

[quote]Hz. Ali (a.s)’ın En Bilgin ve En Faziletli Oluşu
Şeyh Süleyman Belki Yenabi’ul- Mevedde’nin 14. babının evvelinde s. 65’de, İbn-i Talha’nın Durr’ul- Menzum’undan naklen Hz. Ali (a.s)’ın şöyle buyurduğunu rivayet etmektedir:
Şüphesiz ilklerin ilmine sahibim,
Sonların ilmi de kalbimde gizlidir.
Bütün gayb sırlarının kaşifiyim,
Geçmiş ve gelecek benim kalbimdedir.
Ben her küçük ve büyüğün emiriyim,
İlmim bütün varlığa ihata etmiştir.[/quote]
qondarmadır kim ki buna inanarsa kafirdir camaat bunlar demek isteyirler ki Allah ne bilirse eli de onu bilir[/quote]


[QUOTE] Если вас интересует джафаритский мазхаб то спросите обо всем у джафаритов. [/QUOTE]
men sizin kitabla rı oxuyuram gprürem ki biabırçılıqdır

[QUOTE]На этом вражеском джафаритскому мазхабу сайте нет ни одного слова правды.[/QUOTE]deliliniz?
http://shia.islamicweb.com/
www.ansar.org
http://www.bidet.narod.ru
www.ic.sunysb.edu/Stu/azarinni/
www.allaa

#161 Emir

Emir

    Supreme

  • Members
  • PipPipPipPipPipPip
  • 1879 posts
  • Offline

Posted 15 November 2004 - 16:25

СубханАллах, как можно писать такую ложь. Но ничего это еще больше укрепляет нас в том, у кого правильная агида.
Капитан неужели ты думал,что кто то поверит в твою ложь?
А Балага как всегда вас уделал и уделает иншаллах, продолжай писать ложь-Аллах за это тебя по голове не погладит.:)
Dünya cennete dönsədə, cıxmaz yaddan Qarabağ

#162 kapitan

kapitan

    Pro-Active

  • Amateurs
  • PipPipPip
  • 161 posts
  • Offline

Posted 15 November 2004 - 16:25

Nahj_al_balaga tvoy kafir xomeyni pisal chto imam bolşoye rank chem
proroki
http://shia.islamicweb.com/
www.ansar.org
http://www.bidet.narod.ru
www.ic.sunysb.edu/Stu/azarinni/
www.allaa

#163 kapitan

kapitan

    Pro-Active

  • Amateurs
  • PipPipPip
  • 161 posts
  • Offline

Posted 15 November 2004 - 16:29

In the book "Siraatun-Najaat" a collection of Ayatollah al-Kho'ei Fataawa, p.260-261, question # 784, reads:

"Is it permissible for the man to touch the awrat of another man over clothes, and for the woman to (touch) another woman's awrat just for fun and teasing with the assumption that it won't cause sexual desire?

al-Kho'ei: Not prohibited with the assumption mentioned, and Allah knows best.

http://www.ansar.org...3awra-khoie.htm
http://shia.islamicweb.com/
www.ansar.org
http://www.bidet.narod.ru
www.ic.sunysb.edu/Stu/azarinni/
www.allaa

#164 kapitan

kapitan

    Pro-Active

  • Amateurs
  • PipPipPip
  • 161 posts
  • Offline

Posted 15 November 2004 - 16:34

from
http://www.azerislam...highlight=#1172
Allahın heç bir benzeri olmayan, nece-necürlüyü yaradılanlara melum olmayan, başqa menaya yozumu barede heç bir delil olmayan, heqiqi elinin, barmaqlarının ve üzünün olmasına dair Qurandan, yaxud möteber hedislerden deliller. «Xeyr, Allahın her iki eli açıqdır, istediyi kimi (Öz lütfünden) serf edir». (el-Maide, 64); «Allah dedi: "Ey İblis, Menim iki elimle xelq etdiyime senin secde etmeyine ne mane oldu? Sen tekebbür gösterirsen, yoxsa yüksek meqamlılardan olmusan?"» (Sad, 75); «Şübhesiz ki, lütf Allahın elindedir!» (Ali-İmran, 73); [Etiqad etmirem, lakin ders olsun deye oxu! Guya "Allah Hüseynin (Allah ondan razı olsun) qebrini ziyaret edir onunla el ile görüşür ve onunla çarpayıda oturur. («Sehih fethul ebrar» 2 cild sehf 140; «Devetül İmame» sehf 78; «Medinetul Meaciz» 3 cild sehf 460 bab 25 revayet 980)]
Peyğember sellAllahu eleyhi ve ela alihi ve sellem demişdir: «Heqiqeten, bendelerin qelbleri Rehmanın barmaqları arasındadır, onları istediyi kimi çevirer». (Sehih Muslim, 4/2045);

«Hansı semte yönelseniz Allahın Üzü oradadır». (el-Beqere, 115); «Serf etdiyiniz her bir xeyir [sedeqe], özünüz üçündür. Siz onu ancaq Allahın Üzünü istediyinize göre serf edirsiniz». (el-Beqere, 272);
Eger sen el, barmaq, üz ve s. Allaha xas olan sifetleri başqa menaya yozursansa sene üç sual verirem – ya he de ya da yox.

1. Sen bildiyin yozumu Peyğember sellAllahu eleyhi ve ela alihi ve sellem de bilirdimi? Yox desen küfr etmiş olursan, he desen ikinci sual;

2. Sen verdiyin izahı Peyğember sellAllahu eleyhi ve ela alihi ve sellem de vermeye qadir idimi? Yox desen küfr etmiş olursan, he desen üçüncü sual;

3. İzah edibmi? Yox desen küfr etmiş olursan, he desen göster görüm hansı hedisde izah verib, deyib ki, "el – qüdret ve qüvvetdir, nemetdir ve s". Yadında saxla Allahın isim ve sifetlerini olduğu kimi qebul eden şexs heç ne itirmir, eksine, esassız olaraq yozum verenler mütleq soruşulacaqlar? Qiyamet günü ne cavab vereceyini düşün!

Möminlerin Allahı görmek meselesine gelince, onlar Allahı bu dünyada görmezler. Yalnız axiretde möminler Allahı görecekler. Buna delil hem Quranda, hem de Peyğemberin sellAllahu eleyhi ve ela alihi ve sellem hedislerinde çoxdur: Uca Allah buyurur: «O gün [neçe-neçe] üzler parlayacaq, öz Rebbine baxacaqdır». (Qiyame, 22,23) Bu ayede olan altı kelmeden beşi Allahı görmeye delalet edir.

1. «O gün»-ün xüsusen qeyd olunması; Besiretle görmeye gelince, onsuzda insanlar her zaman Allahı görürler. Bes onda bunu o günle xüsusileşdirmekde hikmet nedir? Sözsüz ki, bu gözle görmeye işaredir.

2. «üzler» - melumdur ki, gözler üzdedir ve besiretin üzle ifade olunmasına lüzum yoxdur. Demeli bu kelme de gözle görmeye işaredir.

3. «parlayacaq» - bu ifade möminlere aiddir ve melumdur ki, kafirler de besiretle Allahı görür lakin inadkarlıqlarından dillerile Onu inkar edirler. Qiyamet günü ise onlar Allahı gözle görmekden mehrum olacaqlar. Uca Allah buyurur: «Xeyr! O gün onlar Rebbinden [örtükle] ayrılacaqlar [Onu görmeyecekler]!» (el-Mutaffifin, 15) Meger kafirler qiyamet günü Allahın varlığıqını, onları sorğu-sual edeceyini besiretleri ile görmeyecekler? Bes onda örtük onların harasına çekilecekdir?

4. إلي" " – ön qoşması istiqamet bildirir. Melumdur ki, istiqamet yalnız göz üçündür, besiret üçün ise istiqametin olmasına lüzum yoxdur.

5. «baxacaq» - besiret olsa idi başqa ifade olardı meselen: «derk edecek» ve ya «hiss edecek».


Enam suresi 103-cü ayede Allah buyurur: «Gözler onu derk etmez».
Derk etmekle görmeyin ferqi yoxdurmu? Gözler görür sonra derk edir, hemçinin qulaqlar eşidir sonra derk edir, el toxunur sonra neye toxunduğunu derk edir ve s. Beli Allahı derk etmek Onun varlığını başa düşmek mümkün deyil. Lakin Qiyamet günü Onun camalına tamaşa etmek – keyfiyyeti bize melum olmayan şekilde – mümkündür.
Eraf suresi 143-cü ayesinde Allah Musa eleyhisselama buyurur: «Sen meni göre bilmezsen». Bu aye Allahı yalnız bu dünyada görmemeye delalet edir.
1. Musa eleyhisselama yaraşmaz ki, mümkün olmayan bir şeyi, yaxud Allah üçün naqis olanı Ondan dilesin.
2. Allah Musa eleyhisselamı bu suala göre qınamadı. Lakin Nuh eleyhisselam oğlunun xilas olması üçün dua etdikde onu qınadı, İbrahim eleyhisselam atasının bağışlanmasını istedikde onu qınadı ve Mehemmed sellAllahu eleyhi ve ela alihi ve sellem münafiq üçün cenaze namazı qılmaq istedikde onu qınadı. Musa eleyhisselama ise Tur dağına baxmağı emr etdi ve onu qınamadı.
3. Allah demedi ki, Men göze görünmezem, yaxud sen özünden uydurduğun kimi " MENI HECH VAXT GORMEYECEKSEINIZ " O buyurur: «Sen meni göre bilmezsen». Yeni bu dünyada. Ayede qeyd olunan "لن" ön qoşması yalnız bu dünyanın sonuna qeder inkarı bildirir. Bax: «onlar ebedi olaraq ölüm arzulamayacaqlar» (el-Beqere, 95) ayesinde de "لن" ön qoşması vardır, sonra da bax Qiyametde onlar nece ölüm arzulayırlar: «Onlar (Cehennem gözetçisine): "Ey Malik! Qoy Rebbin bizi öldürsün!" » (ez-Zuxruf, 77)
Bu ixtilafsiz mesele senin şie adlandırdığın alimlerin de etiqadinda var: «Biharül Envar» cild 8, 204,215 sehf, 205, bab: «Cennet ve onun nemetleri», «Biharül Envar» cild 48, sehf 263, hedis 17; 27-ci cild, sehf 90,hedis 42; cild 89 sehf 266, hedis 3, bab: «Cüme günunun ve saatının fezileti».
Hemçinin imamlar öz dualarinda Qiyamet günu Allahi gormeyı dua edibler: «Bihar», cild 86, sehf 2, hedis 2; 90 cild, sehf 133 «Cüme gününün duasi» «Bihar», cild 93, sehf 262; cild 97, 363. «Kafiye» cild 2, 547-548 sehf, hedis 6. «Men le yehdürül feqih» ibn Bağabeyn 1 cild, sehf 315, hedis 12, bab: «Fittagib»
İndide inkar edeceksen? Yoxsa Qiyamet günü Allahın hüzurunda "Meni başa salan olmayıb!" – deyeceksen?
http://shia.islamicweb.com/
www.ansar.org
http://www.bidet.narod.ru
www.ic.sunysb.edu/Stu/azarinni/
www.allaa

#165 kapitan

kapitan

    Pro-Active

  • Amateurs
  • PipPipPip
  • 161 posts
  • Offline

Posted 15 November 2004 - 16:40

QURAN VE SÜNNEDE HÖKMÜ

Müveqqeti nigah

Rehmli ve Merhemetli Allahın adı ile!

Hemd olsun Allaha - alemlerin Rebbine! Yere, nuru Qiyamete qeder sönmeyecek haqq bir te'lim getiren Mehemmed Peyğembere, hemçinin onun ailesine ve mö'min eshabelerine Allahın salamı ve salavatı olsun!

Aile - müselman cemiyyetinin vacib hissesidir ve buna göre Allahın şerietinde ona xüsusi yer ayrılıb. İnsan şeriete uyğun nigah sayesinde öz tebii ehtiyaclarını en gözel şekilde ödemek imkanı qazanaraq sakitlik ve eminamanlıq elde edir, neslini davam etdirib Allahın mükafatına sahib olur, öz heyatını nizamlayır, onda öz ailesine ve uşaqlarının terbiyesine göre me'suliyyet hissi oyanır. Amma öz heyatını başqa insanın heyatı ile bağlayarken gerek bunu ömürlük edesen.

Bütün dünyada müselmanlar müveqqeti nigahı qebuledilmez hesab edirler. Bununla yalnız rafiziler (ceferiler) razılaşmır.



İXTİLAFLARIN SEBEBİ NEDEDİR?



Rafizi alimler öz baxışlarına Mehemmed Peyğemberin -sellAllahu aleyhi ve alihi ve sellem- nesline, be'zi imamların adına yazılan hedislerle beraet qazandırırlar. Onlardan yalnız bir misal gösterek:

Ehmed bin İsa revayet edir ki, Ebu Basır imam Ebu Ceferden -radıyAllahu anhu- müveqqeti nigah barede soruşduqda o deyib: “Qur' anda aye var: «… İstifade (yaxınlıq) etdiyiniz qadınların mehrlerini lazımı qaydada verin! Mehr müeyyen edildikden sonra aranızda razılaşdığınız şeyden ötrü size heç bir günah yazılmaz. Heqiqeten, Allah (her şeyi) bilendir, hikmet sahibidir!» (en-Nisa, 24).

Bu hedisi el-Kuleyni “el-Kafi”de 5/448, et-Tusi “Tehzib el-Ehkam”da 2/186, el-Meclisi “Bihar el-Envar”da 103/315 teqriben 20 hedis ve bir çox başqa rafizi alimler bildirmişler.

Rafizi edebiyyatında bele hedisler çoxdur, amma isnad - ye'ni bu hedisi bir nesilden o birisine ötüren alimler zencirinin heç biri Allahın Resuluna -sellAllahu aleyhi ve alihi ve sellem-, hetta onun eshabelerine bele gedib çatmır. Buna göre de ehli-sünne feqihleri bu cür hedisleri qebul etmir, sehih hesab etmir, hetta çox vaxt onları sadece uydurma hesab edirler. Ona göre ki, müselman icmasında Uca Allahdan vehy alan ve Onun şerietini yerde berqerar eden yegane insan Mehemmed Peyğember -sellAllahu aleyhi ve alihi ve sellem- idi. Onun te'limini onun öz dilinden qebul edib Allahın Qur'anda tesdiq edilmiş razılığını qazanan insanlar ise Peyğemberin -sellAllahu aleyhi ve alihi ve sellem- mö'min eshabeleridir. Ehli-sünne hedis alimleri yalnız Qur'ana ve Peyğemberin -sellAllahu aleyhi ve alihi ve sellem- özünün dediklerine esaslanırlar. Buna bir neçe misal çekek:
1) Mehemmed bin Eli Eli bin Ebu Talibden -radıyAllahu anhu- bunu eşidib: “Allahın Resulu -sellAllahu aleyhi ve alihi ve sellem- Xeyber günü müveqqeti nigahı ve eşşek etini yemeyi qadağan etdi” (el-Buxari 5/172; Müslim 4/134-135 ve 6/63; Malik, seh 335; et-Tirmizi 1121 ve 1794; en-Nesai 6/125; Ehmed 1/79; ed-Darimi 1996).

2) Er-Rabi bin Subra el-Cuhani atasının bele dediyini revayet edib: “Resulullah -sellAllahu aleyhi ve alihi ve sellem- Mekke feth olunan il müveqqeti nigahı qadağan etdi” (Müslim 4/133; Ebu Davud 2072-2073; en-Nesai “el-Kubra”da 3809; Ehmed 3/404; ed-Darimi 2202).

3) Er-Rabi bin Subra el-Cuhani revayet edir ki, onun atası Peyğemberin -sellAllahu aleyhi ve alihi ve sellem- bele dediyini eşidib: “Camaat, men size qadınlarla müveqqeti nigah balamağa icaze vermişdim. Heqiqeten, indi Allah Qiyamet gününe qeder bunu qadağan etdi. Eger sizlerden kimse bu cür nigahdadırsa, o qadını buraxsın ve ona verdiyini geri almasın” (Müslim ve İbn Mace revayet edibler. Bax, “Müxteser Müslim”, 813 ve şeyx el-Albani “Sehih el-Cami es-Saqir”, 7887).

4) İyas bin Seleme atasının bele dediyini revayet edib: “Resulullah -sellAllahu aleyhi ve alihi ve sellem- döyüş illerinde üç defe müveqqeti nigaha icaze verdi, sonra ise bunu qadağan etdi” (Müslim, 4/131 ve Ehmed, 4/55).

5) Bir defe Ömer bin el-Xettab -radıyAllahu anhu- xelife olarken xütbe zamanı deyib: “Heqiqeten, Resulullah -sellAllahu aleyhi ve alihi ve sellem- bize üç defe müveqqeti nigaha icaze vermişdi, amma sonra o, bunu qadağan etdi. Allaha and olsun ki, kim evli olaraq müveqqeti nigah bağlayıb Resulullahın -sellAllahu aleyhi ve alihi ve sellem- bunu qadağan etdikden sonra yeniden icaze verdiyini tesdiq eden dörd şahid getirmese, men onu daşqalaq (zinaya göre ceza) edecem” (İbn Mace, 1963).

6) Selim bin Abdullahın revayetine göre Abdullah bin Ömere -radıyAllahu anhu- deyibler ki, İbn Abbas -radıyAllahu anhu- müveqqeti nigaha icaze verir. İbn Ömer -radıyAllahu anhu- deyir: “SubhenAllah! Güman etmirem ki, İbn Abbas bele ede”. Adamlar bunu tesdiq edirler. Onda İbn Ömer -radıyAllahu anhu- deyir: “Resulullahın -sellAllahu aleyhi ve alihi ve sellem- sağlığında İbn Abbas hele uşaq idi. Allahın Resulu -sellAllahu aleyhi ve alihi ve sellem- bunu qadağan etdi ve biz zinakar olmadıq” (Abdur-Rezzaq, “el-Müsennef”, 7/502).

7) Cüveyra Malikin ona Eli bin Ebu Talibin -radıyAllahu anhu- İbn Abbasa -radıyAllahu anhu- bele dediyini revayet edib: “…Allahın Resulu Xeyber günü bize müveqqeti nigahı ve eşşek etini haram buyurdu” (Müslim, “el-Cami es-Sehih”,1407).

Rafiziler bu hedislerle razılaşmır ve öz növbesinde bunun eksini gösteren çoxlu hedis getirirler. Onlar böyük eshabe ve imam Eli bin Ebu Talibe -radıyAllahu anhu- esaslanırlar. Amma gelin görek bu hedisler ele onların özlerinde qebul olunmuş hedis elmine esasen sehih sayıla bilermi?

El-Kuleyni “el-Kafi”de İbn Miskenin Abdullah bin Süleymandan neql olunan bele bir hedisini revayet edir ki, imam Cefer deyib: “Eli deyib: “Eger meni İbn Xettab qabaqlamasaydı en bedbextlerden başqa heç kes zina etmezdi”.

Hetta rafizilere (ceferilere) göre bu, qondarma hedisdir. El-Meclisi kitablarında bunu name'lum adlandırıb (El-Meclisi, “Mulaz el-Ehyar” 12/29, hedis 5; ve “Mirat el-Uqul”, 20/227, hedis 2).

El-Meclisi “Bihar el-Envar” kitabında Mufaddal bin Ömerden imam Ceferin bele dediyini gösteren uzun bir hedis revayet edir:
“ … Beli. Mö'minlerin emiri Eli deyib: “İbn el-Xettaba le'net olsun! Eger o olmasaydı en bedbextlerden başqa heç kes zina etmezdi, axı müselmanlarda böyük ne'met - müveqqeti nigah var idi». Bu, qondarma hedisdir (El-Meclisi, “Bihar el-Envar”, 103/105).

Şie alimi en-Necaşi hedisleri revayet edenler haqqında “Er-Rical” kitabında el-Mufaddal (yuxarıdakı hedisin revayetçisi) haqqında yazır: “Onun baxışları qüsurlu, hedisleri ise dolaşıqdır, onlara ehemiyyet vermek lazım deyil” (en-Necaşi,“Er-Rical”, 2/359-360).

El-Kahbai “Mecmue er-Rical” kitabında onun baresinde yazır: “O, hedislere çox şeyler elave edir ve heddini aşır. Onun hedislerini revayet etmek olmaz” (El-Kahbai, “Mecmue er-Rical”, 6/131).

El-Erdebili “Cami er-Ruvat”, el-Hulyi “er-Rical” ve başqaları da onun baresinde ele bu fikirdedirler (El-Erdebili, “Cami er-Ruvat”, 2/258-259; el-Hulyi, “er-Rical”, seh. 258).

Belelikle, rafizi alimlerinin özleri, imam Elinin -radıyAllahu anhu- müveqqeti nigaha icaze verildiyini gösteren hedislerini inkar edirler.

Bundan elave, onların edebiyyatında imam Eli bin Ebu Talibin -radıyAllahu anhu- bu cur nigaha baxışlarını aydın şekilde eks etdiren hedislere rast gelmek olar.

Qazi el-Meqribi (Şie-ismaili) kitabında Eli bin Ebu Talibin -radıyAllahu anhu- sözlerini xatırladır: “Gelinin velisi ve iki şahid olmasa nigah bağlamaq olmaz. Bir ve ya iki dirheme, bir ve ya iki günlük nigah bağlamaq olmaz. Bu - exlaqsızlıqdır ve nigahda evvelceden heç bir şert ola bilmez” (el-Meğribi, “Daaim el-İslam”, 2/227-229, hedis 858).

Şeyx Mehemmed et-Tusi (ceferi-şie) özünün kitablarında, hemçinin rafizi (ceferi) alim el-Hur el-Amili “Vesail eş-Şie” kitabında Amr bin Xalidin Zeyd bin Eliden onun atası imam Elinin -radıyAllahu anhu- bele dediyini gösteren hedis revayet edib: “Resulullah -sellAllahu aleyhi ve alihi ve sellem- Xeyber günü ev eşşeyinin etini ve müveqqeti nigahı qadağan etdi” (Mehemmed et-Tusi, “el-İstibsar”, 3/142 ve “Tehzib el-Ehkam”, 2/186).

Zeydi şielerin kitablarından “Musned imam Zeyd ibn Eli”ni göstermek olar ki, burada onun atasından ve babasından imam Elinin -radıyAllahu anhu- bele dediyini gösteren hedis verilir: “Resulullah -sellAllahu aleyhi ve alihi ve sellem- Xeyber günü müveqqeti nigahı qadağan etdi” (es-Siyaqi, “er-Raud en-Nadir şerh mecmu el-Fiqh el-Kebir”, 4/23).

Peyğemberin -sellAllahu aleyhi ve alihi ve sellem- İbn el-Henefiye, imam Baqir, imam Zeyd, imam Cefer kimi diger aile üzvlerinin (ehli-Beyt) -radıyAllahu anhum- baxışlarına geldikde ise, onlar da müveqqeti nigahı qadağan edirdiler. Bu barede ehli sünne ve şie alimlerinin kitablarından bir neçe misal getirek.

İmam el-Beyheqi (ehli sünne ve el-cemae) “es-Sünen el-Kubra” kitabında Busama es-Sırfiden onun imam Ceferden müveqqqeti nigah haqqında soruşub, onu ona tesvir edib. O ise deyib: “Bu zinakarlıqdır” (el-Beyheqi, “es-Sünen el-Kubra”, 7/207).

Es-Siyaqi (zeydi-şie), “Raud en-Nadir” kitabında yazırdı: “İraq ilahiyyatçısı el-Hesen bin Yehya bin Zeyd, revayet edir ki, Resulullahın -sellAllahu aleyhi ve alihi ve sellem- aile üzvleri (ehli-Beyti) müveqqeti nigahın qadağan edilmesinde hemrey idiler” (Es-Siyaqi, “Raud en-Nadir”, 4/26)

Rafizi (ceferi) şeyxler İbn İdris (“es-Serair el-Hava”, seh 483), el-Hur el-Amili (“Vesail eş-Şie”, 14/456) ve el-Meclisi (“Bihar el-Envar”, 100/318), İbn Ebu Umeyrin Xişam bin el-Hakemden imam Ceferin müveqqeti nigah haqqında bu cür dediyini gösteren hedis revayet edibler: “Yalnız exlaqsızlar bele edirler”.

İbn İdris (“es-Serair el-Hava”, seh. 66) ve el-Hur el-Amili (“Vesail eş-Şie”, 14/450) hemçinin revayet edibler ki, İbn Sinan imam Ceferden müveqqeti nigah baresinde soruşduqda o deyib: “Bununla öz ruhunuzu murdarlamayın”.

El-Meğribi (ismaili-şie) “Daaim el-İslam”, kitabında revayet edir ki, imam Ceferden müveqqeti nigah haqda soruşurlar. O xahiş edir ki, bunu tesvir etsinler, ona deyirler: “Kişi qadına rast gelib ona bir-iki dirheme, bir cinsi akt ve ya bir-iki günlük müveqqeti nigah bağlamağı teklif edir”. İmam deyir: “Bu - zinakarlıqdır ve yalnız exlaqsızlar bu cür hereket edirler” (El-Meqribi, “Daaim el-İslam”, 2/259, hedis 859).

Buna göre bütün mö'min müselman alimler müveqqeti nigahın Qiyamete qeder qadağan edilmesinde yekdildirler.

El-Mezari yazırdı: “Müselman alimler ittifaq etdiler ki, müveqqeti nigah şerietle qadağan olunub. Bununla yalnız Peyğemberin -sellAllahu aleyhi ve alihi ve sellem- sonradan leğv etdiyi hedislere esaslanan be'zi yolunu azmışlar razılaşmır. Bu hedisler delil ola bilmez” (Bax. “el-Muallam”, 2/131).

El-Xettabi “Mealim es-Sünen” kitabında yazır: “Müveqqeti nigahın qadağan olunmasıyla be'zi şielerden başqa bütün müselman alimler razılaşır. Buna hetta mübahiseli suallarda onların imam Eliye -radıyAllahu anhu- ve Peyğemberin -sellAllahu aleyhi ve alihi ve sellem- aile üzvlerine istinad etmeleri ile de beraet qazandırmaq olmaz. Bele ki, imam Eli bin Ebu Talibin -radıyAllahu anhu- müveqqeti nigahın sonradan qadağan edildiyini xeber verdiyi deqiq me'lumdur. Bundan elave, el-Beyheqi imam Ceferin müveqqeti nigahı esil zinakarlıq adlandırdığı sözleri revayet edib”.

Qazi İbn İyad deyib: “Rafizilerden (ye'ni ceferi-şielerden) başqa bütün müselman alimler müveqqeti nigahın qadağan olunmasında yekdildirler” ( İmam en-Nevevi, “Şerh es-Sehih Müslim”, 9/181 ve s.).

Amma gelin edaletli olaq. Yalnız rafizi edebiyyatı oxumuş ve bu baxışlara şerik olmayanlara münasibetde qerezçilik ruhunda terbeye olunan ve ümumiyyetle, “Sünne” (Mehemmed Peyğemberin -sellAllahu aleyhi ve alihi ve sellem- yolu) sözüne qarşı ikrah hissi keçiren insana öz alimlerinin istinad etdikleri hedislerin sehih olmadığını tesevvür etmek çox çetindir.

Hedis elminin esaslarını bilmeyen müselman onların yalan olmasına serbest emin olmaq iqtidarında deyil. Bele hallarda bir qayda olaraq, İslamın ilk menbeyine - Müqeddes Qur'ana müraciet etmek lazımdır ki, Uca Allahın her hansı bir mesele barede çıxardığı qerarı öyrene bilesen.

Peyğemberin -sellAllahu aleyhi ve alihi ve sellem- hedislerinin mövcudluğuna ve onların Axirete qeder qorunub qalacağına baxmayaraq, gafirler onun ve eshabelerinin kelamlarına çoxlu yalanlar elave edibler. Peyğemberin -sellAllahu aleyhi ve alihi ve sellem- esil davamçılarının müveqqeti nigah haqqında qondarma hedisleri redd etmelerinde göründüyü kimi, müselman ilahiyyatçıları üçün onların qeyri-sehih olmasını başa düşmek heç de çetin deyil.

Amma nabeled adam yolunu aza biler. Hedisleri qerezle araşdıranları rafizi alimlerin başına gelen mehz bele bir bedbextçilik gözleyir.

Eger siz hele de Allahın müveqqeti nigahı icaze vermesine inanırsınızsa, Qur'anın bu barede ne dediyini öyrenin. Axı Allahın axırıncı vehyini heç kes tehrif ede bilmez. Buna qerezli yanaşmayın, axı heqiqetden qiymetli heç ne ola bilmez.

QUR'AN MÜVEQQETİ NİGAH BAREDE NE DEYİR

Müqeddes Qur'an kişiye yalnız öz arvadı ve cariyeleri ile cinsi elaqeye girmeyi icaze verir:

«O kesler ki, ayıb yerlerini (zinadan) qoruyub saxlayarlar; Ancaq zövceleri ve cariyeleri istisna olmaqla. Onlar (zövceleri ve cariyeleri ile gördükleri bu işden ötrü) qınanmazlar» (el-Muminun, 5-6).
«Sizden azad mö'min qadınlarla evlenmeye maddi imkanı olmayanlar sahib olduqları mö'min cariyelerden (kenizlerden) alsınlar…» (en-Nisa, 25).

Müveqqeti nigah bağlayan qadın ne zövce, ne de cariye adlanmır. Ona icareye götürülen qadın (“musta'cire”) deyilir.

Zurara revayet edir ki, o, imam Cefer es-Sadiqden müveqqeti nigah bağlanılan qadınların icaze verilmiş dörd qadına aid olub-olmamasını soruşduqda, o bele cavab verib: “İsteyirsen lap mini ile evlen, axı bunlar icareye götürülen qadınlardır” (“Vesail eş-Şie”, 14/446-447).

Rafizi alim Mehemmed Hesen en-Necefi izah edir ki, müveqqeti nigah bağlanılan qadın -icareye götürülen qadındır, ona göre ki, kişi öz ehtirasını ödemek üçün onun bedenini icareye götürür. O deyir: “Şübhesiz ki bu cür icareye icaze verilir” (“Cevahir el-Kelam”, 30/192 ve 202-203).

Cariye - cihad zamanı esir götürülen qul qadındır. İcare edilen qadın ise azad da ola biler. Tekce bu fakt onu cariyeler sırasından xaric edir.

Barelerinde Qur'anda danışılan zövcelere geldikde ise, Allahın onlara aid etdiyi çoxsaylı qanunlar sübut edir ki, icare edilen qadınlar istenilen halda onlara adi deyil.

Eger Tanrı övret yerlerini zövcelerden ve cariyelerden başqa bütün qadınlardan qorumağı buyurursa, bu o demekdir ki, cinsi elaqeye göre qadını icare etmek olmaz.

Qur'an arvadlar üçün mirasdan pay te'yin edir:

«(Ey kişiler!) Eger (vefat etmiş) arvadlarınızın uşağı yoxdursa, onların vesiyyeti yerine yetirildikden ve ya borcu ödenildikden sonra qoyub getdikleri malın yarısı sizindir. Onların övladları olduqda ise mirasın dörde biri size çatır. Eger sizin uşaqlarınız yoxdursa, vesiyyetiniz yerine yetirildikden ve ya borcunuz ödenildikden sonra qoyub getdiyiniz malın dördde biri arvadlarınızın payına düşür. Övladınız olduqda ise mirasın sekkizde biri onlara çatır…» (en-Nisa, 12).

İcare edilen qadın vereselik hüququndan mehrumdur:

Ehmed bin Mehemmed revayet edir ki, imam Ebu el-Hesen Rza deyib: “Müveqqeti nigahı evvelceden kesilmiş şertden asılı olaraq, hem vereselik hüququ ile, hem de onsuz bağlamaq olar”.

Mehemmed bin Müslim revayet edir ki, o, imam Ceferden müveqqeti nigah zamanı verilecek mehrin qederi haqqında soruşanda o, deyib: “Öz aralarında danışdıqları qeder… Eger onlar vereselik barede razılığa gelseler, buna de emel etmelidirler”.
Seid bin Yaser revayet edir ki, o, imam Ceferden müveqqeti nigah bağlayarken qadınla vereselik haqqında heç ne şertleşmeyen kişi haqqında soruşur. İmam deyir: “Danışılıb, ya yox- onların buna ixtiyarları çatmır” (el-Hur el-Amili, “Vesail eş-Şie”, fesil 18, müveqqeti nigah ve şertleri barede; el-Xomeyni,“Zubdat el-Ehkam”, seh. 248; Mirze en-Nuri, “Cevahir el-Kelam”, 30/190; el-Hesen el-Hulyi, “Tebsira el-Muteallimin fi Ehkam”,seh.258).

Diqqet yetirin ki, rafizilerin sözlerini nöqsansız ve düzgün saydıqları imam Rza ve Cefer arasında ziddiyet var. Bundan başqa, imam Ceferin özünün iki müxtelif fikri olub.

Qur'an nigaha boşanma ile son qoyulmasını teleb edib (eyni qadınla) üç defe boşandıqdan sonra yeniden evlenmeyi qadağan edir:

«(Ya Peyğember!) Örvetleri boşadığınız zaman onları gözleme müddetlerinde (heyzden pak olduqdan sonra) boşayın… » (et-Talaq,1).
«Talaq verme (boşama) iki defe mümkündür, ondan sonra yaxşı dolanmaq (qadını yaxşı saxlamaq), ya da xoşluqla ayrılmaq (buraxmaq) gerekdir… Eger kişi övretini yene de (üçüncü defe) boşarsa, o zaman qadın başqa ere getmemiş ona (evvelki erine) halal olmaz…» (el-Beqere, 229-230).

Müveqqeti nigaha boşanmadan son qoyulur:

Zurare revayet edir ki, Ebu Cefer müveqqeti nigah barede deyib: “Onun müddeti bitdikde boşanmadan ayrılmaq lazımdır” (Bax. Şeyx Mirze el-Nuri, “Müstedrak el-Vesail”, 14/473, hedis 2).

Eli bin Cefer revayet edir ki, qardaşı imam Musadan kişinin bir qadınla neçe defe müveqqeti nigaha gire bilmesi haqda soruşduqda o deyib: “Ne qeder istesen” (Bax: “Vesail eş-Şie”, 14/480, hedis 3,14/466-470; et-Tusi, “Tehzib el-Ehkam”, 8/33-34; Abdullah Niam, “Ruh et-Teşeyyu”).

Bütün bunlar sübut edir ki, müveqqeti nigah bağlanılan qadınların Allahın Kitabında barelerinde danışılan qadınlara aidiyyatı yoxdur.

Qur'an arvadı ile cinsi elaqede olmuş kişiye boşanarken onu kebin haqqından mehrum etmeyi icaze vermir. Eger onlar buna qeder boşansalar onda qadına haqqın yarısı çatır:

«Kebin haqlarını te'yin etmiş qadınları yaxınlıq etmeden evvel boşarsınızsa, te'yin olunmuş kebin haqqının yarısını onlara vermelisiniz!...» (el-Beqere, 237).

«Eger bir arvadın yerine başqa bir arvad almaq isteseniz, onlardan birine (birinciye) çoxlu mal vermiş olsanız da, ondan heç bir şey geri almayın! Meger bu malı böhtan atmaq ve aşkar bir günah iş görmekle geri alacaqsınız?!» (en-Nisa, 20).

Kişi qadına vereceyi haqqın bir hissesini vermeye biler:

Ömer bin Xanzele imam Ceferden soruşur: “Men qadınla bir aylıq evlenmişdim. O, menim yanıma bu ayın yalnız müeyyen hissesini gelirdi”. O dedi: “O senden ne qeder kesibse, sen de onun haqqından bir o qeder kes, ancaq qanaxma günlerini sayma. Onlar ona bağışlanır” (“Vesail eş-Şie”, 14/481-482, fesil 27).

Qur'an boşanmış er-arvada, eger arvad bundan sonra başqa kişiye ere gedib boşanıbsa, yeniden hemin kişi ile evlenmeye icaze verir:

«Eger (kişi) övretini yene de (üçüncü defe) boşarsa, o zaman (qadın) başqa bir ere getmemiş ona (evvelki erine) halal olmaz. (İkinci eri) onu boşadıqdan sonra Allahın (er-arvadlıq haqqındakı) hökmlerini yerine yetireceklerine inamları olduğu tedqirde, (hemin qadının evvelki eri ile) tekrar evlenmsinde günah yoxdur. Bunlar anlayan bir qövm üçün Allahın beyan etdiyi hökmlerdir...» (el-Beqere, 230).
Müveqqeti nigahın müddeti qurtardıqdan sonra qadın daimi nigahda olduğu evvelki erinin yanına qayıda bilmez.

Mehemmed bin Müslim revayet edir ki, ya imam Ceferden, ya da imam Baqirden soruşurlar: “Kişi öz arvadından üç defe boşanıb. Sonra başqa kişi onunla müveqqeti nigah bağlayır. Evvelki eri onunla yeniden evlene biler?” O, cavab verir: “Yox” (El-Küleyni, “el-Kafi”, 5/425, hedis 2).

Qur'an er-arvada mehebbet ve anlaşma şeraitinde yaşamağı tövsiye edir:

«Sizin üçün onlarla ünsiyyet edesiniz deye öz cinsinizden zövceler xelq etmesi, aranızda (dostluq) sevgi ve merhemet yaratması da Onun qüdret elametlerindendir…» (er-Rum, 21).

İcare edilmiş qadına ehtram beslemek vacib deyil.

El-Qasım bin Mehemmed deyir ki, kimse (!) ona imam Ceferden bir cinsi akt müddetine nigah bağlamağın mümkünlüyü barede soruşduqda onun bele cavab verdiyini revayet edib: “Olar. Amma kişi, cinsi elaqeden sonra üzünü qadından çevirmelidir ki, onu görmesin” (“Vesail eş-Şie”, 14/479-480, fesil 25).

Qur'ana esasen kişi qadını evle te'min etmelidir:

«Onları (boşadığınız, lakin gözleme müddetleri sona yetmemiş qadınları) imkanınız çatdığı qeder öz yaşadığınız yerde sakin edin…» (et-Talaq, 6).

İcare edilmiş qadın öz evinde yaşayır.

İshaq bin Emmar imam Rzadan soruşur: “Qadın müveqqeti nigaha girerken öhdelik götürür ki, o her gün gelib öz vezifesini yerne yetirecek… Kişi, qadının onun yanına gelmediyi günlere göre onun haqqını kese bilermi?” O cavab verir: “Beli” (“Vesail eş-Şie”, 14/481-482, fesil 27).

Qur'an dördden artıq qadınla evlenmeyi qadağan edir:

«… o zaman size halal olan başqa qadınlardan iki, üç ve dörd neferle nigah bağlayın!…» (en-Nisa, 3).

Müveqqeti nigahı ise eyni zamanda istnenilen sayda qadınla bağlamaq olar.

Ebu Basır revayet edir ki, imam Ceferden dörd qadınla kifayetlenmeyin vacibliyi berede soruşublar. O deyib: “Ne dörd, hetta yetmişle” (“Vesail eş-Şie”, fesil 4).

Qur'an te'yin edilmiş İDDE müddeti bitdikden sonra boşanmağa icaze verir.

«Boşanan qadınlar üç defe (heyz görüb temizleninceye qeder - başqa ere getmeyib) gözlemelidirler» (el-Beqere, 228);

«Ey iman getirenler! Eger mömin qadınlarla evlenib onlara toxunmadan evvel talaqlarını verseniz, artıq onlar üçün size gözleme müddeti saymağa ehtiyac yoxdur» (el-Ehzab, 49);

«Sizden ölenlerin qoyub getdiyi qadınlar dörd ay on gün (başqa ere getmeyib) özlerini gözlemelidirler» (el-Beqere, 234).
Müveqqeti nigahlarda İDDE müddeti şeriete uyğun nigahlardakından iki defe qısadır.

İmam Rza revayet edir ki, Ebu Cefer deyib: “Müveqqeti nigah zamanı İDDE müddeti 45 gündür. Ehtiyat üçün 45 gece gözlemek olar”.

Zurara revayet edir ki, Ebu Cefer deyib: “Eger onda aybaşı olursa, o zaman İDDE - bir aybaşı müddeti, olmursa - 45 gündür”.

Eli bin Yaktın revayet edir ki, imam Rza deyib: “Eger qadınla müveqqeti nigah bağlamış kişi ölübse, o zaman qadın 45 gün gözlemelidir”.

Eli bin Ubeydullah revayet edib ki, onun atası kimdense (!) imam Ceferin müveqqeti nigahda olan, eri ölmüş qadının ne qeder gözlemeli olduğu haqda soruşduqda onun bele cavab verdiyini eşidib: “65 gün” (“Vesail eş-Şie” 14/473, fesil 22).

Qur'an erde olan qadınla evlenmeyi qadağan edir.

«(Cihad vaxtı esir olaraq) sahib olduğunuz (cariyeler) müstesna olmaqla erli qadınları almaq Allahın yazısı (hökmü) ile size (haram edildi) (en-Nisa, 24).
Kişi erde olduğunu gizleden qadınla müveqqeti nigah bağladığına göre me'suliyyet daşımır.

Meysar revayet edir ki, o, imam Ceferden soruşub: “Eger men kimsesiz bir sehrada qadın görüb ondan erde olub-olmadığını soruşsam ve o mene “yox” cavabını verse, men onunla evlene bilerem? (Metnden hiss olunur ki, söhbet müveqqeti nigahdan gedir). O, cavab verir: “Beli. Bele ki, sen ona inanmalısan” (“Vesail eş-Şie”, 14/456-457).

Fazil imam Cefere deyib: “Men, qadınla müveqqeti nigah bağladım ve mene ele geldi ki, onun eri var. Men onun haqqında öyrendim ve aydın oldu ki, heqiqeten, onun eri var”. O dedi: “Sen onun baresinde niye öyrenirdin ki?”

Mehran bin Mehemmed revayet edir ki, kimlerse (!) ona imam Cefere- “Bir kişi müveqqeti nigah bağlayarken qadından erinin olub-olmadığını soruşur”- deyende, onun bele dediyini çatdırıblar: “O, bunu niye soruşurdu ki?” (“Vesail eş-Şie”, 14/456-457; el-Meclisi, “Bihar el-Envar”, 100 ve ya 103/10).

Diqqet yetirin ki, rafizi (ceferi) toplularında gösterilen hedislerin çoxu «hansısa adamlardan» revayet olunur. Bu, o demekdir ki, onları danışan me'lum deyil. O, yalançı, hetta İslamın düşmeni de ola biler. Sünnü alimler bu cür hedisleri qetiyyen qebul etmirler.

Qur'ana esasen arvadını xeyanetde günahlandıran kişi, bu barede dörd defe and içmeli ve haqlı olduğunu tesdiq etmek üçün bir defe yalan danışına le'net demelidir.

«Arvadlarına zina isnad edib özlerinden başqa şahidleri olmayanların her biri sözünün doğru olduğuna dair dörd defe Allahın adı ile (Eşhedu billehi - Allahı şahid getirirem, deye şehadet vermelidir). Beşinci defe: “Eger yalan deyirse, Allah ona le'net elesin!” (- demelidir). Qadının da (hakimin hüzürunda) erinin yalan demesi barede dörd defe Allahı şahid tutması ezabı ondan def eder. Beşinci defe: “Eger yalan deyirse, Allah ona le'net elesin!” (- demelidir)» (en-Nur, 6-9).

Bunlar müveqqeti nigaha aid deyil.

İbn Ebi Yafur revayet edir ki, imam Cefer deyib: “Müveqqeti nigahda olan kişi ve qadın günahsız olduqlarını tesdiq etmek üçün xüsusi and içmemelidirler” (el-Hulyi, “Şerai el-İslam”, seh 2/306; “Cevahir el-Kelam”, 30/189 ve s.)

Qur'an arvadlarını analarına oxşadaraq bununla onlardan imtina eden şexsler berede be'zi qaydalar müeyyen edib.

«Sizden öz qadınları ile zihar (qanuni nigahlarını özlerine haram edib) eden kimselerin zövceleri (eslinde) onların anaları deyiller. Onların anaları ancaq özlerini doğan qadınlardır…» (el-Mücadele, 2).

Ayede ondan danışılır ki, kişi öz arvadını özü üçün anası kimi toxunulmaz e'lan edir. İslama qeder bütperestler mehz bele boşanırdılar. Uca Allah deyib ki, bu cür hereket eden her kes, arvadıyla qovuşmazdan qabaq, bir qul azad etmeli ve ya iki ay fasilesiz oruc saxlamalıdır ve ya eger bunu bacarmasa, 60 kasıbı yedizdirmelidir.

Bu da, hemçinin müveqqeti nigaha aid deyil.

El-Fudalın dediyine göre kimse (!) ona agah edib ki, imam Cefer bele deyib: “Öz arvadını anasına oxşadan ondan boşanmış olur”. “Vesail eş-Şie” kitabının 16-cı feslinde deyilir: “Öz arvadlarını analarına benzedenler haqqında olan qerar müveqqeti nigaha şamil edilmir” (“Vesail eş-Şie”, 19 ve 20-ci fesiller; “Cevahir el-Kelam”, 30/189; Abdullah Niam, “Ruh et-Teşeyyu”, seh. 460).

Qur'an kişinin üzerine arvadıyla yaşadığı müddetde ve boşandıqdan sonra gözleme müddetinde onu saxlamaq me'suliyyetini qoyur.

«Kişiler qadınlar üzerinde ixtiyar sahibleridirler. Bu, Allahın onlardan birini digerine üstün etmesi ve (kişilerin) öz mallarından (qadınlar üçün) serf etmesine göredir…» (en-Nisa, 34);

«Varlı-karlı olan öz varına göre (südd haqqı) versin. İmkanı az olan ise Allahın ona verdiyinden versin…» (et-Talaq, 7).

Kişi icareye götürdüyü qadının qayğısını çekmeye mecbur deyil.

Hişam bin Selim revayet edir ki, imam Cefer müveqqeti nigah haqqında deyib: “Sen onun saxlanılmasına heç ne xerclememeli ve İDDE-ni gözlememelisen” (“Vesail eş-Şie”, 14/495-496, hedis 1; “Cevahir el-Kelam”, 30/303).

Qur'an cinsi münasibetleri yalnız cinsi orqanlar vasitesile qurmağa icaze verir.

«Senden heyz (aybaşı) baresinde sual edenlere söyle: “Heyz eziyyetli bir haldır. Heyz zamanı qadınlardan kenar olun, (heyzden) temizlenmeyene qeder onlarla yaxınlıq etmeyin, temizlendikden sonra ise Allahın size emr etdiyi yerden (buyurduğu qayda üzre) onlara yaxınlaşın!…”» (el-Beqere, 222).

İcare edilmiş qadın intim münasibetden imtina ede biler.

Emmar bin Mervan revayet edir ki, imam Ceferden müveqqeti nigah bağlayarken qadının ona bele dediyi kişi haqqında soruşurlar: “Men, yalnız o şertle sene gederem ki, sen istediyin yere toxuna ve baxa biler, kişilerin öz arvadlarından aldıqları istenilen hezzi menden ala bilersen, yalnız bir şeyden başqa,- sen menim uşaqlıq yoluma toxunmamalısan, men biabırçılıqdan qorxuram». İmam deyir: “Sene yalnız şertleşdiyiniz şeylere icaze verilir” (“Vesail-eş Şie”,15/45; Yusif el-Behrani, “el-Hedaiq en-Nadıra fi Ehkam el-İtra et-Tahira”, 24/197).

Qur'an bütün insanlara öz ismetlerini gözlemeyi tövsiyye edir.

«Sizden azad mö'min qadınlarla evlenmeye maddi imkanı olmayanlar sahib olduqları mö'min cariyelerden alsınlar…» (en-Nisa, 25);

«Evlenmeye qüvvesi çatmayanlar (maddi imkanı olmayanlar) Allah Öz lütfü ile onlara dövlet verene qeder iffetlerini qoruyub (özlerini zinadan) saxlasınlar…» (en-Nur, 33).

İcareye götürülmüş qadın, hetta o müveqqeti nigahda olsa bele, istediyi kişi ile yata biler.

Hefs el-Buxtari revayet edir ki, kimse (!) ona imam Ceferden qadının müveqqeti nigahda iken ismetini qorumasının (ye'ni erine xeyanet etmemeyin) vacibliyi haqda soruşarken onun bele cavab verdiyini deyib: “Yox. Bu yalnız daimi nigaha aiddir” (“Vesail eş-Şie”, 18/351-355).

Qur'an çoxAllahlılarla evlenmeyi qadağan edir.

«Allaha şerik qerar veren qadınlar imana gelmeyince onlarla evlenmeyin!…» (el-Beqere, 221).
Onlara göre hetta ateşperestle de müveqqeti nigah bağlamq olar.

İbn Senan revayet edir ki, Mansur es-Seykaldan imam Ceferin bele dediyi revayet olunuır: “Kişi, ateşperest qadınla müveqqeti nigah bağlaya biler” (“Vesail eş-Şie”, 14/462, hedis 5).

Rafizi şeyx Cefer bin el-Hesen el-Hulyi, “Şerai el-İslam fi el-Helal ve el-Heram” kitabında yazır: “Müveqqeti nigahın şertlerinden biri de budur ki, gerek qadın müselman ve ya Kitab ehlinden - ye'ni yehudi, xaçperest ve ya ateşperest (!) olsun” (“Şerai el-İslam fi el-Helal ve el-Heram”, 2/303).

Ateşperestler çoxAllahlılar kimi, heç vaxt Kitab ehline aid edilmeyibler. Alimin bele demesi çox teeccüblüdür. Göresen o harda oxuyub ki, ateşperestler Kitab ehlindendir? Güman ki, onun niyyeti öz xalqından olan ateşperestleri yükseltmek olub. Axı me'lumdur ki, İslama qeder farslar ateşperest olublar.

Qur'an zinakar qadınla evlenmeyi qadağan edir.
«Zinakar kişi ancaq zinakar, yaxud müşrik bir qadınla evlene biler. Zinakar qaden da yalnız zinakar, yaxud müşrik bir kişiye ere gede birer. Bu (bele bir evlenme), mö'minlere haram edilmişdir» (en-Nur, 3).
Amma onlarla müveqqeti nigah bağlamaq olar.

İshaq revayet edir ki, o, imam Ceferden soruşub: “Bizim Kufede bir exlaqsız qadın yaşayır. Men onunla evlene bileremmi?”. O soruşur: “O, bayraq asıb (özünün zina ile meşğul olduğunu beyan etmek üçün)?”. Men dedim: “Yox. Eger o bayraq assaydı sultan onu hebs ederdi”. Bu zaman imam dedi: “Onda onunla müveqqeti evlen”. Sonra o nökerine teref eyilib ona ne ise dedi. Sonralar men o nökeri görüb ondan soruşdum: “O sene ne demişdi?”. Nöker dedi: “O, mene dedi ki, eger qadın bayraq assa da, onunla evlenmekde günah yoxdur. Axı sen bununla onu haramdan qurtarıb halala tehrik edirsen” (“Vesail eş-Şie”, 14/454-455, fesil 9).

Bu fetvanı tesdiq eden ceferi alimler çoxdur (“Hedaiq en-Nadıra”, 24/133; “Cevahir el-Kelam”, 30/159-160; el-Meclisi, “Mulaz el-Ehyar”, 20/35; el-Xomeyni, “Tehrir el-Vesile”, 2/261; İbn İdris el-Hulyi, “es-Serir el-Hava li tehrir el-Fetava”, 2/621).

Şeriet qadına veli ve iki şahid olmadan nigaha girmeyi qadağan edir.

Allahın Resulu -sellAllahu aleyhi ve alihi ve sellem- edib: “Qadının velisi olmadan kebin kesdirmek olmaz. Velisi olmayan geline ise emir velidir”. Bu sehih hedisi İbn Abbasdan ve Ebu Musa el-Eşariden -radıyAllahu anhum- Ehmed revayet edib. (Bax: Hemçinin şeyx el-Albani, “İrve el-Qelil”, 1839).

Resulullah -sellAllahu aleyhi ve alihi ve sellem- hemçinin deyib: “Qadının velisi ve iki edaletli şahid olmadan kebin olmaz”. Bu sehih hedisi Beyheqi “es-Sünen”de revayet edib (Bax: Hemçinin şeyx el-Albani, “İrve el-Qelil”, 1839, 1858, 1860).

Qadın hetta o bakire olsa bele, atasının razılığı ve iki şahidi olmasa da müveqqeti nigaha gire biler.

Ebu Seid el-Qulam revayet edir ki, kimse (!) ona imam Ceferden bele soruşulduğunu deyib: “Eger kişi tanımayan qız, valideynlerinden gizli meni öz yanına çağırırsa, men onun yanına gede bileremmi?” (Müveqqeti nigah nezerde tutulur). O deyib: “Beli, amma cinsi elaqeden çekin”. Ondan soruşurlar: “Eger o razıdırsa?”. İmam deyir: “O razıdırsa, bu - qız üçün biabırçılıqdır” (“Şerai el-İslam fi el-Halal ve el-Haram”, 2/306, “Cevahir el-Kelam”, 30/186; Şeyx Mehemmed bin el-Hesen et-Tusi, “en-Nehaye”, seh. 490).

Meysar revayet edir ki, o, imam Ceferden soruşub: “Eger men kimsesiz bir sehrada qadın görüb ondan erde olub-olmadığını soruşsam ve o mene “yox” cavabını verse, men onunla evlene bilerem? (Metnden hiss olunur ki, söhbet müveqqeti nigahdan gedir). O, cavab verir: “Beli. Bele ki, sen ona inanmalısan” (“Vesail eş-Şie”, 14/456-457).

Bütün bunlardan ancaq bir netice çıxarmaq olar:

- müveqqeti kebinli qadın ne cariye, ne de daimi arvaddır.

Uca Allah deyib: «O kesler ki, ayıb yerlerini (zinadan) qoruyub saxlayarlar; Ancaq zövceleri ve cariyeleri istisna olmaqla. Onlar (zövceleri ve cariyeleri ile görecekleri bu işden ötrü) qınanmazlar. Bundan artığını isteyenler (halaldan harama addayaraq) heddi aşanlardır (Allahın emrini pozanlardır)...» (el-Muminun, 5-7).

Belelikle, müqeddes Qur'an müveqqeti nigahı müselmanlara qadağan edir, ona göre ki, bununla insan Tanrının icaze verdiklerinin heddini aşmış olur.


SEHV TESEVVÜRLERİN TEKZİBİ


Bütün bu sübutlara baxmayaraq rafizi (ceferi) alimler hesab edirler ki, müveqqeti nigah Qiyamet gününe qeder icaze verilib. Onlar Uca Allahın bu sözlerine esaslanırlar: «… İstifade (yaxınlıq) etdiyiniz qadınların mehrlerini lazımi qaydada verin! Mehr müeyyen edildikden sonra aranızda razılaşdığınız şeyden ötrü size heç bir günah yazılmaz…» (en-Nisa, 24).
Rafizi edebiyyatı bu ayenin müveqqeti nigaha aid olduğunu gösteren hedislerle doludur. Rafiziler emindirler ki, bu cür tefsir düzgündür. Amma gelin ilk qaynaqlara müreciet edib sünni ve ceferi alimlerinin bu ayeye ne cür tefsir verdiklerine baxaq.

Sünni tefsirçilerin çoxu bu ayenin müveqqeti nigaha deyil, daimi nigaha aid olmasında yekdildirler. İbn el Cauzi yazır: “İki fikir mövcuddur. Birincisi odur ki, söhbet daimi nigah zamanı verilen mehrden gedir. İbn Abbas, el-Hesen el-Basri, Mücahid -radıyAllahu anhum- ve bir çox başqa tefsirçilerin fikri beledir. İkincisi odur ki, burada söhbet müveqqeti nigahdan gedir. Me'lumdur ki, İbn Abbas -radıyAllahu anhu- bir vaxt buna icaze vermişdi, amma sonra o öz baxışlarından imtina etdi” (İbn el Cauzi, “Zad el-Masir”, 2/52).

Eyni fikri el-Mevaridi Qurana verdiyi tefsirinde (2/471) söyleyir.

Nizam ed-Din en-Nisaburi bu aye haqqında yazır: “Söhbet daimi kebinden gedir. Amma bezileri Hesab edir ki, bu müveqqeti nigahdır. İslamın erken çağlarında ona icaze verilmesi haqqında alimler hemfikirdirler. Müselmanların ekser çoxluğu müveqqeti nigahın sonradan qadağan olduğuna inanırlar” (Nizam ed-Din en- Naysaburi, “Qaraib el-Quran ve Raqaib el-Furqan”, 4/15).

Eş-Şinqiti yazır: “Bu aye daimi nigaha aiddir, müveqqeti nigaha yox. Onun menasını başa düşmeyenler o cür bilirler” (eş-Şinqiti, “Edva el-Beyan”, 1/134).

Mehemmed es-Seyid et-Tantavi yazır: “Onun tefsiri beledir: “Qadınlarınızı onlarla daimi nigahdan aldığınız memnunluğa göre mehrle mükafatlandırın” (Mehemmed es-Seyid et-Tantavi “el-Vasit”, 3/144).

En-Nuhus yazır: “Alimler hesab edirler ki, söhbet daimi nigahdan gedir. Beleki, Allah ümumiyetle Quranda müveqqeti nigaha icaze vermeyib” (en-Nuhus, “en-Nesxh ve el-Mensux”, seh. 102).

Bu fikri et-Teberi, el-Beydevi, İbn Kesir ve s. sünni tefsirçileri tesdiqleyirler.

O ki, qaldı rafizi tefsirçilerine, onlarda ayenin her iki tefsirini deyirler.

Et-Tebrisi bu aye haqqında yazmışdır: “El-Hesen, Mücahid, İbn Zeyd, es-Suddi deyibler ki, ayenin menası odur ki, kişi qadınından daimi nigah ve ona mehr hediyye etmesine göre zövq alır. İbn Abbas, es-Suddi, İbn Seid ve tabiinler qrupu hesab edibler ki, bu müveqqeti nigahdır ve bu imami şielerin fikridir” (et-Tebrisi, “Mecmu el-Beyan”, 5/71).

Et-Tusi yazır: “El-Hesen, Mücahid ve İbn Zeyd deyibler ki, bu daimi nigahdır. İbn Abbas ve es-Suddi hesab edibler ki bu müveqqeti nigahdır, ve bizim terefdarlarımız da bele hesab edirler” (et-Tusi, “et-Tibyan”, 3/165).

Abdullah Şibar (“el-Cauhar es-Semin”, 2/31), MeHemmed el-Meşhedi de (“Kenz ed-Deqaiq”, 2/414) iki cür fikir ireli sürürler ki, onların hamısı Quranın tanınmış rafizi tefsirçileridir.

Buradan görünür ki, rafizi alimler ayenin daimi nigahla elaqedar nazil olmasını inkar etmirler, lakin, eslinde Abdullah bin Abbas -radıyAllahu anhu- terefinden ireli sürülmeyen, sonralar ise redd etdiyi diger reye üstünlük verirler.

İbn Abbasın -radıyAllahu anhu- «en-Nisa» suresinin 24-cü ayesi haqqında dedikleri de bunu sübut edir: “Bu aye leğv edilmeyib, amma o müveqqeti nigah baresinde nazil olunmayıb”. Bu hedisi el-Qeysi “el-İidah li nasix el-Qur'an ve mensuxih” eserinde seh. 221-de revayet edib.

Amma gelin bu surede neden behs edildiyini anlamaq üçün onun metnini birlikde araşdıraq. «en-Nisa» suresinin 23-25-ci ayelerinde Uca Allah deyir: «Size analarınız, qızlarınız, bacılarınız, bibileriniz, xalalarınız, qardaş ve bacılarınızın qızları, süd analarınız, süd bacılarınız, arvadlarınızın anaları ve yaxınlıq etdiyiniz qadınların himayenizde olan qızları (ögey qızlarınız) ile evlenmek haram edildi. Cinsi elaqede olmadığınız qadınların qızları ile evlenmek ise sizin üçün günah deyildir. Öz belinizden gelen oğullarınızın arvadları ile evlenmek ve iki bacını birlikde almaq da size haramdır. Yalnız keçmişde (Cahiliyyet dövründe) olan bu cür işler müstesnadır. Heqiqeten, Allah bağışlayandır, rehm edendir! (Cihad vaxtı esir alaraq) sahib olduğunuz (cariyeler) müstesna olmaqla, erli qadınları almaq Allahın yazısı (hökmü) ile siz (haram edildi). Bunlardan başqalar ise namusla (iffetle), zinakarlığa yol vermeden, mallarınızı serf ederek evlenmek üçün size halal edildi. İstifade (yaxınlıq) etdiyiniz qadınların mehrlerini lazımi qaydada verin! Mehr müeyyen edildikden sonra aranızda razılaşdığınız şeyden ötrü size heç bir günah yazılmaz. Heqiqeten, Allah (her şeyi) bilendir, hikmet sahibidir. Sizden azad mömin qadınlarla evlenmeye maddi imkanı olmayanlar sahib olduqları mö'min cariyelerden alsınlar….».

Rafizilerin istinad etdikleri ayelerin altından xett çekilmişdir. Sünni alimler hesab edirler ki, onlar daimi nigaha aiddir. Diqqet yetirin ki, buna qeder söhbet daimi nigahdan gedirdi. Bu yalnız qeyd edilen parçadan- «Sizden azad mömin qadınlarla evlenmeye maddi imkanı olmayanlar sahib olduqları mö'min cariyelerden alsınlar» sözlerinden sonra qurtarır. Bu parça müveqqeti nigaha aid deyil, çünki buna qeder de, bundan sonra da söhbet yalnız daimi nigahdan gedir.

Be'zi adamları ayede istifade olunun “istemte'a” fe'li çaşdırır ki, me'nası - “hezz almaq, istifade etmek” demekdir. Bu söz “tematte'a” (müveqqeti nigah bağlamaq) fe'li ile eyniköklüdür. Rafiziler hesab edirler ki, bu, müveqqeti nigahı bildiren şeriet terminidir. Amma bu bele deyil. “İstemte'a” fe'li Qur'anda başqa me'nalarda da işledilib. Uca Allah xeber verir ki, kafirler ona bu sözlerle müraciet edecekler: «Ey Rebbimiz! Biz bir-birimizden behrelendik (“istemte'a”) ve bizim üçün müeyyen etdiyin ecelimiz gelib çatdı!» (el-Enam, 128). Bu söze hemçinin «et-Tövbe» 69-da ve «el-Ehqaf» 20-de rast gelmek olar ve burada da bunlar müveqqeti nigah me'nasında deyil.

«En-Nisa» suresinde istifade olunan bu fel hem de onu gösterir ki, kişi öz qadını ile birge heyat sürdüyü müddetde ondan zövq alır. Ceferi mezhebine mensub olan es-Sebzevari ve Mehemmed el-Meşhedi, uyğun olaraq “el-Cedid fi tefsir el-Quran el-Mecid” ve “Kenz ed-Deqaiq” eserlerinde mehz bu haqda yazırlar. Belelikle, bu ayede “istemte'a” felinin sevinc, zövq, hezz ifade etdiyi görünür ki, bunu da insana daimi nigah verir ve heç kimin haqqı yoxdur ki, uyğun hezzin müveqqeti nigahla alınması iddiasında olsun.
Rafiziler “istemte'a” felinin tefsirini qadına mükafatın kişinin hezz almasından sonra verilmesi kimi Allahın xatırlatması ile esaslandırırlar. Axı müveqqeti nigah zamanı gösterdiyi xidmetin sonunda qadına haqqı ödenilir. Amma daimi nigah zamanı ise qadına aile heyatından evvel mehr verilir. Bu heç de tutarlı sübut deyil. Bundan elave, bu ümumiyyetle delil sayılmır. Çünki Uca Allah buyurur: «Ey iman getirenler! Namaza durduğunuz zaman üzünüzü ve dirseklerle birlikde ellerinizi yuyun…» (el-Maide, 6). Bu vaxta qeder heç kim beyan etmeyib ki, destemazı namaz qılan şexs mehz namaza başlayarken almalıdır. İş orasındadır ki, ereb dilende bele ifade terzi mövcuddur.

Rafiziler hem de onu delil getirirler ki, ayede menası “mükafat”, “evez” olan “ecr” (“ucur”) sözünden istifade olunub. Melumdur ki, daimi nigah zamanı qadın mükafat deyil, mehr alır. Onlar unudurlar ki, Uca Allah Quranda bir neçe yerde mehri “ecr” (“ucur”) adlandırıb:

«…Namusunu qoruyan, zinakarlıq etmeyen ve aşnası olmayan cariyelerle sahiblerinden icaze alıb evlenin ve onların mehrlerini qebul olunmuş qaydada verin! …» (en-Nisa, 24);

«… Möminlerin, hemçinin sizden evvel kitab verilmişlerin azad ve ismetli qadınları mehrlerini verdiyiniz, namuslu olub zina etmediyiniz ve aşna saxlamadığınız teqdirde size halaldır…» (el-Maide, 5);

«Ya Peyğember! Mehrlerini verdiyin zövcelerini, Allahın sene qenimet olaraq verdiklerinden sahib olduğun cariyeleri…» (el-Ehzab, 50);

«… Kafir qadınları öz kebininiz altında saxlamayın. (Hemin qadınlara) verdiyiniz mehri (onların ere getdiyi kafirlerden) isteyin…» (el-Mumtehine, 50).

Meşhur şie alimi et-Tebrisi Allahın «Ya Peyğember! Mehrlerini verdiyin zövcelerini, Allahın sene qenimet olaraq verdiklerinden sahib olduğun cariyeleri…» (el-Ehzab, 50) ayesini tefsir ederek yazır: “Bu mehrdir. Çünki mehr intim yaxınlığın mükafatıdır.”
Ereb dilini ve Quranın stilistik xüsusiyyetlerini bilmek, qetiyyetle beyan etmeye imkan verir ki, bu ayenin müveqqeti nigahla heç bir elaqesi yoxdur. Odur ki, müqeddes Quranda müveqqeti nigaha aid Peyğember -sellAllahu aleyhi ve alihi ve sellem- onu qadağan edene qeder ve ondan sonra icaze veren heç bir aye yoxdur.

Hetta müqeddes ayeleri tehrif etmekle, - insan öz emellerine haqq qazandırmaq üçün neler etmez -rafiziler sonuncuya esaslanırlar.

Dahi sünni alimlerinin hedis toplularında İslamın ilk dövrlerinde bezi müselmanların müveqqeti nigah bağladıqlarını bildiren hedisler verilir.

İmam Müslim bu barede bir çox hedis revayet edib. Bele ki, Cabir bin Abdullah ve Seleme bin el-Eqva -radıyAllahu anhum- revayet edibler ki, Allah Resulunun -sellAllahu aleyhi ve alihi ve sellem- carçısı onların qarşısına çıxaraq xeber verib ki, Resulullah -sellAllahu aleyhi ve alihi ve sellem- müveqqeti nigaha icaze verdi (Müslim, “el-Cemi'i es-Sehih”, 1405). Lakin onlar bu toplularda icazenin sonralar qadağan edildiyini bildiren bir çox sehih hedislerin olmasının üstünden sükutla keçirler.

Onlar “temette'a” felinin hemçinin “ümreden sonra hecc etmek” (“temette'a”- heccin bir növüdür- terc.) menasını bildirdiyini iddia edirler.

El-Buxarinin “es-Sehih” eserinde İmran bin el-Hüseynin, onların Resulullahın -sellAllahu aleyhi ve alihi ve sellem- vaxtında ümreden sonra hecc (“temette'a”) etdiyini bildiren hedisi verilir. Onun söylediyi başqa hedis de vardır: “Allahın kitabında “mut'a” (“mut'a”- hem ümreden sonra hecc, hem de müveqqeti nigah kimi tercüme olunur- terc.) haqqında aye nazil olub. Biz bunu (hecci-terc.) Allahın Resulu -sellAllahu aleyhi ve alihi ve sellem- ile yerine yetirirdik. Bundan sonra ne Quranda, ne de Peyğember -sellAllahu aleyhi ve alihi ve sellem- terefinden ölümüne qeder qadağan olunmadı…” (el-Buxari, “es-Sehih”, “Ümreden sonra hecc” fesli).

Oxşar hedis imam Ehmedin “el-Müsned” eserinde de verilir. Orada söhbet «…(Maneçiliyin aradan qalxmasına) emin olduqda ise hecc vaxtına qeder ümre ziyaretinden istifade eden şexs…» (el-Beqere, 196) ayesinden gedir. Amma rafiziler onu hedisin metninden özlerine uyğun hissenin “temette'a” sözü ile elaqelendirib başqa mena vererek tefsir edirler. Bu ise onların alimlerinin öz kitablarında istifade etdikleri hiyleger üsullarındandır. Bunun tesdiqi üçün onların adları çekilen kitablarına baxmaq kifayetdir:

Muhsin el-Emin, “Naqd el-vaşie”, seh. 273; Mehemmed el-Husen, “Asl eş-Şie ve usuluhu”, seh. 94-100; et-Tebrisi, “Mecmue el-Beyan”, 5/71-72; et-Tusi, “et-Tibyen”, 5/71-72; ve s.
Onların sözlerini “Feth el-Bari şerh sehih el-Buxari”, 3/505; “Sehih Muslim bi şerh en-Nevevi”, 9/208; “Sehih Sunen en-Nesai”, 2/76; “Sehih Sunen İbn Mace, 2/166 hedis toplularındakı faktlarla müqayise etseniz emin olacaqsınız ki, tanınmış rafizi alimleri faktları qesden tehrif etmekden heç utanmayıblar.

Daha bir misal.

Abdul-Hüseyn el-Musevi (Heç kimi Hüseynin qulu adlandırmaq olmaz, çünki bütün insanlar yalnız Allahın quludurlar!- terc.) öz kitabında yazır: “Ömerin oğlu Abdullahdan -radıyAllahu anhu- müveqqeti nigah haqqında soruşdular. O cavab verib ki, - bu haqda “es-Sehih et-Tirmizi”de deyilir - “Buna icaze verilir”. Ona: “Senin atan bunu qadağan edib”- deyilende, o cavab verib: “Allahın Peyğemberinin yerine yetirdiyi bir şeyi, eger onu menim atam qadağan etsede nece ola biler ki, biz Peyğemberin sünnesini terk ederek, atamın sözüne emel edek?” (Abdul-Hüseyn el-Musevi, “Meseil Fiqhiyye”, “Ömerin fikrini kimler redd etdi” fesli, seh.84 ).

İbn el-Mutahhire el-Hulyinin “Nehc el-Haqq ve Keşf es-Sıdq” eserinde seh. 283-de, Mehemmed Camal ed-Dinin “er-Rauda el-Behiye” eserinde 5/283-de ve s. et-Tirmizinin toplusuna istinad eden oxşar mezmunlu hedisler verilib.

“Sehih et-Tirmizi” eserinde seh.190-da heqiqeten bele mezmunlu hedis var. Lakin orada söhbet müveqqeti nigahdan deyil, ümreden sonra hecc etmekden gedir. Bu barede hemçinin Ehmed bin Henbelin “el-Musned”, 2/95; İbn Qudamenin “el-Muğni”, 3/281 eserlerine baxmaq olar.

Abdullah bin Ömerden -radıyAllahu anhu- müveqqeti nigah barede soruşulanda cavab verib: “Bu exlaqsızlıqdan başqa bir şey deyildir” (İbn Ebi Şeybe, “el-Musennef”, 4/292-293, sehih hedis).

Belelikle, biz xelife Ömer bin el-Xettabın -radıyAllahu anhu- öz xelifeliyi dövründe ümreden sonra hecc etmeni qadağan etmesi mövzusuna toxunduq. Heqiqeten o, “temette'a”-nı qadağan edib. Lakin bu sözle zevvarın bir ümreni yerine yetirmekle dayandırılan hecc ve ya hecc ziyareti üçün nezerde tutulan üç aydan birinde edilen ümreden sonrakı hecc nezerde tutulur.

Cabirin -radıyAllahu anhu- revayet etdiyi hedisde deyilir: “Peyğember -sellAllahu aleyhi ve alihi ve sellem- vida hecci zamanı qurbanlıq heyvanları olmayan eshabelere buyurdu ki, hecc evezine ümre ziyaretini etsinler” (Müslim, “es-Sehih”).
İmam Ehmed ve bir çox zahiriler hesab edibler ki, buna Qiyamet gününe qeder icaze verilir. Ebu Henife, Malik ve eş-Şafii deyibler ki, Peyğember -sellAllahu aleyhi ve alihi ve sellem- bu cür edib ki, insanlar bilsinler ki, bele etmek olar. Axı cahiliyye zamanı erebler hecc aylarında ümre etmezdiler. Bu alimler Ebu Zerrin Müslimin “es-Sehih”inde revayet olunan “ümreni etmek üçün heccin dayandırılması gösterişi” peyğemberin eshabelerine aiddir hedisine esaslanıblar. Eger xelifenin etdiyi qadağanı bu cür başa düşsek, şeriete zidd heç bir hereket yoxdur.

Bununla bele bezi alimler hesab edirler ki, o ümreden sonra hecc etmeyi qadağan edib ve bu haqda «el-Beqere» suresindeki aye nazil olub. İş orasındadır ki, Ebu Bekrin ve Ömerin -radıyAllahu anhume- zamanında müselmanlar Mekkeye heccin evvelinde gelirdiler. Bu asan olduğu üçün bir çoxları elave çetinliklerle özlerini eziyyete salmaq istememişler. Ömer -radıyAllahu anhu- onlara hecc ihramına ümreden derhal sonra girmeyi qadağan etmişdir ki, onlar Mekkeye qabaqcadan gelsinler ve Allahın evinde canlanma olsun. Öz hereketi ile o, insanlara günah işlemeyi emr etmeyib, amma şerietle seçimde serbest olanı (mübahı) qadağan edib ki, onlar daha çox savab qazana bilsinler.

Ömerin bu hereketini qiymetlendiren Yusif bin Mehiq deyir: “Ömer ümreni hecc aylarında qadağan etdi ki, başqa şeherlerin sakinleri il boyu ümre etmekle Mekkeliler bundan gelir elde etsinler.”

Urva bin Zubeyr deyir: “Başqa aylarda Kebenin boş olmaması üçün Ömer hecc aylarında ümreni beyenmirdi.”

İbn Kesir yazır: “Evvelde dediyimiz kimi bu şeriet adından edilen qadağan deyildi, insanlar üçün öhdelik de sayılmırdı. Onun meqsedi insanları ziyaret münasibeti ile Mekkeye celb etmek idi ki, zevvarlar Allahın Evini tez-tez ziyaret etsinler” (İbn Kesir, “el-Bidaye ve en-Nihaye”).
İbn Abbas Ömerin -radıyAllahu anhu- bele dediyini revayet edir: “Allaha and olsun, men size ümreden sonra hecci qadağan edirem, amma bu Quranda nazil olub ve Peyğember -sellAllahu aleyhi ve alihi ve sellem- bele edib” (en-Nesai, 5/153).

El-Beyheqinin revayet etdiyi Ubeyd bin Umeyrin hedisinde Eli bin Ebu Talibin -radıyAllahu anhu- Ömere -radıyAllahu anhu- bele dediyi bildirilir: “Sen heccden sonra ümreni qadağan etmisen?” O cavab verdi: “Xeyr, amma men isteyirem ki, insanlar Allahın Evini ziyaret etsinler.” Bu zaman Eli -radıyAllahu anhu- dedi: “Kim ancaq hecc ederse, o, düz etmiş olur, ve kim ümreden sonra hecc ederse, o, Allahın Kitabına ve Onun Peyğemberinin Sünnesine emel etmiş olur.”

Ömerin ümreden sonra hecci qadağan etmesi, müveqqeti nigahı qadağan etmesinden keskin ferqlenir. Birinci halda eshabeler onun hereketini beyenmediler. Eli bin Ebu Talib, Abdullah bin Ömer, İbn Abbas, İmran bin el-huseyn -radıyAllahu anhum- ve bir çox başqaları bununla razılaşmamışlar. Ömer ise onları bu qerarla razı olmağa mecbur da etmirdi.

Ebu Seid revayet edir: “Ömer moize ederek demişdir: Uca ve qüdretli Allah Öz Peyğemberine istediyini icaze verdi ve Allahın Peyğemberi -sellAllahu aleyhi ve alihi ve sellem- bu yolla getdi. Allah rizası üçün Uca ve Qüdretli Allahın buyurduğu kimi hecc ve ümre edin, amma cinsiyyet üzvlerinizi bu qadınlardan qoruyun” (müveqqeti nigah nezerde tutulur- terc.) (Ehmed, 1/17 (104)).

Müveqqeti nigahla elaqeli qadağana geldikde ise eshabeler -radıyAllahu anhum- onu müdafie etmişler. Çünki o insanlara Peyğemberin -sellAllahu aleyhi ve alihi ve sellem- neyi getirdiyini xatırlatdı (Ehmed bin Teymiyye, “Mecmue el-Fetava”, 33/96 ).

Bütün bu deyilenlerden görünür ki, bezilerinin müveqqeti nigahı qadağan etmesine göre Ömeri -radıyAllahu anhu- teqsirkar bilmeleri esassızdır. Bu eyni ile ümreden sonra hecc meselesindeki qerara da aiddir. Bunlar onun Quran ve Peyğember hedislerine esasen etdiyi şexsi ictihadları idi. Peyğember -sellAllahu aleyhi ve alihi ve sellem- ise bu haqda buyurub: “Eger hakim serbest olaraq hökm vererse ve haqlı olarsa, ikiqat savab qazanar. Eger sehv ederse, bir savab qazanar” (Müslim, 1716 ve el-Buxari).


SAĞLAM DÜŞÜNCE BİZE NE DEYİR?


Biz, müeyyen bir müddete bağlanan nigahın hem Qur'anda, hem de Peyğemberin -sellAllahu aleyhi ve alihi ve sellem- hedislerinde qadağan olunmasına dair çoxlu delil getirdik.

İslam - Allahın kamil dinidir. Başqa dinlerden o, bununla
http://shia.islamicweb.com/
www.ansar.org
http://www.bidet.narod.ru
www.ic.sunysb.edu/Stu/azarinni/
www.allaa

#166 kapitan

kapitan

    Pro-Active

  • Amateurs
  • PipPipPip
  • 161 posts
  • Offline

Posted 15 November 2004 - 16:45

SAĞLAM DÜŞÜNCE BİZE NE DEYİR?


Biz, müeyyen bir müddete bağlanan nigahın hem Qur'anda, hem de Peyğemberin -sellAllahu aleyhi ve alihi ve sellem- hedislerinde qadağan olunmasına dair çoxlu delil getirdik.

İslam - Allahın kamil dinidir. Başqa dinlerden o, bununla ferqlenir. Qur'an ve Sünnenin ehkamları mentiqe ve sağlam tefekküre uyğun gelir. Buna göre de müveqqeti nigah meselesini bu nöqteyi-nezerden araşdırmaq meqsede uyğun olardı.

Uca Allah nigahı insanlara öz heyvani ehtiraslarını ödemek üçün deyil, me'nevi, sosial ve iqtisadi ne'metler namine vacib bilmişdir. Buna göre de İslam sağlam müselman ailesine sağlam müselman cemiyyetinin özeyi (rehni) kimi baxır.

Eger kişi yalnız öz cinsi isteyini ödemek namine qadınla elaqe yaradırsa, o öz me'nevi simasını itirir. Qadın ise bu zaman onun üzerine qoyulmuş en böyük vezifeni yerine yetire bilmeyib, öz ailesinin qayğısına qala bilmir. O, yalnız elden-ele ötürülerek, pulla alınıb-satılan bir alete çevrilir. Bele elaqeler neticesinde doğulan uşaqlar normal aileden, valideyn mehebbetinden ve düzgün terbiyeden mehrum olurlar.

Tanrı isteyir ki, aile er-arvad üçün sülh ve emin-amanlıq mekanı olmaqla, uşaqların ruhunu özüne celb eden bir yer olsun. Hörümçeyin yuvası kimi müveqqeti olan nigahda birleşen insanlar ise bundan mehrumdurlar. Axı yalnız bir cinsi akt na'mine «öz bedenlerini birleşdirib», sonra ola biler ki, pulu çatmadığına göre üzünü qadından çevirmeli olan kişiden ve qadından ne gözlemek olar?

Eger bele bir «nigah» zinakarlıq deyilse bes nedir? Meger kişi qadına onunla cinsi elaqeye girmeyi teklif ederken ona pul teklif etmir? Meger bu cür nikah zinakarlıq qeder ziyan getirmir? İnsanlar öz atalarını ve uşaqlarını göresen nece tanımalıdırlar?

İranın “eş-Şira” jurnalında (N 684, seh. 4) deyilirdi: «Refsancani qeyd etmişdir ki, müveqqeti nigahlar ucbatından bu gün İranda 1/4 milyon atılmış uşaq var».

Göresen uşaq, özünün bele biabırçı şekilde doğulmasına icaze veren dine qarşı hansı hissler keçire biler? Her hansı müveqqeti nigah heveskarı özünün heyata bu cür gelmesi ile razılaşa bilermi? Bes kim razı olar ki, öz anası ve ya bacısı kimese müveqqeti arvadlıq etsin? Kim emin ola biler ki, anası ile bir çox iller qabaq müveqqeti nigahından doğulan ve anasının yolunu tumuş öz doğma qızıyla «nigah» bağlamayacaq? Ne vaxtsa öz atasıyla ola bilen qadını bes kim almaq ister?

Qulaq asın görün ki, rafizi şeyx Muhsin el-Emin “Eayan eş-Şie” kitabında (seh.159) ne yazır: “Bütün şie alemi, xüsusile Necef ehli hesab edir ki, müveqqeti nigah icaze verilmiş, amma eyni zamanda da biabırçı bir şeydir”.

“Vesail eş-Şie” kitabında (14/437) deyilir ki, Adbullah bin Umeyr, Mehemmed el-Baqirin yanına gelib deyir: “Men seni sevindireceyem: senin arvadların, qızların, bacıların ve qohumların bunu edirler (ye'ni özlerini müeyyen müddete pula satırlar)”. Bunu eşiden imam üzünü çevirir. Göresen bele hereket ne demekdir? Meger o sevinirdi? Meger mö'min imam, Allahdan qorxan bir müselman isteyirdi ki, onun qadın qohumları kiminse ehtirasını ödemek üçün özlerini pula satsınlar? Meger mö'min, özüne qıymadığını qardaşına arzu ede bilermi? Resulullah -sellAllahu aleyhi ve alihi ve sellem- deyib: “Özüne istediyini qardaşına arzu etmeyince heç kesin imanı kamil olmayacaq” (Ehmed, en-Nesai, İbn Mace, et-Tirmizi, el-Albani, “Muxtasar Muslim”, 24; “Silsile el-ehadis es-Sehihe”, 73).

Heqiqeten, bu ve diger suallara cavab yoxdur ve ola da bilmez. Bu şer yol - müselmanın me'nevi simasını dağıdır. Müveqqeti nigahla exlaqsızlıq arasında heç olmasa birce ferqli cehet göstere bilersinizmi?

İslama qeder erebler günah ve namussuzluq çirkabında çapalayırdılar. Bununla elaqedar Müdrik Allah öz şerietini tedricen, pis şeyleri bir-bir qadağan ede-ede gönderirdi. O zaman insanların imanı hele o qeder güclü deyildi ki, bütün günahlardan birden-bire el çeksinler. Mehz buna göre şeriet qanunlarının çoxu Medinede, Mehemmede -sellAllahu aleyhi ve alihi ve sellem- peyğemberlik verilenden 13 il sonra, öz eshabeleri ile birlikde köçdüyü şeherde nazil edilmişdir. Bu, Cahiliyye dövrüde geniş yayılmış müveqqeti nigaha da adiddir. Resulullah -sellAllahu aleyhi ve alihi ve sellem- bu pozğun elaqeni İlahiden hökm gelmeyince qadağan etmirdi. Bu, Xeyber günü baş verdi. Peyğember -sellAllahu aleyhi ve alihi ve sellem- bundan sonra bir defe de- Mekkenin fethi günü- bunun Allahın iradesiyle Qiyamete qeder qadağan edildiyini e'lan etdi. Amma bu emel içki kimi geniş yayılmamışdı ve buna göre de bunun qadağan edilmesi haqda xeber bütün insanlara çatmamışdı, çünki eshabeler bu barede az-az danışırdılar. Be'zi müselmanlar Ebu Bekrin ve Ömerin -radıyAllahu anhum- dövrlerinde de bilmeyerek müveqqeti nigah bağlayırdılar. Bu barede Müslümin (1405) «Es-Sehih»inde xeber verilir. Amma bu xelife Ömerin -radıyAllahu anhu- vaxtı kütlevi hal aldıqda, xelifenin özü ve Peyğemberin -sellAllahu aleyhi ve alihi ve sellem- Eli bin Ebu Talib, Abdullah bin Ömer, Abdaullah bin Zübeyr -radıyAllahu anhum- kimi böyük eshabeleri bunun icaze verildiyini deyenlere qarşı keskin mübarizeye qalxaraq müselmanları bu cür derin yanlışdan qurtardılar.

Belelikle, biz qeyd etdik ki, müveqqeti nigah müqeddes Qur'ana, Peyğemberin -sellAllahu aleyhi ve alihi ve sellem- hedislerine, onun esahabelerini, o cümleden Eli bin Ebu Talibin -radıyAllahu anhu- yekdil fikirlerine, mö'min müselman alimlerin baxışlarına ve sağlam insan tefekkürüne ziddir.
Qulaq asın görün ki, rafizi şeyx Muhsin el-Emin “Eayan eş-Şie” kitabında (seh.159) ne yazır: “Bütün şie alemi, xüsusile Necef ehli hesab edir ki, müveqqeti nigah icaze verilmiş, amma eyni zamanda da biabırçı bir şeydir”.





İranın “eş-Şira” jurnalında (N 684, seh. 4) deyilirdi: «Refsancani qeyd etmişdir ki, müveqqeti nigahlar ucbatından bu gün İranda 1/4 milyon atılmış uşaq var».

“Vesail eş-Şie” kitabında (14/437) deyilir ki, Adbullah bin Umeyr, Mehemmed el-Baqirin yanına gelib deyir: “Men seni sevindireceyem: senin arvadların, qızların, bacıların ve qohumların bunu edirler (ye'ni özlerini müeyyen müddete pula satırlar)”. Bunu eşiden imam üzünü çevirir. Göresen bele hereket ne demekdir? Meger o sevinirdi? Meger mö'min imam, Allahdan qorxan bir müselman isteyirdi ki, onun qadın qohumları kiminse ehtirasını ödemek üçün özlerini pula satsınlar? Meger mö'min, özüne qıymadığını qardaşına arzu ede bilermi? Resulullah -sellAllahu aleyhi ve alihi ve sellem- deyib: “Özüne istediyini qardaşına arzu etmeyince heç kesin imanı kamil olmayacaq” (Ehmed, en-Nesai, İbn Mace, et-Tirmizi, el-Albani, “Muxtasar Muslim”, 24; “Silsile el-ehadis es-Sehihe”, 73).


Zurara revayet edir ki, o, imam Cefer es-Sadiqden müveqqeti nigah bağlanılan qadınların icaze verilmiş dörd qadına aid olub-olmamasını soruşduqda, o bele cavab verib: “İsteyirsen lap mini ile evlen, axı bunlar icareye götürülen qadınlardır” (“Vesail eş-Şie”, 14/446-447).

Rafizi alim Mehemmed Hesen en-Necefi izah edir ki, müveqqeti nigah bağlanılan qadın -icareye götürülen qadındır, ona göre ki, kişi öz ehtirasını ödemek üçün onun bedenini icareye götürür. O deyir: “Şübhesiz ki bu cür icareye icaze verilir” (“Cevahir el-Kelam”, 30/192 ve 202-203).

El-Qasım bin Mehemmed deyir ki, kimse (!) ona imam Ceferden bir cinsi akt müddetine nigah bağlamağın mümkünlüyü barede soruşduqda onun bele cavab verdiyini revayet edib: “Olar. Amma kişi, cinsi elaqeden sonra üzünü qadından çevirmelidir ki, onu görmesin” (“Vesail eş-Şie”, 14/479-480, fesil 25).


Ebu Basır revayet edir ki, imam Ceferden dörd qadınla kifayetlenmeyin vacibliyi berede soruşublar. O deyib: “Ne dörd, hetta yetmişle” (“Vesail eş-Şie”, fesil 4).


Meysar revayet edir ki, o, imam Ceferden soruşub: “Eger men kimsesiz bir sehrada qadın görüb ondan erde olub-olmadığını soruşsam ve o mene “yox” cavabını verse, men onunla evlene bilerem? (Metnden hiss olunur ki, söhbet müveqqeti nigahdan gedir). O, cavab verir: “Beli. Bele ki, sen ona inanmalısan” (“Vesail eş-Şie”, 14/456-457).


Mehran bin Mehemmed revayet edir ki, kimlerse (!) ona imam Cefere- “Bir kişi müveqqeti nigah bağlayarken qadından erinin olub-olmadığını soruşur”- deyende, onun bele dediyini çatdırıblar: “O, bunu niye soruşurdu ki?” (“Vesail eş-Şie”, 14/456-457; el-Meclisi, “Bihar el-Envar”, 100 ve ya 103/10).


El-Fudalın dediyine göre kimse (!) ona agah edib ki, imam Cefer bele deyib: “Öz arvadını anasına oxşadan ondan boşanmış olur”. “Vesail eş-Şie” kitabının 16-cı feslinde deyilir: “Öz arvadlarını analarına benzedenler haqqında olan qerar müveqqeti nigaha şamil edilmir” (“Vesail eş-Şie”, 19 ve 20-ci fesiller; “Cevahir el-Kelam”, 30/189; Abdullah Niam, “Ruh et-Teşeyyu”, seh. 460).

Emmar bin Mervan revayet edir ki, imam Ceferden müveqqeti nigah bağlayarken qadının ona bele dediyi kişi haqqında soruşurlar: “Men, yalnız o şertle sene gederem ki, sen istediyin yere toxuna ve baxa biler, kişilerin öz arvadlarından aldıqları istenilen hezzi menden ala bilersen, yalnız bir şeyden başqa,- sen menim uşaqlıq yoluma toxunmamalısan, men biabırçılıqdan qorxuram». İmam deyir: “Sene yalnız şertleşdiyiniz şeylere icaze verilir” (“Vesail-eş Şie”,15/45; Yusif el-Behrani, “el-Hedaiq en-Nadıra fi Ehkam el-İtra et-Tahira”, 24/197).

İshaq revayet edir ki, o, imam Ceferden soruşub: “Bizim Kufede bir exlaqsız qadın yaşayır. Men onunla evlene bileremmi?”. O soruşur: “O, bayraq asıb (özünün zina ile meşğul olduğunu beyan etmek üçün)?”. Men dedim: “Yox. Eger o bayraq assaydı sultan onu hebs ederdi”. Bu zaman imam dedi: “Onda onunla müveqqeti evlen”. Sonra o nökerine teref eyilib ona ne ise dedi. Sonralar men o nökeri görüb ondan soruşdum: “O sene ne demişdi?”. Nöker dedi: “O, mene dedi ki, eger qadın bayraq assa da, onunla evlenmekde günah yoxdur. Axı sen bununla onu haramdan qurtarıb halala tehrik edirsen” (“Vesail eş-Şie”, 14/454-455, fesil 9).

Bu fetvanı tesdiq eden ceferi alimler çoxdur (“Hedaiq en-Nadıra”, 24/133; “Cevahir el-Kelam”, 30/159-160; el-Meclisi, “Mulaz el-Ehyar”, 20/35; el-Xomeyni, “Tehrir el-Vesile”, 2/261; İbn İdris el-Hulyi, “es-Serir el-Hava li tehrir el-Fetava”, 2/621).

Qazi el-Meqribi (Şie-ismaili) kitabında Eli bin Ebu Talibin -radıyAllahu anhu- sözlerini xatırladır: “Gelinin velisi ve iki şahid olmasa nigah bağlamaq olmaz. Bir ve ya iki dirheme, bir ve ya iki günlük nigah bağlamaq olmaz. Bu - exlaqsızlıqdır ve nigahda evvelceden heç bir şert ola bilmez” (el-Meğribi, “Daaim el-İslam”, 2/227-229, hedis 858).

Şeyx Mehemmed et-Tusi (ceferi-şie) özünün kitablarında, hemçinin rafizi (ceferi) alim el-Hur el-Amili “Vesail eş-Şie” kitabında Amr bin Xalidin Zeyd bin Eliden onun atası imam Elinin -radıyAllahu anhu- bele dediyini gösteren hedis revayet edib: “Resulullah -sellAllahu aleyhi ve alihi ve sellem- Xeyber günü ev eşşeyinin etini ve müveqqeti nigahı qadağan etdi” (Mehemmed et-Tusi, “el-İstibsar”, 3/142 ve “Tehzib el-Ehkam”, 2/186).

Zeydi şielerin kitablarından “Musned imam Zeyd ibn Eli”ni göstermek olar ki, burada onun atasından ve babasından imam Elinin -radıyAllahu anhu- bele dediyini gösteren hedis verilir: “Resulullah -sellAllahu aleyhi ve alihi ve sellem- Xeyber günü müveqqeti nigahı qadağan etdi” (es-Siyaqi, “er-Raud en-Nadir şerh mecmu el-Fiqh el-Kebir”, 4/23).

İmam el-Beyheqi (ehli sünne ve el-cemae) “es-Sünen el-Kubra” kitabında Busama es-Sırfiden onun imam Ceferden müveqqqeti nigah haqqında soruşub, onu ona tesvir edib. O ise deyib: “Bu zinakarlıqdır” (el-Beyheqi, “es-Sünen el-Kubra”, 7/207).

Es-Siyaqi (zeydi-şie), “Raud en-Nadir” kitabında yazırdı: “İraq ilahiyyatçısı el-Hesen bin Yehya bin Zeyd, revayet edir ki, Resulullahın -sellAllahu aleyhi ve alihi ve sellem- aile üzvleri (ehli-Beyti) müveqqeti nigahın qadağan edilmesinde hemrey idiler” (Es-Siyaqi, “Raud en-Nadir”, 4/26)

Rafizi (ceferi) şeyxler İbn İdris (“es-Serair el-Hava”, seh 483), el-Hur el-Amili (“Vesail eş-Şie”, 14/456) ve el-Meclisi (“Bihar el-Envar”, 100/318), İbn Ebu Umeyrin Xişam bin el-Hakemden imam Ceferin müveqqeti nigah haqqında bu cür dediyini gösteren hedis revayet edibler: “Yalnız exlaqsızlar bele edirler”.

İbn İdris (“es-Serair el-Hava”, seh. 66) ve el-Hur el-Amili (“Vesail eş-Şie”, 14/450) hemçinin revayet edibler ki, İbn Sinan imam Ceferden müveqqeti nigah baresinde soruşduqda o deyib: “Bununla öz ruhunuzu murdarlamayın”.

El-Meğribi (ismaili-şie) “Daaim el-İslam”, kitabında revayet edir ki, imam Ceferden müveqqeti nigah haqda soruşurlar. O xahiş edir ki, bunu tesvir etsinler, ona deyirler: “Kişi qadına rast gelib ona bir-iki dirheme, bir cinsi akt ve ya bir-iki günlük müveqqeti nigah bağlamağı teklif edir”. İmam deyir: “Bu - zinakarlıqdır ve yalnız exlaqsızlar bu cür hereket edirler” (El-Meqribi, “Daaim el-İslam”, 2/259, hedis 859).

Buna göre bütün mö'min müselman alimler müveqqeti nigahın Qiyamete qeder qadağan edilmesinde yekdildirler.

El-Mezari yazırdı: “Müselman alimler ittifaq etdiler ki, müveqqeti nigah şerietle qadağan olunub. Bununla yalnız Peyğemberin -sellAllahu aleyhi ve alihi ve sellem- sonradan leğv etdiyi hedislere esaslanan be'zi yolunu azmışlar razılaşmır. Bu hedisler delil ola bilmez” (Bax. “el-Muallam”, 2/131).

El-Xettabi “Mealim es-Sünen” kitabında yazır: “Müveqqeti nigahın qadağan olunmasıyla be'zi şielerden başqa bütün müselman alimler razılaşır. Buna hetta mübahiseli suallarda onların imam Eliye -radıyAllahu anhu- ve Peyğemberin -sellAllahu aleyhi ve alihi ve sellem- aile üzvlerine istinad etmeleri ile de beraet qazandırmaq olmaz. Bele ki, imam Eli bin Ebu Talibin -radıyAllahu anhu- müveqqeti nigahın sonradan qadağan edildiyini xeber verdiyi deqiq me'lumdur. Bundan elave, el-Beyheqi imam Ceferin müveqqeti nigahı esil zinakarlıq adlandırdığı sözleri revayet edib”.

Qazi İbn İyad deyib: “Rafizilerden (ye'ni ceferi-şielerden) başqa bütün müselman alimler müveqqeti nigahın qadağan olunmasında yekdildirler” ( İmam en-Nevevi, “Şerh es-Sehih Müslim”, 9/181 ve s.).
http://shia.islamicweb.com/
www.ansar.org
http://www.bidet.narod.ru
www.ic.sunysb.edu/Stu/azarinni/
www.allaa

#167 kapitan

kapitan

    Pro-Active

  • Amateurs
  • PipPipPip
  • 161 posts
  • Offline

Posted 15 November 2004 - 16:48

Imam Aliden revayet olunur ki, o dedi: Peyqamberle - sellallahu aleyhi ve sellem - birlikde sefere cixdim. Ona xidemet etmek ucun yalniz men var idim. Aishede onunla idi. Amma bizim ucumuze yalniz bir yorqan var idi. buna gorede ustumuze bu yorqani atdiq, Peyqamber - sellallahu aleyhi ve sellem - de bizim ikimizin (Ali ve Aishe) arasinda yatdi. Peyqamber - sellallahu aleyhi ve sellem - gece namaza qalxarken, eli ile yorqani ortasindan dosheye catana kimi eydi. (yeni serhed cekdi) (Biharul-l-Anvar, cild 40, seh.2)

Siz buna baxin! Peyqambere, Aliye Aisheye bohtan olan bu xebis revayeti oxudunuzmu? ele yaziblar ki, sanki Peyqamber - sellallahu aleyhi ve sellem - namusuna qisqanmir. Allah bu revayet uydurana lenet etsin! amma daha qeribe burasindadir ki, onlar Kafide Abu Abdullahdan revayet edirler ki, bir yorqan altinda tutlmush namehrem kishi ve qadinin her birine yuz cubuq vurulur. (al-Kafi cild 7, seh181)


hettda Kuleyni "Kafi"da kitabul hucce bab movlud
Huseyn ® bin Ali ®: Guya ki, siz deyen mesum deyir: Huseyin Fatimeden
® nede bashqa bir qadindan sud emedi, sud isteyende aparirdilar Peyqamber
- sellallahu aleyhi ve sellem - yanina , Peyqamber - sellallahu aleyhi ve sellem - oz bash barmaqi ile Husyni ®
emizdirdi, bashqa revayetde ise dili ile emizdirirdi, laki cox tecubliu
bashqa rivayetdir.:

"Kafi" kitabul Hucce bab Movludul Nebi de:
Yenede siz deyen mesum deyir ki, Peyqamber - sellallahu aleyhi ve sellem - Abu Talibi emirdi.

sonra deme ki sizde peyqamberin exlaqina tesir eden hediler var.



amma o ki qaldi al Kafiye At Tabarisi deyib: Al-Kafi dord hedis kitabi arasinda gunehse beraberdir.. ...... . o en moteber kitablardandir. (Mustadrak al-Vasail 3/532)


Sharafuddin al-Musavi yazir ki: .................... (dord kitab arasinda) Al Kafi en qedimi, en yaxshi, en etibarli kitabdir. (al Muradjaan №110.)


Muhammed Sadik as Sadr yazir ki: Shiyeler hemfikirdiler ki, 4-hedis kitabi, etibara layiqdir, ve ordakilar hamisi sehihdir. (ash Shia seh127)

eger sen bundan sonra Kuleynide zeif hedis olduqunu itdiya etsen , yalan danishmish olacaqsan! (yeni teqiye)





Teqiye Haqqda

Shielerin Buxarisi Mehemmed ibn Ye'qub Küleyni revayet edir ki, şielerin iddia etdiklerine göre, onların beşinci imamı Ebu Ce'fer demişdir: "Teqiyye menim ve ata-babamın dinindendir, teqiyyesi olmayanın imanı yoxdur".( - "el-Kafi fi el-üsul", "Teqiyye" fesli, seh.219, 2-ci cild, İran çapı; seh.484, 1-ci cild, Hindistan çapı.)


Küleyni hemçinin Ebu Ömer E’ceminin bele dediyini revayet etmişdir: "Bir defe Ebu Abdulla eleyhisselam mene dedi: "Ey Ebu Ömer, dinin onda doqquzu teqiyyededir, teqiyyesi olmayanın dini yoxdur".(- Yene orada, seh.217, 2-ci cild, İran çapı; seh.482, 1-ci cild, Hindistan çapı.)


Küleyni öz "Sehih"inde daha ireli gedib Ebu Besirin bele dediyini revayet etmişdir: "Ebu Abdulla eleyhisselam dedi ki, teqiyye Allahın dinindendir. Men soruşdum: "Lap Allahın dinindendir?" O dedi: "Beli, Allaha and olsun ki, Allahın dinindendir".(- Yene orada, seh.217, 2-ci cild, İran çapı; seh.483, 1-ci cild, Hindistan çapı.)

Süleyman ibn Xalid demişdir: "Bir defe Ebu Abdulla eleyhisselam mene dedi: "Ey Süleyman, siz ele bir dindensiniz ki, kim onu gizletse, Allah onu ezizler, kim onu bildirse, Allah onu zelil eder".(- Yene orada, seh.222, 2-ci cild, İran çapı; seh.485, 1-ci cild, Hindistan çapı.)

hal bu ki, o söz bu sözle nece bir araya sığa biler: "Ey Peyğember, Rebbinden sene nazil olanları tebliğ et, eger bunu etmesen, Onun tapşırığını yerine yetirmemiş olarsan".[- el-Maide suresi, 67-ci aye.]

Qüdret ve Celal sahibi Allah bununla elaqedar buyurmuşdur: "Sene olunmuş emre tabe ol ve müşriklerden üz dönder".[el-Hecer suresi, 94-cü aye.]


Allah-sübhanehü ve teala öz peyğemberlerini ve resullarını bu kelamı ile medh etmişdir: "Onlar Allahın tapşırıqlarını tebliğ edib Ondan qorxan, Allahdan başqa heç kimden qorxmayan keslerdir".[- el-Ehzab suresi, 39-cu aye.]

Allah Resulullah sellellahü eleyhi ve sellemin eshabelerini de medh edib onlar haqqında bele demişdir: "Mö'minlerden eleleri var ki, Allahla olan ehdlerine sadiq çıxmışlar. Kimi bu yolda canından keçmiş, kimi de öz ehdini deyişmeden növbesini gözlemekdedir ki, Allah öz ehdine sadiq olanlara onların sedaqetine göre mükafat versin ve münafiqlere, istese ezab versin, istese onların tövbesini qebul etsin. Heqiqeten, Allah Bağışlayan ve Rehm edendir".[- el-Ehzab suresi, 23-cü ve 24-cü ayeler.]

Allah hemçinin demişdir: "Onlar te'ne edenin te'nesinden qorxmurlar".[el-Maide suresi, 54-cü aye.]

Allah münafiqleri onların yalanına göre qınamış ve demişdir: "Eger münafiqler senin yanına gelende deseler ki, biz senin Allahın resulu olduğuna şehadet edirik, Allah senin heqiqeten Onun resulu olduğunu bilir, Allah ona da şahiddir ki, münafiqler yalançıdırlar".[el-Münafiqun suresi, 1-ci aye.]

Allah münafiqlerin tesvirini bele vermişdir: "Onlar iman getirenlerle rastlaşanda iman getirib deyirler ki, biz iman getirdik. Ele ki öz şeytanları ile xelvetde qaldılar, deyirler ki, biz sizinleyik. Lakin biz iman getirenleri dolayırıq".[el-Beqere suresi, 14-cü aye.]

Allah sonra münafiqlerin cezasını beyan etmiş ve demişdir: "Münafiqler Cehennemin en aşağı tebeqesindedirler, sen onlara yardım eden bir kes tapmazsan".[en-Nisa suresi, 145-ci aye.]

Budur onların doğrucul adlandırdıqları, onların müheddislerinin şeyxi Mehemmed ibn Eli ibn Hüseyn ibn Babveyh Qümmi özünün meşhur "el-İ’tiqadat" risalesinde deyir: "Teqiyye vacibdir, ona emel etmeyen namaz qılmayana beraberdir". O, başqa bir yerde demişdir: "Teqiyye ele bir borcdur ki, Müdafieçi zühur edenedek onu aradan götürmek olmaz. Kim onu imamın zühurundan evvel terk etse, Allah-tealanın dininden, imamilik dininden çıxmış, Allaha, Onun Resuluna ve imamlara müxalif olmuş olar. Sadiq eleyhisselamdan Qüdret ve Celal sahibi Allahın "Allahdan en çox qorxan onun yanında en hörmetli olar" kelamı haqqında soruşmuşlar. O demişdir ki, "etqaküm" yox, "e’me-lüküm bi-t-teqiyye" (ye’ni "Allahdan daha çox qorxan yox, "teqiyyeye daha çox emel eden") olmalıdır.["El-İ’tiqadat", "Teqiyye" fesli, İran çapı.]


Beşinci imamın — Baqir kimi tanınmış Mehemmed ibn Eli ibn Hüseynin bele dediyi revayet olun-muşdur: "Mene teqiyyeden eziz ne ola biler; teqiyye mö’minin Cennetidir".( - "el-Kafi fi el-üsul", "Teqiyye" fesli, seh.220, 2-ci cild, İran çapı.)
O hemçinin demişdir: "Üzde (ye’ni zahirde) onlarla qaynayıb-qarışın, içde (ye’ni batinde) onlara müxalif olun".

(- Biz başa düşmürük ki, Lütfulla Safi Seyyid Mühibbeddin Xetibin öz risalesinde haqlı olaraq yazdığı aşağıdakı sözlere nece e’tiraz edir: "Bizimle onların arasında bir-birimize qarşılıqlı suretde inanmağımıza mane ola bilen birinci şey teqiyyedir. O ele bir dini eqidedir ki, onlara icaze verir ki, zahirde bize batinde fikirleşdiklerinin eksini göstersinler. Bizlerden temiz qelbli adamlar onların zahiren qarşılıqlı anlaşma ve yaxınlaşmaya reğbetleri olduğuna aldanır, onlar ise bunu ne isteyir, ne bununla razılaşır, ne de buna emel edirler" ("El-xütut el-erize", seh.8-9, 2-ci çapı) Meger onların sehih hedisler toplusu olan "el-Kafi"de onların imamından revayet olunmuş bu revayetde Xetibin dediyinden ferqli bir şey var?

Bes o bu sözü ile ne demek isteyir: "Şieler teqiyye ile danışdıqlarından onların eqideleri haqqında dedikleri ve e’tirafları qebul olunmaz, onlar batinde zahirde dediklerinin eksini düşünürler, — deyen adam adamların gülüş hedefine çevrilmezmi?" (Safinin "Mee el-Xetib..." eseri, seh.26, 1-ci çapı).

Göresen, şie imamlarının dedikleri me’lum olandan sonra kim adamların gülüş hedefine çevriler? Safi bele zenn edirmi ki, dünyada onların özlerinden başqa onların gizletdiklerinden ve qelblerinde beslediklerinden heç kes xeberdar deyil ve onlar kimi isteseler aldada bilerler? Yaxud Safi bele zenn edirmi ki, adamlar hamısı şielerin aldada bildikleri ve Safinin Xetibden daha uzaqgören adlandırdığı Şeyx Misri kimi bu meselede qafildirler? Ey Safi, onu da demeyi lazım bilirem ki, yüksek mertebelere çatıb mensebler elde etmiş her bir kesin uzaqgören mahir bir alim olması zeruri deyil! Ne qeder alim öz haqq sözlerine göre ve batil şeyleri açıb-tökdüklerine göre bu dünyaya ve onun ber-bezeyine nail ola bilmemişdir! Qocalıq (şeyx-lik — terc.) insanın uzaqgören ve rehber olmasına delalet etmir.

Safinin: "Sünnilerde teqiyyeye icaze verilir" sözüne geldikde, bu, batil ve böyük böhtan xarakterli iftiradan başqa bir şey deyil. Çünki Sünne ehli ne özlerinden, ne de başqalarından olan bir müselmanın bele şie teqiyyesine emel etmesine icaze vermir. Allah elemesin ki, sünnilerin zahirleri batinlerinin, sözleri e’tiqad etdikleri şeylerin eksi olsun. Onlar qedim esrlerden beri öz doğruculluqları, e’tibarlıqları ve vefalı olmaqları ile tanınmışlar. Şieler ise öz dinlerini bu necibliklerden mehrum etmişler. Bunu onların imamları da e’tiraf etmiş ve öz kitablarında revayet etmişler. Küleyni revayet edir: "Abdulla ibn Ye’fur demişdir ki, bir defe men Ebu Abdulla eleyhisselama dedim: "Men adamlarla ünsiyyetde olanda sizinle deyil, filan-filan adamlarla yaxınlıq eden be’zi adamlarda e‘tibar, doğruculluq, vefa olduğuna, sizinle yaxınlıq eden be’zi adamlarda ise bunların olmadığına çox teeccüblendim". Bunu eşiden Ebu Abdulla eleyhisselam qezeble menim üzüme baxıb dedi: "Allahdan gelmeyen imama yaxınlıq etmekle Allaha inanan adamın dini yoxdur". ("el-Kafi fi el üsul", seh.237, 1-ci cild, Hindistan çapı).

Bu, qedimden deyilib, ey Safi, eyle nezer:

Fezilet o şeydir ki, düşmene etsin eser.

Sünne ehli o camaatdır ki, haqq sözü bacarıb söyleyen Ehmed ibn Henbeli, doğrunu ucadan deyen Malik ibn Enesi, e’tiqad etdiyi şeyi açıq e’lan eden Ebu Henifeni, "sıyrılmış qılınc" leqebli İbn Teymiyyeni, batili batil eden İbn Hezmi ve tarixi canlarını qurban vermekle, öz cür’etleri ve qorxmazlıqları ile doldurmuş neçe-neçe kişini doğurmuşdur. Halbuki şie imamları (Onların haqqındakı revayetlerde deyildiyi kimi) mağaralarda gün keçiren, çadralarla maskalanan, niqablarla üzlerini gizleden, yalana sığınan adamlar olmuşlar. Bunlar hara, onlar, o biriler hara? Ceririn dediyi kimi:

Onlar ecdadımızdır, toplayıb cahanı lap

Bacarırsan, ey Cerir, onların tayını tap.

Ey Safi! Ne sen öz yalanınla müselmanları aldada bilersen, ne de müselmanlar bu cür yalana inanarlar. Birleşmeye ve razılığa gelince, bu, bir terefden doğru, diger terefden yalan, bir terefden semimiyyet, diger terefden aldatma ile mümkün deyil. Qoy her iki terefden doğruçuluq olsun. Bu ise ancaq teqiyye meselesinden el çekmekle elde olunar. Ona emel etmek, onun teessübünü çekmek, onu müdafie etmekle ise bu ne mümkün olar, ne başa geler.

"Bu, uşaq kimi hereket etmek olsa da, bele edin".(- "el-Kafi fi el-üsul", seh.220, 2-ci cild, İran çapı.)



Altıncı imam — Sadiq kimi tanınmış Ebu Abdulla künyeli (leqebli — terc.) Ce’fer ibn Baqirin bele dediyi revayet olunmuşdur: "Ey Hebib (ravinin adıdır - terc.), Allaha and olsun ki, menim üçün teqiyyeden sevimli bir şey yoxdur! Kim teqiyyeye emel etse, Allah onu yükseklere qaldırar, kim teqiyyeye emel etmese, Allah onu yükseklerden endirer".(- Yene orada, seh.217, 2-ci cild, İran çapı.)

Yeddinci imam Musa ibn Ce’ferin öz müridlerinden biri Eli ibn Süveyde bele yazdığı revayet olunur: "Bizim haqqımızda eşitdiyin, yaxud bize aid edilen bir şey haqqında "bu batildir" deme. Eger sen bunun eksini bilirsen, bil ki, bizim onu ne üçün dediyimizi, ne vechle etdiyimizi bilmirsen. Men sene ne desem, inan, sene ne sirr açsam, onu faş etme".("Rical el-Keşşi", seh.356, Eli ibn Süveydin bioqrafiyasının altında, Kerbela, İraq çapı.)

Sekkizinci imam — Eli ibn Musanın bele dediyi revayet olunur: "Allahperest olmayanın dini yoxdur, teqiyyeye emel etmeyenin imanı. Allah yanında en hörmetliniz teqiyyeni en çox gözleyeninizdir". Ondan soruşmuşlar ki, ey Resulullah övladı, bu ne vaxtadek bele olacaq? O demişdir ki, me’lum vaxt çatan günedek; o bizim Müdafieçimizin zühur edeceyi gündür. Kim bizim Müdafieçimizin zühur etmesinden evvel teqiyyeden el çekse, o bizden deyil".(- Erdebili. "Keşf el-ğümme", seh.341.)

Hindistanlı şie alimi İmdad İmam çox haqlı olaraq demişdir: "İmamilik mezhebi ve Sünne ehlinin mezhebi müxtelif istiqametlerde axan iki bulaqdır ki, Qiyamet gününedek belece bir-birinden daha da uzaqlaşaraq axacaqlar. Onları birleşdirmek heç vaxt mümkün deyil".("Mesabih ez-zülm", seh.41,42, urdu dilinde, Hindistan çapı.)

Mehemmed ibn Ye’qub Küleyni özünün "el-Kafi fi el-füru’" hedis toplusunda Ebu Abdulladan bele revayet edir ki, münafiqlerden bir kişi ölürmüş, Hüseyn ibn Eli (Onların her ikisine Allahın salavatı olsun!) cenaze ile birlikde yola çıxır. Onun qarşısına bir mövlası (mövla: azad olunmuş qul. — red.) çıxır, Hüseyn eleyhisselam ondan soruşur: "Hara gedirsen?" O deyir: "Bu münafiqin cenazesinden qaçıram ki, onun üçün namaz qılmayım". Hüseyn eleyhisselam ona deyir: "Sen namaz zamanı menim sağımda dayan ve menden ne eşitsen, sen de ele de". Guya dostu Hüseynin tekbir duasında bele dediyini söyleyir: "Allahü ekber! Allah, sen bu qulun filankese min defe eyni, bir-birinden ferqlenmeyen le’netler yağdır. Qullarından birini cezalandır, onu Cehennem odunun qızmarına at, ona Özünün en şiddetli ezabını daddır, çünki o senin düşmenlerine dost, övliyalarına düşmen olmuşdur; o senin Peyğemberinin ailesine nifret etmişdir".(- "el-Kafi fi el-füru’", "Kitab el-cenaiz" hissesi, "Düşmençilik edenler" fesli, seh.189, 3-cü cild, İran çapı ve seh.99, 1-ci cild, Hindistan çapı.)


Bir başqa revayet onun sırf ikiüzlülük olduğunu aydınlaşdırır. Küleyni "el-Kafi"nin "Kitab er-rövze" hissesinde Mehemmed ibn Müslimin bele dediyini revayet edir: "Bir defe Ebu Henife Ebu Abdulla eleyhisselamın yanında olanda men onun yanına girdim ve ona dedim ki, sene feda olum, qeribe bir yuxu görmüşem. O mene dedi ki, ey ibn Müslim, yuxunu danış, onun alimi burada eyleşib. Bunu deyib eli ile Ebu Henifeye işare etdi. Men dedim: "Yuxuda gördüm ki, guya men öz heyetime girdiyim vaxt arvadım elinde çoxlu qoz qarşıma çıxıb qozları menim üstüme atdı. Men bu yuxuya meettel qaldım". Ebu Henife dedi: "Sen öz arvadının mirası üstünde alçaq adamlarla reqabet aparır, çalışırsan. Böyük eziyyetden sonra, inşAllah, isteyine nail olacaqsan". Ebu Abdulla eleyhisselam dedi: "Ey Ebu Henife, Allaha and olsun ki, doğru dedin!".

Sonra Ebu Henife çıxıb getdi ve men ona dedim: "Sene feda olum, men bu yalançının ifadesinden iyrendim". O dedi: "Ey İbn Müslim! Allah sene pislik elemesin, onların ifadeleri bizim ifadelerimizle, bizimki onlarla bir deyil. Bu ifade onun dediyi me’nanı vermir". Men dedim: "Sene feda olum, bes o, sehv etdiyi halda senin and içib ona "doğru dedin" demeyine ne ad verek?" O dedi: "Beli, men and içdim ki, o, yalanı doğru dedi".(- "el-Kafi"nin "Kitab er-rövze" hissesi, seh.292, 8-ci cild, İran çapı.)

Me’lumdur ki, Ebu Henife (Allah ona rehmet elesin!) hakimiyyet ve şan-şövket sahibi deyildi ki, adamlar ondan heybetlenib qorxsunlar. Eksine, o, hökm ve ad-san sahiblerinin yanında nifrete layiq, özü de onlardan narazı bir adam idi

Sonra, o (Ebu Henife), Ebu Abdulla Ce’ferden ne onu medh etmesini, ne yuxu yozmaq xahiş edeni ona yöneltmesini xahiş etmemişdi. Eksine, Ebu Abdulla özü onu te’riflemiş, Mehemmed ibn Müslime demişdi ki, yuxunun yozumunu ondan soruşsun. O, Mehemmed ibn Müslime cavab verende Ebu Abdulla onun doğru dediyini söylemiş ve buna and içmişdi. Lakin sonra onun sehv etdiyini demiş ve onu pislemişdi. Buna ne deyile biler? Bunun ikiüzlülükden başqa adı varmı?


Bele bir revayet de Qüdret ve Celal sahibi Allahın Kitabından bir aye haqqında revayet olunur. Küleyni hemin revayeti "el-Kafi"de bele verir: "Musa ibn Eşyem demişdir ki, bir defe men Ebu Abdulla eleyhisselamın yanında olanda bir nefer ondan Qüdret ve Celal sahibi Allahın Kitabından bir aye haqqında soruşdu, o hemin adama bir cür cavab verdi, sonra onun yanına bir başqası daxil olub hemin aye haqqında soruşdu ve o ona birinciye verdiyi cavabın eksini dedi. Allah bilir, men bundan ne çekdim, sanki üreyimi bıçaqla yaraladılar, öz-özüme dedim: "Bir vergülün yarısı qeder de sehv etmeyen Ebu Qetadeni Şamda qoyub her şeyde ele menim kimi sehv eden bunun yanına geldim..." Bu zaman bir başqası da daxil oldu ve ondan hemin aye haqqında soruşdu. O ona da mene ve dostuma cavab verdiyinin eksini dedi.(Öz kitabında: "Şieler teqiyye ile danışdıqları üçün onların öz eqideleri haqqında qerarlarını ve e’tiraflarını qebul etmek olmaz. Çünki onlar batinde zahirde dediklerinin eksini düşünürler" deyen adam adamların gülüş hedefine çevrilmezmi?" - deyen Safi buna ne deyer? ("Mee el-Xetib fi el-xütut el-erize", seh.36).Bele olduqda men sakit oldum ve bildim ki, o bunu teqiyye meqsedile edir".(- "el-Kafi fi el-üsul", seh.163, 1-ci cild, Hindistan çapı.)

İmamlar, onların dediyine göre, bundan da ireli gedib teqiyye işlederek haram buyurulmuş şeyleri halal, halal buyurulmuş şeyleri ise haram buyurmuşlar. "el-Kafi"nin ravilerinden biri İban ibn Teğlib revayet edib deyir: "Men Ebu Abdulla eleyhisselamın bele dediyini eşitmişem: "Menim atam Mehemmed Baqir eleyhisselam Beni Ümeyye zamanında fitva vererdi ki, şahin ve quzğunun öldürdükleri halaldır ve belelikle, onlara qarşı teqiyye işlederdi. Men ise onlara qarşı teqiyye işletmezdim, çünki öldürülmüş her bir şey haramdır".(- "el-Kafi"nin "el-Füru" hissesi, şahin, qartal ve s. ovu haqqında fesil, seh.208, 2-ci cild, İran çapı; seh.80, 2-ci cild, Hindistan çapı.)

Qüdret ve Celal sahibi Allah bu barede demişdir: "De ki, Allahın öz qulları üçün yaratdığı zineti ve temiz ruzileri kim haram buyurdu?"(- el-E’raf suresi, 32-ci aye.)


Seleme ibn Mühriz demişdir ki, men Ebu Abdulla eleyhisselama dedim: "Bir nefer ermeni ölende mene vesiyyet edib". O dedi: "Ermeni ne olan şeydir?" Dedim: "Dağlı qara camaatdan biri. O ölende öz mirasını ve qızını mene vesiyyet edib". Ebu Abdulla eleyhisselam mene dedi: "Yarısını qıza ver". Men bunu Zürareye danışdım, Zürare mene dedi: "O bunu sene teqiyye ile deyib, eslinde mal qıza düşür". Men sonra onun yanına girdim ve dedim: "Allah seni islah elesin, dostlarımız (eshabelerimiz) deyirler ki, sen teqiyye ile cavab vermisen". O dedi: "Yox, Allaha and olsun ki, men sene qarşı teqiyye işletmemişem, men seni qorumaq üçün teqiyye işletmişem ki, sen emin olasan ki, bunu bir nefer bildimi?" Men dedim: "Yox". Dedi: "Qalanını da qıza ver".(- "el-Füru fi el-kafi","Oğul mirası" fesli, seh.86,87, 5-ci cild, İran çapı; seh.48, 3-cü cild, Hindistan çapı.)

Bu haqda yene de Küleyninin "el-Füru’"da revayet etdiyi, birinci revayete benzer başqa bir revayet de var. Orada Abdulla ibn Mührizin bele dediyi revayet olunur ki, men Ebu Abdulla eleyhisselamdan mene vesiyyet edib helak olmuş, özünden sonra bir qızı qalmış bir adamın malı haqqında soruşdum, o dedi ki, qıza malın yarısını ver, bir yarısını da mövlalara payla. Onun yanından qayıtdım, eshabelerimiz mene dediler: "Yox, Allaha and olsun ki, mövlalara heç ne düşmür". Tez onun yanına qayıdıb dedim ki, eshabelerimiz deyirler ki, mövlalara heç ne düşmür, imam sene qarşı teqiyye işledib. O dedi: "Yox, Allaha and olsun ki, men bunu sene teqiyye ile dememişem, lakin men qorxdum ki, seni malın yarısına göre qınayarlar, eger qorxmursan, o biri yarısını da qız üçün apar, Allah Özü senin borcunu ödeyecek".(- "el-Füru’ fi el-Kafi", seh.87-88, 5-ci cild, İran çapı; seh.47, 2-ci cild, Hindistan çapı.)

İndi de müheddisi Keşşinin revayet etdiklerini aydınlaşdırım. O, Hüseyn ibn Müaz ibn Müslim Neheviden Ebu Abdulla eleyhisselamın bele dediyini revayet edir: "O (Ebu Abdulla) mene dedi: "Eşitmişem ki, sen adamları mescide toplayıb fitvalar verirsen". Men dedim: "Beli, men buradan çıxmamış senden bir şey soruşmaq istedim. Men mescidde olanda bir adam gelib menden bir şey haqqında soruşur. Eger men onun eksini bilsem, ona onların (Sünne ehlinin — terc.) dedikleri kimi deyirem: "O (Ebu Abdulla) mene (ye’ni Müaz ibn Müslime) dedi: "Bele et, men de bele edirem" (- "Rical el-Keşşi", seh.217. Bes Lütfulla Safinin bu iddiasına ne deyek: "Şieler teqiyyenin mümkünlüyü fikrinde olmuş, İslam ölkelerinde zülmkar emirler ve amansız hökmdarlar hakimiyyetde olduqları dövrlerde onu işletmişler...") Göresen, ele bir zülm ve amansızlıq varmı ki, insan ondan qorxub teqiyyeye, hetta açıq yalana ve batil söze el atsın? Sonra bu haradan mecburiyyet oldu ki, Safi onu, göründüyü kimi, evvel demir, axırda deyir?

Öz dostları, yoldaşları ve şagirdleri ile, onun ardınca geden ve onu teqlid edenlerle bele reftar edenler başqaları ile nece reftar ederler?

Bu haram Qüdret ve Celal sahibi Allahın bu sözü ile bir yere sığarmı: "Allahdan qorxun ve doğru danışanlarla olun".(- et-Tövbe suresi, 119-cu aye.)

Ebu Abdulladan revayet olunduğu kimi. Guya o demişdir: "Sizlerden biriniz ferz olan namazı vaxtında qılandan sonra onlarla birlikde bir könüllü namaz qılsa, Allah onu iyirmi beş namaz sayar, buna çalışın".(- "Men la yehzürühü el-feqih", Cemae fesli, seh.1.)
http://shia.islamicweb.com/
www.ansar.org
http://www.bidet.narod.ru
www.ic.sunysb.edu/Stu/azarinni/
www.allaa

#168 kapitan

kapitan

    Pro-Active

  • Amateurs
  • PipPipPip
  • 161 posts
  • Offline

Posted 15 November 2004 - 16:50

Imam Aliden revayet olunur ki, o dedi: Peyqamberle - sellallahu aleyhi ve sellem - birlikde sefere cixdim. Ona xidemet etmek ucun yalniz men var idim. Aishede onunla idi. Amma bizim ucumuze yalniz bir yorqan var idi. buna gorede ustumuze bu yorqani atdiq, Peyqamber - sellallahu aleyhi ve sellem - de bizim ikimizin (Ali ve Aishe) arasinda yatdi. Peyqamber - sellallahu aleyhi ve sellem - gece namaza qalxarken, eli ile yorqani ortasindan dosheye catana kimi eydi. (yeni serhed cekdi) (Biharul-l-Anvar, cild 40, seh.2)

Siz buna baxin! Peyqambere, Aliye Aisheye bohtan olan bu xebis revayeti oxudunuzmu? ele yaziblar ki, sanki Peyqamber - sellallahu aleyhi ve sellem - namusuna qisqanmir. Allah bu revayet uydurana lenet etsin! amma daha qeribe burasindadir ki, onlar Kafide Abu Abdullahdan revayet edirler ki, bir yorqan altinda tutlmush namehrem kishi ve qadinin her birine yuz cubuq vurulur. (al-Kafi cild 7, seh181)


hettda Kuleyni "Kafi"da kitabul hucce bab movlud
Huseyn ® bin Ali ®: Guya ki, siz deyen mesum deyir: Huseyin Fatimeden
® nede bashqa bir qadindan sud emedi, sud isteyende aparirdilar Peyqamber
- sellallahu aleyhi ve sellem - yanina , Peyqamber - sellallahu aleyhi ve sellem - oz bash barmaqi ile Husyni ®
emizdirdi, bashqa revayetde ise dili ile emizdirirdi, laki cox tecubliu
bashqa rivayetdir.:

"Kafi" kitabul Hucce bab Movludul Nebi de:
Yenede siz deyen mesum deyir ki, Peyqamber - sellallahu aleyhi ve sellem - Abu Talibi emirdi.

sonra deme ki sizde peyqamberin exlaqina tesir eden hediler var.



amma o ki qaldi al Kafiye At Tabarisi deyib: Al-Kafi dord hedis kitabi arasinda gunehse beraberdir.. ...... . o en moteber kitablardandir. (Mustadrak al-Vasail 3/532)


Sharafuddin al-Musavi yazir ki: .................... (dord kitab arasinda) Al Kafi en qedimi, en yaxshi, en etibarli kitabdir. (al Muradjaan №110.)


Muhammed Sadik as Sadr yazir ki: Shiyeler hemfikirdiler ki, 4-hedis kitabi, etibara layiqdir, ve ordakilar hamisi sehihdir. (ash Shia seh127)

eger sen bundan sonra Kuleynide zeif hedis olduqunu itdiya etsen , yalan danishmish olacaqsan! (yeni teqiye)





Teqiye Haqqda

Shielerin Buxarisi Mehemmed ibn Ye'qub Küleyni revayet edir ki, şielerin iddia etdiklerine göre, onların beşinci imamı Ebu Ce'fer demişdir: "Teqiyye menim ve ata-babamın dinindendir, teqiyyesi olmayanın imanı yoxdur".( - "el-Kafi fi el-üsul", "Teqiyye" fesli, seh.219, 2-ci cild, İran çapı; seh.484, 1-ci cild, Hindistan çapı.)


Küleyni hemçinin Ebu Ömer E’ceminin bele dediyini revayet etmişdir: "Bir defe Ebu Abdulla eleyhisselam mene dedi: "Ey Ebu Ömer, dinin onda doqquzu teqiyyededir, teqiyyesi olmayanın dini yoxdur".(- Yene orada, seh.217, 2-ci cild, İran çapı; seh.482, 1-ci cild, Hindistan çapı.)


Küleyni öz "Sehih"inde daha ireli gedib Ebu Besirin bele dediyini revayet etmişdir: "Ebu Abdulla eleyhisselam dedi ki, teqiyye Allahın dinindendir. Men soruşdum: "Lap Allahın dinindendir?" O dedi: "Beli, Allaha and olsun ki, Allahın dinindendir".(- Yene orada, seh.217, 2-ci cild, İran çapı; seh

#169 Nahj_al_balaga

Nahj_al_balaga

    Pro-Active

  • Amateurs
  • PipPipPip
  • 182 posts
  • Offline

Posted 15 November 2004 - 21:44

CAPITAN SEPAHE-YAZID
CHEK THIS OUT


ـ إن بعض من طالع أحاديث مصحف فاطمة (عليها السلام) في كتب الشيعة، ظنّ ان الشيعة عندهم قرآن آخر، وذلك لأن كلمة «مصحف» وردت في هذه الاحاديث فصار ذلك سبباً لتوهم هؤلاء، في حين أن كلمة المصحف تعني في اللغة(1) الصحيفة والكتاب وما بين الدفتين، وما جاء في بعض تلك الاحاديث من أن ما في مصحف فاطمة (عليها السلام) قد جاء به جبرئيل وأن عليّاً (ع) كان يكتب ذلك، لا يدلّ على أن محتواه كان قرآناً، اذ ورد في تلك الاحاديث ان المصحف المذكور ليس قرآناً، وانما هو في الحوادث والوقائع المستقبلية(2) ، ووجود المحدّث (الذي تحدثه


1 ـ لسان العرب ج7، ص291 ط، دار احياء التراث العربي، بيروت. القاموس المحيط، ج3، ص161 ط، دار المعرفة، بيروت.

2 ـ بحار الانوار، ج26، ص41 ط، مؤسسة الوفاء بيروت.

взято из книги الردّ على شبهات الوهّابية للشيخ غلام رضا كاردان"Ответ вахабитам относительно тахрифа в Коране"
Кулейни пока не буду выкладывать т.к. ты еще даже не обратил внимание на мой ответ тебе где то там выше, из-за твоих постингов целых книг их даже не заметно.
П.С. Ну прикрати ты постиь целые книги, у админа сайта а то MySql начнет глючить B)
www.pokazuha.ru - My favourite site

#170 JIGORO

JIGORO

    Имам Форума

  • Members
  • PipPipPipPipPipPipPipPipPipPipPip
  • 12757 posts
  • Offline

Posted 16 November 2004 - 00:19

Уважаемые юзеры. Пишите по теме. ОФФТОП удален.
Ст.47.I.Каждый обладает правом на свободу мысли и слова.
Конституция Азербайджанской Республики.

#171 Emir

Emir

    Supreme

  • Members
  • PipPipPipPipPipPip
  • 1879 posts
  • Offline

Posted 16 November 2004 - 00:26

Все правильно. Но кому адресовался этот оффтоп, пусть не делают вид что не заметили его.
Dünya cennete dönsədə, cıxmaz yaddan Qarabağ

#172 kapitan

kapitan

    Pro-Active

  • Amateurs
  • PipPipPip
  • 161 posts
  • Offline

Posted 16 November 2004 - 15:44

najhul balaqanin yazdıqın anlamadım men arabca bilmirem rusca ya da ki ingilisce mene yaza biler


ОФФТОП --------- bu ne demekdir?
http://shia.islamicweb.com/
www.ansar.org
http://www.bidet.narod.ru
www.ic.sunysb.edu/Stu/azarinni/
www.allaa

#173 kapitan

kapitan

    Pro-Active

  • Amateurs
  • PipPipPip
  • 161 posts
  • Offline

Posted 16 November 2004 - 16:20

meslehetdir ki bu linki hamı oxuya
sunni kitabları
http://www.ic.sunysb...rinni/Sunni.htm
http://shia.islamicweb.com/
www.ansar.org
http://www.bidet.narod.ru
www.ic.sunysb.edu/Stu/azarinni/
www.allaa

#174 JIGORO

JIGORO

    Имам Форума

  • Members
  • PipPipPipPipPipPipPipPipPipPipPip
  • 12757 posts
  • Offline

Posted 16 November 2004 - 18:20

najhul balaqanin yazdıqın anlamadım men arabca bilmirem rusca ya da ki ingilisce mene yaza biler


ОФФТОП   --------- bu ne demekdir?

View Post


Kapitan

OFFTOP это отклонение от темы разговора.

Если вы не знаете арабский то прекратите тут постить то что не понимаете. Балага прекарасно знает арабский в отличии от вас. Если вы не понимаете то зачем на арабском злесь выставляете посты. Откуда вы знаете что там написано сели сами не можете читать по арабски.

Мне очень жаль я думал что вы знаете арабский. Я чуть было уже суннитом не стал! :D

Edited by JIGORO, 17 November 2004 - 00:09.

Ст.47.I.Каждый обладает правом на свободу мысли и слова.
Конституция Азербайджанской Республики.

#175 Nahj_al_balaga

Nahj_al_balaga

    Pro-Active

  • Amateurs
  • PipPipPip
  • 182 posts
  • Offline

Posted 16 November 2004 - 19:31

Капитан, прекрати тут постить целые книги , ты создаеш проблемы юзерам для читания, и админу засоряеш хламом SQL базу, она же у него то не резиновая :)
А тоя тут начну постить все тома аль-Кафи...
www.pokazuha.ru - My favourite site

#176 JIGORO

JIGORO

    Имам Форума

  • Members
  • PipPipPipPipPipPipPipPipPipPipPip
  • 12757 posts
  • Offline

Posted 17 November 2004 - 01:39

МНЕНИЕ СПОДВИЖНИКОВ ДРУГ О ДРУГЕ САМИ СПОДВИЖНИКИ СВИДЕТЕЛЬСТВУЮТ, ЧТО ОНИ ИЗМЕНИЛИ ТРАДИЦИЮ ПРОРОКА

Абу Саид Хедри сказал:

"В первый день праздников Ид аль-Фитр и Ид аль-Адха первое, что делал Мухаммад - это совершение молитвы, затем он обращался к людям своей общины, которые садились перед ним рядами, раздавал советы и приказы или даже разрешал спорные вопросы и после этого удалялся".

Абу Саид продолжал:

"Так продолжалось до тех пор, пока однажды, либо в день празднования Ид аль-Фитр, либо Ид аль-Адха, я шел вместе с Марваном, который правил тогда в Медине. Когда мы вошли в мечеть, в который был новый, построенный Кахиром ибн Сальтом минбар, Марван направился прямо к минбару (до молитвы), и я потянул его за одежду, но он толкнул меня и поднялся на минбар. Он обратился в людям до молитвы, и я сказал ему: "Клянусь Аллахом, ты изменил традицию". Он ответил: "О Абу Саид, то, что ты знаешь, ушло". Я сказал: "Клянусь Аллахом, то, что я знаю, лучше того, чего я не знаю".

Марван тогда сказал: "Люди не остались бы сидеть после молитвы ради нас, поэтому я сделал это до молитвы"[1].

Я стал искать причины, по которым эти сподвижники изменили Сунну Посланника Аллаха (Да благословит Аллах его и род его!), и обнаружил, что Омейяды (а большинство из них были сподвижниками Пророка), и Муавия ибн Суфиан ("записавший откровение", как его называли) заставляли людей ругать Али ибн Абу Талиба и проклинать его с минбаров мечетей, как свидетельствуют большинство историков в своих трудах.

Муслим в своем Сахих пишет в главе, озаглавленной "Добродетели Али ибн Абу Талиба":

"Муавия повсюду приказал своим губернаторам сделать проклятия [Али ибн Абу Талиба] постоянной практикой, каждый оратор обязан был включать эти проклятия в свои речи, и когда некоторые из сподвижников резко возразили против такого правила, Муавия приказал убить их и сжечь. Среди известных сподвижников, убитых тогда по приказу Муавии, были Хиджр ибн Ади ал-Кинди и его сторонники, за протест и отказ проклинать Али некоторые из них были заживо закопаны в землю".

Абу Аала Маудуди пишет в своей книге "Халифат и королевство":

"Абу Хасан Басри сказал: Муавия сделал четыре вещи, и если бы он сделал только одну из них, это уже бы считалось величайшим грехом.

1. Он принимал решения, не посовещавшись с теми сподвижниками, которые считались светочем добродетели.

2. Он назначил своим преемником сына, который был пьяницей, развратником и носил шелк.

3. Он заявил, что Зияд является его сыном, в то время, как посланник Аллаха сказал: "Только от честной женщины может быть потомство, от шлюхи его не бывает"

4. Он убил Хиджра и его последователей, да будь он проклят ими"[2].

Некоторые порядочные сподвижники обычно покидали мечеть сразу после молитвы, чтобы не слушать проповедь, которая обязательно заканчивалась проклятиями в адрес Али. По этой причине Омейяды изменили традицию Пророка Аллаха. Они приказали читать проповедь перед молитвой, и теперь люди должны были слушать ее против своей воли.

Что это были за сподвижники! Они не боялись менять традицию Посланника Аллаха и даже законы Аллаха, для достижения своих нечестивых низких целей и удовлетворения своих зловещих желаний.

Они проклинали человека, которого очистил Аллах, обязав людей молиться за него также, как и за Его Посланника. Более того, Аллах и Его Посланник приказали людям любить Али. Пророк (Да благословит Аллах его и род его!) сказал: "Любящий Али - верующий, ненавидящий его - лицемер"[3].

Но эти сподвижники изменили правила и сказали: "Мы слышим, но мы не повинуемся". И вместо того, чтобы любить его, молиться за него и повиноваться ему, они ругали и проклинали его шестьдесят лет, как гласит история.

Также как сподвижники Мусы затеяли заговор против Харуна и пытались убить его, некоторые сподвижники Мухаммада убили его Харуна и повсюду преследовали его сыновей и последователей. Они вычеркнули их имена из Дивана (казначейской книги) и запретили кому-либо называться ими. Поскольку им и этого было мало, он проклинали его и заставляли благочестивых мусульман делать то же самое путем обмана и силы.

Клянусь Аллахом! Я был изумлен и смущен, прочитав в наших Сахихах о том, как велика была любовь Посланника Аллаха к своему духовному брату и кузену Али, как он превозносил его над всеми остальными сподвижниками, он даже говорил: "Ты мне как Харун Мусе, только после меня уже не будет пророков"[4].

Он также сказал об Али следующие вещи:

"Ты от меня, и я от тебя"[5].

"Любящий Али - верующий, а ненавидящий - лицемер"[6].

"Я - город знания, а Али - его врата"[7].

"Али - господин всех верующих после меня"[8].

"Всякий, кто признает меня своим господином, должен также признать Али как своего господина. О Аллах! Будь дружественен к его друзьям и враждебен его врагам"[9].

Если мы начнем изучать все добродетели, которые Пророк (Да благословит Аллах его и род его!) приписывал Али, и которые приводятся и подтверждаются нашими учеными в их трудах, нам придется написать целую книгу.

Так как же сподвижники могли игнорировать все эти тексты, ругать его, интриговать против него, проклинать его с минбаров мечетей, сражаться с ним и в конце концов убить его?

Я тщетно пытался найти причину такого поведения сподвижников, но не нашел ничего, кроме любви к благам здешней жизни и соперничеству за них, а также отступления от прямого пути и поворачивания вспять. Я пытался также переложить всю ответственность на плечи нескольких неверных сподвижников и лицемеров, но, к сожалению, они составляли меньшинство в списке наиболее известных и влиятельных сподвижников. Первый, кто угрожал сжечь его дом со всеми обитателями, был Умар ибн Хаттаб, первыми, кто стали сражаться с ним, были Талха, Зубайр, Айша бинт Абу Бакр - мать правоверных, Муавия ибн Абу Суфиан, Амр ибн 'Ас и другие.

Я был потрясен и этому потрясению не было конца. Всякий разумный свободомыслящий человек поймет меня. У меня не укладывалось в голове, как суннитские ученые могут настаивать на концепции праведности всех сподвижников и просить для них благословения, молиться за всех без исключения, хотя некоторые из низ говорят: "Проклинайте Язида, но не более того". Но Язид не участвовал в тех трагедиях, о которых мы только что говорили, и которые невозможно оправдать ни с позиций логики, ни с позиции религии. Я обращаюсь к суннитам, если они действительно следуют традиции Пророка, и спрашиваю их, как они могут называть кого-либо праведником, если законы Святого Корана и традиция Пророка осуждают его и называют отступником, развратником и неверным. Посланник Аллаха (Да благословит Аллах его и род его!) сказал: "Кто оскорбляет Али, тот оскорбляет меня. Тот, кто оскорбляет меня, оскорбляет Аллаха. А того, кто оскорбляет Аллаха, Аллах бросит в ад"[10].

Если это наказание для тех, кто оскорблял Али, то можно представить себе наказание для тех, кто сражался с ним и в конце концов убил его. Каково мнение наших ученых по поводу всех этих фактов, или сердца их крепко заперты? О Господи, защити нас от уловок сатаны.

[1] Сахих аль-Бухари, том 1, стр. 122 (Книга "Аль-Идайн").

[2] Абу Аала Маудуди "Хилафа валь Мульк", стр. 106.

[3] Сахих Муслим, том 1, стр. 61.

[4] Сахих аль-Бухари, том2, стр. 305; Сахих Муслим, том 2, стр. 366; Мустадрак аль-Хаким том 3, стр. 109.

[5] Сахих аль-Бухари, том 1, стр. 76; Сахих Тирмизи, том 5. стр. 300; Синан ибн Мажех, том 1, стр.44.

[6] Сахих Муслим, том 1, стр. 61; Сунан ан-Нисаи, том 6, стр. 117; Сахих ат-Тирмизи, том 8, стр. 306.

[7] Сахих ат-Тирмизи, том 5, стр. 201; Мустадрак аль-Хаким, том 3, стр. 126.

[8] Муснад Имама Ахмеда, том 5, стр. 25; Мустадрак аль-Хаким, том 3, стр. 134; Сахих ат-Тирмизи, том 5, стр.296.

[9] Сахих Муслим, том 2, стр. 362; Мустадрак аль-Хаким, том 3, стр. 109; Муснад Имама Ахмеда, том 4, счтр. 281.

[10] Мустадрак аль-Хаким, том 3, стр. 121; Хаcаис ан-Насаи, стр. 24; Муснад Имама Ахмеда, том 6, стр. 33; Харазми "Манакиб", стр. 81; Табари "Ар-Рияд ан-Надира", том 2, стр. 219; Тарих ас-Суюти, стр. 73.
Ст.47.I.Каждый обладает правом на свободу мысли и слова.
Конституция Азербайджанской Республики.

#177 Wolfsheim_Kein Zurueck

Wolfsheim_Kein Zurueck

    Newbie

  • Newbies
  • Pip
  • 17 posts
  • Offline

Posted 17 November 2004 - 10:17

МНЕНИЕ СПОДВИЖНИКОВ ДРУГ О ДРУГЕ САМИ СПОДВИЖНИКИ СВИДЕТЕЛЬСТВУЮТ, ЧТО ОНИ ИЗМЕНИЛИ ТРАДИЦИЮ ПРОРОКА

Абу Саид Хедри сказал:

"В первый день праздников Ид аль-Фитр и Ид аль-Адха первое, что делал Мухаммад - это совершение молитвы, затем он обращался к людям своей общины, которые садились перед ним рядами, раздавал советы и приказы или даже разрешал спорные вопросы и после этого удалялся".

Абу Саид продолжал:

"Так продолжалось до тех пор, пока однажды, либо в день празднования Ид аль-Фитр, либо Ид аль-Адха, я шел вместе с Марваном, который правил тогда в Медине. Когда мы вошли в мечеть, в который был новый, построенный Кахиром ибн Сальтом минбар, Марван направился прямо к минбару (до молитвы), и я потянул его за одежду, но он толкнул меня и поднялся на минбар. Он обратился в людям до молитвы, и я сказал ему: "Клянусь Аллахом, ты изменил традицию". Он ответил: "О Абу Саид, то, что ты знаешь, ушло". Я сказал: "Клянусь Аллахом, то, что я знаю, лучше того, чего я не знаю".

Марван тогда сказал: "Люди не остались бы сидеть после молитвы ради нас, поэтому я сделал это до молитвы"[1].

Я стал искать причины, по которым эти сподвижники изменили Сунну Посланника Аллаха (Да благословит Аллах его и род его!), и обнаружил, что Омейяды (а большинство из них были сподвижниками Пророка), и Муавия ибн Суфиан ("записавший откровение", как его называли) заставляли людей ругать Али ибн Абу Талиба и проклинать его с минбаров мечетей, как свидетельствуют большинство историков в своих трудах.

Муслим в своем Сахих пишет в главе, озаглавленной "Добродетели Али ибн Абу Талиба":

"Муавия повсюду приказал своим губернаторам сделать проклятия [Али ибн Абу Талиба] постоянной практикой, каждый оратор обязан был включать эти проклятия в свои речи, и когда некоторые из сподвижников резко возразили против такого правила, Муавия приказал убить их и сжечь. Среди известных сподвижников, убитых тогда по приказу Муавии, были Хиджр ибн Ади ал-Кинди и его сторонники, за протест и отказ проклинать Али некоторые из них были заживо закопаны в землю".

Абу Аала Маудуди пишет в своей книге "Халифат и королевство":

"Абу Хасан Басри сказал: Муавия сделал четыре вещи, и если бы он сделал только одну из них, это уже бы считалось величайшим грехом.

1. Он принимал решения, не посовещавшись с теми сподвижниками, которые считались светочем добродетели.

2. Он назначил своим преемником сына, который был пьяницей, развратником и носил шелк.

3. Он заявил, что Зияд является его сыном, в то время, как посланник Аллаха сказал: "Только от честной женщины может быть потомство, от шлюхи его не бывает"

4. Он убил Хиджра и его последователей, да будь он проклят ими"[2].

Некоторые порядочные сподвижники обычно покидали мечеть сразу после молитвы, чтобы не слушать проповедь, которая обязательно заканчивалась проклятиями в адрес Али. По этой причине Омейяды изменили традицию Пророка Аллаха. Они приказали читать проповедь перед молитвой, и теперь люди должны были слушать ее против своей воли.


Ай киши, побойся Аллаха(СвТ) !!!
Откуда ты эту чушь взял?! Неужели не стыдно писать ересь, да ещё куда люди заходят нормальные, не только шииты ...
Смешно, ей богу... :)
Аллах(СвТ) хидаят версин ИншАллах.
Не пиши вранье, ибо этим ты сам врешь и заработаешь проблем в Судный День.
Озюнь бах, речь идет о врунах. Советую быть далеко от этого...
Ein Wort zuviel im Zorn gesagt
'N Schritt zu weit nach vorn gewagt
Schon ist es vorbei
Was auch immer jetzt getan
[b]Was ich gesagt hab', ist gesagt
Und was wie ewig schien, ist schon Vergangenheit[

#178 Jaferi_

Jaferi_

    Pro-Active

  • Topic Starter
  • Amateurs
  • PipPipPip
  • 396 posts
  • Offline

Posted 17 November 2004 - 10:46

Jigora, Emir, Nahj_al_Balag i vse shiiti etovo foruma. Ne stoit teryat vremya darom v razgavore s vaxabitami. Vsyo ravno ne primut istinu daje esli dokajem im. Nash dolg sdelat amr-be maruf i nahy az munkar. Primut li oni eto uje ot nas ne zavisit. Oni kak xarici. Vneshnost kak musulmani a v nutri munafiki. Ne teryayte svoyo dragachennoe vremya na etix "musulmanov". Ne stoit

P.S. Moi slova k bratyam sunnitom ne otnosyatsa

#179 Nahj_al_balaga

Nahj_al_balaga

    Pro-Active

  • Amateurs
  • PipPipPip
  • 182 posts
  • Offline

Posted 17 November 2004 - 11:52

Ассаламу алейкум брат, это самое правильное решение, Аллах сказал о таких "Слепые, глухие, они не вернутса, они заблудщие более чем скоты (хайванат)"
смысла нет.
www.pokazuha.ru - My favourite site

#180 kapitan

kapitan

    Pro-Active

  • Amateurs
  • PipPipPip
  • 161 posts
  • Offline

Posted 18 November 2004 - 16:03

МНЕНИЕ СПОДВИЖНИКОВ ДРУГ О ДРУГЕ САМИ СПОДВИЖНИКИ СВИДЕТЕЛЬСТВУЮТ, ЧТО ОНИ ИЗМЕНИЛИ ТРАДИЦИЮ ПРОРОКА


cavab
et-Tovbe (Tövbe) suresi
100. (İslamı) ilk evvel qebul edib (bu işde başqalarından) ireli düşen mühacirlere ve ensara, hemçinin yaxşı işler görmekde onların ardınca geden kimselere geldikde, Allah onlardan, onlar da Allahdan razıdırlar. (Allah) onlar üçün ebedi qalacaqları, (ağacları) altından çaylar axan cennetler hazırlamışdır. Bu, böyük qurtuluşdur (uğurdur)!
Eli (r.a.) demişdir: «Men Mehemmed peyğemberin (s.a.s.) eshabını gördüm. İçinizde onlara benzer bir adam bele görmürem. Onlar saçları dağılmış, toz-torpağa bulanmış bir halda sabahı açar, gecelerini namazIa keçirerdiler. Kimi alnını torpağa sürterdi, kimi üzünü, qiyameti xatırlayanda köz kimi yanardılar. Alınları secde etmekden keçinin dizlerine dönmüş, qabıq bağlamışdı. Allahı yada salanda ezab qorxusundan, savab ümidinden göz yaşı tökerdiler. Hetta ele ağlayardılar ki, yaxaları islanar ve yelin esdirdiyi ağac kimi titreyerdiler» «Nehcu-I-Belağe», seh: 143 (tercümede seh.257, Tehran çapı, 1995).

Meclisi istinadla Cefer es-Sadiqden, o da babalarından, onlar da Eliden (r.a.) revayet etmişdir: «Peyğemberimizin (s.a.s.) sehabelerini söymemeyi size vesiyyet edirem. Onlar Peyğemberden (s.a.s.) sonra dine heç bir yenilik getirmemişler. Heqiqeten, Peyğember (s.a.s.) de bele vesiyyet etmişdim «Biharu-I-Envar», 22/305, 306.

Eli (r.a.) demişdir: «Ebu Bekre, Ömere, Osmana beyet getirmiş adamlar, onlara beyet getirdikleri meselede mene de beyet getirmişler. Onlarda qayda bele idi ki, orada iştirak eden adam özü isteyeni seçe bilmez, o zaman orada olmayan ise seçilmiş adamı redd ede bilmezdi. yalınz mühacirlerin ve ensarların şurası bir adam haqqında eyni fikirde olub, onu imam adlandıranda, Allahın bu işe razılığı elameti sayılardı. Eger bir nefer tene ederek ve ya bidetle onların işinden özünü kenara çekseydi, onu fikrinden daşındırardılar. Etiraz etseydi, möminlerin yolu ile getmediyi üçün ona qarşı üsyan ederdiler ve Allah da ona layiq olduğunu vererdi» «Nehcu-l-Belağe», seh:366-367 (tercümede seh.298, Tehran çapı, 1995).

Eli (r.a.) iki şeyx - Ebu Bekr (r.a.) ve Ömer (r.a.) haqqında demişdir: «Müselmanların en yaxşısı, Allaha ve onun elçisine (s.a.s.) en yaxını - xelife Siddiq ve xelife Faruq olmuşlar. And içirem ki, onların İslamda yerleri heqiqeten böyükdür. Onların yoluxduğu adam şiddetli islam xesteliyine tutular (yeni, onlardan ibret götürenler dinlerinde daha möhkem olardılar). Allah onlara rehmet etsin ve onları gördükleri en yaxşı işlere göre mükafatlandırsın» Meysem. «Şerh Nehcu-I-Belağe», 1/31, Tehran çapı.


Ebu Seid el-Xudri (r.a.) revayet edir ki, «Peyğember (s.a.s.) demişdir: "Menim sehabelerimi söymeyin! Heqiqeten, sizden biriniz Uhud dağı boyda qızıl sedeqe verse bele, onlardan birinin verdiyi bir avuca (sedeqeye) hetta yarısına bele çata bilmez"» «Sehihu-I-Buxari», 7/25, 3673,.cü hedis.


İbn Abbas (r.a.) revayet edir kı, «Men Omer ibnu-l-Xettabın (r.a.) vefatından sonra, onun çarpayısının etrafına toplaşıb dua edenlerin arasında dayanmışdım; Arxamda dayanan bir kişi dirseyini çiynime qoyub dedi: "Allah sene rehmet etsin! Allahdan isteyirem ki, sen yoldaşlarınla (Mehemmed (s.a.s.) ve Ebu Bekrln (r.a.) bir yerde olasan! Çünki men çox vaxt Peyğemberin (s.a.s.) "Men, Ebu Bekr ve Ömer filan yerde idik. Men, Ebu Bekr ve Ömer filan emeli etdik. Men, Ebu Bekr ve Ömer filan yere getdik" dediyini eşidirdilli. Men donüb arxamda dayanan sehabenin kim olduğuna baxdım. Bu, Eli bin Ebu Talib (r.a.) idi» «Sehihu-I-Buxari», 7/26, 3677-ci hedis.






Муслим в своем Сахих пишет в главе, озаглавленной "Добродетели Али ибн Абу Талиба":

"Муавия повсюду приказал своим губернаторам сделать проклятия [Али ибн Абу Талиба] постоянной практикой, каждый оратор обязан был включать эти проклятия в свои речи, и когда некоторые из сподвижников резко возразили против такого правила, Муавия приказал убить их и сжечь. Среди известных сподвижников, убитых тогда по приказу Муавии, были Хиджр ибн Ади ал-Кинди и его сторонники, за протест и отказ проклинать Али некоторые из них были заживо закопаны в землю".


Абу Аала Маудуди пишет в своей книге "Халифат и королевство":

"Абу Хасан Басри сказал: Муавия сделал четыре вещи, и если бы он сделал только одну из них, это уже бы считалось величайшим грехом.

1. Он принимал решения, не посовещавшись с теми сподвижниками, которые считались светочем добродетели.

2. Он назначил своим преемником сына, который был пьяницей, развратником и носил шелк.

3. Он заявил, что Зияд является его сыном, в то время, как посланник Аллаха сказал: "Только от честной женщины может быть потомство, от шлюхи его не бывает"

4. Он убил Хиджра и его последователей, да будь он проклят ими"[2].



Клянусь Аллахом! Я был изумлен и смущен, прочитав в наших Сахихах о том, как велика была любовь Посланника Аллаха к своему духовному брату и кузену Али, как он превозносил его над всеми остальными сподвижниками, он даже говорил: "Ты мне как Харун Мусе, только после меня уже не будет пророков"[4].

musadan sonra harun xelife olmadi nun oqlu yeşua oldu hedisin menası qohum kimi yaxın olmaqdan gedir

"Я - город знания, а Али - его врата"[7].

qondarmadır
"Али - господин всех верующих после меня"[8].qospodin yox movla (dost )

"Всякий, кто признает меня своим господином, должен также признать Али как своего господина. О Аллах! Будь дружественен к его друзьям и враждебен его врагам"[9]. qospodin yox movla (dost )


Первый, кто угрожал сжечь его дом со всеми обитателями, был Умар ибн Хаттаб,

qondarmadı eli onda öz qizini niye ömere ere verdi? niye onu terifleyirdi?


первыми, кто стали сражаться с ним, были Талха, Зубайр, Айша бинт Абу Бакр - мать правоверных, Муавия ибн Абу Суфиан, Амр ибн 'Ас и другие.

hamısı cennetlikdir

Edited by JIGORO, 03 December 2004 - 02:41.

http://shia.islamicweb.com/
www.ansar.org
http://www.bidet.narod.ru
www.ic.sunysb.edu/Stu/azarinni/
www.allaa

#181 JIGORO

JIGORO

    Имам Форума

  • Members
  • PipPipPipPipPipPipPipPipPipPipPip
  • 12757 posts
  • Offline

Posted 19 November 2004 - 01:56

Тем кто постит здесь книжки на арабском советую сначала выучить этот язык. А то сам не знает что постит и пытается что то доказать.

И еще. Разумный человек никогда не поверит что Пророк(с) остановил 100 тысяч людей по середине пустыни в 50 градусную жару только для чтобы сказать что Али (а) "мой друг". Об этом и так всем было известно. Он объявил своего преемника. У слова мовла есть и другой смысл.

Если хадисы в укзанных мною книгах(Бухари, Муслим, Тирмизи идр.) гондарма-фальшивые, то что думать об остальных хадисах в этих же книгах.


Тема была закрыта. Открываю по просьбе тех кто еще не высказался.

Edited by JIGORO, 21 November 2004 - 00:28.

Ст.47.I.Каждый обладает правом на свободу мысли и слова.
Конституция Азербайджанской Республики.

#182 JIGORO

JIGORO

    Имам Форума

  • Members
  • PipPipPipPipPipPipPipPipPipPipPip
  • 12757 posts
  • Offline

Posted 21 November 2004 - 00:35

По просьбе Капитана тема открыта.
Ст.47.I.Каждый обладает правом на свободу мысли и слова.
Конституция Азербайджанской Республики.

#183 VSELENNAYA

VSELENNAYA

    Almost Guru

  • Members
  • PipPipPipPipPipPipPip
  • 2930 posts
  • Offline

Posted 21 November 2004 - 23:27

[QUOTE][QUOTE][quote]первыми, кто стали сражаться с ним, были Талха, Зубайр, Айша бинт Абу Бакр - мать правоверных, Муавия ибн Абу Суфиан, Амр ибн 'Ас и другие.
[/quote] hamısı cennetlikdir[/QUOTE]

Доказательства имеются?А то такая уверенность.....

#184 VSELENNAYA

VSELENNAYA

    Almost Guru

  • Members
  • PipPipPipPipPipPipPip
  • 2930 posts
  • Offline

Posted 21 November 2004 - 23:51

Специально для Капитана:

ВСЕ ЛИ СПОДВИЖНИКИ ПРОРОКА — ОБЛАДАТЕЛИ РАЯ?

не каждый, кто был известен как сподвижник, был праведником и благочестивым. Об этом свидетельствуют и многочисленные хадисы. Со слов Ибн Умара передают, что он слышал, как Посланник Аллаха говорит: "Не возвращайтесь после меня неверными, наносящими друг другу удар мечом по шее"[1].
Ибн Аббас передает со слов Посланника Аллаха: "Он сказал: "Поистине, некоторые люди из моих сподвижников будут отведены /в День суда/ в левую сторону и я скажу:
"Они — мои сподвижники!" Он скажет: "Они не переставали обращаться вспять после того, как ты с ним расстался". И я скажу то же, что говорил раб праведный: "Я был свидетелем о них, пока пребывал среди них, а когда Ты меня упокоил, Ты был наблюдателем за ними..."[2]
Анас передает со слов Пророка: "Он сказал; "Люди из моих сподвижников вернуться ко мне к бассейну реки и только я узнаю их, как они будут отведены от меня. Я скажу: "Они — мои сподвижники!" Он скажет: "Ты не знаешь, что они совершили после тебя"[3].
Со слов Абу Хурайры передают, что Посланник Аллаха сказал: "В день воскресения мертвых ко мне вернется группа моих сподвижников и будет загражден их путь к водопою Я скажу: "О Господи, они — мои сподвижники!" И скажет Он: "Поистине, ты не знаешь, что они совершили после тебя. Они обратились вспять"[4].
Рассказывают, что Аммар бин Иасир говорил: "Среди сподвижников Пророка — да благословит его Аллах /и род его/! — двенадцать лицемеров, которые не войдут в рай, пока не войдет верблюд в ушко иголки[5].

Ат-Тафтазани в книге "Шарх ал-макасид" пишет:
"Войны и ссоры, имевшие место между сподвижниками в том виде, как они письменно упомянуты в книгах истории и устно переданы заслуживающими доверия людьми, явно свитедельствуют о том, что некоторые из них отклонились от пути истины и достигли пределов несправедливости и скверны. К этому подстрекали ненависть, упрямство, зависть, вражда, стремление к власти и главенству,склонность к прелестям и страсти. Следовательно, не всякий сподвижник является непогрешимым и не всякий, кто встречался с Пророком, отмечен добром"[6].
Таким образом, если у последователей ряда исламских толков не было любви в отношении к некоторым сподвижникам, а наоборот, они создавали им проблемы, это не должно служить причиной злословия о них и предания их проклинанию и приводить к конфликту и ненависти между ними. Это не позволяет нам также обвинять их в неверии и скверне, ибо все это имело место между самими сподвижниками. Некоторые из них кричали под навесом, требуя смерти Са'да бин Убады, а его сын Кайс бин Са'д схватил Умара за бороду, притягивая его к себе. Аз-Зубайр кричал под навесом, хватаясь за меч и обещая вложить его в ножны только после того, как они присягнут Али — мир ему! Умар крикнул: "Придержите эту собаку!" Люди Умара ударили его. То, как поступил Умар с ал-Микдадом под навесом, а также обращение Усмана с Ибн Мас'удом. Аммаром бин Йасиром, АбуЗарром ал-Ги-фари и со многими другими являются доказательством того, что между самими сподвижниками Пророка имели место разногласия, споры и ссоры. Таким образом, расхождение мнений относительно некоторых лиц, среди которых были и сподвижники, не дает нам основание для обвинения авторов этих мнений в неверии и предания их проклятию. Вместе с тем, эти разногласия не следует интерпретировать или использовать против мусульманского единства.
Хотелось бы отметить также, что не все последователи суннитских толков одинаково уважительно относятся ко всем сподвижникам и их ученикам. Многие из тех, кто отважился на убийство Усмана, были сподвижниками и учениками сподвижников. Малик бин Нувайра был сподвижником Пророка. Его убил Халид бин ал-Валид, тоже сподвижник Пророка — да благословит его Аллах и род его и да приветствует! Разумеется, многие сподвижники были великими людьми в отношении их веры, благочестия, праведности, готовности к самопожертвованию. Вместе с тем, среди них были и те, кто внутренне не смог освободиться от предрассудков доисламского периода, от джахилийского образа действия, и продолжал жить на основе своих прежних законов. Многие из жителей Мекки не приняли ислам даже после взятия города мусульманами. Однако, личность Пророка, его осеннен-ность благодатью, авторитет и величие удерживали этих людей, не позволяли им проявлять свои скрытые тенденции и, выходящие за рамки ислама, замыслы. Но они сразу же после смерти Пророка отступили к джалийским законам и нормам морали.
И так, после всех этих обвинений в адрес сподвижников считать их непогрешимыми и непорочными и руководствоваться их образом действия представляется не соответствующим самой сунне Пророка — да благословит его Аллах и род его и да приветствует!
Однако некоторые ученые считают, что все сподвижники Посланника — да благословит его Аллах и род его и да приветствует! — были борцами за веру, непорочными и заслуживающими награды. Поэтому они представляют их свободными от того, что приписывается им из противоположных действий, или рассматривают их действия как имеющие оправдания. Такая позиция лишала людей права возражать каким-либо действиям сподвижников и придавала, таким образом, смелости всем домогающимся случайностей ближней жизни и такие люди как Амр бин ал-Ас, Са'ид бин ал-Ас, Му'авийа, ал-Муги-ра, Халид бин ал-Валид, Баср бин Арта'а приложили руки к преступлениям безо всякого опасения, что кто нибудь в чем-то им возразит. Дело дошло до того, что когда Му'авийа заносчиво сказал, что "Имущество — имущество Аллаха, а я наместник Аллаха — поступлю с ним как хочу!" никто не ответил ему каким-то образом, кроме Ca'ca'a бин Саухана ал-Абди, одного из сторонников Али — мир ему! — который возразил ему.
?! Разве глава хариджитов в ан-Нахраване Харкус бин Зухайр не был из сподвижников Пророка? Тогда никто не мог представить себе, что он окажется отступником, хотя о его судьбе и о том, что он окажется из уклоняющихся от пути, Пророк сказал: "Он пронзит свою веру насквозь, как стрела пронзает дичь". И он в конечном итоге примкнул к группе хариджитов и под знаменем лжи сражался против Али — мир ему! — в ан-Нахраване, где он и погиб от его руки,
Абдаллах бин Джахш был среди тех, кто вынужденно выехал в из Мекки в Эфиопию и можно было надеяться, что он наряду с эмигрировавшими в эту страну первыми мусульманами проявит твердость и непоколебимость веры и будет защищать честь религии Аллаха, однако, прошло не много времени, как он принял христианство.

[1] Сахих ал-Бухари, IX/58-59, Китаб ал-фитан; Сахих Муслим, YII/92.
[2] Сахих ал-Бухари, IX/63-64; Сахих Муслим, 1/58.
[3] Сахих ал-Бухари, YIII/149; Сахих Муслим, VII/70-71.
[4] Сахих ал-Бухари, YIII/150.
[5] Сахих ал-Бухари, YIII/150-151.
[6] Шарх ал-Макасид, 11/306, изд. Астана.

P.S. Прошу прощения за длинный пост.

#185 Аиша

Аиша

    Profi

  • Members
  • PipPipPipPipPip
  • 977 posts
  • Offline

Posted 21 November 2004 - 23:53

Банальные повторения-вторая серия!!! umoril: umoril: umoril:
Хвала Аллаху-Господу миров!

#186 Аиша

Аиша

    Profi

  • Members
  • PipPipPipPipPip
  • 977 posts
  • Offline

Posted 22 November 2004 - 00:02

Вселенная,вы сначала главные предписания научитесь выполнять как полагается,а потом будите выяснять кому в АД,а кому в РАЙ.
Как бы вам самой не пришлось гореть в аду,дорогая. :rolleyes:
Хвала Аллаху-Господу миров!

#187 VSELENNAYA

VSELENNAYA

    Almost Guru

  • Members
  • PipPipPipPipPipPipPip
  • 2930 posts
  • Offline

Posted 22 November 2004 - 00:46

Салам, Аиша. Что с вами? Так-то вы встречаете "старого друга"? Я вообще-то не к вам обращалась, так как вы это уже читали ;)
А по теме: я ничего не выясняю, так как все выяснил уже давно Аллах, кому и куда следует идти. Это во-первых. А во-вторых, "дорогая" (этот ваш стиль обращения просто неподражаем) - для меня главные предписания - это нечто большее, чем для вас (можете понимать как хотите). И еще: хоть иногда подумайте о том, что может быть не все то, что вы считаете правдой- правда. Это просто совет.
Спасибо за внимание.

#188 JIGORO

JIGORO

    Имам Форума

  • Members
  • PipPipPipPipPipPipPipPipPipPipPip
  • 12757 posts
  • Offline

Posted 22 November 2004 - 00:50

Ну Вселенная теперь держитесь! :looll:
Ст.47.I.Каждый обладает правом на свободу мысли и слова.
Конституция Азербайджанской Республики.

#189 VSELENNAYA

VSELENNAYA

    Almost Guru

  • Members
  • PipPipPipPipPipPipPip
  • 2930 posts
  • Offline

Posted 22 November 2004 - 00:54

Жигоро :blink: ???

#190 Аиша

Аиша

    Profi

  • Members
  • PipPipPipPipPip
  • 977 posts
  • Offline

Posted 22 November 2004 - 00:56

Люди,которые поливают грязью сподвижников Пророка(с.а.в.)-мне не друзья.
Я знаю ,что вы не ко мне обращались,но ведь это общий форум и каждый может написать свое мнение,вы ведь писали там где было обращение не к вам.
Правильно говорите-Аллах Сам знает,поэтому не нужно брать на себя смелость в подобных решениях.
А что вас смущает в моем стиле общения?Не хотите быть "дорогой",ладно,будите "Не дорогой".
Главные предписания-для ВСЕХ мусульман одинаковые,остальное только отговорки.

И еще: хоть иногда подумайте о том, что может быть не все то, что вы считаете правдой- правда. Это просто совет.


Спасибо за совет,но я в свою очередь желаю вам задуматься над тем же.

Ассалам Алейкум.
Хвала Аллаху-Господу миров!

#191 JIGORO

JIGORO

    Имам Форума

  • Members
  • PipPipPipPipPipPipPipPipPipPipPip
  • 12757 posts
  • Offline

Posted 22 November 2004 - 00:58

Справа представительница ахли Сунна ва Джамаа слева представительница Ахли Шия ва Джамаа.

Раунд первый. :devil:
Ст.47.I.Каждый обладает правом на свободу мысли и слова.
Конституция Азербайджанской Республики.

#192 Аиша

Аиша

    Profi

  • Members
  • PipPipPipPipPip
  • 977 posts
  • Offline

Posted 22 November 2004 - 01:00

Щас я и с Вами разберусь,дорогой брат. umoril:
Хвала Аллаху-Господу миров!

#193 VSELENNAYA

VSELENNAYA

    Almost Guru

  • Members
  • PipPipPipPipPipPipPip
  • 2930 posts
  • Offline

Posted 22 November 2004 - 01:18

Люди,которые поливают грязью сподвижников Пророка(с.а.в.)-мне не друзья.


Надо же,какие жесткие принципы. А я, в отличие от вас,считаю друзьями всех хороших людей, вне зависимости даже от того, мусульманин он или нет.


Правильно говорите-Аллах Сам знает,поэтому не нужно брать на себя смелость в подобных решениях.


Если вы согласны, то почему же утверждаете обратное. говоря, что все сподвижники пойдут прямиком в рай? :blink:

А что вас смущает в моем стиле общения?Не хотите быть "дорогой",ладно,будите "Не дорогой".


Да ничего не смущает, просто впечатление складывается, что у вас столько желчи в этих ваших словах.


Главные предписания-для ВСЕХ мусульман одинаковые,остальное только отговорки.


Мы то с вами хорошо знаем, что отговариваться нам просто бесполезно- Аллах все видит и все знает.

И еще: хоть иногда подумайте о том, что может быть не все то, что вы считаете правдой- правда. Это просто совет.


Спасибо за совет,но я в свою очередь желаю вам задуматься над тем же.


Сомнение- главный шаг к знанию.

ЖИГОРО, ну,какой счет? :D А сам какой хитрый, сразу отошел, мол "меня не трогайте", ну ладно,ладно... :D

#194 Аиша

Аиша

    Profi

  • Members
  • PipPipPipPipPip
  • 977 posts
  • Offline

Posted 22 November 2004 - 01:27

Если вы согласны, то почему же утверждаете обратное. говоря, что все сподвижники пойдут прямиком в рай?


А почему вы утверждаете,что НЕ пойдут?У вас контакт с Аллахом и он сообщил вам,да? :D
Теперь я понимаю,почему обычно из вашей среды появляются лжепророки.


Надо же,какие жесткие принципы. А я, в отличие от вас,считаю друзьями всех хороших людей, вне зависимости даже от того, мусульманин он или нет.


Я мусульманка и принципы у меня соответствующие.Вам этого не понять.Вы "современная мусульманка" с верой в сердце! :P
Хвала Аллаху-Господу миров!

#195 Аиша

Аиша

    Profi

  • Members
  • PipPipPipPipPip
  • 977 posts
  • Offline

Posted 22 November 2004 - 01:29

Предлагаю замочить Бухари чтоб такие хадисы про сподвижников не собирал.  :roga: А то понабрал кучу вранья. :angry:  :looll:

:huhh: Во всем Бухари виноват. Меня не трогайте Аиша!  :D

View Post



Не кощунствуйте в святом месте,грешник. :looll: :looll:
Хвала Аллаху-Господу миров!






Администрация сайта не несёт ответственности за сообщения на форуме и содержание рекламных баннеров.
Всё написанное является частным мнением независимых пользователей форума.

Copyright © 2009-2015 Disput.Az