Archived

This topic is now archived and is closed to further replies.

Jaferi_

Sunni- Shia

278 posts in this topic

Shahi Muslim
Book [b]031, [/b]Hadith Number [b]5955[/b].
------------------------------
Chapter : The merits of the family of the Prophet (may peace be upon him).

'Aisha reported that Allah's Apostle (may peace be upon him) went out one morning wearing a striped cloak of the black camel's hair that there came Hasan b. 'Ali. He wrapped him under it, then came Husain and he wrapped him under it along with the other one (Hasan). Then came Fatima and he took her under it, then came 'Ali and he also took him under it and then said: Allah only desires to take away any un-cleanliness from you, O [b]people of the household[/b], and purify you (thorough purifying)

Как видишь про жен Пророка (сас) здесь ничего не сказано. :D
0

Share this post


Link to post
Share on other sites
elinin ona allah deyenleri yandırması barede diger şie menbelerinden hedisler

"Abdullah bin Saba' claimed prophethood and that Ali [as] is himself Allah the Most Exalted. Upon hearing this charge, Amirul-Mu'mineen called and inquired it from him. When he admitted, he said to him: back off from this say and repent, may your mother lose you. However;(Ibn Saba') refused, and (Ali) held him for three days, and, still refusing to repent, he therefore burned him(alive)"
Manhaj al-Maqaal: al-Astar Abadi, p.203, from: Ash-Ashia wat-Tashayyu', p.56

Abu Jaffar Narrated: "Abdullah bin Saba' claimed prophethood and alleged that Ali [as] is himself Allah the Most Exalted. Upon hearing this charge, Amirul-Mu'mineen called and inquired it from him. When he admitted, he said to him: back off from this say and repent, may your mother lose you. However;(Ibn Saba') refused, and (Ali) held him for three days, and, still refusing to repent, he therefore burned him(alive)"


Al-Mamqany said: Abdullah Ibn Saba was the one who reverted back to disbelieve and commit excess in religion. And it was said: The Cursed one committed excess in religion, and Amirul Mu'minin burned him with fire, and he used to say that Ali was God and was a nabi. (Tanqeeh Al-Maqal Fee Elm Al Rijal), (2/183, 184)
0

Share this post


Link to post
Share on other sites
emir sen deyirsen anamız yad kişi (eli ile )ile birlikde çadırın altına girsin bu boyda biyabırçılq olar onu siz isteyirsiz ? hedisin menası odur ki yani bunlarda menim ehli beytimdi eli fatime hasan huseyn

ehli-beytin fezileti
[url="http://www.kitab.az/cgi-bin/catlib2/item.cgi?lang=az&item=20040630132909794"]http://www.kitab.az/cgi-bin/catlib2/item.c...040630132909794[/url]
burdan oxu
0

Share this post


Link to post
Share on other sites
[quote name='Caferi' date='Nov 5 2004, 11:31 ']Naverno vi vse znaete  takuyu istoriyu:-  "Xodili kak to dva druga domoy nochyu. I v drug oni uvideli kakoy to ten. Odin drug skazal cto eto pticha , a drugoy utverjdal cto eto baran. Oni podashli poblije i etot ten uletal. Drug kotoriy utverjdal cto eto pticha skazal" Videsh , ya bil prav" A drugoy" Subxanallax!  Ne znal cto barani umeyut letat"  "
[right][snapback]141712[/snapback][/right][/quote]
Kapitan bu hekaye sene ve butun vehabilere aiddir. Size Peygember(s.a.a.s) de gelib haggi dese gebul etmersiz.
0

Share this post


Link to post
Share on other sites
Ирмияева Т.Ю.
"История мусульманского мира
от Халифата до Блистательной Порты"

Тальха и аз-Зубайр, присягнув Али, как они говорили, по принуждению, собрали своих сторонников и двинулись в Басру. С [b]ними заодно была и Аиша[/b], которая, по свидетельству сподвижников Пророка, [b]не могла сказать об Али ничего хорошего[/b]. Когда это войско, растянувшееся по дороге, увидел бывший наместник Куфы Сайд ибн ал-Ас, он воскликнул: "Куда вы идете? Взгляните через плечо - мщение сидит позади вас, на спинах ваших верблюдов". Он хотел сказать, что мстители должны были сначала отомстить себе за то, что не защищали халифа, когда он был в опасности, а отсиживались в Мекке.

Тальха и аз-Зубайр, войдя в Куфу, устроили в городе настоящее сражение, в котором погибло много сторонников Али и просто защитников справедливости и законной власти. Призывы Али решить спор путем переговоров не были услышаны. Наконец, в Куфу прибыл сын халифа Хасан в сопровождении Аммара ибн Ясира и объявил, что Али выбрал Куфу местом своей резиденции, которая переносится в нее из Медины. Тальха и аз-Зубайр ушли к Басре и вскоре захватили ее, изгнав наместника Ибн Хунейфа, который присоединился к Али в Зу-Каре. Вскоре сюда же прибыли сторонники Али, еще остававшиеся в Басре и Куфе. Так составилось войско, готовое защищать халифа, численностью до двадцати тысяч человек. Но Али не хотел сражаться с мусульманами и ждал, когда Аллах вразумит Тальху и аз-Зубайра, упорно распространяющих клевету и призывающих к мщению за Усмана. Али согласился на переговоры с бунтовщиками, даже когда те потребовали удаления от халифа всех, кто его поддерживал, под предлогом, что они тоже считаются соучастниками убийства халифа. С небольшим отрядом Али выступил к Басре. Но во время переговоров оставленные в Зу-Каре сторонники Али с присоединившимися к ним соплеменниками напали на лагерь Тальхи и аз-Зубайра. Переговоры были сорваны. В этом сражении у Басры, получившем название "Битва верблюда" - ал-Джамал ([b]Аиша, сидевшая на верблюде, была для войска Тальхи и аз-Зубайра талисманом, подобно тому, как в древности таким талисманом для сражающихся были передвижные бетилы)[/b], - Тальха и аз-Зубайр погибли, Аиша попала в плен. Али, [b]выслушав от нее потоки брани и проклятий[/b], отпустил ее восвояси. После этого Аиша прожила в уединении до 678 года.
Неужели и после этого ты будешь утверждать,что Она хотела примирения :blink:
0

Share this post


Link to post
Share on other sites
caferi mene bohtan atma siz goz gore gore quranı inkar edirsiz
0

Share this post


Link to post
Share on other sites
Sen(siz) ise goz gore-gore Gurani sene(size) neca serf edir ela da yozursan!
0

Share this post


Link to post
Share on other sites
emir sen o uydurma ile qatışmış yazını yazmaqla ne qazandın ?
ilk olaraq eli terefden olan fitnekarlar müharibeye başladılar yoxsa müharibe olmayacaqdı
ora muavuyye ona gore gelmişdi ki osmanın intiqamını alsın elii de bunu isteyirdi ancaq o 1 qeder gozlemek isteyirdi çunki osmanın qatillerinin dayaqları hele mohkem idi her 2 terefde vuruşanlarda mominler idi
[url="http://www.allaahuakbar.net/shiites/muawiyah_bin_abi_sufyan.htm"]http://www.allaahuakbar.net/shiites/muawiy..._abi_sufyan.htm[/url]
Mu’awiyah emphasized that by saying: “I did not fight Ali but in the matter of Uthman.” Ali also confirms this even from the Shia sources. Al-Shareef Al-Ridi narrated in Nahjul Balagha a speech delivered by Ali where Ali says: “In the beginning of our matter, the people of Sham and us met. It is obvious that our God is one, our Prophet is one, and our call in Islam is one. We do not see ourselves more in faith in Allah or more in believing His messenger than them, nor they do. Our matter is one, except for our disagreement in Uthman’s blood, and we are innocent from his murder.” [Nahjul Balagha, vol.3, p.648]
ora gelenler osmanın qatillerini oldurmek isteyirdiler osman muaviyyenin yaxın qohumu idi ve buna göre de o intiqam almaq isteyirdi
0

Share this post


Link to post
Share on other sites
biz ancaq ne var onu deyirik siz ise quranı qebul etmirsiz
0

Share this post


Link to post
Share on other sites
Islam bashdan ayaga mentig ve agil dinidir. Vehhabiler isa mentigi inkar eleyirler, deyirler tarixe inanma tarixi insanlar yazib. Gurani tefsir eleme. nece var ele gebul ele(guran yazirsa Allah gorur dememli Allahin gozu var - neuzubillah). Gardash bes siznen nece danishag?
0

Share this post


Link to post
Share on other sites
men size ceferilik com dan sitat da getirdim onu da qebul etmediz axı osizin saytdır niye yalan danışırsız?
0

Share this post


Link to post
Share on other sites
siz evvelce quranı qebul edin sonra öxünüzü müselman hesab edin allahı gormeye aid sizin kitablarda da hedisler var niye onları gizledirsiz ?

Cafer-i Sadık İle Rafizi

Kûfede bir râfizî var idi. Adı Abdülmecîd bin Abdülgaffâr idi. Ca'fer-i Sâdık 'kuddîse sirrûh' hazretlerinin hûzuruna vardı ve. aralarında şu konuşma geçti
râfizî: - Esselâmü aleyke yâ Resûlullahın torunu. Resûlullah 'sallAllahü teâlâ aleyhi ve sellem' hazretlerinden sonra en üstün olan kimdir?
Ca'fer-i Sâdık: - Ebû Bekr-i Sıddîkdır 'r.a'.
râfizî: - Böyle olduğunu nereden biliyorsun.
Ca'fer-i Sâdık: - Hak sübhânehü ve teâlâ hazretleri ona, Resûlullahdan sonra, ikinci buyurdu. Üçüncüleri Allahü teâlâ olan iki kişiden, ikincisi olmak kadar şeref olamaz
râfizî: - Hazret-i Alî 'radıyAllahü teâlâ anh', Resûlullah 's.a.v.' hazretlerinin döşeğinde, kâfirlerden korkmadan yatmadı mı?
Ca'fer-i Sâdık: - Ebû Bekr-i Sıddîk, Resûlullah hazretleri ile mağaraya girmedi mi?
râfizî: - Eğer korkmasa idi, girmezdi. Allahü teâlâ Resûlullaha haber verdi ki, Ebû Bekre korkma, dedi.
Ca'fer-i Sâdık: - Onun korkusu, ondan idi ki, kâfirler onların nerede olduğu hakkında bir haber duyup, gelirler. Resûl-i ekremi üzerler. Görmezmisiniz Ebû Bekr-i Sıddîk, kendi ayağını, mağarada bir deliğe koydu. Hattâ yılan onu kaç def'a ısırdı. O acıya katlandı. Ayağını kaldırmadı. Resûlullahı uyandırmamak için, hiç ses de çıkarmadı. Kendinden korksaydı, zehrlenerek, cânını Resûle fedâ etmezdi.
râfizî: - Mâide sûresinde, (Rükû'da iken sadaka verirler) meâlindeki 58.âyet-i kerîme ile medh olunan Alîdir.
Ca'fer-i Sâdık: - Bu âyetden önce, bir âyet-i kerîme vardır ki tahsîs rakamı ondan ziyâdedir. O Sıddîk şânındadır. (Allahü teâlâ, mürtedler ile cihâd eden bir kavm getirir. Allahü teâlâ bunları sever) meâlindeki âyet-i kerîme, Ebû Bekr Sıddîk içindir ve dahâ çok yükseltmekdedir. Resûlullah 'sallAllahü teâlâ aleyhi ve sellem' hazretlerinin, öbür âleme göçmelerinden sonra, arablar, dedi ki, biz nemâz kılarız. Ammâ zekât vermeyiz. Ebû Bekr 'r.a.' buyurdu ki, Resûlullah hazretlerine edâ etdikleri zekât malından bir deve dizinin bağını vermeseler ve ondan eksik verseler, ben onlar ile toprak ve kum sayısınca olsalar da muhârebe ederim.
râfizî: - Yâ Ca'fer. Hazret-i Alînin şânı için, meâl-i şerîfi, (Mallarını, gece-gündüz, gizli ve gözönünde verenler) olan Bekara sûresinin 274.âyeti gelmemiş mi?
Ca'fer-i Sâdık: - (Sûre-i Velleyl), Ebû Bekr-i Sıddîkın şânında nâzil olmuşdur. Şânını çok yükseltmekdedir. Zîrâ Ebû Bekr-i Sıddîk kırkbin altın verdi. Kendisine bırakmadı. Bir kilime sarındı. Cebrâîl aleyhisselâm geldi ve dedi ki, Allahü teâlâ buyurdu ki, ben Ebû Bekrden râzıyım. O benden râzı mıdır? Ebû Bekr-i Sıddîk, ben Allahü teâlâdan râzıyım, râzıyım, râzıyım, dedi.
râfizî: - Meâli şerîfi (Hâcılara su vermeği ve Mescid-i Harâmı binâ etmeği, îmân etmekle ve Allah yolunda cihâd etmekle bir mi tutuyorsunuz. Hâyır, böyle değildir) olan Tevbe sûresinin 20.âyet-i kerîmesi hazret-i Alînin şânını bildirmek için nâzil olmadı mı?
Ca'fer-i Sâdık: - Meâl-i şerîfi (Mekkenin fethinden önce, sadaka verip, cihâd eden ile, fethden sonra veren ve cihâd eden bir değildir. Önce olanın derecesi dahâ yüksekdir) olan Hadîd sûresinin 10.âyet-i kerîmesi ile Ebû Bekr-i Sıddîk medh olunuyor. Ebû Bekrin muhârebe etmesi önce idi ki, Ebû Cehl, Resûlullah hazretlerine vurmak istedi. Ebû Bekr-i Sıddîk, Ebû Cehle mâni' oldu.
râfizî: - Alî, hiç kâfir olmadı.
Ca'fer-i Sâdık: - Öyledir, lâkin, Allahü tebâreke ve teâlâ hiç kimsenin, îmânını, Ebû Bekrin îmânı gibi medh etmedi. Meâl-i şerîfi (Muhâcir ve Ensârın önce gelenlerinden Allahü teâlâ râzıdır. Onlara Cennetde sonsuz ni'metler vardır) olan Tevbe sûresi 31. âyetinde ve meâl-i şerîfi (Doğru haber ile gelen ve Ona inanan için Cennetde istedikleri herşey vardır) olan Zümer sûresi 33. âyetinde, Allahü teâlâ, Ebû Bekr-i Sıddîkın 'radıyAllahü teâlâ anh' îmânını medh etmekdedir. Her ne vakt ki, Resûlullah 'sallAllahü teâlâ aleyhi ve sellem' vahy ile bir haber verse idi, kureyş, yalan söylüyorsun derdi. Ebû Bekr-i Sıddîk hemen yetişip, doğru söylüyorsun yâ ResûlAllah, derdi.
râfizî: - Meâl-i şerîfi (Uhud gazâsında, şeytâna uyup, dağılanlar) olan İmrân sûresi 155.âyetinde, Allahü teâlâ şikâyet etmiyor mu?
Ca'fer-i Sâdık: - Âyet-i kerîmenin sonunu oku. Meâlen (Onların bu kusûrlarını afv etdim) buyuruyor.
râfizî: - Hazret-i Alînin dostluğu farzdır. Kur'ân-ı azîmüşşânda, Şûrâ sûresinde, 23.âyetinde meâlen (Size islâmiyyeti bildirdiğim ve Cenneti müjdelediğim için, bir karşılık beklemiyorum. Yalnız yakınım olanları seviniz) buyuruldu ki, bunlar, Alî, Fâtıma, Hasen ve Hüseyindir.
Ca'fer-i Sâdık: : - Ebû Bekre 'radıyAllahü teâlâ anh' düâ etmek ve Onu sevmek farzdır. Allahü teâlâ, Haşr sûresinde 10.âyetinde meâlen (Muhâcirlerden ve Ensârdan sonra, kıyâmete kadar gelen mü'minler, yâ Rabbî! Bizi afv et ve bizden önce gelen din kardeşlerimizi afv et derler) buyuruyor. Hüseynî tefsîrinde diyor ki; (Âlimler buyurdu ki, Eshâb-ı kirâmdan 'radıyAllahü teâlâ anhüm ecma'în' birini sevmiyen kimse, bu âyetde bildirilen mü'minlerden olmaz. Bu düâdan mahrûm olur).
râfizî: - Resûlullah 's.a.v.' (Hasen ve Hüseyn, Cennet gençlerinin üstünüdür. Babaları dahâ üstündür) buyurmadı mı?
Ca'fer-i Sâdık: - Ebû Bekr-i Sıddîk hakkında bundan iyisini buyurdu. Babam Muhammed Bâkırdan işitdim. Ceddim İmâm-ı Alî 'radıyAllahü teâlâ anh' buyurdu ki, Resûlullahın 's.a.v.' huzûrunda idim. Başka kimse yok idi. Ebû Bekr ile Ömer 'radıyAllahü teâlâ anhüm ecma'în' geldi. Server-i âlem ve Seyyid-i veledi âdem 's.a.v.': (Yâ Alî! Bu ikisi, Peygamberlerden başka, Cennet erkeklerinin en üstünüdür.)
râfizî: - Yâ Ca'fer! Âişe mi üstündür. Fâtıma mı üstündür?
- Âişe 'r.a.' Resûlullah hazretlerinin zevcesi idi. Onunla berâber olur. Fâtıma 'r.a.' hazret-i Alînin zevcesi idi. Onunla berâber olur. Allahü teâlâ hazretlerinin gadabı ve la'neti o râfizî ve mübtedi' üzerine olsun ki, Resûlullah 's.a.v.' hazretlerinin, mü'minlerin annesi olan ezvâc-ı tâhirâtına 'rıdvânullahi teâlâ aleyhinnâ ecma'în' ta'n eyler.
Ca'fer-i Sâdık: - Âişe Alî ile muhârebe etdi. Cennete girer mi?
- Allahü teâlâ Ahzâb sûresi, 53.ayetinde meâlen; (Resûlullahı incitmeyiniz. Ondan sonra, zevcelerini nikâh ile hiç almayınız. Bunların ikisi de büyük günâhdır.) buyuruyor. Beydâvî ve Hüseynî tefsîrlerinde diyor ki, bu âyet-i kerîme gösteriyor ki, Resûlullah 's.a.v.' vefât etdikden sonra da, ona saygı göstermek için, zevcelerine saygı lâzımdır.
râfizî: - Ebû Bekrin hilâfetini, Kur'ân-ı azîmüşşânda bana göstermeğe kâdir misin?
Ca'fer-i Sâdık: - Gösteririm. Hem Kur'ân-ı kerîmde, hem Tevrâtda ve hem de İncîlde gösterebilirim. Kur'ân-ı kerîmde olan şudur: En'âm sûresi 165.âyetinde meâlen; (Allahü teâlâ sizi yeryüzünde halîfe yapdı) buyuruldu. Nûr sûresi 55.âyetinde meâlen; (Îmân eden ve emrlerimi yapanlarınızı, yeryüzüne hâkim kılacağımı söz veriyorum. İsrâîloğullarını halîfe yapdığım gibi, sizi de birbiriniz ardı-sıra halîfe yapacağım) buyuruldu. Beydâvî ve Hüseynî diyor ki, bu âyet-i kerîme gaybdan haber verip, Kur'ân-ı kerîmin, Allahü teâlânın kelâmı olduğunu ve dört halîfesinin 'radıyAllahü teâlâ anhüm ecma'în' meşrû; haklı olduğunu göstermekdedir.
Tevrâtda ve İncîlde, Feth sûresinin son âyetinde meâlen, (Resûlullah ve onunla birlikde olanlar, birbirlerini her zemân ve çok severler ve her zemân kâfirlere düşmân olurlar!) bütün Eshâb bildirilmekde ve Ebû Bekrin şerefine işâret edilmekdedir. Bu âyetin sonunda meâlen, (Eshâbının misâlleri Tevrâtda ve İncîlde bildirildi) buyuruyor. Babam, ceddim Alî bin Ebî Tâlibden 'r.a.' ve onun da Resûlullah hazretlerinden bildirdiği hadîs-i şerîfde,
(Allahü teâlâ, hiçbir Peygamberine vermediği kerâmetleri bana verir. Kıyâmetde mezârdan önce kalkarım. Allahü teâlâ dört halîfeni çağır, buyurur. Onlar kimdir, yâ Rabbî, derim. Ebû Bekrdir, buyurur. Yer yarılıp, herkesden önce Ebû Bekr mezârdan çıkar. Sonra Ömer, sonra Osmân, sonra Alî kalkar) buyuruldu. Peygamberimiz 'sallAllahü teâlâ aleyhi ve sellem' buyurdu: Ben yer şak olup, dışarı gelenlerin evveli olurum. Allahü teâlâ bana kerâmetlerden verir. O nesne ki benden önce Nebîlerin bir ferdine vermemişdir. Sonra Allahü teâlâ buyurur. Yâ Muhammed, yakın getir o halîfeleri ki, senden sonra geldiler. Ben dedim, onlar kimlerdir. Buyurur, Ebû Bekr-i Sıddîk. Benden sonra yer şak olup, Ebû Bekr kabrden dışarı gelenlerin evveli olur. İki hulle giydirirler. Tâ gelip, Arş önünde durur. Ve hesâbın az görürler. Ve arş önünde ayak üzerine dururlar. Ondan bir münâdî seslenir; Ömer bin Hattâb 'radıyAllahü teâlâ anh' nerededir. Onu getirirler. Cerâhetden kan revân olduğu hâlde gelir. Diye ki, yâ Ömer, bunu sana kim etmişdir. Mugîre bin Şûbenin kölesi yapmışdır, der. Ona da buyururlar. Arş önünde durur. Hesâbını görürler. İki yeşil hulle giydirirler. Sonra Osmân 'radıyAllahü teâlâ anh' hazretlerini getirirler. Damarlarından kan revân olduğu hâlde gelir. Derler ki, bunu sana kim yapdı. Der ki, filân yapdı. Arş önünde durmasını buyururlar. Hesâbı da kolay olur. İki yeşil hulle giydirirler.
râfizî: - Yâ Ca'fer, bunlar Kur'ân-ı azîmde var mıdır.
Ca'fer-i Sâdık: - Evet, okumadın mı, Allahü teâlâ onlardan haber verdi. (Peygamberler ve bunların şâhidleri, hesâb için getirilir!) buyuruldu. [Zümer sûresi 69.cu âyet-i kerîmesi meâli]. Yâhud şehîdleri getirilir, denildi. Ya'nî Ebû Bekr ve Ömer ve Osmân ve Alîyi 'rıdvânullahi teâlâ aleyhim ecma'în' getirirler.
râfizî: - Yâ Ca'fer! Bu zemâna kadar ben onları sevmiyor idim. Şimdi pişmân oldum. Eğer tevbe edersem, Allahü teâlâ kabûl edermi?
Ca'fer-i Sâdık 'kuddise sirrehül'azîz' buyurdu ki,
Çabuk tevbe et ki, se'âdetin alâmeti olsun. Eğer, Allahü teâlâ korusun, o i'tikâd üzere dünyâdan gitmiş olsaydın, senin dînin boşa giderdi.
Kaynak:
Menakıb-i Çihar Yar-i Güzin
0

Share this post


Link to post
Share on other sites
esslamu aleykum sabah inşallah yene goruşerik
0

Share this post


Link to post
Share on other sites
Написал кучу вранья (отвечаю за свои слова) и ушел.
Я Тебе привожу хадисы из Бухари и Муслима, а ты мне какие то фальшивые "хадисы",которые ни один шиит в глаза даже не видел.
Аллаху Алим !!!
0

Share this post


Link to post
Share on other sites
kapitan

Imamlar Islam Peygamberinden bashga butun peygamberlerden ustundu.

Потому что Иисус в Судный день будет стоять в намазе за Имамом Махди с рода Пророка(с).

Ikincisi Abdulla ibn Seba adinda adam hech yashamayib.

Allame Murtaza Askari bunu oz "Abdulla ibn Seba ve onun dastanlari" kitabinda subut edib.

48-ci sure 2-ci ayede sunnu gardashlarimiz tercumede Peygamberin adini sohurlar. Men turk tercumesini oxumusham (sunnu) ve shie tercumesi ve biteref tercume. Peygamberin adi ancag sunnu tercumesinde geyd olunur. Ozu tefsir shekilinde.
Sunnuler Peygambere gunah yazir ve onu subut etmek icin Gurani bele tefsir edir.

Sunnuler Ehli Beyti sevirlerse niye imam Cefer Sadigin(a) ve imamlarin yolu ile yox Xanife, Shafii,Maliki, Xanbalin yolu ile gedir?

Неужели Абу Ханифа знал Пророка(с) лучше чем его прямые потомки? В уме не укладывается!
Не несите ложь от имени Имама Джафара Садика. Абу Бакр испугался в пещере за свою жизнь. И Аллах сказал Пророку(с) : "Скажи ему чтобы не боялся". Если он боялся за Пророка(с) то он делал благое дело! А Аллах благое никогда не запрещает. И потом если он боялся за Пророка(с) то он должен был знать что Пророк(с) под защитой Аллаха и с ним ничего не может случиться.Значит иман у него был слабый. Надо смотреть что было до этого.
а до этого Али(а) добровольно пошел на смерть ради Пророка(с) и лег в его постель. И по этому поводу был ниспослан аят.
0

Share this post


Link to post
Share on other sites
Бисмиллах.
Капитан, цель твоего пребывания на этом форуме это дискредитация шиизма.
Это ясно и по твоей подписи и по твоим словам. Но задумайся над следующим-мы все проживем на этой Земле еще максимум 60 -80 лет, а может уже в следующую секунду Аллах пошлет Азраила (а) за нами- так спрашиваю тебя стоит ли тратить драгоценные минуты на перечисление сайтов,которые вы сами придумали и обвинять всех в куфре?
"Обвинять других в куфре- самый большой куфр" Пророк (сас) Ислама.
Я попытался собрать все выдвинутые Тобой обвинения (их было очень много-но все они одинаково беспочвенные) и если Ты действительно ищешь правду,а не занимаешься бошбогазлыгом,думаю ты меня выслушаешь.
Извини,что на русском, но здесь все русскоязычные и это было бы неуважением к Ним.
0

Share this post


Link to post
Share on other sites
Sen deme eli peyqamber imish bunu sizin saytdan oyrendim

Признаюсь, что было утомительно читать всю книгу на джаферелик.ком, но с Божьей помощью прочитал - там ЭТОГО нет. Ничего это уже не первый раз,когда Вы вот так мягко говоря ошибаетесь.
На этом форуме вам уже столько шиитов поклялись что не считают Али (а) Пророком,но вы продолжаете настаивать.
Пусть хоть Хомейни выйдет из своей могилы и скажет, что Али (а) Пророк или лучше Мухаммада(сас) от этого АГИДА шиитов не изменится. Такого не было в нашей агиде,нет и не будет иншаллах.
Аллаху Алим - и Он вам после этого судья!
0

Share this post


Link to post
Share on other sites
[b]onlarin hamisi cennetlikdir[/b]

То что не все сподвижники попадут в Рай ясно как божий день
Volumn 002, Book 023, Hadith Number 428.Bukhari
Volumn 009, Book 088, Hadith Number 173.Bukhari
Book 031, Hadith Number 5915.Muslim-здесь говорится о том,что Муавийя велел проклинать Али(а)?!
А как же изгнанный Абузар Гаффари (ра) и Малик ибн Нувайрах,убитый Халидом ибн Валидом? Интересно они тоже попадут в Рай вместе со своими обидчиками и убийцами?
А погибшие в битве Джамель,Сиффейн мусульмане, они погибли случайно?
А Аммар ибн Ясир,про которого Пророк(сас) Аллаха сказал,что "Горе Аммару он будет убит мятежниками, он пригласит их в Рай а они его в адский огонь"
(Volumn 004, Book 052, Hadith Number 067.Бухари)? Его убийцы тоже будут с ним в Раю?
Аллаху Алим- и Он Тебе Судья!!!
0

Share this post


Link to post
Share on other sites
Что касается того что АхлиБейт - это только Али,Фатима и их дети и не надо сюда приплюсовывать никого!
«[b]Воистину, пожелал Аллах удалить от вас – Ахл аль-бейт - скверну и очистить вас всецело»[/b] Сура Аль-Ахзаб (Сонмы) – 33:33
В предании говорится, что когда был ниспослан этот аят в доме Уммы Салямы, жены Пророка, Посланник Аллаха позвал Хасана, Хусейна, Фатиму и Али, накрыл их своей накидкой и сказал:
[b]أَللَّهُمَّ هَؤُلاَءِ أَهْل بَيْتِي فَأذْهَبْ عَنْهُمُ الرِّجْسَ وَ طَهِّرْهُمْ تَطْهِيرًا[/b]
[b]«Боже! Они – мое семейство, так удали от них скверну и очисти их всецело» .[/b]Умм Саляма спросила: «Я тоже с ними, о, Посланник Аллаха?». Пророк Мухаммад (да благословит Аллах его и род его!) ответил: «[b]Ты оставайся на своем месте, ты во благе[/b]» .
[b]قُلْ لاَ أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْرًا إِلاَّ الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبَى[/b]( «Сунан ат-Тирмизи», т. 5, стр. 30, «Тафсир аль-Куртуби», т. 14, стр. 183, «Ад-Дурр аль-мансур», т. 5, стр. 198, «Усд аль-габа», Ибн Асир, т. 2, стр. 12, «Тарих мадинати Дамашк», т. 14, стр. 41 и др. источники.) Так что жены Пророка(сас) к АхлиБейту не относятся, но если и этого мало,то
[b]«Я не прошу у вас награды за это, кроме любви к ближним»[/b]СураАшШура42:23
В предании говорится: «Когда был ниспослан этот аят, Пророк сказал, что здесь подразумеваются: «Али, Фатима и двое их сыновей»» .
[b]فَمَنْ حَآجَّكَ فِيهِ مِن بَعْدِ مَا جَاءكَ مِنَ الْعِلْمِ فَقُلْ تَعَالَوْاْ نَدْعُ أَبْنَاءنَا وَأَبْنَاءكُمْ وَنِسَاءنَا وَنِسَاءكُمْ وَأَنفُسَنَا وأَنفُسَكُمْ ثُمَّ نَبْتَهِلْ فَنَجْعَل لَّعْنَةُ اللّهِ[/b] [b]عَلَى الْكَاذِبِينَ[/b](«Фадаил ас-сахаба» Ахмад ибн Ханбал, т. 2, стр. 669 – предание 1141, «Аль-Му‘джам аль-кабир», т. 3, стр. 47 – предание 2641, т. 11, стр. 444 – предание 12259, «Аль-Му‘джам аль-аусат», т. 2, стр. 336 – предание 2155, т. 8, стр. 224 – предание 8469, «Мустадрак аль-Хаким», т. 3, стр. 172-188 – предание 4802, «Маджма‘ аз-заваид», т. 7, стр. 103-168, «Тафсир» Шаукани, «Тафсир» Байдави, «Ад-Дурр аль-мансур», «Тафсир Аль-Кашшаф» Замахшари, том 4, стр. 220 и др. источники)
0

Share this post


Link to post
Share on other sites
[b]«Тем, кто станет препираться с тобой после того как обрел ты [, о Мухаммад,] Знание [Божественное], скажи: «Призовем наших сынов и ваших сынов, наших женщин и ваших женщин, и нас самих и вас самих, а потом воззовем и направим проклятие Аллаха на лжецов»[/b]Сура Али-‘Имран (Семейство Имрана) - 3:61.
Когда был ниспослан этот аят, Пророк позвал к себе Али, Фатиму, Хасана и Хусейна и сказал: «О, Аллах, они есть мое семейство» Муслим,Book 031, Hadith5955.
В комментариях как шиитских, так и суннитских богословов, в сборниках хадисов и в исторических источниках упоминается о том, что в десятом году хиджры Пророк послал группу мусульман в Наджран, одну из областей Йемена, для проповеди Ислама. В свою очередь христиане Наджрана направили своих священнослужителей в Медину, чтобы поспорить с ним.
После нескольких дискуссий христиане почувствовали слабость своих аргументов и, прибегая к различным отговоркам, стали уходить от конкретного разговора. В это время и был ниспослан данный аят.
Когда члены христианской миссии услышали предложение Мухаммада (да благословит Аллах его и род его!) обратиться совместно к Господу с просьбой наслать проклятие на лжецов, они в недоумении начали переглядываться и попросили у Пророка Ислама сделать перерыв, чтобы посоветоваться друг с другом и обдумать его предложение. Отойдя в сторону, они стали обсуждать возникшую ситуацию. Священник, возглавлявший делегацию христиан, сказал, что это предложение можно принять. Если Мухаммад придет на совместную молитву с большой группой своих сторонников и с соблюдением всех церемоний, то у них не будет оснований беспокоиться и ожидать каких-то неприятностей. Но если его будет сопровождать всего несколько человек, то они откажутся от совместной молитвы о ниспослании проклятия, и будут искать какой-то компромисс с Мухаммадом.
[b]В день выполнения обряда Пророк Ислама (да благословит Аллах его и род его!) появился в назначенном месте в сопровождении всего лишь двух мальчиков, мужчины и женщины. Это были Хасан и Хусейн (ДБМ), Али ибн Аби Талиб (ДБМ) и Фатима (ДБМ), дочь Пророка[/b].
Увидев их, глава христианской делегации воскликнул: «О Боже! Если люди с такими лучезарными лицами попросят Господа сдвинуть горы, это произойдет немедленно. Если они проклянут вас, вы навсегда исчезнете с лица земли».
Поэтому христиане попросили Мухаммада (да благословит Аллах его и род его!) отменить проведение обряда совместного проклятия и заявили, что готовы пойти на компромисс. Они предложили каждый год предоставлять мусульманам две тысячи платьев, каждое из которых стоило около сорока дирхемов, и другие вещи.
Эта история описана в комментариях как шиитских, так и суннитских авторов.
Эту историю одинаково описали 51 сподвижников Пророка(САС). Комментарии Фахра Рази, Алуси, Мараги, Ибн Касира, «Китаб аль-камил» Ибн Асира (том 2, стр. 293), «Аль-Мустадрак» Хакима (том 3, стр. 150), «Муснад» Ахмада ибн Ханбала (том 1, стр. 185), «Рух аль-баян», «Аль-манар» и др. источники.
0

Share this post


Link to post
Share on other sites
Dahi müselman alimi İbn Hezm (Allah rehmet elesin!) Abdullah ibn Sebanın rafiziliyin banisi olduğunu deyir."Fesl" cild 2, seh. 8.
Извини ,но первый раз слышу про такого алима, может быть он для вас алим?
При чем здесь ибн Саба,разве кто то упоминал до тебя его имя, ссылался на его слова? Если следовать твоей логике то самый главный рафидит Бухари да Муслим, ведь мы ссылаемся только на них!
Капитан, надеюсь что ты прочитаешь это все. Извини,если чем то оскорбил тебя в твоих убеждениях. Хорошо,что ты хотя бы умеешь излагать культурно свои мысли. не то что многие твои и мои друзья.
Пусть Аллах наделит нас знаниями!
Салам Алейкум!
0

Share this post


Link to post
Share on other sites
[QUOTE][quote name='JIGORO' date='Nov 9 2004, 17:44 ']
kapitan

Imamlar Islam Peygamberinden bashga butun peygamberlerden ustundu.[/quote]

kim bele deyerse o kafirdir çox teessüf jiqoro sen islamdan çıxdın


[QUOTE]Потому что Иисус в Судный день будет стоять в намазе за Имамом Махди с рода Пророка(с).[/QUOTE]
1 defe abu bakr imam idi peyqamberimiz namaza gelende ona yerinde durmağa işare etdi abu bakr geri çekilib özünün buna layiq olmadığınğ bildirdi hedis texminen beledir indi ne deyek abu bakr kürekeninden (s.a.s) üstündür?


[QUOTE]Ikincisi Abdulla ibn Seba adinda adam hech yashamayib.

Allame Murtaza Askari bunu oz "Abdulla ibn Seba ve onun dastanlari" kitabinda subut edib.[/QUOTE]onun nağıllarına inanmayın

[url="http://bidet.narod.ru/seba.html"]http://bidet.narod.ru/seba.html[/url]
sizin alimler özleri bele yazırlar ki Abdulla ibn Seba şieliyin banisidir


[QUOTE]48-ci sure 2-ci ayede sunnu gardashlarimiz tercumede Peygamberin adini sohurlar. Men turk tercumesini oxumusham (sunnu) ve shie tercumesi ve biteref tercume. Peygamberin adi ancag sunnu tercumesinde geyd olunur. Ozu tefsir shekilinde.
Sunnuler Peygambere gunah yazir ve onu subut etmek icin Gurani bele tefsir edir.[/QUOTE]nağıl danışma
[url="http://quran.al-islam.com/Targama/DispTargam.asp?nType=1&nSeg=0&l=mal&nSora=48&nAya=2&t=trk"]http://quran.al-islam.com/Targama/DispTarg...48&nAya=2&t=trk[/url]
Bِylece Allah, senin geçmiş ve gelecek günahını bağışlar. Sana olan nimetini tamamlar ve seni doğru bir yola iletir

[url="http://koran.ru/os/page048.html"]http://koran.ru/os/page048.html[/url] osmanovanın tecümesi

2. дабы Аллах простил тебе грехи, которые случились прежде и которые будут впоследствии, дабы Он завершил Свою милость к тебе, дабы наставил тебя на прямой путь

[url="http://koran.ru/kr/page048.html"]http://koran.ru/kr/page048.html[/url] КОРАН. РУССКИЙ ПЕРЕВОД АКАДЕМИКА КРАЧКОВСКОГО И.Ю.

чтобы Аллах простил тебе то, что предшествовало из твоих грехов и что было позже, и чтобы завершил Свою милость тебе и повел тебя прямым путем,
[url="http://www.koran.ru/pr/page048.html"]http://www.koran.ru/pr/page048.html[/url]
КОРАН. Перевод смыслов и комментарии
Иман Валерии Пороховой.

Чтобы Аллах простил тебе
И твои прежние грехи,
И те, которые (свершатся) позже;
Чтоб завершил тебе Свою Он милость,
Прямым путем тебя повел



men bilirem eeee size xeyri yoxdur onsuz da ayeleri inkar edeceksiz



[QUOTE]Sunnuler Ehli Beyti sevirlerse niye imam Cefer Sadigin(a) ve imamlarin yolu ile yox Xanife, Shafii,Maliki, Xanbalin yolu ile gedir?[/QUOTE] ehli suna ceferi sadiqin yolu ile gedir ancaq mesele bundadır ki şieler onun adından xeyli hedis uydurublar

[QUOTE]Не несите ложь от имени Имама Джафара Садика.[/QUOTE]
onu biz yox siz edirsiz
[QUOTE]Абу Бакр испугался в пещере за свою жизнь.[/QUOTE]
on böhtan atma o öz heyatı üçün yox peyqamberimizin heyatı üçün qorxurdu buna görede o mağaraya 1-ci girdiki belke ilan zad oldu vurarsa qoy onu vursun ele buna oxşar hadise baş vermişdide peyqamber başinı onu qucaqına ve ya dizine söykeyerek yatanda abu bekrin ayaqini nese dişledi o sesini çixartmadı ancaq gözünden yaş axdı ve oda peyaqmberin üzüne düşdü ve o oyandı sebeini bilen kimi mübarek tüpürceyini aqri olan yere sürtdü ve aqri keşdi

[QUOTE]И Аллах сказал Пророку(с) : "Скажи ему чтобы не боялся".[/QUOTE]

[color=red]eee sen kime gelirsen?[/color]

Если вы не поможете ему, то ведь помог ему Аллах. Вот изгнали его те, которые не веровали, когда он был вторым из двух. Вот оба они были в пещере, вот говорит он своему спутнику: "Не печалься, ведь Аллах - с нами!"


[right][snapback]144631[/snapback][/right]
0

Share this post


Link to post
Share on other sites
[quote]Значит иман у него был слабый. Надо смотреть что было до этого.
а до этого Али(а) добровольно пошел на смерть ради Пророка(с) и лег в его постель. И по этому поводу был ниспослан аят.[/quote]jiqoro sen yalançını birisen peyqamberimiz özü elinin yataqina göndermişdiki bilirdi ki ona heç 1 şey etmeyecekler
[url="http://tovhid.by.ru/abubakr.htm"]http://tovhid.by.ru/abubakr.htm[/url]
I XELİFE:
ABU BAKR ES-SİDDİQ (r.a)


Adı: Abdullah İbn Osman
Atasının adı: Osman İbn Amir
Anasının adı: Selme bint Saxr
Künyesi: Ebu Bekr Leqebi: es-Siddiq
Anadan olduğu tarix ve yer: Ebu Bekr Peyğemberden (s.a.s.) 2 il ve bir neçe ay sonra (texminen 572.ci il) Mekke şeherinde anadan olmuşdur.
Mehemmede (s.a.s.) peyğemberlik verildiyi zaman o, Mekke ehlini İslama devet etmiş ve bu deveti kişilerden qebul eden ilk şexs Ebu Bekr olmuşdur. O, peyğemberin (s.a.s.) en yaxın sehabelerinden, hicret yoldaşı ve cennetle müjdelenmiş on neferden biridir. Bir çox döyüşlerde iştirak etmiş, malı ve canı ile İslam dinine yardım etmişdir. Peyğemberin (s.a.s.) vefatından sonra sehabelerin şurası terefinden seçilerek xilafete gelmiş ve 2 il 3 ay xelife olmuşdur. Xilafet zamanı İslam dinine fayda veren bir çox xeyirli işler görmüşdür:
1) Peyğember (s.a.s.) Şamın şerqini feth etmek üçün ordu hazırlayır ve Üsame bin Zeydi (r.a.) bu orduya başçı teyin edir. Qoşun Medineden çıxmazdan evvel Peyğember (s.a.s.) vefat edir. Bir çox sehabeler bu ordunu Üsamenin (çox genc, 17 yaşında olduğundan) başçılığı ile gönderilmesine etirazını bildirirler. Lakin Ebu Bekr (r.a.) Peyğemberin (s.a.s.) emrini yerine yetirerek, qoşuna mehz Üsamenin başçılığı ile Şama getmeyi emr edir. Belelikle, bu qoşun öhdesine düşeni yerine yetirerek Şamı feth edir.
2) Peyğemberin (s.a.s.) vefatından sonra mürted olanlara (dinden çıxanlara) qarşı vuruşur ve onları meğlub edir. Bununla müselman ümmetini parçalanmaq tehlükesinden qurtarır.
3) Yemame döyüşünde bir çox qarinin (Quran hafizi) şehid olduğunu gören Ebu Bekr (r.a.) Zeyd bin Sabite (r.a.) xurma lifleri üzerinde yazılmış Quran ayelerini cem etmeyi tapşırır. Zeyd bin Sabit (r.a.) onun emri ile Quranı cem edir (ayrı-ayrı menbelerden bir yere toplayır).

Ebu Bekrin (r.a.) zövceleri ve övladları:
1. Quteyle bint Abdu-l-uzze. Övladları: Abdulla, Esme
2. Ummu Rumen bint Amir. Övladları: Ebdürrehman, Aişe.
3. Esme bint Umeys. Övladı: Mehemmed.
4. Hebibe bint Xarice. Övladı: Ummu Kulsum.
Vefat etdiyi tarix: hıcretin 13-cü ili, cumedel-axer ayının 21-i (ve ya 22-i) vefat etmişdir.

Ebu Bekrin (r.a.) feziletine dair aye ve hedisler:

1) Uca Allah buyurur:

«[Ey môminler!] Eger siz Peyğembere kömek etmeseniz, Allah ona kömek göstermiş olar. Nece ki, kafirler onu [Mekkeden] iki neferden biri [ikinin ikincisi] olaraq çıxartdıqları, her ikisi mağarada olduğu ve öz dostuna [Ebu Bekre]: "Qem yeme, Allah bizimledir!" - dediyi zaman göstermişdi.. O vaxt Allah ona [Peyğembere ve ya Ebu Bekre] bir rahatlıq nazil etmiş, onu sizin görmediyiniiz [meleklerden ibaret] esgerlerle
müdafie etmiş, kafırlerin sözünü alçaltmışdı. Yalnız Allahın sözü [kelmeyi-şehadet].ucadır. Allah yenilmez qüvvet ve hikmet sahibidir» (Tövbe 40)
Bu ayede zikr olunan Peyğember (s.a.s.) dostunun Ebu Bekr olmasında İbn Cerir et-Teberi, İbn Kesire, es-Suyuti!, EI-Buxari, Müslim ve diger islam alimleri hemreydirler.

2) Uca Allah buyurur:

«Eger Peyğembere qarşı bir-birinize kömek etseniz, (bilin ki) Allah onnn hamısı, Cebrail, Emelisaleh möminler ve bunlardan sonra (bütün) melekler de onun kömekçileridir!» (Tehrim 4)

İbn Abbas (r.a.) İbn Mesud (r.a.) İbn Ömer (r.a,.) ve s. sehabeler bu ayedeki emelisaleh möminlerin Ebu Bekr (r.a.) Ömer (r.a.) Osman (r.a.) Eli (r.a.) ve s. olduqlarını tefsir etmişler . (Tevsir İbn Kesr) 4/500.

3) Uca Allah buyurur:

«Haqqı (Quranı) getiren ve onu tesdiq edenIer esI mütteqilerdir» (Zumer 13)

Onu tesdiq edenler Ebu Bekr (r.a.) ve başqa möminlerdir. (Et Taberi, Camiu-l-beyan. 3/24)

4) Uca Allah buyurur:
“Allahdan qorxub pis emellerden çekinen ise ondan (ateşden) uzaqlaşdırılar. O kimse ki, malını (Allah yolunda) verib (günahlardan) temizlener. O şexsin boynunda heç kesin bir minneti yoxdur ki, onun evezi verilsin. O ancaq en Uca olan Rebbinin rizasını qazanmaq üçün bele eder. And olsun ki, o (öz Rebbinin cennetde ona vereceyi nemetlere göre) razı olacaqdır» «Leyl, 17-21»
Eks tefsir alimlerinin reyine göre bu ayeler Ebu Bekre (r.a.) göre nazil olub ve bütün möminlere aid edilirı. (Tefsır ibn Kesir, 4/762)

5) Ebu Seid el-Xudri (r.a.) revayet edir ki, «Peyğember (s.a.s.) sehabelere xitab edib dedi: "Heqiqeten, mene en yaxın yoldaş ve mal-dövleti ile en çox qayğı gösteren Ebu Bekrdir. Rebbimden qeyrisini sevmiş olsaydım, (ifrata varmaqla) Ebu Bekri severdim. Lakin, o menim müselman qardaşımdır. EIe ise, mescide açılan Ebu Bekrin qapısından başqa bütün qapıları bağlayın!» (Sehihu-l-Buxari», 7/15, 3654-cü hadis.
6) Cubeyr bin Mut'im (r.a.) revayet edir ki, «Peyğember (s.a.s.) onun yanına gelen qadına qayıdıb, bir müddet sonra gelmeyini bildirir. Qadın: "Seni tapa bilmesem nece?" - deye soruşduqda, o (s.a.s.) dedi:

"Meni tapmasan, Ebu Bekrin yanına get!"» (Sehihu-l-Buxar, 7/22, 3659-cu hedis)

7) ebu Hüreyre (r.a.) revayet edir ki, «Peyğemberden (s.a.s.) eşitdim, o dedi: "Her kes Allah üçün saleh emel ederse, cennet qapılarından (cennete) devet olunar: namaz ehli namaz qapısından, cihad ehli cihad qapısından, sedeqe ehli sedeqe qapısından ve oruc ehlı Reyyan adlı oruc qapısından cennete devet olunar».Bunu eşiden Ebu Bekr (r.a.) dedi: "Ey Allahın elçisi! O qapıların hamısından devet olunan olacaqmı?" Allahın elçisi (s.a.s.): "Beli, ve men isteyirem ki, sen onlardan olasan, ey Ebu Bekr! – deye cavab verdi!" (Sahihu-l-Buxar, 7/23, 3666-ci hedis)
8) Aişe (r.a.) revayet edi ki, «Pyğember vefat etdikde Ebu Bekr (r.a.) Sunhda idi. Ömer (r.a.) sehabelere xitab edib dedi: "Allaha and olsun ki, Peyğambar (s.a.s.) ölmeyib, Allah onu qaytaracaq. Bu vaxt Ebu Bekr (r.a.) geldi, onun üzünü açıb öpdü ve dedi: “Atam-anamsan sen, sağlığında da, ölenden sonra da senden gözel iy gelir. Nefsim elinde olan Allaha and olsun kı, O sene ölümü ıiki defe daddırmaz”. Sonra Ömer (r.a.) oturmağı emr etdi ve üzünü sehabelere tutub, Allaha hemd-sena etdikden sonra dedi: “Kim Mehemmede ibadet edirdise bilsin kı, artıq o vefat etmışdir. Kim Allaha ibadet edirse, bilsin ki, Allah ebedi ve ölmezdir”.

"(Ya Peyğember!) Şübhesiz ki, sende öleceksen, onlar da ölecekler" 24 «ez-Zumer 30»

"Mehemmed ancaq bir elçidir. Ondan evvel de elçiler gelib-getmişler. ager o ölse ve ya öldürülse, siz gerimi dönceksiniz? Halbuki, geri dönen şexs Allaha heç bir zerer yetirmez. Lakin Allah şükr edenlere mükafat verer". «Ali İmram 144»

Bu ayeleri oxuduqdan sonra sehabeler ağladı». «Sehihu-I-Buxari», 7/23, 3667, 3668-ci hedisler.

9) Urva ibnu-z-Zubeyr (r.a.) revayet edir ki, «Men Abdullah ibn Amrdan (r.a.) müşriklerin Peyğembere (s.a.s.) ne etdikleri baresinde soruşduqda, o dedi: "Peyğember (s.a.s.) namaz qılarken Uqbetu bin abi Muit gelib desmalı onun boynuna sarıdı ve boğmağa başladı. Bunu gören Ebu Bekr gelib onu kenara iteledi ve Allahın bu kelamını oxudu:

"Meger, siz bir adamı "Rebbim Allahdır" - demeyİne göre öldüreceksiniz?! Halbuki, o, Rebbinizden size açıq-aşkar möcüze1er getirmişdir"». «Ğafir (EI-
Mümin) 28» , «Sehihu-I-Buxari», 7/26, 3678-ci hedis.
10) Ebu Musa El-Eş'ari (r.a.) revayet edir ki, «Bir defe Ebu Bekr (r.a.) Peyğemberin (s.a.s.) yanına daxil olmaq üçün izn istedi. Men bunu Peyğembere (s.a.s.) çatdırdıqda, o dedi: "İzn ver, gelsin Ve onu cennetle müjdele!".. .» «Sehihu-I-Buxari», 7/25, 3674-cü hedis.
11) İbn Abbas (r.a.) revayet edir kı, «Men Omer ibnu-l-Xettabın (r.a.) vefatından sonra, onun çarpayısının etrafına toplaşıb dua edenlerin arasında dayanmışdım; Arxamda dayanan bir kişi dirseyini çiynime qoyub dedi: "Allah sene rehmet etsin! Allahdan isteyirem ki, sen yoldaşlarınla (Mehemmed (s.a.s.) ve Ebu Bekrln (r.a.) bir yerde olasan! Çünki men çox vaxt Peyğemberin (s.a.s.) "Men, Ebu Bekr ve Ömer filan yerde idik. Men, Ebu Bekr ve Ömer filan emeli etdik. Men, Ebu Bekr ve Ömer filan yere getdik" dediyini eşidirdilli. Men donüb arxamda dayanan sehabenin kim olduğuna baxdım. Bu, Eli bin Ebu Talib (r.a.) idi» «Sehihu-I-Buxari», 7/26, 3677-ci hedis.
12) Ebu Seid el-Xudri (r.a.) revayet edir ki, «Peyğember (s.a.s.) demişdir: "Menim sehabelerimi söymeyin! Heqiqeten, sizden biriniz Uhud dağı boyda qızıl sedeqe verse bele, onlardan birinin verdiyi bir avuca (sedeqeye) hetta yarısına bele çata bilmez"» «Sehihu-I-Buxari», 7/25, 3673,.cü hedis.
13) Ebu Hüreyre (r.a.) revayet edir ki, «Peyğember (s.a.s.) üzünü sehabelere tutub soruşdu: "Hansı biriniz bu gün oruc tutub?" Ebu Bekr (r.a.): "Men" - deye cavab verdi. Peyğember (s.a.s.) yene soruşdu:
"Hansı biriniz bu gün cenazeni teqib edib?" Ebu Bekr (r.a.): "Men" - deye cavab verdi. Peyğember (s.a.s.) yene soruşdu: "Hansı biriniz bu gün kasıbı yedizdirib?" Ebu Bekr (r.a.): "Men" - deye cavab verdi. Peyğember (s.a.s.) yene soruşdu: "Hansı biriniz bu gün xesteni ziyaret edib?" Ebu Bekr (r.a..): "Men" - deye cavab verdi. Peyğember (s.a.s.) dedi: "Bu dörd gözel xisleti özünde cem eden cennete daxil olar"» «Sehih Müslim», 15/151, 6132-ci hedis.
14) Eli (r.a.) iki şeyx - Ebu Bekr (r.a.) ve Ömer (r.a.) haqqında demişdir: «Müselmanların en yaxşısı, Allaha ve onun elçisine (s.a.s.) en yaxını - xelife Siddiq ve xelife Faruq olmuşlar. And içirem ki, onların İslamda yerleri heqiqeten böyükdür. Onların yoluxduğu adam şiddetli islam xesteliyine tutular (yeni, onlardan ibret götürenler dinlerinde daha möhkem olardılar). Allah onlara rehmet etsin ve onları gördükleri en yaxşı işlere göre mükafatlandırsın» Meysem. «Şerh Nehcu-I-Belağe», 1/31, Tehran çapı.
15) Ebu Ceferden bir nefer qılıncın bezedilmesi haqqında soruşduqda, o demişdir: «Olar, Ebu Bekr es-Siddiq öz qılıncını gümüşle bezeyerdi. Soruşan şexs ona: "Sen de ona Siddiq deyirsen?" ~ dedikde, İmam derhal yerinden qalxıb demişdir: "Beli, Siddiq deyirem, beli, Siddiq deyirem. Kim ona Siddiq demese, Allah onun sözünü bu dünyada ve axiretde tesdiqlemez» Erbili. «Keşfu-I-ğümme fi merifeti-l-Eimme», 2/147.
16) Eli (r.a.) demişdir: «Ebu Bekre, Ömere, Osmana beyet getirmiş adamlar, onlara beyet getirdikleri meselede mene de beyet getirmişler. Onlarda qayda bele idi ki, orada iştirak eden adam özü isteyeni seçe bilmez, o zaman orada olmayan ise seçilmiş adamı redd ede bilmezdi. yalınz mühacirlerin ve ensarların şurası bir adam haqqında eyni fikirde olub, onu imam adlandıranda, Allahın bu işe razılığı elameti sayılardı. Eger bir nefer tene ederek ve ya bidetle onların işinden özünü kenara çekseydi, onu fikrinden daşındırardılar. Etiraz etseydi, möminlerin yolu ile getmediyi üçün ona qarşı üsyan ederdiler ve Allah da ona layiq olduğunu vererdi» «Nehcu-l-Belağe», seh:366-367 (tercümede seh.298, Tehran çapı, 1995).
17) Eli ibnu-l-Hüseyn İbn Musa «Eş-Şafi» adlı kitabında qeyd edir ki, eliden (r.a.): «Vesiyyet etmirsen?» - deye soruşduqda, o demişdir: «Peyğember (s.a.s.) kimi vesiyyet edirem, lakin, Allah insanlar üçün xeyir istese, Peyğemberden (s.a.s.) sonra sehabeleri xeyir üzerinde cem etdiyi kimi (İmam eli (r.a.) burada Ebu Bekrin (r.a.) xilafetini nezerde tutur.) , onları da xeyir üzerinde cem eder». «Eş-Şafi» seh.171, Necef çapı.
18) Kuleyni istinadla Cefer es-Sadiqden revayet edir ki, bir qadın gelib ondan: «Men Ebu Bekr ve Ömerin xelifeliyini qebul edib, onları seve bileremmi?» - deye soruşduqda, o demişdir: «Beli, qebul ede bilersen». Qadın: «Men Rebbimin huzurunda olduğum zaman "Bunu sen mene emr etdin" - deye Ona xeber vere bilerenmmi?!» - deye soruşduqda, Cefer ona: "Beli" - deye cavab verdi «er-Ravze mine-I-Kefi», 8/101, 238.
19) Meclisi istinadla Cefer es-Sadiqden, o da babalarından, onlar da Eliden (r.a.) revayet etmişdir: «Peyğemberimizin (s.a.s.) sehabelerini söymemeyi size vesiyyet edirem. Onlar Peyğemberden (s.a.s.) sonra dine heç bir yenilik getirmemişler. Heqiqeten, Peyğember (s.a.s.) de bele vesiyyet etmişdim «Biharu-I-Envar», 22/305, 306.
20) Et-Tabrisi el-Baqirden revayet edir ki, o demişdir: «Men Ebu Bekr (r.a.) ve Ömerin (r.a.) feziletli sehabe olduqlarını inkar etmirem, lakin, Ebu Bekr (r.a.) Ömerden (r.a.) efzeldir «el-İhticac», seh.230, Kerbela çapı.
21) el-Murteza revayet edir ki, Cefer bin Mehemmed peyğemberin (s.a.s.) qebrini ziyaret ederken (onun yanında defn olunmuş) Ebu Bekr:" (r.a.) ve Ömere (r.a.) de salam vererdi «eş-Şafi», seh.238.
22) Eli (r.a.) demişdir: «Men Mehemmed peyğemberin (s.a.s.) eshabını gördüm. İçinizde onlara benzer bir adam bele görmürem. Onlar saçları dağılmış, toz-torpağa bulanmış bir halda sabahı açar, gecelerini namazIa keçirerdiler. Kimi alnını torpağa sürterdi, kimi üzünü, qiyameti xatırlayanda köz kimi yanardılar. Alınları secde etmekden keçinin dizlerine dönmüş, qabıq bağlamışdı. Allahı yada salanda ezab qorxusundan, savab ümidinden göz yaşı tökerdiler. Hetta ele ağlayardılar ki, yaxaları islanar ve yelin esdirdiyi ağac kimi titreyerdiler» «Nehcu-I-Belağe», seh: 143 (tercümede seh.257, Tehran çapı, 1995).
23) Elinin (r.a.) Ebu-Bekre (r.a.) qarşı olan hörmet ve sevgisine (Ebu-Bekr (r.a.) xelife olduqdan sonra) Leyla bin Mesudan (Elinin (r.a.) üçüncü arvadından) olan oğluna Ebu-Bekr adını verneyi de delalet edir.
0

Share this post


Link to post
Share on other sites
Ali bin Ibrahim Al-Qummi

classified the different kinds of verses in the introduction of his famous tafsir...
[color=red]öz məşhur təfsirinin girişinde müxtəlif ayələri şərh edib[/color]
Among his classification of verses we read the following open Kuffr:
[color=red]onun ayəleri təfsirləri arsında biz açıq küfrü oxuyuruq[/color]

“As for what is IN CONTRADICTION to what has been revealed by Allah (swt), it is
[color=red]Allahdan nazil olunanlarda ziddiyyət budur[/color]
“You are the best of peoples (UMMAH) ever raised up for mankind; you enjoin Al-Ma'ruf and forbid Al-Munkar, and you believe in Allah.
[color=red]“siz insanlıq arasinda en yaxsşi ummətsiz yaxşılığı əmr edir pislikdən çəkindirirsiz“[/color]
So Abu AbdAllah said to the recitator of this verse: “The “best peoples” kill Ameer ul Mu’mineen and Hassan und Hussain bin Ali ””
[color=red]əbu abdullah bu ayəni oxuyana dedi: “ən yaxşı camaat Ameer ul Mu’mineen
hasan ve hüseyni öldürdüler”” [/color]

So it was said to him: “Then how was it revealed, O Son of the Messenger of Allah?
[color=red]və ona deyildi :”” Allah elçisinin oğlu bu ayə necə nazil olub?[/color]
He said: “It was revealed: “You are the best AIMMAH ever raised up for mankind
[color=red]siz insanlıq arasında ən yaxşı aimməsiz [/color]
Don’t you see Allah’s praise for them at the end of the verse? “you enjoin Al-Ma'ruf and forbid Al-Munkar, and you believe in Allah.””
[color=red]Allahın onlara ayənin sonundakı təşəkkürünü görmürsənmi?“yaxşılığı əmr edir pislikdən çəkindirirsiz ve Allaha inanırsız“[/color]
And in analogy is the vese read to Ali Abu AbdAllah : “And those who say: "Our Lord! Bestow on us from our wives and our offspring who will be the comfort of our eyes, and make us leaders FOR the Muttaqun" (25:74)
[color=red]uyqun olaraq quran oxuyan diger ayeni Ali Abu AbdAllah ucun oxuyur : Və o kəslər ki: "Ey Rəbbimiz, bizə zövcələrimizdən və uşaqlarımızdan gözümüzün işığı olacaq övladlar ehsan buyur və bizi müttəqilərə imam et! - deyərlər. (25:74)[/color]

So Abu AbdAllah said: “They asked Allah to make them for the Muttaqeen leaders. So it was said to him: “O Son of the Messenger of Allah, how was it revealed?[color=red]abu abdullahadedi :onlar Allahdan muteqqilere imam olmaqi istediler
ona deyildi:”” Allah elçisinin oğlu bu ayə necə nazil olub?[/color]
He said: “In fact, it was revealed: ““And those who say: "Our Lord! Bestow on us from our wives and our offspring who will be the comfort of our eyes, and make FOR us leaders FROM the Muttaqun””End many more examples.
[color=red]o dedi eslinde o bele nazil olub ““Və o kəslər ki: "Ey Rəbbimiz, bizə zövcələrimizdən və uşaqlarımızdan gözümüzün işığı (bəbəyi) olacaq övladlar ehsan buyur və bizə müttəqilərdən bizə imam et! - deyərlər. ““[/color]
Then this “great Rafidi scholar continues by saying:
[color=red]sonra bu böyük rafidi alim deməyine davam edir[/color]
“As for what HAS BEEN MANIPULATED (“MUHARRAF!) it is His saying:
[color=red]Onun təhrif edilmişə dair dedikləri :[/color]
"But Allah beareth witness that what He hath sent unto thee CONCERNING ALI He hath sent from His (own) knowledge, and the angels bear witness
[color=red]ancaq Allah şahidlik edir ki o əli barədə Oz biliyi ile göndərib və mələklər də buna şahiddir [/color]
and His saying:
[color=red]və O deyir[/color]
“O Apostle! proclaim the (Message) which hath been sent to thee from thy Lord ABOUT ALI. If thou didst not, thou wouldst not have fulfilled and proclaimed His Mission.
[color=red]ey peyqamber əli barede rəbbinden göndəriləni təbliğ et əgər bunu etməsən Onun missiyasini tam yerine yetire bilmezsen[/color]
And His saying: “Those who reject Faith and OPPRESS THE RIGHT OF AAL MUAHMMAD, Allah will not forgive them nor guide them to any way.E

And His saying: “And soon will the OPPRESSORS OF the RIGHT OF AAL MUHAMMD know what vicissitudes their affairs will take!
[color=red]ve Onun dedikleri AAL MUHAMMDin huquqlarina zulm edenler bileceklerki onlarin emelleri mehv olacaq [/color]
and His saying: “If thou couldst but see how the OPPRESSORS OF THE RIGHT OF AAL MUHAMMAD (do fare) in the flood of confusion at death.E
[color=darkred]ve Onun dedikleri :AAL MUHAMMDin huquqlarina zulm edenler olum chashqinliqinda qalacaqlarini gorecekler[/color]
For those among you who always prefer reading it with their own eyes from well-known Rafidi sites:
[color=red]bunlardan siz oz gozlerinizden bu meshur rafidi saytindan oxuya bilersiz[/color]
[url="http://www.al-shia.com/html/ara/books/tafsir-qommi-j1/01.html"]http://www.al-shia.com/html/ara/books/tafs...ommi-j1/01.html[/url]
0

Share this post


Link to post
Share on other sites
[quote name='Emir' date='Nov 10 2004, 00:27 '][b]onlarin hamisi cennetlikdir[/b][/quote]

mwhacir ve ensar cennetlikdir

[quote]Bukhari
Book 031, Hadith Number 5915.Muslim-здесь говорится о том,что Муавийя велел проклинать Али(а)?![/quote]

[url="http://www.allaahuakbar.net/shiites/muawiyah_bin_abi_sufyan.htm"]http://www.allaahuakbar.net/shiites/muawiy..._abi_sufyan.htm[/url]

It is a lie that Mu’awiyah ordered to insult Ali from the pulpits. There is no rightful or clear evidence about that. Mu’awiya’s biography and manners refuses this accusation. What some of the historians mention about that has no value because when these historians presents these words about Mu’awiyah, they do not differentiate between true or false stories. In addition, most of these historians are Shia. But some of the Historians narrated in their books sound stories and false stories, but they are excused when they attributed these stories to their narrators so that we could judge these stories, whether to accept them or reject them. Among these historians is Al-Tabari, who lived in a time of Shia’s growing power. Al-Tabari says in the introduction to his history: “Let the person who reads through our book know that my reliance on whatever I recorded is on news and history with attribution to their narrators, without using intellect except in rare occasions. The knowledge of what had happened before, and what is going to happen at present time, is not reached to those who did not see and their time did not allow them for it without being told by people and without the interference of intellect. Therefore, whatever news you find in my book about history that the reader may deny it, or the listener may abhor it because he did not find it truthful according to him, then let him know that we did not present it ourselves, but it came from some of the people who narrated the story to us. We just presented what we have been told.” [Tareekh Al-Tabari, Introduction, p.13] Then, it is a must on Al-Tijani, when he takes the historians as an argument, to mention the story that shows that Mu’awiyah ordered to insult Ali from the pulpits. Then let him cry and shout as he wishes.


[quote]А как же изгнанный Абузар Гаффари (ра)[/quote]

eli ve oğlanları osmanı müdafie edibler oxu bunu
[url="http://www.allaahuakbar.net/shiites/exposing_al_tijanis_lies.htm"]http://www.allaahuakbar.net/shiites/exposi...ijanis_lies.htm[/url]

osman onu sürgün etmeyib sadece müaviyye ile 1 yerde olmamasını isteyerek
onun ayrılmasını bildirdi ve abu zer özü ayrılıb getdi heç kes onu zorla sürgün etmedi


[quote]и Малик ибн Нувайрах,убитый Халидом ибн Валидом?[/quote]
Малик ибн Нувайрахın qardaşı özü deyirdi ki o (Малик ибн Нувайрах) müselman kimi deyildi küfr edirdi

[right][snapback]144854[/snapback][/right]
sene meslehet evvelce quranı tam qebul edesen gordün jiqoro nece kafir oldu ibret al ondan
0

Share this post


Link to post
Share on other sites
[quote name='Emir' date='Nov 9 2004, 23:53 ']Sen deme eli peyqamber imish bunu sizin saytdan oyrendim

Признаюсь, что было утомительно читать всю книгу на джаферелик.ком, но с Божьей помощью прочитал - там ЭТОГО нет. Ничего это уже не первый раз,когда Вы вот так мягко говоря ошибаетесь.
[right][snapback]144829[/snapback][/right][/quote]sen sadece yalan danışırsan
[url="http://www.caferilik.com/kitaplar/diger/pesaver/175-240.htm#106"]http://www.caferilik.com/kitaplar/diger/pe...175-240.htm#106[/url]
Hz. Ali’nin Nьbьvvet Makamэna “Menzilet”
Hadisinin Delil Oluюu
Hz. Ali’nin nьbьvvet makamэna sahip olduрuna dair ilk delil “Menzilet” hadisidir.

sizin saytda deyilir eli peyqamberdir
0

Share this post


Link to post
Share on other sites
SERMON 77

Supplications of Amir al-mu'minin.

O' my Allah! Forgive me what Thou knowest about me more than I do. If I return (to the sins) Thou return to forgiveness. My Allah forgive me what I had promised to myself but Thou didst not find its fulfilment with me. My Allah forgive me that with what I sought nearness to Thee with my tongue but my heart opposed and did not perform it. My Allah forgive me winkings of the eye, vile utterances, desires of the heart and errors of speech.

indi yene deyeceksiz eli günah etmeyib?

sizin niye yalan danışdığınızı biz bilirik
[url="http://www.allaahuakbar.net/shiites/shia_belief_concerning_taqiyyah.htm"]http://www.allaahuakbar.net/shiites/shia_b...ng_taqiyyah.htm[/url]
[color=darkred]From 10 parts of Deen, 9 portions depends upon Taqiyyah. [Usole Kafi, part2 - Kitabul Imaan wal kufr, Babut Taqiyyah, line 5, Riwayah , new iranian edition]. [/color]
dinin 10 hisseden 9-u teqiyyedir (yalan)[üsul kafi ,2-ci hisse Kitabul Imaan wal kufr, Babut Taqiyyah,5-ci setir Riwayah , yeni iran neşri].
[color=darkred]"A believer who does not dissimulate is like a body without a head." (Tafseer al-Askari) [/color]riyakarlıq etmeyen mömin başsız beden kimidir (Tafseer al-Askari)
[color=darkred]"Mix with them (i.e.non-shia) externally but oppose them internally." (Al-Kafi vol.9 p.116) [/color]
[color=darkblue]xaricen onlarla (qeyri-şielerle) qarış daxilen onları inkar et (Al-Kafi cild 9,seh 116)[/color]ve saire
bu sitatlar şie kitablarından götürülüb
0

Share this post


Link to post
Share on other sites
Ehli-Beytin Fezileti

MÜQEDDİME

«… Ey ev-ehli! Allah sizden çirkinliyi yox etmek ve sizi ter-temiz (pak) etmek ister» buyuran pak ve nöqsansız, her şeye qadir, her şeyde şeriksiz, ibadete layiq haqq me’bud olan Allaha hemd olsun! Allahın salamı ve xeyir-duası: «Ey insanlar! Men ancaq bir beşer övladı, Rebbimin elçisiyem. Allah qarşısında cavab vereceyim ve Onun yanın qayıdacağım gün yaxınlaşır. Size iki ağır şey terk edirem. Birincisi, Allahın hidayet ve nur kitabı olan Qur’andır. İkincisi ehli-beytimdir. Ehli-beytim haqqında Allahdan qorxmağı, xeta etmemeyi unutmayın»-deyerek bunu üç defe tekrarlayan, peyğemberlerin sonuncusu ve şereflisi olan Mehemmede, onun ailesine, sehabelerine ve onların ardıcıllarına olsun!
Oxuculara teqdim olunan bu kitabçada sünne ehlinin eqidesinde özünemexsus yer tutmuş «Ehli-beytin fezileti» mövzusuna toxunulmuşdur.
Kitabça hazırlanarken «Ehli-beyt» mefhumunun ereb dili baxımından hansı me’nalarda işledildiyi ile bağlı dilçi alimlerin tedqiqatlarından, bu mefhuma kimlerin daxil olması haqqında re’ylerinden istifade edilmişdir. «Ehli-beyt» mefhumunun me’nası araşdırılarken Allahın Qur’anda xatırlatdığı diger peyğemberlerle bağlı (İbrahim, Musa(Onlara Allahın salamı olsun)) qisselerinden istifade olunmuş ve bununla «Ehli-beyt» mefhumunun daha geniş me’nada başa düşülmesinin zeruriliyi bildirilmişdir. Daha sonra bu mefhuma daxil olanların ümumilikde ve ayrı-ayrılıqda feziletlerinden behs edilmişdir. Bu zaman Qur’ani Kerime ve peyğemberden revayet olunmuş sehih hedislere istinad edilmişdir.
Mövzunun ehemiyyetini nezere alıb qısa şekilde «Ehli-beytin fezileti» haqqında sünne ehlinin eqidesi barede risaleni toplayıb oxucuların ixtiyarına buraxdıq.
Allah-tealadan bu işi Öz mübarek simasına layiq, rizasına müvafiq ve bendeleri üçün faydalı bilmesini rica edirik. Allah-tealadan rica edirik ki, Ona, peyğemberine ve peyğemberin ailesine olan sevgimizi daha da artırsın. Ona ibadetde, Ona ve Onun elçisine itaetde bize yardım etsin, bizi hem bu dünyada, hem de axiretde sabit söz sahibi etsin, bizi mükafatlandırsın. O, mükafatlar bexş edendir.
0

Share this post


Link to post
Share on other sites
Merhemetli, Rehmli Allahın adı ile!

EHLİ-BEYT KİMLERDİR?

Ereb dili mütexessisleri ve islam alimleri Ehli-beyt mefhumunun me‘nasını geniş şekilde şerh edibler. Onlar yalnız dörd neferin – Eli, Fatime, Hesen ve Hüseynin (Allah onlardan razı olsun!) Ehli-beytden olduğunu iddia edenlerin eksine olaraq, bu mefhumun en evvel peyğemberin (s.) heyat yoldaşlarını ehate etdiyini bildiribler. Ehli-beytin yalnız dörd neferden ibaret olduğunu söylemek dilçi alimlerin ve din alimlerinin bu mesele ile bağlı söyledikleri fikirlere, elece de Qur‘an ve Sünneye ziddir.
İbn Faris «Meqayis el-luğa» kitabında: «Erebce et-teehhul sözünün evlenmek me‘nasında işlendiyini, kişinin ehli onun arvadına ve ona en yaxın insanlara, evin ehli onun sakinlerine, islam ehli onu qebul edib Allah-tealanın qoyduğu qayda-qanunlara emel eden insanlara» – deyildiyini bildirir.
Dilçi alim er-Rağib el-İsfahaninin bu meseleye münasibeti beledir: «Kişinin ehli onun qohumlarına ve onunla eyni dinde olan insanlara deyilir. Hemçinin bu, senetleri eyni olan, bir evde ve ya ölkede yaşayan insanlara da aiddir. Eslinde ise kişinin ehli onunla bir yerde yaşayan şexslerdir. Sonralar bu me'na daha da genişlenerek aralarında qohumluq elaqesi olan insanlara da şamil edilmişdir. Qeyd edek ki, Qur’anın «el-Ehzab» suresinin 33-cu ayesine göre Ehli-beyt deyildikde peyğemberin ailesi nezerde tutulur. Hemin ayede deyilir:





"…Ey ehli-beyt! Allah sizden çirkinliyi yox etmek ve sizi tertemiz (pak) etmek ister"
(«el-Ehzab», 33).
Belelikle, kişinin ehli dedikde zövcesi, islam ehli dedikde ise onun qayda-qanunlarına emel eden insanlar nezerde tutulur. Sonra o bildirir ki, erebce, kişi evlenerse ona aile sahibi oldu deyilir ve birine Allah-teala seni Cennetde evlendirsin dedikde hemin me’na nezerde tutulur».
İbn Manzurun «Lisen el-arab» kitabında qeyd edilir ki, «Mezheb ehli onun ardıcıllarına, islam ehli onun qayda-qanunlarına emel edenlere, emr ehli hakimlere, ev ehli onun sakinlerine, kişinin ehli ona en yaxın insanlara deyilir ve Peyğemberin (s.) Ehli-beyti onun zövceleri, qızları ve kürekeni Elidir. Peyğemberin Ehli-beytinin yalnız onun zövcelerinden ibaret olduğu da neql edilmişdir. Sonra o bildirir ki, ereb dilinde «et-teehhul» sözü evlenmek me‘nasında işledilir ve arvadı, uşaqları olan kişiye «ehil», evlenmeyen şexse «azeb», kişiye en yaxın insanlara onun ehli, Allah-tealaya ve peyğemberine yaxın olan insanlara ise övliyalar deyilir».
«Tec el-arus» kitabında bu mesele ile bağlı deyilir ki, «Mezheb ehli onu qebul edib inanan insanlar, kişinin ehli zövcesi ve övladlarıdır. Qur’anın «el-Qeses» suresinin 29-cu ayesinde de hemin bu me‘na nezerde tutulur. Bu ayede bele qeyd olunur:



"Musa (onillik xidmet) müddetini başa vurub ailesi ile birlikde (Misire teref) yola çıxdığı zaman Tur dağı terefde bir od gördü…".
(«El-Qeses», 29)
Ayedeki aile sözü ile Musa peyğemberin zövcesine işare olunur. Mehemmed peyğemberin ehli dedikde de onun zövceleri, qızları ve kürekeni Eli (Allah ondan razı olsun!) qesd olunur. Hemçinin onun ehlinin ona yaxın kişi qohumlarını, nevelerini ehate etdiyi de qeyd olunmuşdur. Aşağıdakı ayelerde de yuxarıda qeyd etdiyimiz me‘na nezerde tutulur. Allah-teala Qur’anda buyurur:



«Ehline namaz qılmağı emr et, özün de ona (namaza) sebrle davam et»
(«Taha», 132).
Diger Qur‘an ayesinde ise bele deyilir:





«…Ey Ehli-beyt! Allah sizden çirkinliyi yox etmek ve sizi tertemiz (pak) etmek ister»
(«el-Ehzab», 33).
Başqa bir ayede Allah-teala buyurur:



«… Ey ev ehli! Allahın merhemeti ve bereketi sizin üstünüzde olsun…»
(«Hud», 73).
Belelikle her peyğemberin ehli onun ümmeti ve milletidir. Allah-teala Qur’anda buyurur:



«O öz ümmetine namaz qılmağı, zekat vermeyi emr edirdi…»
(«Meryem», 55).
Ayede İsmayıl peyğemberden behs edilir ve oradakı «ehl» sözü yuxarıda qeyd etdiyimiz me‘nanı ifade edir.
Hemçinin «el-Misbah el-munir» kitabında bu mesele ile bağlı deyilir: «Kişinin ehli onun qadınlarına, ev ehline ve terefdarlarına deyilir».
Bununla da dilçi alimlerin qeyd etdiyi delillerden peyğemberin (s.) Ehli-beyti dedikde kimlerin nezerde tutulduğu bize aydın oldu. Belelikle, peyğemberin (s) Ehli-beytine onun zövceleri, sonra uşaqları ve qohumlar daxildir. Qur’anda bir neçe yerde bu me’naya işare olunmuşdur. Allah-teala Qur’anda Xelilullah İbrahim peyğemberin hekayetinde meleklerin onun yanına müjde ile gelmesinden behs ederken buyurur:









«(İbrahimin) arvadı (Sara perde arxasında) durmuşdu (ve ya qonaqlara qulluq edirdi). O (bu sözleri eşidib Lut tayfasının başına gelecek müsibetden qafil olduğuna sevinerek ve ya qoca yaşında oğlu olacağına teeccüblenerek) güldü. Bundan sonra Biz onu İshaqla, İshaqın ardınca Ye’qubla (İshaqın, ondan sonra Ye’qubun dünyaya geleceyi ile) müjdeledik. (İbrahimin arvadı) dedi: "Vay halıma! Men qoca bir qarı, bu erim de ixtiyar bir kişi olduğu halda, men nece doğa bilerem?! Bu çox teeccüblü bir şeydir!"»
(«Hud», 71-72).
Bu ayelerin davamı olan, yuxarıda gösterdiyimiz «Hud» suresinin 73-cü ayesinde qeyd olunan Ehli-beyt ifadesinde de İbrahim peyğemberin (e) zövcesi nezerde tutulur. Hemçinin Allah-teala Qur’anda Musa peyğember (e) haqqında danışarken buyurur:






«Musa (onillik xidmet) müddetini başa vurub ailesi ile birlikde (Misire teref) yola çıxdığı zaman Tur dağı terefde bir od gördü. O, ailesine dedi: "Siz (men qayıdanadek burada) durun. Men bir od gördüm…"»
(«el-Qeses», 29).
Bu ayede de Ehli-beyt dedikde Musa peyğemberin (e) heyat yoldaşı nezerde tutulur. Çünki, hemin vaxt Musa peyğemberin (e) yanında heyat yoldaşından başqa heç kim yox idi. Bundan elave Qur’anda peyğemberin (s) zövcelerine xitaben Ehli-beyt ifadesi işledilir.
0

Share this post


Link to post
Share on other sites
Allah-teala Qur’anda buyurur:










«Evlerinizde qerar tutun. İlkin Cahiliyyet dövründeki kimi açıq-saçıq olmayın. (Ber-bezeyinizi taxaraq evden çıxıb özünüzü, gözelliyinizi yad kişilere göstermeyin!) Namaz qılın, zekat verin, Allaha ve Resuluna itaet edin. Siz ey (Peyğemberin) ev ehli! Allah sizden çirkinliyi yox etmek ve sizi tertemiz (pak) etmek ister! Allahın evlerinizde oxunan ayelerini (Qur’anı) ve Hikmeti (Peyğemberin qoyduğu qayda-qanunu) xatırlayın. Allah (mö’minlere) lütfkardır, (bendelerinin bütün emellerinden) xeberdardır!»
(«el-Ehzab», 33-34).
Qur’an elmleri haqqında azacıq me‘lumata malik olan insan ayede qeyd olunan Ehli-beyt ifadesinin peyğemberin (s) zövcelerine aid olduğunu başa düşer. Çünki ayenin evvelindeki "vaqarne" (evlerinizde qerar tutun) sözü, ondan evvel ve sonra gelen ayelerin mö'minlerin analarına (Allah onlardan razı olsun!) xitaben deyildiyine delalet edir.
Tefsir alimi el-Qurtubi öz kitabında bu ayenin me’nasını bele şerh edir: «Ayeden aydın olur ki, Ehli-beyt anlamı peyğemberin (s) zövcelerini ve ona yaxın diger insanları ehate edir. "Yutahhirakum" fe’linin kişi cinsinde işledilmesi peyğemberin (s), Eli, Hesen ve Hüseynin Ehli-beytden olmasından ireli gelir. Çünki, ereb dilinde kişi ve qadına birlikde müraciet edildiyi zaman fe’l kişi cinsinde işledilir. Ayenin me‘nasından aydın olur ki, peyğemberin (s) zövceleri onun Ehli-beytinden sayılırlar. Ona göre ki, bu aye onlar haqqında nazil olub ve onlardan behs edir. Dediklerimizi ayenin me’nası da tesdiqleyir!»
Qur’anda buyrulan “ehli-beyt” kimdir meselesinde alimler ixtilaf etmişler:
1) İbn Abbas, İkrime, Miqatil, Seid bin Cübeyr (Allah onlardan razı olsun!) kimi böyük sehabelere göre eHli-beyte Peyğemberin (s.e.v.) arvadları daxildir. Çünki «el-Ehzab» suresinin 28-34-cü ayelerinde müraciet peyğemberin (s.e.v.) arvadlarına edilir:



























“Ya Peyğember! Arvadlarına bele de: “Eger siz dünya heyatını ve onun debdebesini isteyirsinizse, gelin size talaq haqqınızı verim ve gözel bir terzde boşayım! Yox, eger Allahı, Onun Resulunu ve axiret yurdunu isteyirsinizse, Allah içerinizden yaxşı işler görenler üçün böyük bir mükafat hazırlamışdır. Siz ey peyğemberin arvadları! Sizden hansı biriniz açıq-aşkar bir çirkin iş görse, onun ezabı ikiqat olar. Bu, Allah üçün asandır! Sizden her kim Allaha ve Resuluna itaet edib yaxşı işler görse, onun mükafatını ikiqat vererik. Biz onun üçün tükenmez gözel ve minnetsiz ruzi hazırlamışıq. Siz ey Peyğemberin arvadları! Allahdan qorxacağınız teqdirde siz (başqa) qadınların heç biri kimi deyilsiniz. Buna göre de yad kişilerle yumşaq danışmayın, yoxsa qelbinde merez (şekk, nifaq ve günah merezi) olan tamaha (özge temennaya) düşer. (Danışdığınız zaman) gözel danışın. Evlerinizde qerar tutun. İlkin cahiliyye dövründeki kimi açıq-saçıq olmayın. Namaz qılın, zekat verin, Allaha ve Resuluna èitaet edin. Siz ey ev ehli! Allah sizden çirkinliyi yox etmek ve sizi tertemiz, pak etmek etmek ister! Allahın evlerinizde oxunan ayelerini ve hikmeti (Peyğemberin qoyduğu qayda-qanunu) xatırlayın. Allah (mö’minlere) lütfkardır ve xeberdardır” («el-Ehzab», 28-34).
Bu ayelerden görünür ki, “ev” deyildikde Peyğember ve arvadlarının yaşadığı meskenler nezerde tutulur ve müraciet arvadlaradır.
2) Sehabelerden Ebu Seid el-Xudri, Mücahid, Qatade ise ev-ehlinin Eli, Fatime, Hesen ve Hüseyn (Allah onlardan razı olsun!) olduğunu demişler. Onların bele demelerinin delili “Siz ey ev ehli” ayesinde müraciet formasının ereb diline göre zahiren qadınlara deyil, kişilere olmasıdır.
Birinci re’y terefdarları 2-cini bele redd edirler ki, müracietin qadınlara deyil, kişilere olması delil ola bilmez, çünki bu ereb dilinin belağetinden ireli gelir. Be’zen teke cem kimi, ikiliye cem kimi, qadınlara bir nefer kişi kimi ve s. formalarda müraciet edilir. Ve Qur’anda bunlara sübutlar var. Meselen el-Maide suresinin 6-cı ayesinde dirsek ve elin iki olmasına baxmayaraq, “iki dirseyi” ve “iki elinizi” deyil, cem formada “dirsekleriniz de daxil olmaqla ellerinizi” yuyun deyilir. Hansı ki, ereb dilinde “iki dirseyi” ve “dirseklerinizi”, “iki elinizi” ve “ellerinizi” sözlerinin müxtelif deyiliş forması var. Elecede “topuqlar” sözü cem formasında olmasına baxmayaraq, ayede “iki topuq” kimi işledilib. Hemçinin Qur’anda başqa yerde – «Hud» suresinin 72-73-cü ayesinde: “(İbrahimin arvadı): “Vay halıma! Men qoca bir qarı, bu erim de ixtiyar bir kişi olduğu halda men nece doğa bilerem?! Bu çox teeccüblü bir şeydir!” (Melekler ona) dediler: “Allahın emrine teeccübmü edirsen? Ey ev ehli! Allahın bereketi ve merhemeti üstünde olsun...” — deyilir. Burada da müraciet edilerken, qadınlara xas olan “size” şexs evezliyi kimi, “aleykunne” evezine “aleykum” — kişilere müraciet forması işledilir. Hetta ereb dilinde “keyfe ehluke” (arvadın, ailen necedir?) sualına “hum bixeyr” (onlar yaxşıdır) kimi cavab verilir. “Hum” ise kişi cinsine aid şexs evezliyidir.
Demeli, Peyğemberin (s.e.v.) arvadları ehli-beyte daxildirler. Eger müraciet forması kişileredirse, bes Fatime? Onda gerek Fatime ev ehline daxil edilmesin. Yox, eger Fatimenin ehli-beyte daxil edilmesine sebeb onu Peyğember öz ebasının altına salmasıdırsa, onda yalnız eba altına salınan 4 nefer — Eli,Fatime,Hesen ve Hüseyn (Allah onlardan razı olsun!) ehli-beyte daxildirler. Bu da doğru deyil. Çünki ehli-beyt mefhumu geniş olub, ora çoxları daxildir.
Bu iki fikir arasındakı ixtilafların teferrüatını araşdırmamaq üçün 3-cü orta bir fikir var ki, o da budur:
3). Qurtubi ve İbn Kesir kimi tefsir alimlerine göre “Siz ey ev ehli” ayesinde zikr olunan “ev ehli”-ne hem Peyğemberin (s.e.v.) arvadları, hem de Eli, Fatime, Hesen ve Hüseyn (Allah onların hamısından razı olsun!) aiddir. Çünki, İbn Abbas ve başqalarının revayetleri de bildirir ki, Resulullahın (s.e.v.) evinde sakin olanlar onun arvadlarıdır ve ayelerde müraciet onlaradır. Diger terefden Eli, Fatime, Hesen ve Hüseyn de (Allah onlardan razı olsun!) neseb ve aile baxımından ehli-beyte daxildirler. Ayenin onların sebebi ile nazil olmasını bildiren revayetler de bu fikirde olmaq üçün delildir.
«El-Ehzab» suresinin 30-cu ayesinde: «Siz ey Peyğemberin zövceleri!…», 31-ci ayesinde: «Sizden her kim…», 32-ci ayesinde: «Siz ey Peyğemberin zövceleri!…», 33-cü ayesinde: «Evlerinizde qerar tutun…», 34-cü ayesinde: «Allahın evlerinizde oxunan ayelerini…» kimi Peyğemberin zövcelerine müraciet edildiyi halda, «…Siz ey ev ehli!…» hissesini ayıraraq bunun Peyğemberin zövcelerine aid olmadığını iddia etmek düzgün deyil.
Görkemli islam alimi İbn el-Qeyyim peyğemberin (s) zövcelerine xitaben nazil olan yuxarıda qeyd etdiyimiz «el-Ehzab» suresinin 30-34-cü ayelerinden behs ederken deyir: «Peyğemberin (s) zövceleri onun Ehli-beytinden sayılırlar. Bu ayeler onlar haqqında nazil olduğuna göre onları istisna etmek düzgün deyil. Daha doğrusunu Allah bilir».
0

Share this post


Link to post
Share on other sites
Hemin meseleye tefsir alimi Hafiz İbn Kesirin münasibeti ise beledir: "El-Ehzab suresinin 33-cü ayesi peyğemberin (s) zövcelerinin Ehli-beytden olmalarına delalet edir. Bu aye onların haqqında nazil olub ve onun, peyğemberin (s) zövcelerini, elece de onlarla beraber başqa insanları ehate etmesi daha heqiqete uyğundur". Sonra o deyir: "Qur’anı diqqetle oxuyan şexs «el-Ehzab» suresinin 33-cü ayesinde qeyd olunan Ehli-beyt ifadesinin peyğemberin (s) zövcelerine işare etdiyine şübhe etmez, çünki ayenin mezmunu buna delalet edir. Ona göre Allah-teala bütün bunlardan sonra buyurur:
«Allahın evlerinizde oxunan ayelerini (Qur’anı) ve Hikmeti (Peyğemberin qoyduğu qayda-qanunu) xatırlayın…» («el-Ehzab», 34).
Bu o demekdir ki, ey peyğemberin (s) zövceleri, Allah-tealanın peyğemberine (s) Qur’an ayelerini ve Sünneni sizin evinizde nazil etdiyini bilin". Bu ayeni böyük alim Qatede bele şerh edir: "Bütün insanlardan ferqli olaraq size verilen bu ne’meti xatırlayın. Çünki vehy başqa insanların yox, mehz sizin evde nazil olurdu. Bu ne’mete ve rehmete en çox layiq görülen qadın ise peyğemberin (s) zövcesi Aişedir ® ". Peyğember (s) bildirib ki, zövceleri içerisinde yalnız Aişe ® ile birlikde olduğu zaman ona vehy nazil olub. Be’zi alimler bunun Aişenin ® peyğemberin (s) bakire olaraq evlendiyi yegane qadın olması ve peyğemberden (s) başqa heç kimle bir yastığa baş qoymaması ile bağlı olduğunu bildirirler. O bütün bu xüsusiyyetlere göre hemin şerefe layiq görülüb ve belelikle, eger peyğemberin (s) zövceleri Ehli-beytden sayılırlarsa, onda onun qohumlarının bu adla çağırılmağa haqları daha çox çatır. Bu barede peyğember (s) hedislerinden birinde buyurur: «Ey Rebbim! Bunlar menim Ehli-beytimdir ve Ehli-beytim daha haqlıdır!»
Mehemmed peyğember (s) kimlerin onun Ehli-beytinden olduğunu öz hedislerinde bildirib. İmam Buxari Enes bin Malike ® istinaden peyğemberin (s) Zeyneb bint Cehş ® ile evlenmesi hadisesini revayet edib. Hemin hedisde peyğemberin (s) Aişenin ® otağına gelib: «Ey Ehli-beyt! Allahın rehmeti ve salamı size olsun!» – dediyi ve Aişenin ® ona: «Sene de Allahın rehmeti ve salamı olsun! Ehlin necedir? Allah mübarek etsin!» – deye cavab verdiyi, sonra peyğemberin (s) bütün zövcelerinin otaqlarını gezerek onlara eyni sözlerle müraceit etdiyi ve Aişenin ® verdiyi cavabı tekrar etmeleri qeyd olunur.
Bununla peyğember (s) zövcelerinin onun Ehli-beytinden olduqlarını bildirir. Bu barede yalnız islam ümmetinin en feziletli şexsiyyetlerinden sayılan peyğemberin (s) sehabelerine (Allah onlardan razı olsun!) qarşı üreyi kinle dolu olan şexs mübahise ede biler.
Böyük alim İbn el-Qeyyim alimler arasında Eli-beyt ifadesinin kimleri ehate etmesi meselesi etrafında da fikir ayrılığının mövcud olduğunu qeyd edir. O, bu mesele ile bağlı dörd fikrin ireli sürüldüyünü bildirir:
Birincisi. Peyğemberin Eli-beyti sedeqe qebul etmeleri haram buyurulan şexslerdir. Hemin şexslerin kim olması ile bağlı üç fikir söylenilmişdir:
1– Şafii mezhebine ve İmam Ehmedden neql edilen bir revayete göre onlar Heşim ve Müttalibin oğullarıdır.
2– İmam Ebu Henifeye ve İmam Ehmedden neql edilen diger bir revayete göre peyğemberin (s) Eli-beyti yalnız Heşim oğullarıdır. Maliki mezhebinden olan İbn el-Qasimin de re.yi beledir.
3– Eli-beyt Heşimin oğullarından başlayaraq Qalib oğullarına qeder olan bir nesli ehate edir. Belelikle, Müttalibin, Ümeyyenin ve Nofelin oğulları da Eli-beytden sayılırlar. Bu Maliki mezhebinden olan Eşhebin re’yidir.
Sonra o, Eli-beyt dedikde sedeqe qebul etmeleri haram buyurulan şexslerin nezerde tutulması fikrinin İmam Şafiiye, Ehmede ve onların ekseriyyet teşkil eden yoldaşlarına mensub olduğunu bildirir.
İkincisi. Peyğemberin (s) ailesi onun övladları ve zövceleridir. Bunu Abd el-Berr «et-Temhid» kitabında qeyd edir. O, kitabının Abdullah bin Ebu Bekrden behs eden hissesinde Ebi Hemid es-Seidinin hedisini şerh ederken be’zi alimlerin peyğemberin (s) ailesinin onun zövcelerinden ve övladlarından ibaret olduğunu bildirdiklerini neql edir. Çünki, Malikin Neim el-Mucmirden revayet etdiyi hedisde deyilir: «Allahım! Mehemmede ve onun ailesine xeyir-dua ver!». Ebu Hemid es-Seidinin hedisinde ise deyilir: «Allahım! Mehemmede, zövcelerine ve övladlarına xeyir-dua ver». Alimler bu hedisin birinci qeyd etdiyimiz hedisi şerh etdiyini bildirirler. Bu hedislerden peyğemberin ailesinin onun zövcelerinden ve övladlarından ibaret olduğu aydın olur.
Üçüncüsü. Peyğemberin (s) ailesi Qiyamet gününe qeder onun ardınca geden insanlardır. Bunu İbn Abd el-Berr be’zi alimlerden revayet edib.
Dördüncüsü. Peyğemberin (s) ailesi ümmetinin teqvalı insanlarıdır. Bu qazi Hüseyn ve dilçi alim Rağibin re’yidir.
Sonra o her bir re’yin müellifinin istinad etdiyi delillere toxunur ve hansının sehih ve ya zeif olduğunu aydınlaşdıraraq, birinci re’yin, ondan sonra ise ikinci re’yin düzgün, üçüncü ve dördüncü re’yin ise zeif olduğunu bildirir. Çünki Mehemmed peyğember (s): «Heqiqeten, sedeqe almaq Mehemmedin ailesine yaraşmaz» , «Mehemmedin ailesi mehz bu maldan yeyer» , «Ey Allahım! Mehemmedin ailesinin ruzisini qut et» – hedisleri ile onun ailesi ile bağlı şübheni aradan qaldırmışdır. Belelikle, bu hedislerde qeyd olunan Mehemmedin (s) ailesi ifadesi bütün islam ümmetini ehate etmir. Hemçinin namazda dediyimiz «Eli-Mehemmed» sözleri ile hedislerde oxuduğumuz «Eli-Mehemmed» ifadesinin me’nası eynidir! Bu sözleri başqa cür şerh etmek düzgün deyil. Zövceler ve övladlar kelmesinin ayrıca qeyd olunmasına geldikde ise, bu tekce onların Eli-Beytden olmalarına yox, eksine, peyğemberin (s) ailesinin tekce onlardan ibaret olmadığına delalet edir. Çünki, Ebu Davud Ne’im el-Mucmire istinaden Ebu Hureyrenin peyğembere (s) bele salavat etdiyini revayet edir: «Ey Allahım! İbrahime xeyir-dua verdiyin kimi Mehemmed peyğembere, onun mö‘minlerin anaları olan zövcelerine, övladlarına ve Ehli-beytine xeyir-dua ver». Bu hedisde zövceler, övladlar ve Ehli-beyt sözleri bir yerde qeyd olunur. Bunun sebebi onların heqiqeten peyğemberin (s) ailesinden sayılmaları ve bu ada layiq görülmeye en çox haqları çatan insan olmalarıdır.
Böyük alim eş-Şaukeni de alimler arasında ayede qeyd olunan Ehli-beyt ifadesinin kimleri ehate etmesi meselesi etrafında fikir ayrılığının yarandığını qeyd edir. İbn Abbas, İkrime, Ata, el-Kelbi, Muqatil ve Seid bin Cübeyr hemin ayenin peyğemberin (s) zövcelerinden behs etdiyini ve orada qeyd olunan evin peyğemberin (s) zövcelerinin yaşadığı ev olduğunu bildirmişler. Onlar aşağıdakı ayelere esaslanaraq hemin fikirleri söylemişler:
«Ya peyğember! Zövcelerine bele de:…»; «Allahın evlerinizde oxunan ayelerini (Qur’anı) ve Hikmeti (Peyğemberin qoyduğu qayda-qanunu) xatırlayın. Allah (mö’minlere) lütfkardır, (bendelerinin bütün emellerinden) xeberdardır!»
(«el-Ehzab», 28, 34).
Hemçinin Mehemmed Abd er-Rehman el-Mübarekfuri şeyx Abd el-Haqqın «el-Lemeat» kitabında bele dediyini revayet edir: «Bilmek lazımdır ki, peyğemberin (s) Ehli-beyti sedeqe qebul etmeleri haram buyurulan şexslerdir. Onlar Heşim oğullarıdır. Buraya Abbasın, Elinin, Ceferin, Aqilin ve Harisin de aileleri daxildir. Bu ailelerin üzvlerine sedeqe almaq haramdır. Hemçinin peyğemberin (s) zövceleri de onun Ehli-beytindendirler. Burada müraciet onlara edilib. Bu ayede onları istisna etmek cümleler arasında uyğunluğu pozur.
Qeyd edek ki, tefsir alimi Razinin bu meseleye münasibeti beledir: «Ayede qeyd olunan Ehli-Beyt ifadesi peyğemberin (s) zövcelerini de ehate edir. Çünki ayelerin ardıcıl şekilde gelmesi buna delalet edir. Peyğemberin (s) zövcelerini istisna etmek ve bu ayeni başqa insanlara şamil etmek düzgün deyil. Hemin ayede müracietin kişi cinsinde edilmesi «ehl» sözüne ve ya ereb dilinde kişi ile qadına birlikde müraciet edildiyi zaman kişi cinsine üstünlük verilmesinden ireli gelir. Eger müraciet qadın cinsinde olsaydı bu aye tekce peyğemberin (s) zövcelerine aid olar ve Fatime ® Ehli-beytden sayılmazdı. Eslinde ise alimler onun Ehli-beytden olması meselesi etrafında yekdil fikirdedirler.
Belelikle yuxarıda qeyd etdiklerimiz fikirlerden bele neticeye gelmek olar ki, Mehemmed peyğemberin (s) zövceleri onun Ehli-beytindendirler. Bu Ehl es-Sünne ve-l-cemaenin eqidesidir ve her bir müselmanın eqidesi bele olmalıdır. Sonda qeyd edek ki, Peyğemberin (s) Ehli-beyti onun zövceleri, övladları, emileri ve onların oğullarıdır.


ÝEHLİ-BEYTİN FEZİLETİ

1. Abdullah bin Abbasa ® istinaden Peyğemberin (s) bele dediyi revayet olunur: “Size verdiyi ruziye göre Allahı sevin. Allahı sevdiyiniz üçün meni, meni sevdiyiniz üçün ise Ehli-beytimi sevin” (et-Tirmizi, Menaqib 4042, hedis hesen, qeribdir).
Bizi yaratdığına ve bexş etdiyi bütün ne’metlere göre Allahı sevmeliyik. Allahı sevdiyimiz üçün de Onun peyğemberini ve ailesini sevmeliyik.
2. Se’d bin Ebu Vaqqas ® revayet edir ki,






«Sene gönderilen elmden sonra buna dair seninle mübahise edenler olsa, onlara de: “Gelin biz de oğlanlarımızı, siz de oğlanlarınızı; biz de qadınlarımızı, siz de qadınlarınızı; biz de özümüzü, siz de özünüzü çağıraq!”» («Ali-İmran», 61) ayesi nazil olanda, Resulullah (s) Elini, Fatimeni, Hesen ve Hüseyni ® yanına çağırdı ve: “Allahım, bunlar menim ailemdir” – buyurdu. (et-Tirmizi, Tefsir «Ali-İmran», 3002).
3. Ummu Seleme ® revayet edir ki, “Men Resulullahın (s) evinin qapısının ağzında oturduğum zaman bu aye nazil oldu: “... Siz ey ev ehli! Allah sizden çirkinliyi yox etmek ve sizi tertemiz (pak) etmek ister!” («el-Ehzab», 33). Evde Resulullah (s), Eli, Fatime, Hesen ve Hüseyn var idi. Resulullah (s) onları örtükle bürüdü ve: “Allahım, bunlar menim Ehli-beytimdir, bunlardan çirkinliyi yox et ve bunları temizle” – dedi. Men dedim: “Ya Resulallah, men Ehli-beytden deyilemmi?” Dedi: “Sen onsuz da xeyir içindesen. Sen Peyğemberin zövcelerindensen” (et-Tirmizi, Menaqib, 3870).
Hedisdeki ince mesele Resulullahın (s) Ummu Selemeye “Sen onsuz da xeyir içindesen. Sen Peyğemberin zövcesisen” – demesidir. Bunu iki cür şerh etmek olar:
1-ci me’na: “Sen onsuz da xeyir içindesen. Menim Ehli-beytimden olduğuna göre, örtüyün altına girmeyine ehtiyac yoxdur”. Onun örtüyün altına salınmasının qarşısını alan Elinin ® örtüyün altında olmasıdır.
2-ci me’na: “Sen Ehli-beytimden olmasan da xeyir içindesen”. Çünki o, Peyğemberin (s) zövcelerindendir.
Alimlerin fikrine göre birinci me’na daha düzgündür. Çünki diger revayetlerde peyğemberin qadınlarının onun Ehli-beytinden olduqları bildirilir. Doğrusunu Allah bilir.
4. Enes bin Malik ® revayet edir ki, “Siz ey ev ehli! Allah sizden çirkinliyi yox etmek ve sizi tertemiz (pak) etmek ister!” («el-Ehzab», 33) ayesi nazil olandan sonra Resulullah (s) altı aya yaxın bir müddetde her namaza gederken Fatimenin ® otağının qarşısından keçdikde: “Namaza gelin, ey ev ehli! Allah sizden çirkinliyi yox etmek ve sizi tertemiz (pak) etmek ister!” — deyerdi”. (et-Tirmizi, Tefsir «el-Ehzab», 3204).
0

Share this post


Link to post
Share on other sites
5. Aişe ® revayet edir ki, “Resulullah (s) üzerinde qara naxışlı bir parça olduğu halda menim yanıma geldi. Bu zaman Hesen de geldi. Onu örtüyün altına saldı, sonra Hüseyn geldi, onu da saldı, sonra Fatime geldi, onu da saldı. Sonra Eli geldi, onu da saldı. Sonra dedi: “Siz ey ev ehli! Allah sizden çirkinliyi yox etmek ve sizi tertemiz (pak) etmek ister” («el-Ehzab», 33). (Müslim, Fadailus-sehabe, 61/2424).
6. Yezid bin Heyyan revayet edir ki, “Bir gün Hüseyn bin Sebre ve Amr bin Muslim ile birlikde Zeyd bin Erqamın ® yanına getmişdik. Oturarken Hüseyn, Zeyd bin Erqama bele dedi: “Ey Zeyd, sen çox xeyirle qarşılaşdın. Resulullahı (s) gördün, eşitdin, birlikde döyüşlerde oldun ve arxasında namaz qıldın. Belece neçe xeyirli işler sene nesib oldu. Resulullahdan (s) eşitdiklerinden bize danış. Zeyd dedi: “Ey qardaşımın oğlu, vallahi yaşlandım, aradan çox il keçib, Resulullahdan (s) eşitdiklerimden be’zilerini unutmuşam. İndi revayet edeceklerimi qebul edin, susanda danışmağa mecbur etmeyin:
– Mekke ve Medine arasında “Xum” adlanan yerde Resulullah (s) bir bulaq başında xütbe verdi. Allaha hemd-sena etdikden sonra bele buyurdu: “Ey insanlar! Men ancaq bir beşer övladı, Rebbimin elçisiyem. Allah qarşısında cavab vereceyim ve Onun yanına qayıdacağım gün yaxınlaşır. Size iki ağır şey terk edirem. Birincisi, Allahın hidayet ve nur kitabı olan Qur’andır. Allahın kitabını tutun ve ondan möhkem yapışın”. Qur’an haqqında te’siredici sözler söyledikden sonra dedi: “İkincisi Ehli-beytimdir. Ehli-beytim haqqında Allahdan qorxmağı, xeta etmemeyi unutmayın” – deyerek bunu 3 defe tekrarladı.
Hüseyn: “Ey Zeyd, peyğemberin Ehli-beyti kimdir? Onun zövceleri Ehli-beytden deyilmi?” – deyerek soruşdu. Zeyd dedi: “Peyğemberin qadınları da Ehli-beytdendir. Hemçinin Ehli-beyt sedeqe almaları haram buyurulan şexslerdir” – dedi. “Onlar kimdir?” – deye soruşulanda Zeyd dedi: “Ehli-beyt Elinin, Aqilin, Ce’ferin, Abbasın ailesidir”. Hüseyn: “Onların hamısına sedeqe almaq haramdır?” – deye soruşanda, Zeyd: “Beli” – dedi. (Müslim, Fadailus- sehabe, 2408).
Hedisi revayet eden Yezid bin Heyyan güvenilmiş revayetçidir. Orta yaşlı tabiinlerden – sehabeleri görenlerdendir.
Zeyd bin Erqam Resulullahla (s) 17 döyüşde iştirak edib. Peyğemberden 70 hedis revayet edib, hicretin 56-cı ilinde Kufede vefat edib.
Hedisde “sedeqe” sözü zekat me’nasında işlenib. Bu hedis başqa revayetde beledir:
7. Yezid bin Heyyan, Zeyd bin Erqamdan ® revayet edir ki, Resulullah buyurmuşdur: “Xeberiniz olsun! Men size iki ağır şey terk edirem: bunlardan birincisi Allah-tealanın Kitabıdır. O, Allahın ipidir. Kim ondan berk yapışsa, Allaha tabe olsa, o , doğru yoldadır. Kim onu terk etse, düz yoldan çıxmış olar. İkincisi ise itretim, Ehli-beytimdir”. Biz soruşduq: “Peyğemberin qadınları onun Ehli-beytindendirlermi?” Dedi: “Xeyr. Allaha and olsun ki, qadın eri ile bir müddet beraber olur. Boşandıqda o atasının yanına, öz qövmüne qayıdır. Resulullahın Ehli-beyti, neslinden olub özünden sonra sedeqe almaları haram olan, ata terefden qohum olan insanlardır”. (Müslim, Fadailus-sehabe, 2408).
Sual verile biler ki, peyğember (s) öz ebası ile tekce Eli, Fatime, Hesen ve Hüseyni ® örtmüşdüse, sonrakı nesil peyğemberin vaxtında yaşamadığı ve hemin hadisede (eba altına salınma) iştirak etmediyi halda Ehli-beyte nece daxil edilib? Bunu bele izah etmek olar ki, peyğemberin (s) öz ebasının altına yalnız Eli, fatime, Hesen ve Hüseyni ® salmasına baxmayaraq sonrakı nesillerin de Ehli-beyte aid edilmesinin sebebi onların Elinin ailesi ve ata terefden peyğembere yaxın olmalarıdır. Bu onu gösterir ki, Ehli-beyte yalnız Eli, Fatime, Hesen ve Hüseyn ® daxil deyil.
Hedisde peyğemberin (s) bize terk etdiyi ikinci emanet onun Ehli-beytidir. Hedis müselmanlardan peyğemberin (s) Ehli-beytini zekat malı alan insanların veziyyetine salmamağı teleb edir.
8. İbn Ömer ® Ebu Bekrin ® bele dediyini revayet edir: “Mehemmede Ehli-beytinin içinde hörmet edin” (Buxari, Kitabul-fadail-eshab 12/60, 24/91).
Ebu Bekr ® insanlara bu cür müraciet ederek onları Resulullahın ® Ehli-beytine hörmet etmeye çağırmışdır. Hedisde, Resulullahın ehli-beytine hörmete, sevgiye, ehli-beytini ucaltmağa işare edilir. Bu “Ehli-beyte eziyyet vermeyin, pis söz demeyin” demekdir.
Ev sahibini seven o evin aile üzvlerini de sevmelidir. Aile üzvlerine edilen eziyyetin o ev sahibini narahat edeceyini düşünmek lazımdır. Şübhe yoxdur ki, aile üzvleri ile yaxşı münasibetde olmaq, aile başçısını memnun eder. Buna göre de hamı peyğemberin (s) Ehli-beytini sevmeli ve onlar haqqında yaxşılıqdan başqa bir şey düşünmemelidir. İlk müselmanların tövsiyyeleri bele olmuşdur.
Allah bizi onların sevgisi ile yaşatsın ve öldürsün ve bizi onlarla birlikde diriltsin! Amin!


Eli bin Ebu Talibin ® fezileti

1. Enes bin Malik ® revayet edir ki, “Resulullah (s) bazar ertesi günü peyğember gönderildi, Eli ® çerşenbe axşamı günü namaz qıldı” (et-Tirmizi, Menaqib, 3976, hedis qeribdir).
Be’zi alimler bu hedise esaslanaraq Elinin ® genclerden ilk müselman olduğunu söyleyirler.
2. Abdullah bin Ömer ® revayet edir ki, “Resulullah (s) sehabeleri bir-biri ile qardaş etdi. Eli ® onun yanına geldi ve dedi: “Sehabeleri bir-biri ile qardaş etdin, amma meni heç kimle qardaş etmedin”. Resulullah (s) dedi: “Sen menim hem bu dünyada, hem de axiretde qardaşımsan” (et-Tirmizi, Menaqib, 3722).
3. Zeyd bin Erqam ® revayet edir ki, “Resulullah (s) demişdir: “Men kimin dostuyamsa, Eli de onun dostudur” (et-Tirmizi, Menaqib, 3714).
4. Se’d bin Ebu Vaqqas ® revayet edir ki, “Resulullah (s) Tebuk döyüşüne gederken Elini arxada (Medinede) saxlamışdı. Eli ® soruşdu: “Ey Allahın Resulu, meni qadın ve uşaqların yanında saxlayırsan?” Resulullah cavab verdi: “Sen Harunun Musa yanında aldığı yeri menim yanımda almaqdan razı deyilsen? Bu ferqle ki, menden sonra peyğember yoxdur” (Buxari; Kitabul-meğazi 80/409, Fadail-eshab 9/54, Müslim, Fadail-eshab, 31 (2404), et-Tirmizi, Menaqib, 3731).
5. Müslim ve Tirmizinin revayetlerinde deyilir:
“Resulullah (s) Xeyber günü dedi: “Sabah bayrağı ele bir şexse vereceyem ki, O, Allahı ve Resulunu sevir, Allah ve Resulu da onu sevir”. Bu söze göre adamların çoxu boyunlarını ireli uzadırdılar ki, Resulullah onları görsün. Amma o dedi: “Elini yanıma getirin”. Elini getirdiler, onun gözleri ağrıyırdı. Peyğember onun gözlerine üfürdü ve bayrağı ona verdi. Allah onun eliyle fethi müyesser etdi”. Revayeti eden daha sonra deyir ki: “... gelin biz de oğlanlarımızı, siz de oğlanlarınızı; biz de qadınlarımızı, siz de qadınlarınızı...” (Ali-İmran, 61) ayesi nazil olduğu zaman Resulullah (s) Elini, Fatimeni, Hesen ve Hüseyni ® yanına çağırdı ve: “Allahım bunlar menim ailemdir!” – buyurdu” (Buxari, Kitabul-meğazi, 4/231, Müslim, Fadailus-sehabe 32, (2404), et-Tirmizi, Menaqib, 3726).
Hedisin birinci hissesinde Xeyberin fethinde Elinin fezileti qeyd edilir. Peyğemberin buyurduğu kimi Eli:
• Allah ve Resulunu sevir
• Allah ve Resulu da onu sevir. Bu böyük müjdedir. Resulullahın (s) bele meqamda şehadeti insan üçün dünyada elde ede bileceyi en böyük ne’metlerden biridir.
• Xeyberin fethi Elinin ® eliyle müyesser olmuşdur. Bu döyüş erefesinde bayrağın Eliye verilmesi sehabelerin gözünde mühüm hadise idi. Çünki bu, Allah ve Resulunun Elini sevdiyine sübut idi. Dünya seadetinden xeyirli olan bu meqama çatmaq ümidi ile her kes boynunu ireli uzatmış ve peyğemberin (s) onu görmesini istemişdi. Hetta Ömer bin Xettabın ® bele dediyi revayet olunur: “Heç vaxt döyüşe rehberlik etmeyi arzulamadığım halda, o gün “ne olardı, Resulullah (s) bayrağı mene vererdi” ümidi ile onun meni görmesi üçün başımı ireli uzatdım”.
Hedisin ikinci hissesinde Elinin başqa fezileti gösterilir: Eli ve ailesi Peyğemberin (s) ailesindendir.
6. Zirr bin Hübeyşi Eliden ® bele eşitdiyini revayet edir: “Toxumu çatladan ve canlıları yaradana and olsun ki, ummi peyğember (s) mene mö’minin meni seveceyine, münafiqin menden üz çevireceyini ehd etdi” (Müslim, İman 131, (78); et-Tirmizi, Menaqib, 3737; Nesai, İman, 20, (8, 117).
“Toxumu çatladan” – toxumları cücerden demekdir. Her gün seyr etdiyimiz bu hadise bize adi bir hal kimi görünür. Eslinde bu bir mö’cüzedir. Besit bir den torpağa düşdükde ondan gövde, yarpaq, çiçek, meyve, reng, qoxu, dad ve s. emele gelir. Bunlar “denin açılması”nın neticesidir. Buna göre Eli ® hadisenin sahibi Allaha and içmekle söze başlayır. Çünki Allah el-En’am suresinin 95-ci ayesinde “Şübhesiz ki, toxumu da, çerdeyi de cücerdib çatladan, ölüden diri, diriden ölü çıxardan” kimi tanıdılır.
“Ummi” – anaya mensubluğu bildirir. Bununla yazıb-oxumağı bilmemek nezerde tutulur. Çünki insan anadan olanda yazıb-oxumağı bacarmır. Bu Qur’anda bele bildirilir: “Allah sizi analarınızın betnlerinden heç bir şey bilmediyiniz halda çıxartdı” («en-Nehl», 78).
Resulullahın (s) “ummi” olmasına baxmayaraq, ona Qur’an kimi kitabın nazil olması, onun keçmiş ve gelecekden, kainatın mahiyyeti haqqında doğru, deyişmez xeberler vermesi onun en böyük mö‘cüzeleridir.
Hedis bele de revayet olunur: “Mö’min meni sever, münafiq meni sevmez”.
7. Cabir bin Abdullah ® revayet edir ki, “Taif günü Resulullah (s) Elini çağırdı ve onunla xüsusi görüşdü. Görüşün uzun çekdiyine göre adamlar: “Resulullah (s) emisi oğlu ile görüşmesini uzatdı” – dediler. Bunu duyan peyğember (s) buyurdu: “Onunla xüsusi görüşü men (öz arzumla) etmedim, Allah etdi” (et-Tirmizi; Menaqib, 3728).
Taif seferi zamanı peyğemberin (s) Eli ® ile görüşü o qeder uzandı ki, adamların be’zileri: “Emisi oğlu ile söhbeti uzatdı” – dediler. Bu sözlerin dedi-qodu niyyeti ile ve ya düşüncelerini “çekinmeden semimi şekilde söyleme terbiyesi” niyyeti ile de deyildiyini izah etmek olar. Doğrusunu Allah bilir. Lakin hansı niyyetle deyilmesinden asılı olmayaraq peyğember (s) meseleni aydınlaşdırmışdır. O, bu zaman “Kafirleri siz öldürmediniz, Allah öldürdü. (Düşmenlerin gözüne bir ovuc torpaq) atdığın zaman sen atmadın, Allah atdı” («el-Enfal» suresi, 17) ayesine uyğun üslubdan istifade etmişdir.
8. Enes ® revayet edir ki, “Resulullah (s) Beraet (et-Tövbe) suresini (Erefatda hecc ziyaretine gelenlere tebliğ etmek üçün) Ebu Bekre ® göndermişdi. Sonra onu çağıraraq: “Bunun, ailemden olmayan bir kimse ile tebliğ edilmesi uyğun deyil” – buyurdu. Sonra Elini ® çağıraraq sureni ona verdi” (et-Tirmizi; Tefsir, «et-Tövbe», 3089).
Alimlerin fikrine göre Ebu Bekrden (Alah ondan razı olsun!) sonra Elinin ® gönderilmesi ereblerin adetinden ireli gelir. Bu adete göre, müqavileni ancaq onu bağlayan kimse ve ya ailesinden olan başqa bir şexs poza biler. Buna göre Peyğember (s) bele etmişdir.
Surenin ilk ayelerinde müselmanların müşriklerle müqavile bağlamalarından söhbet getdiyini de nezere alsaq bunu bele izah etmek olar. Doğrusunu Allah bilir.
9. Ebu Hezim Seleme bin Dinardan revayet edir ki, “Bir nefer Sehl bin Se’din ® yanına gelir ve: “Medine emiri filankes minberin yanında Eli haqqında danışır” – deyir. Sehl: “Bu emir Eli haqqında ne deyir?” – deye soruşur. Ebu Hezim: “Emir Eliye Ebu Turab deyir” – dedikde, Sehl ibn Se’d güldü ve: “Allaha and olsun, Eliye bu leqebi Peyğember vermişdir ve Elinin en çox bu ad xoşuna gelirdi” – dedi. Ebu Hezim dedi: “Men bu leqebi peyğemberin Eliye nece verdiyini öyrenmekle lezzet almaq istedim ve Sehl ibn Se’dden soruşdum: “Ey Ebu Abbas, bu nece olub?” O dedi: “Bir defe Eli Fatimenin yanına girmiş ve sonra çıxaraq mescidde yatmışdı. Bu vaxt Peyğember gelib: “Emioğlum haradadır?” – deye soruşdu. Fatime: “Mesciddedir” – dedi. Peyğember mescide getdi ve Elinin küreyi torpağa batmış halda yatdığını gördü. Peyğember Elinin küreyinden torpaqları temizleyerek: “Otur, ey Ebu Turab! Otur, ey Ebu Turab!” – dedi. (Buxari; Kitabul-fadail-eshab 9/51).
10. Se’d bin Übeyde demişdir: “Ömerin oğlunun (ibn Ömerin) yanına bir adam geldi ve Osman haqqında soruşdu. İbn Ömer Osmanın yaxşı xüsusiyyetlerinden danışdı ve o adama: “Belke Osman haqqında dediklerim sene pis gelir?” – deye soruşdu. Hemin adam: “Beli” – deye cavab verdi. İbn Ömer: “Allah senin burnunu yere sürtsün!” – dedi. Sonra o adam İbn Ömerden Eli haqqında soruşdu. İbn Ömer Elinin gözel emellerinden danışdı ve: “Eli budur. Evi de peyğemberin (s) evlerinin en gözelidir” – dedi. Sonra yene: “Belke, Eli haqqında danışdıqlarım sene pis gelir?” – deye soruşdu. O adam: “Beli” – dedi. İbn Ömer ona: “Allah senin burnunu torpağa sürtsün! Get, menim baremde ne bacarırsan et!” – dedi” (Buxari; Kitabul- fadail eshab 9/52).
0

Share this post


Link to post
Share on other sites
Abbas bin Abdul-Muttalibin ® fezileti

1. Hezret Eli ® Resulullahın (s) bele dediyini revayet edir: “Kim emime eziyyet vererse mene eziyyet vermiş olar, çünki adamın emisi ona atası yerindedir” (et-Tirmizi,”Menaqib”, 3764; Ehmed, “Müsned”, 4/165; Hakim, “Müstedrek”, 3/333. Et-Tirmizi: “Bu hesen ve sehih hedisdir” – demişdir).
2. Abdullah bin Abbas ® Resulullahın (s) onun atası Abbasa bele dediyini revayet edir: “Ey emi, bazar ertesi sabahı sen ve oğlun yanıma gelin, size dua edim. Allah bu dua ile sene ve oğluna xeyir versin”. Atamla Resulullahın (s) yanına getdik. O, bizi örtüye bürüdü ve dua etdi: “Allahım! Abbası ve oğlunu bağışla. Ele bağışla ki, zahiri ve batini günahları temizlensin, heç bir günahı qalmasın! Allahım, onu oğluna göre hifz et” (et-Tirmizi; Menaqib, 3766).
Bu hedisler Abbasın ® feziletine delildir. Abbas ® peyğemberin (s) emisi olub, ondan 2 ve ya 3 yaş böyük idi. Leqebi Ebu Fadldır. Meşhur bir revayete göre islamı Mekkenin fethinden sonra qebul edib. Be’zileri hicretden evvel müselman olduğunu, ancaq bunu gizletdiyini, Mekkede qalıb müşriklerle bağlı xeberleri Resulullaha (s) yazdığını deyirler. Arada hicret etmek üçün icaze istemiş ve peyğember (s): “Senin Mekkede qalmağın daha xeyirlidir” – deyerek icaze vermemiş ve hetta Bedr döyüşünde “Abbasla rastlaşsanız onu öldürmekden çekinin” – emrini vermişdir. Peyğember (s) Abbasa ®: “Men peyğemberlerin sonuncusu olduğum kimi, sen de mühacirlerin sonuncususan” – demişdir.
Abbas ® Mekkenin varlılarından olub, 70 nefer köle azad etmişdir.
Onun qızlarından elave 10 oğlu olub. Hicretin 32-ci ilinde Medinede Osmanın ® şehid edilmesinden iki il evvel – 88 yaşında vefat edib. Cenaze namazını Osman ® qıldırıb.
3. Enes bin Malikden ® revayet edilir ki, aclıq illerinde Ömer bin el-Xettab yağış yağdırmaq üçün Allaha Abbas bin Abd el-Muttalible tevessül ederek bele dua ederdi: “Ey Allah, biz peyğemberin ® sağlığında onunla tevessül ederek dua edirdik, indi ise peyğemberimizin emisi ile tevessül edirik ki, bize yağış yağdırasan!” Enes ® deyir ki, Allah da yağış yağdırırdı. (Buxari; Kitabul-fadail-eshab, 11/58).


Abdullah bin Abbasın ® fezileti

1. İbn Abbas ® revayet edir ki, “Resulullah (s) meni qucaqladı ve: “Allahım, bunu dinde feqih (alim) et!” – deye dua etdi”. Bir revayetde: “Allahım, ona Kitabı öyret!”, başqa bir revayetde: “Allahım, ona hikmeti öyret!” – dediyi qeyd olunur. (Buxari, “Kitabul-fadail eshab”, 26/96, 97, “Kitabul-elm”, 18/17; Müslim, “Fadailus-sehabe”, 138 (2477); et-Tirmizi, “Menaqib”, 3823, 3824).
Abdullah bin Abbas ® peyğemberin (s) emisi oğludur. Hicretden 3 il evvel Mekkede anadan olub. Hicretin 68-cı ilinde Taifde vefat etmiş, cenaze namazını Elinin ® oğlu Mehemmed bin Henefiyye qaldırmış ve: “Bu gün islam ümmetinin böyük terbiyeçisi ölmüşdür” – demişdir.
Peyğemberin etdiyi dua neticesinde Abdullah bin Abbas ® islami elmlerin hamısında (tefsir, fiqh) en yüksek zirveye qalxmış, “reisul-mufessirin” (Tefsirçilerin reisi), “tercumanul-Qur’an”, “hibrul-umme” kimi leqeblerle tanınmışdır.

Ce’fer bin Ebu Talib ® fezileti

1. Ebu Hureyre ® peyğemberin (s) bele dediyini revayet edir: “Ce’feri Cennetde meleklerle birlikde uçan gördüm” (et-Tirmizi, “Menaqib”, 3767).
2. Eş-Şe’bi ® revayet edir ki, İbn Ömer ® Ce’ferin ® oğlu Abdullaha salam vererken: “Sene salam olsun, ey iki qanadlı adamın oğlu!” – deyerdi. (Buxari, “Kitabul-fadail eshab”, 10/57).
3. Ebu Hureyrenin ® bele dediyi revayet olunur: “İnsanlar: “Ebu Hureyre çox hedis revayet edir” – deyirler. Halbuki men qarnımın doyması müqabilinde Resulullahdan (s) ayrılmazdım. Hetta men maya vurulmuş çörek yemezdim, teze ve gözel paltar geyinmezdim. Mene heç bir kişi ve qadın xidmet etmemişdir. Men aclıqdan qarnıma daş bağlayardım. Halımı başa düşerler ümidi ile men ezber bildiyim ayeleri bir kimseye—o meni evine aparsın, meni doyursun meqsedi ile oxumaq isteyirdim. Fağırlar, miskinler, kasıblar üçün insanların en xeyirlisi Ce’fer bin Ebu Talib idi. O bizi evine aparar, evinde olanlardan bizi yedirerdi. Hetta be’zen içi boşalmış yağ qabını verirdi, biz de onu keser ve içinde qalan yağ qırıntılarını yalayardıq” (Buxari, “Kitabul-fadail eshab”, 10/56; Tirmizi, “Menaqib”, 3770).
4. El-Bera ® Resulullahın (s) Ce’fere ® bele dediyini revayet edir: “Exlaq ve yaradılış baxımından sen mene oxşayırsan” (Buxari, “Kitabus- sülh”, 6/9, “Kitabul-meğazi”, 45/263; Müslim, “Cihad”, 90 (178); et-Tirmizi, “Menaqib”, 3769).
Bu hedisler Ce’fer bin Ebu Talibin ® feziletine delalet edir.
İlk müselmanlardan sayılan Ce’fer bin Ebu Talib ® Eliden ® 10 yaş böyük ve onun doğma qardaşıdır. Hebeşistana hicret etmiş, peyğember (s) onunla kral Necaşiye mektub göndermiş, onu mühacirlere başçı ve krala elçi te’yin etmişdi. İki defe hicret etmişdir. Xeyberin fethi günü hebeşistandan Medineye gelmişdir. Peyğember (s) onu qucaqlayıb , alnından öpüb ve: “Bilmirem, Ce’ferin gelişi, yoxsa Xeyberin fethi sebebi ile daha çox sevinmeliyem” – demişdir.
Leqebi Ebu Abdullah et-Teyyardır (Qanadlı Ce’fer). Bu leqebi hicretin 8-ci ilinde 41 yaşında iken şehid olduğu Muta döyüşünde almışdır. Bu döyüş zamanı Zeyd bin Haris öldürüldükden sonra Peyğemberin (s) dediyi kimi, serkerde oldu ve bayrağı götürdü. Döyüş zamanı ellerini itirmiş ve şehid olmuş Ce’fer ® haqqında Resulullah (s): “Qolları kesildi, ancaq Allah onların evezine iki qanad verdi, Cennetde uçur” – müjdesini verdi. Bedeninin 10 hissesinde 70-den artıq yara aldığı qeyd olunur .
Ebu Hureyre ® Ce’ferin ® kasıblara qarşı münasibetine, eliaçıqlığına göre ona Ebu Mesakin (kasıbların atası) leqebini vermişdir.
Resulullah (s) demişdir: “Menden evvel her peyğembere yeddi seçilmiş vezir verilmişdir. Mene on dörd vezir verildi: Hemze, Ce’fer, Eli, Hesen, Hüseyn, Ebu Bekr, Ömer, Miqdad, Huzeyfe, Selman, Ammar ve Bilal”. Resulullah (s) Ce’ferin ölümüne üzülmüş, gözlerinin yaşını axıtmışdır. Aişe ® deyir ki, “Ce’ferin ölüm xeberi geldikde Resulullahın kederlendiyini gördük”.


Hesen ve Hüseynin ® fezileti

1. El-Bera ® bele revayet edir: “Men peyğemberin (s) Elinin oğlu Heseni çiynine alıb: “Allahım, men bunu sevirem, bunu Sen de sev!” – buyurduğunu gördüm.” (Buxari; “Kitabul-fadail-eshab”, 24/89; Müslim, “Fadail-sehabe”, 58-59 (2422); et-Tirmizi, “Menaqib”, 3784).
2. Üsame bin Zeydden ® revayet olunur ki, “Peyğember Üsameni Hesenle beraber qucağına alıb: “Allahım, men bunları sevirem, Sen de bunları sev”, yaxud buna oxşar bir söz deyerdi” (Buxari, “Kitabul-fadail eshab”, 24/87).
3. Resulullah (s) Hesen ve Hüseyne baxıb: “Allahım men bunları sevirem, sen de sev!” – deyerdi. (Tirmizi; “Menaqib”, 3784).
4. Uqbe bin el-Haris ® bele demişdir: “Ebu Bekr ® ikindi (esr) namazını qıldı, sonra Eli ® ile getdi. Yolda o, Heseni uşaqlarla oynayan görüb onu çiynine aldı ve ona: “Peyğembere oxşayan, Eliye oxşamayan, atam sene feda olsun” – dedi. Eli ise güldü” (Buxari, “Kitabul-fadail eshab”, 24/90).
5. Enes ® revayet edir ki, “Bir kimse Resulullahdan (s) Ehli-beytinden kimi daha çox sevdiyini soruşanda, o (s): “Hesen ve Hüseyni” – deyerdi. Resulullah (s) Fatimeye: “Menim oğullarımı çağır” – deyer, onları qucaqlayar ve öpüb etirlerini duyardı” (et-Tirmizi, “Menaqib”, 3774).
6. Ye’la bin Murreh ® Resulullahın (s) bele dediyini revayet edir: “Hüseyn mendendir, men de Hüseyndenem. Allah Hüseyni seveni sever. Hüseyn “Esbat”dan biridir” (et-Tirmizi, “Menaqib”, 3774; İbn Mace, “Muqeddime”, 144). Hedisdeki “esbat” sözü 3 me’na verir: neve, qebile, ümmet.
7. Ebu Seid ® Resulullahın (s) bele dediyini revayet edir: “Hesen ve Hüseyn Cennet ehlinin iki gencidir” (et-Tirmizi, “Menaqib”, 3778).
8. Abdullah bin Şeddad ® atasından ® revayet edir ki, Resulullah (s) iki axşam namazından (meğrib ve ya i’şa) birinde yanımıza geldi. Hesen ve Hüseyn onun belinde idi. Peyğember (s) qabağa keçib uşağı yere qoydu, tekbir edib namaza başladı. Namaz vaxtı onun secdesi çox uzun çekdi”. Atam deyir ki: “Secde uzun çekdiyi üçün başımı qaldırıb baxdım. Gördüm ki, secdede olan peyğemberin belinde uşaq oturub ve men tez secde halıma qayıtdım. Namaz qurtaranda sehabeler Resulullahdan (s) soruşdular: “Ey Allahın Resulu! Namaz vaxtı ele uzun secde etdin ki, bir hadise baş verdiyini ve ya sene vehy endiyini zenn etdik!” Peyğember cavab verdi ki: “Xeyr, bunlardan heç biri olmadı. Lakin, oğlum belime mindi. Men özü düşene qeder onu düşürmeyi uyğun bilmedim” (en-Nesai, “İftitah”, 83 (2, 229, 320)).
9. Ensardan Selma adlı bir qadın revayet edir ki, “Ummu Selemenin ® yanına girdikde gördüm ki, ağlayır. Soruşdum ki, niye ağlayırsan? Cavab verdi ki: “İndice Resulullahı (s) başı ve saqqalı torpaqlı halda yuxumda gördüm. “Sene ne olub, ya Resulullah?” – deye soruşdum. O, dedi: “Bir az evvel Hüseynin öldürüldüyünün şahidi oldum” (et-Tirmizi, “Menaqib”, 3774).
10. Enes bin Malik ® revayet edir ki, “Hüseynin ® başı getirildiyi zaman Übeydullah bin Ziyade elindeki süngü ile kellenin burnuna, gözlerine vuraraq: “Bu qeder gözelini görmedim” – dedi. Men de: “O, Ehli-beyt içinde Resulullaha (s) en çox oxşayan şexs idi” – dedim. (Buxari, “Kitabul-fadail eshab”, 24/88, et-Tirmizi, “Menaqib”, 3780).
Übeydullah bin Ziyad bin Ebu Sufyan – Müaviyenin oğlu Yezidin xelifeliyi dövründe Kufe valisi idi. Hüseyn bu dövrde şehid edilmişdi.
11. Ammar bin Umeyr ® revayet edir ki, “Übeydullah bin Ziyad ve yoldaşlarının kellesini Kufeye getirende Rahebe mescidinde çoxlu adam toplaşmışdı. Men de onlara yaxınlaşdım. “Geldi! Geldi!” – deyirdiler. Gelen ne idi? – marağı ile bir az da onlara yaxınlaşdım. Bir ilan kelleler arasına girib yox olur, tekrar çıxırdı. İlan Übeydullah bin Ziyadın burun deşiyine girdi ve bir qeder qaldı. Sonra çıxıb getdi ve qeyb oldu. Bir az sonra “Yene geldi! Yene geldi!” deyerek camaat qışqırdı. Bu hal 2 ve ya 3 defe tekrarlandı” (et-Tirmizi, “Menaqib”, 3782).
12. Ebu Musa ® Hesen el-Besriden ® Ebu Bekrin ® bele dediyini eşitdiyini revayet edilir: “Men peyğemberin (s) minberden bir defe insanlara, bir defe de yanındakı nevesi Hesene ® baxaraq bele dediyini eşitdim: “Menim bu oğlum seyyiddir. Allah onun eli ile iki müselman kütleni barışdıracaq” (Buxari, “Kitabul-fadail eshab”, 24/86).
13. Enes bin Malik ® demişdir: “Heç kim Hesen bin Eli ® kimi peyğembere (s) çox oxşamırdı” (Buxari, “Kitabul-fadail eshab”, 24/92).
14. Şu’be, Mehemmed bin Yaqubdan revayet edir ki, “Men İbn Ebu Nu’mdan Abdullah bin Ömerin ona bele dediyini eşitdim: “İraq ehlinden bir adam menden öldürülmüş milçeyin hökmü haqqında soruşanda cavab verdim ki: “İraq ehalisi milçeyin öldürülmesi haqqında soruşur. Halbuki onlar peyğemberin (s) qızının oğlunu (Hüseyni) öldürmüşdüler. Peyğember (s) ise o iki nevesi haqqında: “Onlar menim dünyada (etrini duyduğum) iki reyhanımdır” – demişdir.” (Buxari, “Kitabul-fadail eshab”, 24/93).
Bu hedisler Hesen ve Hüseynin ® feziletine nümunedir. Hesen ve Hüseyn ® peyğemberin (s) Eli ve Fatimeden ® olan neveleridir.
Hesen ® hicretin 3-cü ili Ramazan ayında Medinede anadan olmuşdur. Peyğembere (s) çox oxşayan helim xasiyyetli ve yüksek dereceli teqva sahibi olan Hesen ® herterefli müsbet xüsusiyyetlere malik olub, var-dövlete ve dünyaya bağlı deyildi. Atasının ölümünden sonra xelife Müaviyenin ® ordusu ile ona bağlı olan esgerlerden ibaret iki ordu qarşılaşdı. O, qan töküleceyi anda Müaviye ® ile danışıqlar apararaq, bir ovuc qan hesabına bele olsa Mehemmedin ümmetine xelife olmaq istemirem deyerek xilafeti ona vermiş, ve belelikle müselmanlar arasında qan tökülmesinin qarşısını almışdır.
49, 50 ve ya 51 yaşında arvadı terefinden zeherlendirilerek vefat etmişdir.
Hüseyn ® hicretin 4-cü ilinde Şaban ayında anadan olmuş, 61 yaşında Kerbela adlanan yerde Meherrem ayının 10-da şehid olmuşdur.
Ümumiyyetle ister Hesenin, isterse de Hüseynin xelifeliyi dövründe ve daha sonralar xilafetde fitneler günden-güne çoxalırdı. İslam tarixinde bu hadiseler haqqında deqiq me’lumat gösterilmeyib. Müxtelif müellifler müxtelif revayetler edirler. Daha etraflı me’lumat üçün “Tarix-Teberi” kitabına müraciet etmek olar.
Hüseynin ® şehid edilmesinin tarixi haqqında mövcud revayetlerden biri beledir:
Müaviye ® oğlu Yezidi xelife te’yin ederek ölenden sonra, Kufe ehalisi Hüseyne ® mektub yazaraq onu xelife görmek istediklerini ve ona itaet edeceklerini bildirdiler. Hüseyn ® Müaviye oğlu Yezide bi’et etmir ve Mekkeye gelir. Kufelilerin mektubunu Mekkede alır ve Kufeye yollanmaq üçün hazırlaşır. Dövrün böyük sehabelerinden olan Ömerin oğlu Abdullah, Abbasın oğlu Abdullah ve qardaşı Mehemmed bin Hanefiyye (Elinin ® diger arvadından olan oğlu) kimi bir çox hörmetli adamlar ona Kufeye getmemesini tövsiyye edirler. Lakin Hüseyn ® yolundan qalmır. Yezid Kufeye Ubeydulla bin Ziyadı vali te’yin eder ve Hüseyni ® qarşılamaq üçün qoşun hazırlayır. Qoşuna Ömer bin Se’d bin Ebu Vaqqas başçılıq edir. Meqsed heç de Hüseyni ® ve onunla olanları öldürmek olmasa da, bu qarşıdurma 72 neferin, o cümleden Hüseyn ® ve 19 nefer ehli-beyt adamlarının şehid olması ile neticelenir.
Hüseynin ® kesilmiş başını tehqir eden Ubeydullah bin Ziyadı, Allah İbrahim bin el-Eşter adlı şexsin eli ile öldürür. İbrahimi Muxtar bin Ebu Ubeyde es-Saqafi gönderir. Ubeydullahın ve yoldaşlarının kesilmiş kellelerini getirerken nazik bir ilanın kellelerin burun ve ağız deşiklerinden girib-çıxması revayet olunur. Doğrusunu Allah bilir.
0

Share this post


Link to post
Share on other sites
Kapitan. Evvela danishanda sehih menbelere esaslan. Ikincisi , sene suallarim var. ! Nisa 59 -da geyd olunan emr sahibleri kimlerdir. Peygamber olumunden az evvel ilk 3 xelifeni Usamenin bashchiligi ile doyushe gonderdi onlar ise getmediler. Niye?
3. Peygamber vefat edenden sonra hech defn edilmemish, Hz Ele(e) defn ishleri ile meshgul iken ebubekr xelife sechildi. Dunya herisliyi o seviyyeye chatdi ki, Peygamberin defnini de gozleye bilmediler.
Hele bunlara cavab ver dali gelecek

P.S. Amma Allaha inamin varsa yalan danishma
0

Share this post


Link to post
Share on other sites
Fatimenin ® fezileti

1. Cemi’ bin et-Teymiyyi revayet edir ki, “Xalamla birlikde Aişenin ® yanına getmişdim. Soruşdum ki, peyğember hansı qadını daha çox sevirdi. “Fatimeni” – deye cavab verdi. “Bes kişilerden kimi?” – deye soruşduqda: “Fatimenin erini! Bildiyime göre o çox oruc tutur, çox namaz qılır” – dedi. (et-Tirmizi, “Menaqib”, 3873).
2. Ummu Seleme ® revayet edir ki, “Feth ilinde Resulullah (s) Fatimeni ® çağıraraq onunla xüsusi söhbetleşdi. Fatime ® ağladı. Tekrar söhbet etdiler, bu defe Fatime ® güldü. Resulullah (s) vefat etdikde Fatimeden ağlamağının ve gülmeyinin sebebini soruşduqda, dedi: “Evvelce Resulullah (s) mene öleceyini xeber verdi, ağladım. Daha sonra meni Meryem bint İmrandan başqa bütün Cennet qadınlarının seyyidi (xanımı) olacağım ile müjdeledi. Buna göre güldüm” (et-Tirmizi, “Menaqib”, 3872).
3. Misver bin Mexreme Resulullahın (s) bele dediyini revayet edir: “Fatime menden bir parçadır. Kim onu qezeblendirse meni qezeblendirmiş olar” (Buxari, “Kitabul-fadail eshab”, 12/61, 31/107).
4. Aişeden ® revayet olunur ki, “Peyğember vefatından evvel xestelendiyi zaman Fatimeni ® yanına çağırdı ve ona gizli bir şey dedi. Fatime ağladı. Sonra bir daha çağırıb Fatimeye yene gizli bir şey dedi. Bu defe Fatime güldü. Fatimeden bu ağlama ve gülmenin sebebini soruşduqda, Fatime: “Peyğember (s) mene gizlince bu xesteleyinin sonunda ruhunun alınacağını xeber verdi. Buna göre ağladım. Sonra mene yene gizlince, menim onun Ehli-beytinden ona ilk çatan insan olacağımı ve ondan sonra geleceyimi xeber verdi. Buna göre de güldüm” – dedi”. (Buxari, “Kitabul-fadail eshab”, 12/62).
Resulullah (s) qızlarından Fatimeni ® daha çox sevirdi. Bu sebebden hetta Eliye ® Fatime ® ile eyni zamanda başqasıyla evlenmeye icaze vermemişdir.
5. Misver bin Mexreme peyğemberin (s) bele dediyini revayet edir: “Haşim bin Muğire oğulları qızlarını Eli bin Ebu Talibe vermek üçün menden izin istediler. “Men izin vermirem! İzin vermirem! İzin vermirem! Eger Ebu Talibin oğlu istese qızımı boşasın, sonra onların qızları ile evlensin. Çünki Fatime menden bir parçadır. Onu inciden şey meni de incidir, ona eziyyet veren şey mene de eziyyet verir” – dedim” (Buxari, “Kitabun-nikah”, 110/159).


Xedice bint Xuveylidin ® fezileti

1. Ebu Hureyre ® revayet edir ki, “Cebrayıl (Ona salam olsun!) Resulullahın (s) yanına gelerek: “Ey Allahın Resulu! Xedice içinde qatıq, ve yaxud yeyilecek ve ya içilecek başqa bir şey olan qabla gelir. O, yanına çatanda ona Rebbinden salam söyle ve onu tem-teraqlı ve yorğunluq olmayan, inciden hazırlanmış bir evle müjdele”. (Buxari, “Kitabul-menaqibul-ensar”, 19, “Kitabut-tövhid”, 33/110; Müslim, “Fadailus-sehabe”, 71/2432).
Bu hedise göre be’zi alimler Xedicenin ® Aişeden daha feziletli olması hökmünü vermişler. Çünki Aişeni ® Cebrayıl (Allahın ona salamı olsun!) öz adından salamlamışsa, Xediceni ® Rebbinin adından salamlamışdır.
2. Aişe ® revayet edir ki, “Men Peyğemberi (s) arvadlarından heç birine Xedice qeder çox qısqanmadım. Halbuki men Xediceni derk edecek yaşımda görmemişdim. Feqet Peyğember (s) onu çox xatırlayırdı, her defe qoyun kesende Xedicenin dostlarına gönderirdi. Be’zen men: “Sanki Xediceden başqa bu dünyada qadın yoxdur” – deyerdim. Resulullah (s) da: “Xedice bele idi, Xedice bele idi ve ondan menim övladlarım oldu” – deyerdi”. (Buxari, “Kitabul-menaqibul ensar”, 19/43; Müslim, “Fadailus-sehabe”, 73, 74, 77, 78 (2434, 2435, 2436, 2437); et-Tirmizi, “Menaqib”, 3885, 3886).
Ehmed bin Henbelin bir revayetinde peyğemberin (s) bele dediyi revayet olunur: “İnsanlar menim risalemi inkar ederken, o inandı, hamı meni tekzib edende, o malını menim üçün xercledi. Allah onunla mene uşaq nesib etdi, ancaq diger arvadlarımdan uşağım olmadı”.
3. Hezret Eli ® Peyğemberin (s) bele dediyini revayet etmişdir: “Dövrünün en xeyirli qadını İmranın qızı Meryemdir, bu ümmetin en xeyirli qadını Xuveylidin qızı Xedicedir” (Buxari, “Kitabus-sehabe”, 69/2430; et-Tirmizi, “Menaqib”, 3887).
4. Ebu Musa el-Eş’ari ® Peyğemberin (s) bele dediyini revayet edir: “Kişilerin çoxu kamala çatmışdır. Qadınlardan ise İmranın qızı Meryem, Fir’onun arvadı Asiya, Xuveylidin qızı Xedice ve Mehemmedin qızı Fatimeden başqa heç kim kamala çatmadı. Aişenin qadınlardan üstünlüyü, serid yemeyinin diger yemeklerden üstünlüyü kimidir” (Buxari, “Kitabul-enbiya”, 48/105; Müslim, “Fadailus-sehabe”, 70 (2431); et-Tirmizi, “Et’ime”, 31/1835).
Xedice ® Xuveylid bin Esedin qızı olub, peyğemberle (s) eyni nesildendirler. Arvadları içerisinde peyğembere nesebi en yaxın olan Xedicedir. İbrahimden başqa diger övladlarının (Qasim, Zeyneb, Ruqiyye, Gülsüm,Fatime ve Abdullah) anası Xedice olub. Hicretden 3 il evvel, Ebu Talibden 3 gün sonra 65 yaşında ramazan ayında vefat etmişdir.


Aişenin ® fezileti

1. Aişe ® revayet edir ki, “Peyğember (s) mene: “Ey Aişe! Bu Cebraildir. Sene salam deyir!” – dedi. Men de: “Ona da Allahın salamı, rehmeti ve bereketi olsun!” – dedim. Çünki, Resulullah (s) menim görmediyimi görürdü”. (Buxari, “Kitabul-fadail eshab”, 32/109; Müslim, “Fadailus-sehabe”, 91/2447; Ebu Davud, “Edeb”, 166/5232; et-Tirmizi, “Menaqib”, 3876; en-Nesai, “İşretun-nisa”, 3/7, 69).
2. Ebu Musa ® revayet edir ki, “Biz, peyğemberin (s) sehabeleri hedislerin me’nalarını başa düşmekde çetinliklerle qarşılaşdıqda Aişeye müraciet ederdik ki, ondan elm öyrenek” (et-Tirmizi, “Menaqib”, 3877).
3. Ebu Vail revayet edir ki, “Eli ® esger toplamaq üçün Ammar bin Yasir ve oğlu Heseni Kufeye gönderende Ammar xütbe edib dedi: “Qeti suretde bilirem ki, o, dünyada ve axiretde peyğemberin arvadıdır. Lakin Allah sizi Öz hökmüne (İmama itaet edeceyiniz), yoxsa Aişeye tabe olacağınız ile imtahana çekir” (Buxari, “Kitabul-fadail eshab”, 32/112).
Bu revayet Cemel (Deve) döyüşü erefesinde Eli ® ve Aişe ® qarşıdurması ile elaqedar söylenilmişdir.
Eslinde bu qarşıdurma düşmençilikden deyil, Aişeden başqa sağlığında Cennetle müjdelenmiş Telha ve Zubeyr kimi böyük sehabelerin, Osmanın ® qatillerinin tapılması ve qisasının alınması telebinden yaranmışdı. Hem Eli ®, hem de Aişe ® İslam dünyası üçün xeyir isteyirdiler.
4. Abdullah bin Abdurrehman, Enes bin Malikden ® bele eşitdiyini revayet edir: “Men Resulullahdan (s) eşitdim ki: “Aişenin diger qadınlardan üstünlüyü serid aşının diger yemeklerden üstünlüyü kimidir” (Buxari, “Kitabul-fadail eshab”, 32/110).
5. İbn Aun el-Qasim bin Mehemmedden revayet edir ki: “Aişe ® xestelenmişdi. Abdullah bin Abbas ® onu ziyaret etmeye geldi ve: “Ey mö’minlerin anası, sen Resulullah (s) ve Ebu Bekrin ® senden evvel Cennete girib hazırladıqları gözel bir meqama gedeceksen” – dedi. (Buxari, “Kitabul-fadail eshab”, 32/111).
Abdullah bin Abbas ® dövrünün en elmli şexsiyyeti idi ve şübhesiz ki, Aişeye ® dediyi sözleri o, peyğemberden (s) eşidib.
6. Aişeden ® revayet edilir ki, o, bacısı Esmadan bir boyunbağı almışdı. Bu boyunbağı sefer zamanı itdi. Resulullah (s) sehabelerinden be’zilerini, o cümleden Useyd ibn Hüdeyri de hemin boyunbağını axtarmağa gönderdi. Onlar namazın vaxtı olduğuna ve su tapmadıqlarına göre destemazsız namaz qılmalı oldular. Peyğemberin (s) yanına gelende veziyyeti ona deyerken teyemmüm ayesi (el-Maide, 6) nazil oldu. Bu zaman Useyd bin Hudeyr Aişeye: “Allah seni xeyirle mükafatlandırsın. Vallahi senin başına gelecek ele bir iş yoxdur ki, onda Allahdan senin özün ve müselmanlar üçün bir xeyir olmasın” dedi” (Buxari, “Kitabul-fadail eshab”, 32/113).
Revayetin başqa variantları Buxarinin “Teyemmüm kitabı”nda 1-ci ve 3-cü hedislerde verilmişdir.
Heqiqeten Aişenin boyunbağısının itmesi müselmanlar üçün bir rehmet olan teyemmüm ayesinin nazil olmasına sebeb olmuşdur. Teyemmüm ayeleri «el-Maide» suresinin 6-cı ve «en-Nisa» suresinin 43-cü ayeleridir.
7. Urva bin ez-Zubeyr bele demişdir: “İnsanlar hediyyeleri Peyğembere (s) Aişenin yanında olarken vermeye çalışırdılar. Aişe revayet edir ki: “Qadın yoldaşlarım bundan qısqandıqda Ummu Selemenin yanına toplaşdılar ve: “Ey Ummu Seleme, bilirsen ki, adamlar hediyyelerini Peyğembere Aişenin evinde vermeye çalışırlar. Halbuki biz de Aişe kimi xeyir isteyirik. Ne olar, Resulullaha de, o insanlara hediyyelerini hansı arvadının evinde olsa orda vermeyi tapşırsın” – dediler. Ummu Seleme bunu Peyğembere (s) xatırlatdı. Ummu Seleme dedi: “Men bunu Peyğembere xatırlatdım. O menden üz çevirdi. Növbeti defe de xatırlatdım. O menden üz çevirdi. Üçüncü defe de xatırlatdıqda o, mene: “Ey Ummu Seleme, Aişe barede mene eziyyet verme. Bu bir heqiqetdir ki, Aişeden başqa sizden heç bir qadının yanında olduğum zaman mene vehy nazil olmadı” – buyurdu” (Buxari, “Kitabul-fadail eshab”, 32/115, “Kitabul-Hibe”, 6/15,16).
Bu hedisler Aişenin ® fezileti üçün kifayet qeder delildir.
Qeyd etmek lazımdır ki, «en-Nur» suresinin 11-20-ci ayeleri, Aişeye ® sefer zamanı itirdiyi boyunbağını axtarması ile elaqeder yaxılmış iftiralara cavabdır:

"Heqiqeten, (Aişe baresinde) yalan xeber getirenler öz içerinizde olan bir zümredir (münafiqlerdir). Onu (o xeberi) pis bir şey zenn etmeyin. O, belke de, sizin üçün xeyirlidir. O zümreden olan her bir şexsin qazandığı günahın cezası vardır. Onlardan günahın böyüyünü öz üstüne götüreni (Abdullah bin Ubeyyi) ise (qiyamet günü) çox böyük (şiddetli) bir ezab gözleyir. Meger o yalan sözü eşitdiyiniz zaman mö’min kişiler ve qadınlar öz üreklerinde (özleri haqqında yaxşı fikirde olduqları kimi, dostlarının da ehli-eyalı baresinde) yaxşı fikirde olub: “Bu, açıq-aydın bir böhtandır!” – demeli deyildirlermi? (Aişeye iftira yaxanlar) ne üçün özlerinin doğru olduqlarını tesdiq edecek dörd şahid getirmediler? Madam ki, şahid getirmediler, demeli, onlar Allah yanında esl yalançıdırlar! Eger Allahın dünyada ve axiretde size ne’meti ve merhemeti olmasaydı, o yalan sözünüze göre size şiddetli bir ezab toxunardı. O zaman ki, siz (münafiqlerin yaydığı) yalanı dilinize getirir, bilmediyniz sözü ağzınıza alır ve onu yüngül (asan, insana günah getirmeyen) bir şey sanırsınız. Halbuki bu (peyğemberin ehli-eyalı haqqında nalayiq söz danışmaq) Allah yanında çox böyük günahdır! Meger siz onu eşitdiyiniz zaman: “Bize bunu (bu yalanı) danışmaq yaraşmaz. Aman (AllaH)! Bu, çox böyük bir böhtandır!” – demeli deyildinizmi? Allah size öyüd nesihet verir ki, eger mö’minsinizse, bir daha bele şeyler etmeyesiniz. Ve Allah sizin üçün ayelerini (bele etraflı, açıq-aydın) izah edir. Allah (her şeyi) bilendir ve hikmet sahibidir. Mö’minler arasında (onları nüfuzdan, hörmetden salmaq meqsedile) pis söz yaymaq isteyenleri dünyada ve axiretde şiddetli bir ezab gözleyir. (Hamının emelini, yayılan şayelerin, atılan böhtanların doğru olub- olmadığını) ancaq Allah bilir, siz bilmezsiniz! Eger Allahın size ne’meti ve merhemeti olmasaydı, Allah şefqetli ve rehmli olmasaydı, (halınız nece olardı)? (Dediyiniz yalanlara, yaxdığınız iftiralara göre sizi derhal mehv ederdi”)
(«en-Nur» 11-20).

Mahmud Qehremanov
0

Share this post


Link to post
Share on other sites
Вижу что ты не хочешь ничего понимать
Я привел тебе хадисы от Бухари и Муслима, а ты обвиняешь меня во лжи.
Короче тебе ничего не докажешь и признаюсь я ошибся в тебе. Но знай весь мир ты вахами не сделаешь Аллах тебе этого не позволит иншаллах!
Я приведу последний довод и посмотрим,что ты на это скажешь?
Book [b]032,[/b] Hadith Number [b]6325.[/b]Муслим
------------------------------
Chapter : It is forbidden to strike at the face.

This hadith has been transmitted on the authority of Abu Huraira and in the hadith transmitted on the authority of Ibn Hatim Allah's Apostle (may peace be upon him) is reported to have said: When any one of you fights with his brother, he should avoid his face for [color=red][b]Allah created Adam in His own image[/b][/color]

Абу Хурайра приводит хадис о том, что посланник Аллаха сказал: "Всякий раз, когда кто -либо из вас поругается со своим братом пусть не бьёт его по лицу, [color=red][b]ибо Аллах создал человека по своему образу и подобию[/b][/color]"( "Халака Адама ала сурати ар Рахман)

Если это ваша агида и ваша вера,что [color=red][b]человек похож на Аллаха [/b][/color]о каком исламе и Коране ты будешь говорить!
Посоветовал бы тебе азерислам.ком сиди там и веди "просветительные" беседы, там тебе никто мешать не будет.
0

Share this post


Link to post
Share on other sites
[quote name='Caferi' date='Nov 10 2004, 16:29 ']  ! Nisa 59 -da geyd olunan emr sahibleri kimlerdir.[/quote]
Ey iman getirenler! Allaha, Peyğembere ve özünüzden olan ixtiyar (emr) sahiblerine itaet edin! Eger bir iş baresinde mübahise etseniz, Allaha ve qiyamet gününe inanırsınızsa, onu Allaha ve Peyğembere hevale edin! Bu daha xeyirli ve netice e’tibarile daha yaxşıdır.
meselen onlar raşidi xelifeler ve sairedir menim balam hasanın elinde kifayet qeder qüvve var idi neye göre o hakimiyyeti muaviyyeye verdi ?


[quote]Peygamber olumunden az evvel  ilk 3 xelifeni Usamenin bashchiligi ile doyushe gonderdi onlar ise getmediler. Niye?[/quote]

onu sen hardan oxumusan?
[quote]3. Peygamber vefat edenden sonra hech defn edilmemish, Hz Ele(e) defn ishleri ile meshgul iken ebubekr xelife sechildi. Dunya herisliyi o seviyyeye chatdi ki, Peygamberin defnini de gozleye bilmediler.[/quote]ebu bekr ölende heç neyi yox idi hamısı paylamışdı hetta ona maaş verirdiler xezineden onu da qaytardı oki qaldı onun xelife seçilmesine gelin görek eli bu barede ne deyir
Eli (r.a.) demişdir: «Ebu Bekre, Ömere, Osmana beyet getirmiş adamlar, onlara beyet getirdikleri meselede mene de beyet getirmişler. Onlarda qayda bele idi ki, orada iştirak eden adam özü isteyeni seçe bilmez, o zaman orada olmayan ise seçilmiş adamı redd ede bilmezdi. yalınz mühacirlerin ve ensarların şurası bir adam haqqında eyni fikirde olub, onu imam adlandıranda, Allahın bu işe razılığı elameti sayılardı. Eger bir nefer tene ederek ve ya bidetle onların işinden özünü kenara çekseydi, onu fikrinden daşındırardılar. Etiraz etseydi, möminlerin yolu ile getmediyi üçün ona qarşı üsyan ederdiler ve Allah da ona layiq olduğunu vererdi» «Nehcu-l-Belağe», seh:366-367 (tercümede seh.298, Tehran çapı, 1995).

Eli (r.a.) iki şeyx - Ebu Bekr (r.a.) ve Ömer (r.a.) haqqında demişdir: «Müselmanların en yaxşısı, Allaha ve onun elçisine (s.a.s.) en yaxını - xelife Siddiq ve xelife Faruq olmuşlar. And içirem ki, onların İslamda yerleri heqiqeten böyükdür. Onların yoluxduğu adam şiddetli islam xesteliyine tutular (yeni, onlardan ibret götürenler dinlerinde daha möhkem olardılar). Allah onlara rehmet etsin ve onları gördükleri en yaxşı işlere göre mükafatlandırsın» Meysem. «Şerh Nehcu-I-Belağe», 1/31, Tehran çapı.
Ebu Ceferden bir nefer qılıncın bezedilmesi haqqında soruşduqda, o demişdir: «Olar, Ebu Bekr es-Siddiq öz qılıncını gümüşle bezeyerdi. Soruşan şexs ona: "Sen de ona Siddiq deyirsen?" ~ dedikde, İmam derhal yerinden qalxıb demişdir: "Beli, Siddiq deyirem, beli, Siddiq deyirem. Kim ona Siddiq demese, Allah onun sözünü bu dünyada ve axiretde tesdiqlemez» Erbili. «Keşfu-I-ğümme fi merifeti-l-Eimme», 2/147
Eli ibnu-l-Hüseyn İbn Musa «Eş-Şafi» adlı kitabında qeyd edir ki, eliden (r.a.): «Vesiyyet etmirsen?» - deye soruşduqda, o demişdir: «Peyğember (s.a.s.) kimi vesiyyet edirem, lakin, Allah insanlar üçün xeyir istese, Peyğemberden (s.a.s.) sonra sehabeleri xeyir üzerinde cem etdiyi kimi (İmam eli (r.a.) burada Ebu Bekrin (r.a.) xilafetini nezerde tutur.) , onları da xeyir üzerinde cem eder». «Eş-Şafi» seh.171, Necef çapı.
Kuleyni istinadla Cefer es-Sadiqden revayet edir ki, bir qadın gelib ondan: «Men Ebu Bekr ve Ömerin xelifeliyini qebul edib, onları seve bileremmi?» - deye soruşduqda, o demişdir: «Beli, qebul ede bilersen». Qadın: «Men Rebbimin huzurunda olduğum zaman "Bunu sen mene emr etdin" - deye Ona xeber vere bilerenmmi?!» - deye soruşduqda, Cefer ona: "Beli" - deye cavab verdi «er-Ravze mine-I-Kefi», 8/101, 238.
Meclisi istinadla Cefer es-Sadiqden, o da babalarından, onlar da Eliden (r.a.) revayet etmişdir: «Peyğemberimizin (s.a.s.) sehabelerini söymemeyi size vesiyyet edirem. Onlar Peyğemberden (s.a.s.) sonra dine heç bir yenilik getirmemişler. Heqiqeten, Peyğember (s.a.s.) de bele vesiyyet etmişdim «Biharu-I-Envar», 22/305, 306.
Et-Tabrisi el-Baqirden revayet edir ki, o demişdir: «Men Ebu Bekr (r.a.) ve Ömerin (r.a.) feziletli sehabe olduqlarını inkar etmirem, lakin, Ebu Bekr (r.a.) Ömerden (r.a.) efzeldir «el-İhticac», seh.230, Kerbela çapı.
el-Murteza revayet edir ki, Cefer bin Mehemmed peyğemberin (s.a.s.) qebrini ziyaret ederken (onun yanında defn olunmuş) Ebu Bekr:" (r.a.) ve Ömere (r.a.) de salam vererdi «eş-Şafi», seh.238.
Eli (r.a.) demişdir: «Men Mehemmed peyğemberin (s.a.s.) eshabını gördüm. İçinizde onlara benzer bir adam bele görmürem. Onlar saçları dağılmış, toz-torpağa bulanmış bir halda sabahı açar, gecelerini namazIa keçirerdiler. Kimi alnını torpağa sürterdi, kimi üzünü, qiyameti xatırlayanda köz kimi yanardılar. Alınları secde etmekden keçinin dizlerine dönmüş, qabıq bağlamışdı. Allahı yada salanda ezab qorxusundan, savab ümidinden göz yaşı tökerdiler. Hetta ele ağlayardılar ki, yaxaları islanar ve yelin esdirdiyi ağac kimi titreyerdiler» «Nehcu-I-Belağe», seh: 143 (tercümede seh.257, Tehran çapı, 1995).

Elinin (r.a.) Ebu-Bekre (r.a.) qarşı olan hörmet ve sevgisine (Ebu-Bekr (r.a.) xelife olduqdan sonra) Leyla bin Mesudan (Elinin (r.a.) üçüncü arvadından) olan oğluna Ebu-Bekr adını verneyi de delalet edir.




Ümumiyyetle, xilafet 30 il olub.
Sefinenin (Allah ondan razı olsun! - radıyallahu anhu - r.a.) revayet etdiyi hedisde Peyğember (Ona ve ailesine Allahın salavatı ve salamı olsun! - s.a.s.) demişdir: «Peyğemberlik (yeni sonrakı) xilafeti otuz il olacaq» (Ebu Davud, «Sünne» kitabı, «Xelifeler» fesli, 12-ci cild, seh.259, 4633-cü hedis).
Bu hedisin sehih (möteber) olduğunu aşağıda adları çekilen alimler tgsdiqlemişler:
1. Ehmed bin Henbel; 2. İbn Ebdü-l-Berr; 3. el-Hakim; 4. et-Tirmizi; 5. İbn ebi Asim; 6. İbn Teymiyye; 7. İbn Cerir et-Taberi; 8. İbn Hibben; 9. ez-Zehebi; 10. İbn Hacer el-Esqaleni; 11. el-Albani.
Bu melumatın sehih olmasını isbat etmek üçün bax: «Sehih hedisler silsilesi», 1-ci cild, seh.820-827, 459-cu hedisin şerhi.

Xilafetin müddeti:
1. Ebu Bekr (r.a.) - 2 il 3 ay 10 gün;
2. Ömer (r.a.) - 10 il 6 ay 8 gün;
3. Osman (r.a.) - 11 il 11 ay 9 gün;
4. Eli (r.a.) - 4 il 9 ay 7 gün;
5. Hesen (r.a.) - 6 ay
0

Share this post


Link to post
Share on other sites
Biz – Uca Allahın Ezemetli ve Kerametli sifetleriyle vesf edilmiş bir üze sahib olduğuna inanırıq.
Nece ki, Uca Allah bu barede buyurmuşdur:
Ancaq ezemet ve kerem sahibi olan Rebbinin zatı baqidir.(er-Rehman 27)
Biz – Uca Allahın Kerim ve Ezim olan iki ele sahib olduğuna inanırıq.
Nece ki, Uca Allah bu barede buyurmuşdur:
Eksine, Onun her iki Eli açıqdır ve O (Öz lütfünden) istediyi kimi serf edir. (el-Maide 64)
(Müşrikler) Allahı lazımınca qiymetlendirmediler (uca tutmadılar). Halbuki qiyamet günü yer bütünlükle Onun ovcunun içinde olacaq, göyler ise Onun sağ eli ile bükülecekdir. (Allah müşriklerin Ona) aid etdikleri sifetlerden tamamile uzaq ve ucadır! (ez-Zumer 67)
Biz – Uca Allahın iki dene heqiqi göze malik olduğuna inanırıq.
Nece ki, Uca Allah bu barede buyurmuşdur:
Gözlerimizin önünde ve vehyimiz üzre (sene öyredeceyimiz kimi) gemini düzelt. (Hud 37)
Peyğember - sellallahu aleyhi ve sellem - ise bu barede demişdir: «Onun (Allahın) perdesi nurdur. Eger perdeni qaldırarsa üzünün nuru gözlerinin gördüyü bütün mexluqatı yandırıb mehv eder.» (Muslim 179, İbn Mace 195)
Ehli sünne alimleri Uca Allahın iki gözünün olmasında ittifaq etmişdirler. Bunu Peyğemberin - sellallahu aleyhi ve sellem - Deccal haqqındakı hedisi de tesdiq edir. Peyğember - sellallahu aleyhi ve sellem - demişdir: «(Deccalın) bir gözü kordur. Sizin Rebbinizin ise gözü kor deyildir.» (Buxari 7131, Muslim 2933, Tirmizi 2245, Ebu Davud 4316)
Biz – Uca Allahın Özünü bu ayede vesf etdiyi kimi olduğuna inanırıq.
Gözler Onu derk etmir. O ise gözleri derk edir. O, Letifdir (bendelerine qarşı mülayimdir, yaxud her şeyi derk edendir), (her şeyden) Xeberdardır. (el-Enam 103)
0

Share this post


Link to post
Share on other sites
Хорошо что ты подтвердил.А то такой же как ты спорил со мной,что нет слово image -это концепция.идея,но потом че то затих.
Христиане точно так же думают , и кришнаиты. Все понятно. Дальше о чем то говорить считаю бесполезным и ненужным.
0

Share this post


Link to post
Share on other sites
по подобию - это когда наделяют многими похожими чертами ...
Аллах(СвТ) Вдохнул от Духа Своего. Он(СвТ) наделил человека душой. А image - подобие, и есть те качства, как слух, зрение ... и так далее
Но те, кто будет обсуждать матерuaльную подоплеку этого подобия - будет в КОРНЕ не прав.Этого нельзя делать, потомучто мы не знаем как выглядет Аллах(СвТ). ИншАллах в Судный День для праведных мусульман Лик Его будет освещать все и вся в Саду блаженных. Амин !

дальше нужно что-то обьяеснять ?!

не надо смеятся над тем, что кто-то не межет изложить правильный контекст. лучше смейтесь над своими ошибками и сами не делайте хата. (рузу дуасы) лол :D
0

Share this post


Link to post
Share on other sites
kimse mene virus gonderib allah onu cezalandirsin
0

Share this post


Link to post
Share on other sites
[quote name='Emir' date='Nov 10 2004, 17:09 '].А то такой же как ты спорил со мной,что нет слово image -это концепция.идея,но потом че то затих.
[right][snapback]145207[/snapback][/right][/quote]
menim bele yazdığım yadıma gelmir men harda demişem ki нет слово image -это концепция.идея,?
0

Share this post


Link to post
Share on other sites
If Imamate is such a high station then why isnt there any mention of this in the Quran? A belief that supercedes even belief in the Ambiya', must be rooted in the Qur'an, the book which was revealed by Allah as an explanation of all things, a guide, a mercy, and glad tidings to the Muslims. (an-Nahl:89).

Allah says in Surah al-Anam verses 83-86 that he has raised his Prophets above all the worlds. So As God gives an explanation of All things in his book, then why cant we find any mention of the status of Imamah which is higher than Prophethood?

Surah Al-Anam verse 86

YUSUFALI: And Isma'il and Elisha, and Jonas, and Lot: and to all We gave favour above the nations:

PICKTHAL: And Ishmael and Elisha and Jonah and Lot. Each one (of them) did We prefer above (Our) creatures,

SHAKIR: And Ismail and Al-Yasha and Yunus and Lut; and every one We made to excel (in) the worlds


imam heç vaxt peyğemberden üstün ola bilmez kim dese ki üstündür o kafirdir

en-Nehl (Bal arısı) suresi
Qiyamet günü her ümmete özlerinden bir şahid (her ümmetin öz peyğemberini) göndereceyik (tutacağıq). (Ya Resulum!) Seni de bunlara (öz ümmetine) şahid getireceyik
el-En’am (Davar) suresi
Biz, hemçinin İsmaili, Elyese’i, Yunisi ve Lutu da (hidayete qovuşdurduq) ve onları alemlerden üstün tutduq.
0

Share this post


Link to post
Share on other sites
bax gör sizin kitablarda ne yazılıb
a book "Al Shafi" [urdu] this is a translation of "BLESSED BOOK" "AL Kafi" on Page # 194, Book of Tawheed, Vol: 1

Ibraheem Muhammad Bin Hussain Narrates: I asked Imam When messenger of Allah went on Miraj, Allah revealed Himself as a thirty yr old man, Upper potion of the body was in formof Human and below Naaf was Noor,...............................
.......................Imam raza said that it was the Qalaab of the messenger of Allah which was creatd by Allah and the Noor of Allah was in Green, red and White colours.
0

Share this post


Link to post
Share on other sites
Bismillehir-Rehmanir-Rehim!

‘’Rafizilik’’ tehlükesi.

Eziz müselmanlar ve hemvetenlerimiz.

Vetenimizin, hal-hazırdakı işğal olunmuş erazi problemleri ile üz-üze geldiyi bir halda ve dirçeliş dövrüne xas olan bir neçe daxili çetinlikler ile qarşılaşdığımız bir dövrde, diger terefden de müselmançılıq en-enelerimize zidd olan müxtelif cür qeyri-islami din ve cereyznların tebliğatı qarşısında aciz qaldığımızda, bu sebenble de xalqımız arasında etiqadi parçalanma tehlükesine meruz qala bilecek bir vaxtda, bizim, yaxın gelecekde, yeni bir tehlüke qarşısında durma ehtimalı get-gede göz önünde cizgilenmektedir.

Bu tehlüke, xalqımızın müqeddes İslam dininin etrafında birleşmeyi arzu etdiyi bir halda, xalq arasında yeni bir ixtilaf törede bilecek şeytani görüşlerin gizlince, mexfi bir terzde, yaxud iki menalı söhbetlerle xalqımızın ve İslam düşmenlerininterefinden yaymaq cehtlerinden ibaretdir.

Feqet bu tehlükede en ağır mesele odur ki, bu fitneni töredenler öz meqsedleri üçün bizim xalqımızın yaraşığı ve meneviyyatı olan İslam dinimizden istifade etmeye qerar veribler, özlerinin bu çirkin emellerinde de müxtelif cür yalan ve uydurmalardan da istifade etneye çekinmirler. Bir xalqın qardaşlarını bir-birine dil uzatmağa sövq edirle.

Bildiyiniz kimi, ölkemizde İslam dini, demek olar ki, Allah Teala terefinden yer üzüne gönderdiyi ilk zamanlarında berqarar olub ve o vaxtdan beri ya açıq, ya da gizli xalqımızın qelbinde yaşamaqdadır ve çox sevindirici haldır ki, bizim bu son illerde hem xalqımızın, hem de onun seçdiyi dövletimizin tutduqları müsteqillik, azadlıq, aşkarlıq istiqameti sayesinde dinimiz yeniden özünün müqeddes mövqeyini hem qelblerde, he de heyatımızda tutmaqdadır. Bununla yanaşı da, indiye qeder törenen müeyyen menevi ve ve etiqadi boşluğu doldurmaq üçün müqeddes olan İslam dinimiz özünün evezsiz zenginliyini teqdim etmekdedir.

Bildiyimiz kimi, tariximizin müxtelif hadiseleri neticesinde Azerbaycanda hem ‘’şie’’, he de ‘’ehli sünne’’ temayüllü insanlar mövcuddur ve uzun müddetdir ki, bu cür qonşuluq bir qardaşlıq seviyyesinde sürüb gedir. Diger terefden de bilmeliyik ki, Azerbaycan xalqı ümumi şekilde müselman olan xalqdır, Azerbaycanın erazisi de müselman torpağı, yeni İslam diyarıdır. İslam diyarına qarşı ve islam xalqına qarşı heç vaxt esil müselman ne tecavüz gözü ile baxmaz, ne öz planları xeyri namine qarşı durma töretmeye cehd göstermez, ne deki, bele çirkin işlerde Müqeddes İslam dininin qaydalarından, prinsiplerinden ve tarixinden bu cür hiylekarlıqla istifade etmez.

Lakin ara-sıra, müxtelif meqsedler daşıyaraq, ölkemizin bezi qonşu nümayendeleri ve onların buradakı yerli kömekçiler bu cür elde olunmuş qardaşlığı qarışdırmaq ehtimalını meydana atırlar. Elbette bele olduqda biz de müeyyen derecede zenn de ede bilerik ki, onlar bu işde hem siyasi, ola bilsin ki, hem iqtisadi ve hem de, hardasa, erazi meqsedler güde bilerler. Bir xalqın qardaşlarını baş-başa getirmek heç bir qonşuya yaraşmaz, bu meqsedle de dini mövqeleri istifade etmek çox çirkin bir emeldir ve bu ne Peyğemberimizin (ona ve ailesine Allahın xeyir-duası olsun) gösterdiyi yol deyil, nede ki, onun yolu ile geden, onun ehli-beytinin ve diger eshabi-kiramının yolu deyil.

Tarix sehifelerine baxsaq görerik ki, bizim xalqımız qedim en-enesi ola uca İslam dinimiz hemişe düşmenlerin hedefine çevrilirdi ve bize qarşı düşmençilik etmek isteyenler her defe dinimize zerbe vurmaqla artıq, elan edilmemiş müharibesine başlayaraq, bu tecavüzün soyuq merhelesini gizlince xalq içerisinde başlayırdı. Bir xalqı sarsıtmaq üçün kifayetdir ki, o xalqın din mövqeyine, din görüşüne, dini bütmvlüyüne nifaq salsın, dedi-qodu salsın, birinin digerinden üstün olma görüşleri barede fikir ve ideyalar yaydırılsın. Bu cür fikirle yeridildikden sonra xalqın avam (islam lüğetine göre ‘’dini biliye malik olamayan’’) tebeqesinin arasında çaxnaşma baş verir.

Onsuz da son vaxtlar Azerbaycanda dinimize, müselmançılığımıza zidd olan qeyri-islami dinler ve cereyanlar (meselen: krişnalıq, buddizimlik, xaçperestlik, odperestlik, müxtelif növ bütperestlik ve s.) tebliğ edilerek, yayılıb baş almaq meqsedlerindedirler. Ve her cür texribatçi missionerler din anlayışından istifade ederek gelecekde öz çirkin planlarını heyata keçirmek üçün daxildden zebe vuran desteler teşkil etmeye nail olurlar. Bununla da özleri üçün geleceye doğru ya dövelet çevrilişi üçün, ya işğal üçün ve ya ümumi ixtişaşlar töretmek üçün zemin yaradırlar. Onlar özlerinin bu cür öenfur planlarının şeytanın kömekliyi ile edirlerse, biz de buna qarşı yalnız Uca ve Qüdretli Allahdan kömek almaqla onları deff ede bilerik, çünki Allah pozğunçuluğu ve fitne-fesadı sevmez, diger terefden de haqqı berpa edenlere öz yardımını gösterir. Bu sebeble biz hamılıqla İlahiden gelen Müqeddes İslam dinimiz etrafında birleşib bu haqq olan ilahi dinimizin zenginliyini, müdrikliyini ve menevi qüvvesini bütün bunlara qarşı siper etmeliyik.

Lakin bütün bunlarla yanaşı bizi yeni bir tehlüke, yeni bir parçalanma fitnesi gözleyir. Aşkar etmek istediyimiz tehlüke, yene de bizim xalqın serveti, zenginliyi olan İslam dinimizi parçalayaraq mehv etmek, bizi dünya xalqları gözünden salmaq meqsedi ile çirkin ve ağla sığmaz fikirlerin düşmenler terefinden xalqımız arasında yaymaq cehtlerinden ibaretdir. Üstelik de, bizim xalqın gözel exlaq prinsiplerine ve yüksek meneviyyatımıza menfi tesir göstermek, bununla da bütün cemiyyetimizin ve dövletimizin sağlamlığına zerbe vurmaq, ve ola bilsin ki, bizim ister deniz, ister quruda olan erazimize yeni istiqametden göz dikmek meqsedlerindedirler. Ve din adı ile, müqeddes İslam dinine hörmet ve heves gösteren vetendaşlarımızı öz sıralarına çekib, onları gelecekde, belke de yaxın gelecekde, bizi xalaqa ve bizim dövlete qarşı hazırladıqları ‘’qonşuluq’’ planlarında bu zavallı ve heqiqetin ne olduğundan şübhelenmeyen günahsız qardaşlarımızdan, hele bize qarşıda istifade etmek arzusundadırlar. Elbette ki, xalqımızın bezi nümayendelerini bu cür meseleleri bildikden sonra da müxtelif sebeblere göre öz xoşluqları ile bu çirkin oyunlarda iştirak etmeye hazırdırlar. Lakin biz ilk növbede, özleri de bilmeden, azdırılmış vetendaşlarımızın qayğısına qalıb, onları şeytanların ellerinden xilas etmeye çalışmalıyıq – bu hem Allah qarşısında yaxşı ve savablı iş olar, hem de xalqımızı uçuruma sürüklenmesinden qurtara biler. Onların esasen güvendikleri hal, xalqımızın, ümumen, dinimize çox böyük hörmet beslemesi, son zamanlarda ise İslama olan heves ve reğbetin daha da artması, lakin bununla yanaşı ise onların serbest araştırmaq üçün teleb olunan dini biliklerin yüksek, yaxud kifayet edecek seviyyede olmamasıdır. Diger terefden ise, belke de onlar ne bizim xalqı müselman kimi saymır, nede ki bizim torpaqları müselman torpağı kimi saymırlar. Diger terefden de, belke bizim xalqı bu qoca dünyada tek sanıblar, qardaşsız hesab edibler ve ilahiden himayesiz zenn edibler? Azerbaycanın bezi erazileri etrafında ve üzerlerinde baş veren son hadiseler bu cür qenaetlere gelmeye ehtimal yaradır, eks halda müselman müselmana ne etiqadi cehetden, ne iqtisadi cehetden, ne de ki, bir parça erazi cehetden tecavüz istemez, hede-qorxu nümayişinden istifade etmez. Feqet eger işletmiş olsa, onda bu yalnız fasiqlerin yaxud münafiqlerin hereketleri ve niyyetleridir.

Diger terefden de, bunların abu-havası ‘’xevariclerin’’ üsyanlarına benzeyir. Demek olar ki, ‘’xevaricler’’ bütün dövrlerde, ta Adem (e) zamanından müxtelif derecede fealiyyet gösteribler. Onların fealiyyeti, Peyğemberlere (e), hökmdarlara ve din dayaqlarına qarşı üsyan edib, fitne-fesadlar töretmekden ibaritdir. Göründüyü kimi, günümüzde de onlar öz fealiyyetine davam edirler. İslam tarixinde onların açıq olaraq ilk zühuru Hz. Osmanın dövründe, tam yetişerek böyük fitne-fesadlar töretmekleri Hz. Elinin dövründe baş verir. Üsyan eleyib Hz. Osmanı öz evinde qetle yetirirler. Hz. Eli xelife olduqda onlarla artıq dövlet seviyyesinde mübarize aparır, neticede onları xeyli yatızdırır, qalanları da yan-yöreye dağılır. Lakin bir neçe nefer suiqestler hazırlayıb Hz. Elinin ölümüne sebeb olurlar ve o vaxtın Şamm valisi olan Hz. Müaviyyeni de yaralayirlar.

‘’Xevaricler’’ – lüğeti menasına göre : ‘’üsyankar’’, ‘’heddini aşmış’’, ‘’cızığından xarice çıxmış’’ demekdir. Onların fikri – xelifelere qarşı üsyanlar etmeyinin, hetta öldürülmesinin mümkün olması, nece ki indiki dövrde ‘’inqlab’’ adından istifade edilir; Peyğemberimizin (s.a.v) Pak Sünnesini (peyğemberlik telimini) artıq qebul etmeyib: ‘’ancaq Quran, ancaq Quran’’ deyirler.

Belelikle de, xelifelere qarşı üsyankarlıq etdiklerine göre, ümumi İslam prinsiplerine qarşı çıxdıqlarına göre ve bütün müselmanların esas yolundan kenara çıxdıqlarına göre onlara ‘’xariciler’’ daha sonra da ‘’xevaricler’’ deyildi. Bunlar daima müxalifet eden desteler olublar. İzlesek görerik ki, yer üzünde olan bütün müxalifet qurumları öz teliminde ‘’xevariclere’’ benzeyirler. Allah bizi onların şerrinden qorysun.

İslam dini-ne üsyan, ne inqlab, ne texribat ne de ki, terrorçuluq dinidir. İslam öz müdrik qaydalarını medeni ve sivil suretde teqdim etmeyi öyredir, azad irade, sağlam ağıl ve elmi seviyyede öyrenmeyi tövsiye edir.

Söz açtığımız ‘’rafiziler’’ de, bir çox nöqtelerde ‘’xevariclere’’ yaxındırlar. Rafiziler de öz planlarını, xalqımızı bir terefden dövletden narazı salmaq ile, diger terefden de ‘’ehli sünne’’ müselmanlarından narazı salmaq ile heyata keçirmeye cehd gösterirler. Buna da dini bir don geyindirerek, tez-tez hem ‘’haqq yolundan’’ dem vururlar, hem de ‘’inqlab’’ anlayışını öz telelerine düşen insanları yürüdürler. Tarix de gösterib ki, rafizi düşüncede olanlar, neinki vaxt aşırı müselmanlara qarşı çıxıblar, hetta müselmanların düşmenlerii ile dostluq edibler.

Xalq arasında dini (şeriet) biliyin az olmasından istifade ederek, rafiziler özlerini mütleq haqq yol üzre olduqlarını iddia eden, lakin eslinde İblisin esgerleri olan bezi şeytani insanlar müxtelif cür küfrü, yalanı heqiqetlik donuna geyindirmeye ve dinle maraqlanan hemvetenlerimize tebliğ etneye çalışırlar. En çox da onların bu çirkin hiylelerinin qurbanı, ürekleri din üçün açılan cavanlarımız ve ağsaqqallarımız olur. Onsuz da dünyanın müxtelif qeyri-müselman dinlerin nümayendeleri öz dağıdıcı fealiyyetini apararaq, bizim müselman xalqımızı, azerbaycanlılarımızı müxtelif dinlerin ayrılığına salırlar. Bu da bir derddir. Lakin bir dine mensub olanları parçalamaq dehşetli bir emeldir, çünki bu, illerle qurulan dinin bir anda dağılmasına sebeb ola biler.

Hemin bu fitneçilerin (Allah bizi onların fitnesinden qorusun!) iki böyük meqsedi güdmekleri ehtimalı var. Birincisi, sydın görünen meqseddir ki, esrler boyu yan-yana yaşayan ve Nadir şah dövründen beri bir-birine qarşı heç-bir reqiblik etmeyen ehli sünnet ve şie temayüllü vetendaşlarımızı baş-başa getirmekdir. Onların hiylesi odur ki, xalqımızın arasında sünni-şşie söhbetini ederek, bu söhbeti şişirderek, bir düşmençilik seviyyesine düşürtmekle ve bir xalqın ve bir dininin iki qardaşını mütleq bir-birile baş-başa getirib, qardaş qırğınına getirmekdir.

Diger terefden de, bu cür ara qızışdırmaqla, fitne-fesad çıxartmaqla ve qardaş qırğınına sövq etmekle, ikinci böyük meqsedleri olan, ümumen İslam dinine zerbe vurmaq ve ola bilsin ki, Vetenimizi erazi cehetden parçalamaqdır. Başqa bir güdülen meqsed barede bele ehtimal etmek olar ki, ölkemizi ve bizim qelblerimizde yerleşen İslam dinimizi, Allah ve onun Peyğemberine (s.a.v) olan imanımızı özlerinin çirkin planlarında istifade etmeye çalışırlar.

Bu fitne-fesadları töredenler öz meqsedlerini heyata keçirtmek üçün, seçdikleri yol ve üsul odur ki, onlar özlerini şie görüşlerine mensub olduqlarını uyduraraq iddia ederek, şie temayüllü insanlar arasında ehli sünnet müselmanlarına qarşı müxtelif cür yalanlar, üstelik de dinden (din anlayışından) uzaq olan insanlar arasında da cürbecür ağlasığmaz uydurma ve yalanlar danışırlar ki, hemin insanları dinden uzaqlaşdırsınlar (elbetde ki, azacıq da ağlı olsa ağlı ve elmi biliyi olan bir kes bu cür cefengiyyata, xürafata ve mövhumatçılığa qetiyyen inanmaz). Rafizilerin batil görüşlerini tanımaq lazımdır ki, özümüzü ve ümumen xalqımızı bu beladan qoruyaq. Onları tanımaq lazımdır.
0

Share this post


Link to post
Share on other sites
Onları tanıtdıran esas fikirleri ve sifetleri:

1. Evvela onlar özlerini yalandan şie adlandırılar ve arabir imam Ceferi Sadiqin adından istifade ederek, özlerini ceferi mezhebinin nümayendeleri kimi qeleme verirler, lakin bir çox meselede imam Ceferi Sadiqden ferqli olan yolu tutublar. İslam tarixin ilk dövrlerin en parlaq nümuneleri olan ve tarix sehifelerinde öz emelleri ile yüksek şöhret qazanan Raşidi xelifelerimizi-Hz. Ebu Bekir Sadiq, Ömer el-Faruk ve Osman Zunnureyn – düşmencesine inkar edirler. Üstelik de yalandan imam Ceferi Sadiqin de bu cür batil fikirde olmasını iddia edirler, bununla da o imama iftira yaxırlar. Bu da elmsizliyin elametidir. Halbuki imam Cefer Sadiqin atası imam Baqir, Hezreti Elinin (Allah ondan razı olsun!) nevesi, anası da Hezreti Ebu Bekirin (Allah ondan razı olsun!) nevesidir, yeni Ceferi Sadiqin atası olan imam Baqir Hz. Ebu Bekirin ® nevesi ile evlenmişdir. Belelikle de, İmam Ceferi Sadiq hem Hz. Elinin, hem de Hz. Ebu Bekirin ® nevesidir. Bes imam Cefer özü o dahi şexsler barede ne düşünüb? ‘’Ceferi Sadiqden revayet olunur ki, bir qadın gelib ondan: ‘’Men Ebu Bekr ve Ömerin xelifeliyini qebul edib, onları seve bileremmi?’’ deye soruşduqda, o demişdir: ‘’Beli, qebul ede bilersen’’. Qadın: ‘’Men Rebbimin hüzurunda olduğum zaman ‘’Bunu sen mene emr etdin’’-deye Ona xeber vere bileremmi?!’’-deye soruşduqda, Cefer ona: ‘’Beli’’ – deye cavab verdi. /’’Er-Ravze min el-Kefi’’, 8: 101, 238,.

Meclisi, Ceferi Sadiqden istinadla, o da babalarından, onlar da Eliden (r.a) revayet etmişdir: ‘’Peyğemberimiz (s.a.v) sehabelerini söymemeyi size vesiyyet edirem. Onlar Peyğemberden (s.a.v) sonra dine heç bir yenilik getirmemişler. Heqiqeten, Peyğember (s.a.v) de bele vesiyyet etmişdir’’. /’’Biharul-envar’’, 22: 305, 306./

Hetta, et-Tebrisi imam Baqirden revayet edir ki, o demişdir: ‘’Men Ebu Bekr (r.a.) ve Ömerin (r.a) fezileti sehabe olduqlarını inkar etmirem, lakin, Ebu Bekr Ömerden efzeldir (daha feziletlidir). /’’el-İhticac’’ seh. 230./

Ebu Ceferden bir nefer qılıncının bezedilmesi haqqında soruşduqda, o demişdir: ‘’Olar. Ebu Bekr es-Siddiq öz qılıncını gümüşle bezeyirdi. Soruşan şexs ona ‘’Sen de ona Siddiq deyirsen?’’ dedikde, İmam derhal yerinden qalxıb demişdir: ‘’Beli, Siddiq deyirem. Kim ona Siddiq demese, Allah onun sözünü bu dünyada ve axiretde tesdiqlemez’’. /Erbili. ‘’Keşful-qumme fi merifetil-Eimme’’, 2: 147/.

Belelikle de görürük ki, imam Ceferi Sadiqin özü de Peyğemberimizin (s.a.v) sünnetinin yolunu tutmuş, Onun yolunun yolçusu olub.

Hetta 11-ci esrin selcuq sultanlarının meşhur veziri olan Ebu Eli Hesen Nizmülmülk tarixi-edebi abidesi sayılan ‘’Siyasetname’’ eserinde xevaricler ve rafiziler barede öz şahına xeberdarlıqlar bildirdikde, xevaricler barede bunları da qeyd edir: ‘’...Qulaqları sesde, gözleri yoldadır. Allah elemesin, eger bu qüdretli dövlete (xilafete) bir bedbextlik üz verse, ya bir zerer baş qaldırsa, - Allah onun qarşısını alsın – bu köpekler puskulardan çıxıb, bu dövlete qarşı xüruc eder, şieliye çağırarlar, bunlar rafizilerde, xürremilerden de güclü olarlar. Ne lazımsa: fisq-fesad, hay-küy, ara qarışdırma, pozğunluq hamısını ederler, heç şeyden çekinmezler. Sözde müselmanlıq iddiasını eder, emelde kafirler kimi iş görerler, onların batini zahirlerinin eksine olar, sözleri emellerinne ziddir. Mühemmed Mustafa (s.a.v) –ın dinine onlardan daha qeddar, daha murdar bir düşmen ola bilmez,... Bu gün heç bir qüvvete malik olmayan, camaatı şieliye çağıran adamlar bu destedendirler. Onlar gizlinde bu destenin işlerini düzeldir, qüvvetlenmelerine çalışır, tebliğat aparır, (o vaxtın) dünya hökmdarını, beni abbasiler sülalesini dağıtmağa tehrik edirler.....’’. Hemin eserde müellif, tehlükeli sayılan ‘’mezdeki’’ ve ‘’xurramdinler’’ teriqetleri barede de söz edir. Mezdek-mecusilerden olub özünün yalandan peyğember adlandırmış ve xalqı özüne çekmek üçün yalandan müxtelif batil fikirler ireli sürürdü. Hetta dövlet iddiasına düşerek hakimiyyeti ele keçirmeye cehd göstermişdir, lakin sonunda cezalandırılaraq öldürlmüşdür. Xürrem- ise onun arvadı idi ve o da bu batil dini davam etdirmek isteyirdi. Hemin bu eserde bildirilir ki, bu teriqetin üzvleri ‘’haramı halal hesab ederler, bedeni bütün eziyyetlerden azad ederler (ibadet ve zehmet);ieti danar, namaz, oruc, zekat, hecci bir terefe atarlar; şerabı, camaatın malını ve arvadını (beraberlik adı ile) bir-biri üçün halal sayarlar; bütün din borclarından uzaq qaçarlar. Xürremiler ve batininiler (ismaililer) bir-birine yaxındırlar. Meqsedlerine çatmaq üçün yalandan özlerini Peyğemberin (s.a.v) övladlarını sevenler kimi qeleme verirler. Hele ki camaatı (etraflarına toplayaraq) ele keçirdib qüvvetlendiler-her şeyi qırağa qoyarlar’’. /Nizamülmülk, ‘’Siyasetname’’, Az. Elm. Akad. Bakı-‘’ELM’’- 1987/.

2. Özlerini şie kimi teqdim etdikden sonra şieliyi, islamın esas hissesi olan ‘’ehli sünnet’’-in haqq mezheblerine qarşı çoxan bir teriqet kimi teqdim eleyirler ve guya, şie olanların esas işi, ancaq ehli sünnete qarşı çıxmaqdan ibaretdir. Sehabelerden başlayaraq bu güne qeder olan bütün ‘’ehli sünnet’’ nümayendelerini (Peyğember (s.a.v) teliminin /sünnetinin/ ardıcıllarını) tenqid eleyib, onları inkar edirler. Peyğemberimizin (s.a.v) yolunda (sünnetinde) olan ve buna göre de ‘’ehli sünnet’’ eqidesinde olan müselmanların ünvanına müxtelif cür böhtan ve çirkin qeybetler etmekden çekinmirler.

3. Özlerini çox vaxtı ‘’haqqı axtarıcıları’’ kimi qeleme verirler ve haqqı axtarmağa ‘’devet’’ edirler, halbuki haqq İslamdadır, Qurandadır, Peyğemberimizin (s.a.v) pak sünnesindedir (telimindedir) ve haqq olan bu heqiqet 14 esr bundan evvel artıq nazil olub, ebediyyen de deyişmezdir.

4. Söhbetleri esnasında Qurandan ve Peyğemberden (s.a.v) deyil, en çox mehz Hz. Eliden (r.a) danışırlar, bununla da özlerinin, guya, Hz. Elinin (r.a) esil terefdarları (şiesi) kimi biruze vermek isteyirler, bununla da yanaşı, islamın diger dahi şexsiyyetlerini, heç müselmana yaraşmayan terzde, mütleq tenqid edib, onlarda qüsur axtarmağa çalışırlar. Meger Hz. Eli (r.a) Qurandan ve Peyğemberden (s.a.v) ferqli olan qeyri-adi müsteqil bir yolumu tutub ve tek olub, özünün etrafındakıları özüne düşmen sayıb? Elbette ki, bütün bunlar hem tarixi faktlara, hem de ümumiyyetle adi mentiqe uyğun olmadıqda, hem selim eqle, hem de neqle (İslam dininde olan yazılı elmi melumatlara) ziddir. Bu cür ideyalar heç bir vechde sağlam şüur seviyyesinde olan heç cür ağla batan deyil. Halbuki, Hz. Elinin (r.a) özü Qurani Kerimin, Peyğemberimizin (s.a.v) ve onun vefatından sonra da onun pak sünnesinin (teliminin) terefdarı ve biz-zat icraçısı olub, ve yüksek dereceli zühd ehli olub, bu yolda olanları da özüne qardaş bilib, onlara sirdaş olub.

5. Söhbetleri, tebliğleri zamanı müxtelif cür uydurlmuş hekayetlerle ve sehrin bir növü olan belağet sehrinden (şirin dilliyinden) istifade etmek ile öz uydurmalarını ve müselmanlara qarşı dil uzatmağı, qulaq asanların beynine yürüderek, esebi terzde heyecanlandırmağa çalışırlar ve müselman olan müxtelif şexsiyyetlerin ünvanına iftiralar ve böhtanlar yağdıraraq, onlara qarşı insanlarda nifret oyandırmağa çalışırlar. Hetta çalışırlar ki, mütleq onlara qulaq asan söhbetdaşları, ya da telebeleri, o cür dahi şexsiyyetleri, mütleq şexsen özleri öz dilleri ile tenqid edib onların ünvanına tehqirler göndersinler, onlara qarşı heç olmasa, meselen ‘’kafir’’ sözünü dillerine getirsinler.

6. Baxmayaraq ki, daima Hz. Eliden (r.a) söhbet etmeye çalışsalar ve guya, onu severek onun yolunda olduqlarını deseler de, ara-sıra bu şexsiyyete zidd olan ve onu tehqir ede bilecek menasında olan müxtelif uydyrmalar dillerine getire bilirler. Misal olaraq bunu qeyd etmek olar ki, onların uydurduqlarına göre guya Hz. Eli (r.a) kimi müselman şexsiyyetin heyat yoldaşı olan Hz. Fatime-i-Zöhranı (r.a) kimse vurub ve ya döyüb. Bu uydurmanın diger yalanı da odur ki, guya Hz. Fatimeni (r.a) İslamın ikinci xelifesi Hz. Ömer (r.a) vurub. Bu fikir İblisin ordusunun üzvlerinin uydurmasıdır. Bunu yayanlar ise onun şşeytan şeytan esgerleridir. Bu söz hem Hz. Elini tehqir edir, çünki onun bele iş baş vere bilmezdi, üstelik de Hz. Fatime (r.a) o zaddan evvel vefat etmeyib (atasının (s.a.v) vefatından 6 ay sonra), diger terefden ise Hz. Ömere (r.a) qarşı sürülen böhtan, daha diger terefden ise Hz. Fatimeni dil ile incitmekdir, guya onun eri dura-dura onu özge bir kişi döyüb, bununla da ona özgesinin eli toxunub ve saire böhtanlar ve iftiralar. Bunu söyleyenler Allaha deyil, onlar mehz İblise ibadet etmiş olarlar. Allah Teala daima birliye devet edir, şeytanlar ise parçalanmağa, fitne-fesada, pozğunluğa devet edirler. Bu cür şeytani insanlar neinki bizi, hetta Peyğemberimizin (s.a.v) sehabelerine dil uzadaraq, lekelemeye can atırlar, qiyaben onların sırasına nifaq salmağa çalışırlar. Belelikle de, bütün İslam dinini ve üstelik de müasir dövrde yaşayan müselmanları parçalayıb, aralarına fitne-fesad yayaraq bu cür batil görüşlerle araya düşmençilik salmağa cehd gösterirler. Elbette ki, bu cür görüşleri yayanlar, ancaq İslamın düşmeni ola biler. Allah Teala bu cür yalanlar uyduranların cezasını versin! Peyğemberimizin (s.a.v) sehabesine dil uzadan ele Peyğemberin (s.a.v) özüne dil uzatmış olur, çünki onlar ne bizim, ne sizin, ne de bşqasının deyil, mehz şexsen Hz. Mehemmedin (s.a.v) eshabesidir, Allah Teala terefinden seçilmiş silahdaşları, kömekçileri, dostları ve qohum olmaq şerefine yükseldilerek İslam tarixinin en çetin anlarında özlerini feda eleyen ilk müselmanlarıdırlar.

7. Söhbetleri zamanı, ekser vaxtda. Quranda, Peyğemberiimizin (s.a.v) hedislerinden (sünnetinden) ve İslam alimlerinden deyil, feqet insanın öz şüurundan, öz mentiqinden ve eqlinden istifade etmek üçün devet etmeye çalışırlar ki, bu terzde olaraq esilsiz ve sübutsuz geden söhbetde qabaqcadan hazırlanmış ssenari üzre qurulan söhbetde öz söhbetdaşlarını azdıraraq, onları mentiqi böhrana, mentiqi dalana salaraq, telesik ve derin düşünmeden fikir söylemelerini teleb edirler. Üstelik de özlerinin haqq olduqlarını öz söhbetdaşları terefinden telem-telesik, Quran ve Peyğemberimizin (s.a.v) teliminden lazımi qeder xeberi ve elmi melumatı olmayan insanlardan telesik tesdiq etmelerini teleb eleyirler. Halbuki, bele fikirler söylemek üçün müxtelif biliklere nail olmaq lazımdır. Peyğemberimiz Hz. Mehemmed (s.a.v) buyurmuşdur: ‘’Telesmek şeytandandır.’’.

8. İslam dininin vacib saydığı müxtelif ibdetleri öz ağılları ile istedikleri kimi özbaşına ya leğv edirler, ya onu önemsiz sayarlar, yaxud da onu özlerine serf eden başqa isler ile evez edirler ve bütün bunları tebliğ edirler.

Meselen, ‘’cüme’’ namazını qılmazlar ve bundan digerlerini çekindirirler, bunun üçün da müxtelif behaneler getirirler; ‘’bayram namazlarını’’ qılmazlar; gündelik namazlarını camaatla qılmazlar, namazlarını dağınıq halda qılarlar, bununla da heresinin özünün istediyi qrupplar törenir; etiqad meselelerinde bütün dünya müselmanlarından ferqli olan fikirlere sahibdirler ve fanatizm seviyyesinde digerlerini qebul etmirler; islam dininin elmi esası olan ‘’Allah qederini’’ (ilahi teqdirini) inkar edirler, bununla da Allahın yaradıcı xsusiyyetini inkar etmiş olurlar (Peyğemberimiz (s.a.v) de buyurub ki, ‘’ümmetimden qederi inkar edenler – mecusilerdir/ yeni, odperestler/’’, mecusiler iki ilah, iki yaradıcı anlayışını qebul edirler – xeyir ilahı ve şer ilahı, bunlar da bu meselede onlara benzeyir). Müqeddes Kebe mescidine yönelen ‘’Hecc’’ ziyaretini önemsiz sayaraq ve müselmanları ondan çekindirmek üçün heccin yerine diger yerlere ziyaret etmeye çağırırlar, meselen: öz erazilerinde yerleşen ‘’Meşhed’’, ve Allaha qarşı yalan söyleyerek deyirler ki, guya iki defe meşhede getmek bir hecc ziyaretini evez edir ve bele insan artıq ‘’hacı’’ olur. Elbette ki, her bir müselman bu yerlere böyük hörmet ve kederli tarix örneyi kimi daima yadında saxlayır. Lakin biz bilirik ki, yer üzünün en Müqeddes yeri-Mekkedir ve ondan savablı mekan yer üzünde yoxdur, dünya mescidlerinden en müqeddes olan Kebe mescididir, orada İbrahim (e) meqamı var, Allahın möcüzesi olaraq qaynayan ‘’Zem-zem’’ bulağı var. Diger terefden hecc merasimi zamanı zevvarlar Medine şeherine de gelib orada Peyğemberimiz Hz. Mehemmedi (s.a.v) siyaret edirler – meger Ondan üstün bir şexs varmı, üstelikde oradakı ‘’Baqi’’ qebirstanlığında yatan Hz. Fatime, Hemze, İslamın ilk xelifeleri, Peyğemberimizin neslinden olan Hz. Zeynalabdin, Mühemed Bakir, Ceferi Sadiq ve ümmetin diger dahi şexsiyyetleri. Bütün ümmetden özlerini seçtirmek üçün ibadetlere müxtelif deyişikler salırlar – meselen: namazın vaxtlarınıa, qılınışına dair; orucun açılma vaxtında (onu bilerekden geçiktirirler); elimizdeki olan Müqeddes Quranı haqq kitabı kimi qebul etmirler, yalandan deyirler ki, ne vaxtssa esl kitab gelecek, bu ise öz netice etibarı ile esl küfrdür ve Allahı, Peyğemberimizi (s.a.v) xelifeleri, ehli beyti, imamlarımızı inkar etmekdir, onları yalan saymaqdır; Allahın qederini açıq inkar edirler, bu sebeble de eyni zamanda ‘’qederiler’’ (yeni qederi inkar eden) mezhebinden sayılırlar; Peyğemberimizin (s.a.v) hedislerini qebul etmirler; İslam ümmetinin dörd haqq mezhebini inkar edirler ve s. Batil fikirler ve mövqeler.

‘’Peyğember (s.a.v) buyurmuşdur: ‘’Her ümmetin mecusileri vardır. Menim de ümmerimin mecusileri – qederi inkar edenlerdir’’. Müşetteb dedi: ‘’Abdullah bi Abbas ve Abdullah bin Ömer bele revayet edirlerki, Peyğember (s.a.v) demişdir: ‘’Qederilrin ve rafizilerin islamda payları yoxdur’’. /Nizamülmülk/.

Müşetteb dedi: ‘’Ümmu Seleme revayet edir: ‘’Bir gün Peyğember (s.a.v) menim yanımda idi, qızı Fatime Eli (Allah onların her ikisinden razı olsun) ile onun yanına geldiler. Bir şey soruşmaq isteyirdiler ki, Peyğember (s.a.v) başını qaldırıb dedi: ‘’Ey Eli, tekbir edirem, sen ve senin eyalın behişde gedeceksiniz. Lakin senden sonra rafizi adlanan bir tayfa emele gelecekdir, onlar kafirdirler’’, ve daha sonra Elini onlarla mübarizeye çağırır. Hz. Eli soruşur: ‘’Ya Rasulullah, onların eameti nece olar?’’, Peyğember (s.a.v) dedi: ‘’Cüme namazına gelmez, camaat namazına durmaz, evvelkiler haqqında pis danışarlar’’ /Nizmülmülk/.
0

Share this post


Link to post
Share on other sites
Rafizilerin diger yanlış fikirleri:

1. Özlerini Hz. Elinin (r.a) terefdarları kimi qeleme vererek Hz. Eliden başqa Peyğemberimizin (s.a.v) diger eshabesinin, demek olar ki, ekseriyyetini qebul etmeyib, az qala onları kafir sayırlar (tarixden bildiyimiz kimi, bu cür davranış ‘’xaricilere’’ /xevariclere/ xas olan xsusiyyetdir) ve elaxüsus Hz. Ebu Bekr Sıddıqla (r.a), Hz. Ömer-el-Farruk barede lap küfre düşüb xaricilik (xevariclik) edib onların feziletlerini inkar edirler. Halbuki Peyğemberimiz (s.e.v) bu cür şexsiyyetlerle el-ele verib İslam dinini beşikden yükselişine qeder berqarar edibler.

‘’Eli (r.a) iki şeyx – Ebu Bekr (r.a) ve Ömer (r.a) haqqında demişdir: ‘’Müselmanların en yaxşısı, Allaha ve Onun elçisine (s.a.v) en yaxını – xelife Sıddıq ve xelife Faruq olmuşlar. And içirem ki, onların İslamda yerleri heqiqeten böyükdür. Onların örnek etdiyi adam şiddetli İslam hissine tutular (yeni onlardan ibret götürenler dinlerinde daha möhkem olardılar). Allah onlara rehmet etsin ve onları gördükleri en yaxşı işlere göre mükafatlandırsın’’. /Meysem. ‘’Şerh Nehcl-Belağe’’, 1: 31/.

Farslarla döyüşe hazırlaşarken, emirelm mömin Hz. Ömer özünün de döyüşde iştirak etmesi barede nizamlayıcının (ipin) ehemiyyeti ne qederdirse, emirin etibar edildiyi adamın (seçilmişin zeilifin) de ehemiyyeti o qederdir, ve qoy ecemler (farslar, odperestler, ecnebiler) sene baxıb demesinler ki, ‘’Ereblerin kökü budur, onu kesseniz, rahat olarsınız’’. /Nehcl-Belağe, seh. 203, 204/.

Hz Ömer Rum döyüşüne çıxmaq istedikde ise Hz. Eli ona onun özünün getmemeyi barede, öz yerine inamlı birisini göndermeyi meslehet etdikden sonra elave dir ki,: ‘’...Eger Allah bu yolla seni qalib çıxarsa, istediyin ele bu idi. Yox, başqa cür olsa, insanlara dayaq ve müselmanların ümid yeri olarsan’’. /Nehcl-Belağe, seh. 193. Tercümede seh. 167-168/.

Budur onların heqiqi münasibetleri, çünki onlar ilk növbede İslam dininin müselman qardaşlarıdırlar. Esil iman da budur.

Meger Hz. Eli diger müselmanlara qarşı düşmençilikmi besleyirdi ki, özünü onun terefdarı (şiesi) sayan insan mütleq gerek Peyğemberin (s.a.v) sehabelerine qarşı düşmençilik etsin?

Bir kesi sevmek, diger terefden de hemin zatın oturub-durduğu insanlara düşmençilik etmek çox eqilsiz ve heç bir mentiqi çerçivelere sığışmayan esilsiz, uydurulmuş görüşleridir. Müselmanları bu terzde bir-birinden ayırmaq, ferqlendirmek, birini digerinden üstün saymaq açıq-aydın göz göre-göre, neinki müselmanları, en dehşetlisi odur ki, hetta ümumen İslam dinimizi parçalamağa getiren şeytani emel ve tehlükedir. Allah bizi onların şerinden qorusun! Bu fikirler heqiqi olan esl müselmanın şüuruna xas olmayan görüşlerdir.

Meclisi, Ceferi Sadiqden istinadla, o da babalarında, onlar da Eliden (r.a) revayet etmişdir: ‘’Peyğemberimiz (s.a.v) sehabelerini söymemeyi size vesiyyet edirem. Onlar Peyğemberden (s.a.v) sonra dine heç bir yenilik getirmemişler. Heqiqeten, Peyğember (s.a.v) de bele vesiyyet etmişdir’’. /’’Biharul-Envar’’. 22: 305, 306/.

2. Allah Tealadan vehy yolu ile gelen ve deyişmez bir terzde Peyğemberimizden (s.a.v) bize qeder çatdırılaraq elimizde olan pak Qurani-Kerimi inkar edib onda şekk eleyirler. Quranı inkar eden Allaha qarşı küfr etmiş olar. Bu zühr fikri yaymaqda meqsed odur ki, iman ede bilecek insanları ilahi xeberler olan Qurani Kerimden uzaqlaşdırmağa ve ona tabe olunmamasına zemin yaratmaqdır, bununla da İslam elmini zeifletmekdir, çünki Quran bütün İslam elminin ana temeli, qaynağıdır, ilahi bir qanun qaydadır. Lakin onlar camaatı diksindirib özlerinden qaçırtmamaq üçün bunu aşkar deyil, feqet dolayısı yollarla, yaxud da telelerine düşen günahsız ve heqiqeti hele bilmeyen telebelerine xsusi dersler ile bu ideyanı (küfrü) gizlince tebliğ edirler. Bu cür yalanı ve Allah Tealaya qarşı olan bu iftiranı müxtelif behanelerle heqiqet donuna geyindirmek üçün, eyni zamanda da kütlenin gözünden perde asmaqdan ötrü onlar bu cür ziddiyyetli olan müxtelif fikirler ireli sürürler. Özü de öz aralarında müxtelif fikir ayrılığına düşübler. Onların bezisi uydurub ki, guya bu Quran o Quran deyil, deyişilib, bezileri iftira edirler ki, bir-neçe sure (meselen, guya, ‘’iki ulduz’’ sureleri) ya da her hansı ayeler bu Qurandan eksilib, digerleri ise bele uydurma ireli sürürler ki, guya bu Qurana nelerse elave edilib, yaxud esl Quran kiminse yanında saxlanılaraq ne vaxt ise nazil edilecek ve bunun kimi saira iblis temelli, murdar fikirler. O qeder yalan ve uydurmalar danışıblar ki, göründüyü kimi, özleri de zö aralarında ve özyanlarında dolaşıb çaş-baş qalıblar.

3. Peyğemberimizin (s.a.v) kelamlarını ve davranışlarını özünde kesb eden ve bütün müselmanlar terefinden, mezheblerinden asılı olamayaraq, qebul edilmiş hedisleri (bu da öz növbesinde ‘’Peyğemberin sünnesi’’ (yeni telimi, yolu, beyendiyi şeyler) adlanır) inkar edib, qebul etmirler. Yalnız özlerinin qurduğları yalnış ideyalarına uyğunluğu cehetden yaxın ola bilen bezi hedisleri düzgün izah etmeyerek istifade etmeye çalışırlar, üstelik müxtelif cür yalanlar uyduraraq, bunları da hedis kimi qeleme vermekden çekinmirler.

4. İslam dininin böyük şexsiyyetleri barede çirkin ve ehemiyyetsiz fikirler söyleyib, onların ünvanına layiq olmayan terzde ifadeler edirler, hetta dahi müselmanlara bele ‘’kafir’’ adı ile düşünmeden (ya da düşünmüş planla) adlandırırlar ve çekinmeden onlara lenet de oxuyurlar. Hallandırılan (qeybeti edilen) bu şexsiyyetlerin sırasında Peyğemberimizin (s.a.v) en yaxın sehabeleri olaraq müxtelif derecede (qaynata, küreken, yezne, emioğlu ve s.) olan aile üzvleri; Onun (s.a.v) sehabeleri, silahdaşları, möminlerin ilk xelifeleri; Allah yolunda bütün malını, var dövletini ve canlarını qoyan müselmanlar; çetin anlarda Peyğemberimize (s.a.v) hem menvi, hem fiziki, hem de maddi cehetden dayaq olub, sirdaş olanlar, İslam dinine zefer getiren şexsler; Quranı qoruyub yayan müselman qardaşlarımız, müxtelif esrlerin din alimlerimiz ve imamlarımızı daxil edirler. Bütün bunları ya tehqir edirler, ya müselman saymırlar, ya sehv yolda olduqlarını iddia edirler ve saire. Bununla da İslam dinini tarixsiz, binövresiz, elmsiz ve inamsız qoymaq isteyirler. Halbuki, dinimiz zengin tarixe, gözel nümuneli örneklere, derin elm deryasına ve yüksek inam temellerine malikdirç Sadece olaraq, bütün bunların biliyine oxuyub-öyrenmekle nil olmaq olar. Bu da ancaq möminlere xas olan xsusiyyetdir.

5. Peyğemberimizin (s.a.v) pak sünnesini (telimini, yolunu) emel edilmesine xor baxırlar, bunu önemsiz bir iş sayırlar, ya da beyenmirler. Hz. Mehemmedin (s.a.v) sünnesi sayılan hereketlerden ve davranışlardan çekilirler. Hetta ‘’sünne’’ ve ya ‘’Peyğemberin sünnesi’’ sözlerini eşidende çox hirslenib, narazı olurlar. Peyğemberimiz (s.a.v) buyurub ki, ‘’Hirs şeytandandır’’. Diger terefden de, şeytan heç bir peyğemberin sünnetini sevmeyib ve bizim Peyğemberimizin (s.z.) de sünnesini sevmeyib, ondan qaçıb ve Onun (s.a.v) yoluna nifret edib.

Üstelik de, bütün bunalarla yanaşı onlar Peyğemberimizin (s.a.v) yoluna (davranışına, görüşüne, heyat terzine, edebine, şerietine) riayet etmeye çalışan müselman qardaşlarımıza dil uzadıb, onları lağa qoyurlar Peyğembirimizin (s.a.v) emr etdiyi müxtelif hereket ve sözleri redd edirler. Bunun üçün de deyirler ki, ‘’bizim eqlimize batmır’’, ‘’mentiqi deyil’’, ‘’ağla batan deyil’’ ve bu kimi elmi-dini görüşlerden uzaq olub İslam dinin temeline zidd olan saire görüş ve behaneler. Diger terefden de eqlden eqle de ferq var. Dinin inceliyini başa düşmek üçün elm ve bilik lazımdır, her kes ise slim olmur. Yalnız onu ilk növbede bilmek lazımdır ki, tekce itaet olsa – artıq Allah Teala buna göre mükafatlandıracaq.

6. Özlerinin şeytani tebliğlerinde onlar haqqında azmış bir-neçe insanın kitab ve görüşlerinden istifade edib, onları özleri üçün müctehid, ya da alim sayırlar.

Meselen:

- Qurani-Kerim barede batil fikirleri ‘’El-Kafi’’ kitabından alırlar. Bu kitabın müellifi geniş İslam alemine tanış olmayan Kuleyni adında olan bir müemmalı ‘’alimdir’’.

- Açıq-aydın uydurulmuş hedisler de hemin kitabda mövcuddur.

- ‘’Torpağa secde’’ adlı bir kitabda, hetta haqq olan mesheblere de dil uzadıb, onları heder yere tenqid etmeye cehd gösterirler.

Bizim ölkede azdırılmış insanlar da /zaverbovannıe/ rafizilerin planları namine onların xidmetlerinde çalışırlar. İnsan her hansı bir dinin ardıyca getse de, feqet her hansı bir diger dövletin işğalçı siyaseti ardıyca heç vaxt getmemeli, hetta o qonşu dövlet kimi görsense de. Lakin bizim bu çaşmış insanlar bu cür tefekkürden uzaqdırlar. Onlar her bir fürsetde rafizi ideyasını tebliğ etmeye çalışırlar, onların mövqeylerini müdafie edirler ve hetta onların kitablarını da neinki bizim eraziye daxil/import/ edirler, hetta bizim öz erazimizde onların texribatçı edebiyyatlarını da bizim dile çevirib xalqımız arasında müxtelif yollarla yayırlar.

Misal olaraq mezhebler arasında ixtilaf salmaq meqsedi ile hazırlanan kitablardan bunları göstermek olar. Tercüme edilib getirilen kitablar arasında bunları qeyd etmek olar:

‘’Torpağa secde’’-Qum şeheri, /Bu kitabda 4 haqq mezheb tenqi edilir/, ‘’Nece hidayet oldum’’-Qum şeheri /Bu kitabda Peyğemberimizin (s.a.v) qohum-eqrabası, yaxın sirdaşları ve eyni zamanda İslamın en nehşur, en görkemli şexsiyyetleri ve ilk haqq xelifeler kafircesine tenqid edilir/ --- --- --- ... ... ... ... ...

Bizde rus diline tercüme edilib bizde neşr olunan kitablar:

‘’İmamat- verxovnaya vlast..’’- Bakı, ‘’İrşad’’ cemiyyeti. /Bu kitabda, yene de şeriet qaydaları kenara qoyularaq, boş mentiq çalışması ile yene de ilk xelifeler inkar edilir ve uydurulmuş ideyalar ireli sürülür, bununla da bütün müselmanların ziddine çıxırlar/.

7. ‘’Ehli sünnet’’ (sünni terefine mensub olan müselmanları pisleyib, gözden salmağa çalışırlar ve üstelik bele fikir de söyleyirler ki, ‘’ata-babalrınızın şie olub, siz de şie olmalısınız’’. Halbuki, evvela müselman ele müselmandır, ayrılıq salmaq ise şeytandandır, diger tefden de İslamda din azadlığı var, üstelik de övlad atasının etiqadına göre cavabdehlik daşımır, ve esrler boyu Azerbaycanın ekser yerlerinde ‘’ehli sünnet’’ (Peyğember (s.a.v) teliminin ehli) meshebleri, elaxüsus Henefi ile Şafii mektebleri en çox yayğın olub. Hetta orta esrler tarixine nezer salsaq, göre bilerik ki, ata-babalarımızın esli, şah İsmayılın müdaxilesine qeder, ya henefi, ya da şafii olublar. Lakin bu görüşleri bayraq kimi tutaraq, aranı qızışdırmaq yalnız İslam düşmenlerine xasdır, çünki onlar bu cür fitnelerle müselmanları ve ilkin İslam şerietini parçalayıb, zeifletmek isteyirler.

8. Çox vaxtı ‘’haqq’’ sözünden tez-tez istifade edib ‘’haqqı axtarmaq’’ teşebbüsünü ireli sürmekle özlerine celb etmeye çalışırlar. Halbuki, artıq 14 esr bundan evvel nazil olaraq gönderilib. Nazil olan haqq – Qurani kerimdir, gönderilmiş haqq da – Peyğemberimiz Hz. Mehemmed (s.a.v) ve onun pak Sünnesi (telimi, yolu). Artıq haqq axtarmaq isteyen, ancaq Quran oxumalı (şükürler olsun Allaha, onun tercümesi edilib), Peyğemberimizin (s.a.v) yolunu bize gösteren hedisleri oxumalı ve mehz bu iki esas temel üzerinde qurulmuş elm imamlarımızın (alimlerimizin) görüşlerini öyrenmeliyik. Esl heqiqet budur ve esl haqq bundadır.

9. Qabaqcadan hazırlanmış ssenari üzre, tehrif olunmuş ve uydurmalar elave edilmiş müxtelif cür hadiseler danışaraq, diger terefden de psixoloji (şüur altı) tesiri olan müeyyen ağlaşma sehnelerini ve (Peyğemberin (s.a.v) mersiya deyenlere dair lenet etmesine baxmayaraq) buna sebeb olan ‘’mersiyye’’ meclisi quraraq, orada iştirak eden insanları psixoloji bir böhrana, psixiki bir gerginliye salırlar (bu bele bir böhran, bele bir gerginlikdir ki, bu halda olan insan özünün tam şüur seviyyesinde lazımi ölçüde idare etme qabiliyyetini itirerek, bir növ axına qoşulmuş bir ‘’zombi’’ halına düşür). Bu da öz növbesinde psixoloji gerginliye getirib çıxardır, neticede de psixoloji bir ‘’partlayış’’ baş verir ki, bu anda bu işlere sövq eden missionerler (şeytanlar) bir komandir roluna keçrek, bunların toruna düşen günahsız ve elmsiz insanları ise gözü qapalı esgerler veziyyetine salaraq, bu insanları özü-özlerine zülm vermeye, özlerine qesd etmeye, öz-özlerini vurmağa, döymeye, yaxa cırıb, saç yolmağa ve özlerine müxtelif derecede xesaret getirmeye, diger terefden de, İslam aleminin adlı-sanlı şexsiyyetleri ünvanına lenetler, tehqirler, mesxereye qoymağa sövq edirler ve ümumiyyetle özlerinin batil teriqetlerine mensub olmayan bütün haqq müselmanları tehqir etmeye sözq edirler, daha doğrusu, bele bele bir veziyyetde artıq emr edirler. Neticede de, esl İslam dininin esas şert ve meqsedlerinden xebersiz insanlardan ibaret olan böyük bir desteni öz tesiri, öz emri altına ala bilirler. Bununla da onları daha da geniş herekatlarda iştirak etmeye hazırlaşdırırlar. Bunun üçün de, bir terefden, her hansı bir yalandan ‘’müctehid’’ adlanan bir şarlatana kor-korane teqlid (tabe) olmağı tebliğ eleyirler, diger terefden de elde edilen nailiyyetleri elden buraxmamaq üçün zemin hazırlayaraq zaman-zaman bu cür şeytan tedbirleri, merasimleri tekrarlayaraq öz nailiyyetlerini möhkemlendirmeye çalışırlar. Üstelik de, yuxarıda qeyd etdiyimiz bütün bu emeller İslam dinine zidd olduğu halda, onlar bu emellere dini bir don geyindirib, bütün bunları ibadet ve hetta çox savablı emeller kimi qeleme verirler. İslam şerietinde müqeddes borc olaraq dini, veteni, namusu, malı qorumaq üçün dövlet seviyyesinde aparılmağa nezerde tutulmuş ‘’cihad’’ (Allahın razılığını qazanmaq üçün aparılan müqeddes müharibe) anlayışını tehrif ederek, ürekleri İslam ile isinen insanları yalandan cihad adı ile dövlete qarşı üsyan ve ‘’inqlab’’ ideyalarını yürüdürler. Bununla da, özlerinin din yolunda yox, mehz çirkin siyaset yolunda, müstemlekeçilik arzusunda olduqlarını gösterirler. Lakin özge dövletde iştah açmaq bir günah, bu yolda ise din anlayışından istifade etmeye çalışmaq daha böyük günah ve çox çirkin bir emeldir.

Feqet, İslam şerieri (qanunu) ile İslam tarixi (elaxüsus, müxtelif cereyanlar tarixi) nöqteyi nezerinden baxsaq, çox aydın bir şekilde göre bilerik ki, bütün bu kimi emeller öz quruluş ve cereyan eden prosesleri etibarı ile İslam şerietini pozan, İslam prinsiplerine (eyni zamanda da meneviyyatına, exlaqi ve ümumi deyerlerine) zidd olan, ifrat derecesine çatmış sufiliyin heddi aşmış istiqametlerindendir. Diger terefden de, bütün bunları ne Allah Teala, ne Onun Elçisi (s.a.v) emr etmeyibler. Buna göre de bütün bunlar sonradan icad edilerek, dine salınan yeniliklerdir (‘’bidet’’lerdir).

Lakin buna baxmayaraq, söz açdığımız bu ‘’tebliğatçılar’’ (daha doğrusu ‘’texribatçılar’’) bütün bu emelleri biliksiz insanlara bir ibadet donu altında savablı emel kimi qeleme verirler ve bununla da Allah Tealaya iftira ederek (yeni, guya, bu ‘’Allaha xoş gedir’’) , Onun adından yalan danışırlar (yeni, guya ki, buna göre Allah Teala savab yazır). Lakin bu cür uydurma hereketler heç bir halda ibadet deyil, üstelik de Allah Tealaya qarşı üsyan ve nankorluq, difer terefden de Allah Rasulunun (s.a.v) telimini pozmaqdır.

Allah Teala, şexsen Özü bu cür emellerin eksine çıxaraq bele buyurub: ‘’özünüze zül etmeyin.........’’?

Feqet, kimi Allah yolunda (savab ve ecir qazanmaq üçün) eziyyet çekmek isteyirse, qoy meselen, icaze verilen terzde oruc tutaraq, medesini incitsin; yuxunu şirin vaxtında yuxudan, soyuq havalarda da isti yataqdan durub destamaz alaraq namaz qılsın; Qurani Kerimi ve ona uyğun olan şeriet kitablarını oxuyaraq, hem gözünü, hem zehnini yorsun; zekat ve sadağa vererek malı ve serveti ile ibadet etsin (xesislikden özünü terbiye etsin ve malının bir hissesini Allah yolunda tüketsin); çetinlikden ve ağır şeraite düşmekden qorxmursa, müselman erazilerini qorumaq üçün cihad edib, özünü Allah Teala yolunda feda ederek, ölüm tehlükesi qarşısına atsın – bütün bunları da etmek üçün nefsin aşırı isteklerini boğub, şeytana tabe olmayıb, onunla mübarize aparmaq lazım gelir. Bütün bu eziyyetli olan emeller şerietin (ilahi qanunun) icaze verdiyi din çeröivesindeki olan eziyyetlerdir ki, bunları her bir müselman yeri geldikce icra edib, bunların çetinliklerine qatlanıb, sebr edib, dözüm göstermelidirler. Amma bunlardan atığını (yeni şerietde nezerde tutulmayanı) etmek – Allah Tealanın qoyduğu serhedleri pozmaq, ifrata düşmekdir. Ümidvarıq ki, Allahı heqiqi sevgi ile seven şexs Allah qorxusundan bu cür aşırı hereketlere, inşaallah, yol vermez.
0

Share this post


Link to post
Share on other sites
10. İnsanları, elaxüsus cavanları, siğe adlandıraraq ‘’muta’’ nigahına sövq ederek ve bununla şirniklendirerek, öz aralarına celb etmeye çalışırlar. ‘’Muta nigahu’’ (müveqqeti nigah) – islamiyyetden evvelki cahiliyye dövrünün xsusiyyetlerinden biri olaraq, cahillik ve pozğunçuluq mühitinde heyat süren müşriklerin arasında meydana çıxıb, yayılmışdır. Lakin İslam dinin berqarar olmasıyla Peyğemberimizin (s.a.v) emri ile (hicretin 8-ci ilinde, ‘’Heyber’’ gününde) bu cür şerefsizlik nümunesi leğv edilmişdir. ‘’Muta nigahı’’ – müveqqeti nigah, yeni bir-neçe günlük ve ya bir-neçe saatlıq cinsi münasibet üçün keçirilen nigah aktı, qetiyyetle leğv edilmişdir ve ancaq emelli-başlı kebinle ve eyni hüquqa malik olan dörde qeder qadınla evlenmek icazesi verildi. Feqet yene de, yalnız biri ile evlenmeye menevi cehetden üstünlük verildi.

‘’muta nigahın’’ esas xsusiyyetlerinden en menfi olanlar:

a) kebinsiz (zaqksız) cinsi yaxınlığa uol açır (nizamsız heyat terzine); B) müveqqeti olaraq, ya cinsi yaxınlığa sayı danışılır ve ya müveqqeti olaraq, bir vaxt teyin edilir (saat, gün, nadir hallarda hefte); v) hemin vaxt müddetinin ve ya yaxınlıq sayının qiymeti danışılır ve ödenilir; q) üstelik, bu cür töredilen işe bir dini don geyindirmek üçün bir-iki ‘’dua’’ da oxuyub, kebin şertlerine benzer şertler de uydurub, ireli sürülür; d) uşaq problemi – bu cür müveqqeti elaqeden doğulan uşağı ata soyundan mehrum edirler, çünki hiss edirler ki, sankı zinadan doğulmuş uşaq kimizdir. Bu cür doğulan uşağım günahı nedir? Eger heqiqeten de ‘’muta’’ dini bir emeliyyat sayılırsa, onda niye uşağı ata adından mehrum edirler? Meger uca İslam dini uşaqları terk etmeyemi sövq edir? Bunların her ikisi de yalan ve İslam dininin adına iftira edib, leke atmaq cehdidir. İslam şerieti hem ‘’muta’’ yaxınlığını qadağan eleyir, hem de uşaqda imtina ederek onu soydan mehrum etmeyi. Görün indiye qeder bu ‘’müselman’’ atalar neçe uşağın gözünü yolda qoyublar.

Diger problem ise İslamın öyretdiyi namus ve qeyretin tapdalanması, diger terefden de Quran hökümlerinin ciddi pozulmasıdır. Bunun da sebebi odur ki, başqa-başqa analardan, lakin bir atadan doğulan oğlan ve qız uşaqları, bir-birilerini tanımayaraq, böyüdükden sonra evlenmiş, ya da hemin ‘’muta’’ yaxınlığına girmiş ehtimalı olduqda, eyni atadan olduqlarını bilmedikleri ucbatından, İslam dini ile qeti qadağan (haram) olmuş bacı-qardaş (oğul-analıq) yaxınlığına düşüb, böyük günaha öz ataları terefinden sövq olunurlar. Yeni, atasını tanımayan oğlan ve ya qız, elbette ki, onun qohumlarını da tanımaz. Bele olacağı teqdirde oğlan böyüyenden sonra atadanbir bacısı ile, ya bibisi ile, yaxud atasının vaxtı ile siğe etdiyi bir qadınla ve saire olan qan qohumları, yaxud evlilik bağlılığı neticesinde meydana gelen qohumlarla, onlar mehrem olduqlarına baxmayaraq, haram edilmiş münasibetlere yol açılmasına ehtimal doğurur – axı heç kim öz siğe partnüorlarının siyahısını tutub camaata elan etmeyecek ki!

Bu ‘’muta’’ problemi hal-hazırda İran dövletinde öz eksini tapıb, onların missionerleri de bunu ve diger emelleri, artıq belli olan meqsedler üçün bize keçirtmeye çalışırlar. Meselen, orada Muta sebebi ile meydana gelen uşaqların sayı stastik melumatlara göre hal-hazırda o qederdir ki, hetta İran jurnalı olan ‘’Eş – Şira’’ (684, seh.4) – de deyilir ki: ‘’Refsancani qey etdi ki, bu gün İranda müveqqeti nigah sebebi ile bir milyonun dörtde bir hissesi qeder atılmış uşaq mövcuddur!’’. Görün indi ümumi sayı ne qederdir!, aralarında da neçe-neçe bacı-qardaş ve diger qohumluq elaqeleri olanlar var. İslamın menevi nigahına ‘’siğe’’ adını vermeye çalışırlar, amma bu adın onunla heç bir elaqesi yoxdur, çünki ‘’siğe’’ (tercümede-akt) – emelli-başlı kebinin (zakqsın) ayrılmaz hissesi olan aktlaşma (tesdiqleşme) merasiminin ismidir.

Elbette ki, İslam dini rahatlıq ve asanlıq dinidir, lakin namussuzluq ve özbaşınalıq dini deyil. Allahın ve Onun Elçisinin (s.a.v) qoyduqları müeyyen serhed ve serhed ve sınırlar var, bunları heç bir terzde aşmaq olmaz. Bunu etmek haramdır. Bu saydıqlarımız bendler esaslarıydı ki, onlar (rafiziler) bu hiylelerle insanları azdırıb, toplayaraq öz sıralarını çoxaltmağa çalışırlar.

Bu fikirlerin esas yayıcıları ‘’rafizi’’ adlanan batil olan bir cereyzn nümayendeleridir. İslamın esas istiqametlerinden ve bu yolda olan bütün haqq mezheblerinden ayrılan ve onlara qarşı sayğısızlıq gösteren azmış bir firqedir.

Rafizilik tarix sehnesinde İmam Zeyd bin Zeynalabidin dövründe meydana çıxıblar. İmam Zyd Emevi dövletinin Kufe şeherine qarşı qisas meqsedi ile qalxmışdı, çünki onun dediyi kimi: ‘’bu şeherin ehli babası olan Hz. Hüseyni çağıraraq fitneye salıb ölümüne sebeb olublar’’. Heqiqeten de, Kufe ehli çox üsyankar bir tayfa idi ve hemişe öz valilerden daima narazı qalardılar, ve keçmiş dinlerinden qalmış adetlerine göre daima hansısa bir xilaskarın gelib onları onları xilas edeceyi eideyalarla yaşayaraq hemişe ixtişaşlar töredibler. Bu sebeble yene de narazı qalaraq öz üsyanlarında Peyğemberimizin (s.a.v) nevesini qabağa vermek isteyirler. Bunun üçün özlerini mezlum şekilde göstererek İmam Hüseyne, sanki Onu kömeye çağıraraq çoxlu qollar çekilmiş mektublar gönderirler. Lakin Hz. Hüseyn Kufe yaxınlıqlarına gelib çıxtıqda onlar öz vedlerinden döndüler, amma artıq fitne baş alıb gedirdi. Bu fitnenin neticesinde de Hz. Hüseyn şehid olur. Üstelik de, tarix onu gösterir ki, Hz. Hüseyne qarşı çıxan qoşun temamı ile kufelilerden ibaret idi. Odur ki, İmam Zeyd onlardan intiqam almaq meqsedi ile qoşun yığıb Kufeye doğru herekete keçir, Onun qoşunu döyüşe başlayacağı üzre olduqda, onun terefdarlarından bezileri İmama bele dediler: ‘’Ebu Bekr ve Ömer haqqındakı görüşünü bize bildir, biz de düşmenlerine qarşı sene yardımçı olaq’’. İmam Zeyd islamiyyeti yaxşı bilen bir kes idi. Buna göre Hz. Ebu Bekr ve Hz. Ömer kimi ilk müselmanlar haqqında onlara uyğun olmayan bir şey söyleye bilmezdi. Kritik bir veziyyetde olmasını heç nezere almayaraq bele buyurdu: ‘’Men onlar haqqında xeyirden başqa bir şey söyleye bilmerem. Atamın da (Eli bin Hüseyn ‘’Zeynalabidin) onlar haqqında xeyirden başqa bir şey söylediyini eşitmemişem. Men sadece Ümeyye oğullarına qarşı ayağa qalxdım, çünki onlar babam Hüseyni (r.a) öldürdüler ve ‘’Harre’’ gününde Medineni soydular, ‘’Beytullaha’’ (Kebeye) daşatan qurğu ile daş ve ateş atdılar’’. Onun bu cavabı sual verenlerin xoşuna gelmedi. Böyük bir deste halında en kritik anda onu terk etdiler. İmam Zeyd de onlara: ‘’Refeztümuni’’- yeni ‘’meni terk etdiniz’’ – dedi. Bu sebeble de onlara ‘’rafiziler’’ deyildi. Rafiziler Şielik anlayışında onların en çox aşırılığa düşen firqelerindendir. Hetta ‘’zeydiler’’ ve diger firqeler onları qebul etmirler. Rafizilerin en batil iki görüşü – Hz. Ebu Bekr ve Hz Ömere qarşı küfr etmekleri ve Allahın qederini (xeyrin de ve şerin de Allahdan olmasına inamı) inkar etmekleridir. Bundan da elave, yuxarıda qeyd etdiyimiz kimi Peyğemberin (s.a.v) sehabelerini inkar edib onları nalayiq terzde tenqid edirler, Peyğemberimizin (s.a.v), bütün İslam ümmetin qebul etdiyi hedislerini qebul etmirler, Peyğemberimizin (s.a.v) telimini ve yolunu qebul etmirler, Quranı tam olaraq qebul etmirler, eqli (mentiqi) şeriet elminden ve heqiqi hadiselerden üstün tuturlar, Peyğemberin (s.a.v) yolunda olan ‘’ehli sünnet’’ (Peyğemberin (s.a.v) telimi ile geden) haqq mezhebleri inkar edib onları savadsızcasına tenqid eleyirler, ixtilaflar yayaraq fitne-fesadlara sebebkar olurlar, xalqı üsyana sövq edirler, cavanları kebinsiz heyat terzine sövq edirler, İslam yolunda böyük evezsiz xidmetler gösteren ister ereb ister türk xalqlarına qarşı nifret hisslerini oyandırmağa çalışırlar (halbuki, Peyğemberimiz (s.a.v) de raşidi xelifelerimiz de, imamlarımız da mehz Ereb olublar, Quran da ereblere ereb dilinde nazil olub, İslamın da ilk pionerleri ereb xalqı olmuşdur; türk qardaşlarımız ise ikinci xilafeti qurub 6 esr hem İslamı, hem müselmanları, biz de ora daxil olmaqla, heqiqi menada qoruyublar) ve saire batil fikirler.

Ebu Eli Hesen İbn Eli Nizamülmülk öz eserinde revayet edir:

‘’Sonra Müşetteb dedi: ‘’Abdullah bin Abbas deyir ki, bir gün Peyğember (s.a.v) Eliye dedi: ‘’Eger Rafizi adlana desteye rast gelsen, bil ki, onlar müselmaçılıqdan el çekibler,...’’

‘’Ebu Ümame revayet edir ki, Peyğember (s.a.v) demişdir: ‘’Axır zamanlarda rafizi adlanan bir deste adam meydana çıxacaqdır,...’’

‘’İsmail bin Se’d (Allah ondan razı olsun) revayet edir ki, Peyğember (s.a.v) buyurmuşdur: ‘’Qederiler menim ümmetimin mecusileridir (od perestdir, xeyir ilahı ve şer ilahı olaraq iki ilahlıq anlayışını qebul edenler), Xestelenseler, onların yanına getmeyin, ölseler cenazelerini yola salmayın. Bütün rafiziler qederi mezhebi olarlar’’.

‘’Peyğember (s.a.v) buyurmuşdur: ‘’Her ümmetin mecusileri vardır. Menim de ümmetimin mecusileri – qederi inkar edenlerdir’’.

Müşetteb dedi: ‘’Abdullah bin Abbas ve Abdullah bin Ömer bele revayet edirler ki, Peyğember (s.a.v) demişdir: ‘’Qederilerin ve rafizilerin İslamda payları yoxdur’’.
....Müşetteb dedi: ‘’Ümmu Seleme revayet edir: ‘’Bir gün Peyğember (s.a.v) menim yanımda idi, qızı Fatime Eli (Allah onların her ikisinden razı olsun) ile Onun yanına geldiler. Bir şey soruşmaq isteyirdiler ki, Peyğember (s.a.v) başını qaldırın dedi: ‘’Ey Eli, tebrik edirem, sen ve senin eyalın behişde gedeceksiniz. Lakin senden sonra rafizi adlanan bir taufa emele gelecekdir, onlar kafirlerdir’’, ve daha sonra Elini onlara mübarizeye çağırır. Hz. Eli soruşur: ‘’Ya Rasulullah, onların elameti nece olar?’’, Peyğember (s.a.v) deid: ‘’Cüme namazına gelmez, camaat namazına durmaz, evvelkiler haqqında pis danışarlar’’

Bu barede revayet ve ayet çoxdur, hamısını yada salsaq, özü böyük bir kitab olar.

Allah Bizi o cür batil fikirlerden qorusun ve onların fitnesini bizden uzaq elesin. Allah bizim elmimizi artırsın ve haqqa yöneltsin.



Düşmenin dostundan qaçsan yaxşıdır,

Dostunun dostuyla dostluq eyle sen,

İki cür adamdan arxayın olma:

Düşmenin dostundan, dost düşmeninden.



Eziz hemvetenlilerimiz, müselman bacı ve qardaşlarımız, ana ve atalarımız. Bizim dinimiz olan İslam dini-çox qedim, çox zengin ve çox hikmetli bir dindir. Hemişe de dinimiz düşmenlerin hedefine çevrilir. Lakin İslam dinimizin sarsılmaz binövresi üzerinde qurulan esaslar ve prinsipler etrafında birleşen Hz. Mehemmed Ümmeti daima düşmenlerine siper olub, çünki onun telimi – ilahi bir qaynaq, semavi bir nizamdır. İslam – edaletlik dinidir, her bir ferdin, ya da cemiyyetin özüne mexsus haqqlarını berpa eden ve qoruyan qanunlara malik olan bir din hüquqşünaslı qtarixinde misli ve evezedicisi olmayan hüquq mecmuasının ilahi nümunesidir. Milliyyetinden, irqinden, tebeqesinden, servetinden asılı olmayaraq İslam dini bütün beşeriyyeti birleşdirici genişliye, qardaşlığs ve seadete getirib çıxardan ilahi dindir.

Bu dinin müeyyen edilmiş birleşdirici olan esas göstericileri var, bele ki, bezi hüquqi meselelerde müxtelif görüşlere (mekteblere) mensub müselmanların yene de ilahları birdir – Allah Teala; qibleleri birdir-Kebe; Peyğemberleri birdir – Hz. Mehemmed (s.a.v); kitabları (semavi konstitusiyası) birdir – Quran; ibadetleri –namaz, oruc, hecc, zekat, cihad, elm (merifet) ve saiira. Bu cür birleşdirici amiller olduqdan sonra gelin heç kimin uydurmalarına aldanıb qapılmayaq, dinimizde parçalanmayaq, axı elmde olan fikir ayrılığı heç de düşmençilik demek deyil. Bir xalqın iki oğlu, üstelik de bir dinin iki qardaşı olduğu halda niye göre ayrılığa düşek, bu sebeble de zeifleyek? Gelin ürekden de, eqideden de bir olaq, düşmen de bizi parçalayıb, ayıraraq zeiflede bilmesin.

Her bir müselman semimiyyetle Allahı sevmeli, Peyğemberi sevmeli, ilk olan Raşidi xelifeleri sevmeli, ‘’ehli beyti’’ ve diger eshabi-kiramı sevmelidir. Haqq din budur.

İslam dini bütün mexluqlar arsında eminamanlıq ve sevgi qurmaq üçün naxil edilib. Biz de sizi birliye, sevgiye, qardaşlığa ve hörmete çağırırıq.

Neceki, Peyğemberimiz (s.a.v) buyurub: ‘’Bereket birlikdedir’’.

Onu bilmeliyik ki, Allah Teala bir yerde olanlara rifah verir, şeytan ise canavar tek quzunu yediyi kimi, camaatdan ayrılanın qelbini yeyer. Gelin Allahın haqq olan İslam dini etrafında birleşerek, hamımız semimi qelbden Rebbimiz olan Xaliqimize qulluq edek, ebedi seadeti Allahdan dileyek ve şeytanın da gözünü yolda qoyaq.

Allahım! Bereket ver bize bu dünyada, bereket ver bize axiretde ve bizi cehennem odundan qoru!

Allahım yaratdıqlarının şerrinden Sene sığınırıq. Allahım! Biizi Peyğemberinin yoluna ve Onun yolu ile gedenlerin yoluna yönelt!

Amin!

VES-SELEMU ALEL MURSELİN, VEL HEMDU LİLLEHİ RABBİL ALEMİN, VE ALLAHUMME SALLI A’LE MÜHAMMEDİN VE A’LE ALİ MÜHAMMED



ES-SELAMU ALEYKUM VE REHMETULLAHİ VE BEREKETUHU!
0

Share this post


Link to post
Share on other sites
The Blessed Book Al Kafi says:

Abu Baseer reported that he said to Imam Ja'far, "O Abu Abdullah(Imam Ja'far as-Sadiq) What is Mus-haf Fatimah" He replied "It is a Qur'an containing three times what is found in your copy of the Qur'an; yet by Allah, it does not contain even a single letter from your Qur'an. ( AlKafi vol.1 p.457 )

kim mene bunu izah eder?
0

Share this post


Link to post
Share on other sites
Guest
This topic is now closed to further replies.

  • Recently Browsing   0 members

    No registered users viewing this page.

  • Who's Chatting

    There are no users currently in the chat room