Archived

This topic is now archived and is closed to further replies.

мусаватист

Milli Azərbaycan ədəbiyyatı

423 posts in this topic

Bənzətmə


Sovdayı-məvəddətdən
Xali görünür başlar;

Biganə bilir yeksər
Qardaşları qardaşlar.

Gözlər dəxi qan saçsın,
Bitsin saçılan yaşlar;

Ağlar bizə torpaqlar,
Dağlar, dərələr, daşlar…

Zinhar, edəlim xidmət
Insanlığa, yoldaşlar!

Qeyrət, a vətəndaşlar!
Himmət, a vətəndaşlar!...
0

Share this post


Link to post
Share on other sites
Analar bəzəyi - 2


Bəzək, bəzək ki, deyirlər, cəvahirat deyil,
Cəvahirat bu gün ziynəti-həyat deyil.

Nədən cəvahirə fəxr eyləsin gərək nisvan?
Cəmadə fəxr isə şayani-ümməhat deyil.

Həqiqi validenin ən şərəfli bir bəzəyi
Ədəbli, uslu çocuqdur, təcəmmulat deyil.

O madərin ki, yox övladə hüsni-tərbiyəsi,
Səzayi-məkrəməti-nami-validat deyil.

Həyata layiq olan ziynət - elm gövhəridir
Ki, boylə bir dirilik qabili-məmat deyil.
0

Share this post


Link to post
Share on other sites
Analar bəzəyi


Gər olsa niasdə elmü irfan,
Övladə edər o yolda iman.

Əksi olaraq bu müddəanın,
Olmaz isə elmi bir ananın -

Övladə çatar haman cəhalət,
Nə əql olur onda, nə fərasət.

Bitərbiyəliklə tifli-məsum
Axırda olur səfilu məşum;

Carıdır çünki işbu halət,
Həmcinsinə eyləyər sirayət.

Gözlənsə gərək hüquqi-nisvan,
Ta kamil ola vüsuqi-nisvan.

Elm ilə olur hüsuli-izzət,
Elm ilə olur nüfuzi-millət.

Elmə çağırır bütün əvamı
“El-elmü fərizətun” kəlamı.
0

Share this post


Link to post
Share on other sites
Əqvalı-hikmətdən müqtəbis bir mənzum


Könül, ol talibi-hikmət, - o hikmət kim, həqiqətdir,
Həqiqi hikmət ancaq hüsni-siyrətdən ibarətdir.

Həkimi-kamil olmaqçın deyildir çox bilik lazım,
Fəqət iqnai-nəfsə müqtədir olmaz kifayətdir.

Zəlalət əhli hər şey kəc anlar, kəc də hökm eylər,
O kəs kim, doğru yolu fəhm edər - əhli-fəzilətdir.

Olur aləmdə şəxsin himməti miqdarı-fikrincə,
Nə himmət gözlənir ondan ki, əfkarı qəbahətdir?

Pədərlə madərin nəşindən əsla təlxkam olma,
Səni təkdiru təzir etsə də, bir dadlı şərbətdir.

Doğuşda ayrılırkən müxtəlif surətlərə insan,
Məmatında onu yeksan qılan xaki-nədamətdir.

Cənabı-həq o bəhri-bigiranı-mərhəmətdir kim,
Ona mülhəq olan insan şərəfyabı-səadətdir.
0

Share this post


Link to post
Share on other sites
Şer bir gövhəri-yekdaneyi-ziqiymətdir


Şer bir gövhəri-yekdaneyi-ziqiymətdir,
Salmaram vəsfi-druğ ilə onu qiymətdən.
Deyərəm həcv, sözüm doğru, kəlamım şirin,
Əhli-zövqə verərəm nəşə bu xoş şərbətdən.
0

Share this post


Link to post
Share on other sites
Yaz günləri


Gəl, gəl a yaz günləri!
Ilin əziz günləri!

Dağda ərit qarları,
Bağda ərit qarları:

Çaylar daşıb sel olsun,
Taxıllar tel-tel olsun.

Ağaclar açsın çiçək,
Yarpağı ləçək-ləçək.
0

Share this post


Link to post
Share on other sites
Yalançı çoban


Bir çoban bir gün etdi dağda haray:
“Canavar var, - dedi, - gəlin, ey vay!”

Əhli-qəryə yüyürdü dağ tərəfə,
Getməsin ta qoyun, quzu tələfə.

Bunları müztərib görüncə çoban
Gülməyə bashlayıb dedi : “Yalan,

Siz bunu sanmayın həqiqətdir,
Damağım gəldi, bir zərafətdir!”

Binəvalar qayıtdı; leyk çoban
Yenə bir gün dağ üzrə qıldı fəğan:

“Canavar var!” - deyə bağırdı yenə,
Qəryə əhlin kömək çağırdı yenə.

Kəndçilər etdilər dübarə hücum,
Yenə oldu yalanlığı məlum.

Doğrudan bir zaman bəəzmi-shikar
Qoyuna gəldi bir neçə canavar.

Hərçi dad eylədi çoban, yahu!
Eshidənlər dedi: yalandır bu!

Bu səbəbdən hərayə getmədilər,
Ona heç etina da etmədilər.

Canavarlar yedi bütün qoyunu,
Ishtə, oğlum, yalançılıq oyunu!

Bax, yalançı tanindi cünki çoban,
Doğru derkən sözü göründüyü yalan.

Hərgiz, oğlum, yalan demə ki, xuda
Dust tutmaz yalançının əbəda!

Həm də xəlq içrə hörmətin olmaz,
Izzətin, qədrü qiymətin olmaz.

“Evi yandı yalançının, - derlər, -
Ona bir kimsə etmədi bavər”.
0

Share this post


Link to post
Share on other sites
Uşaq və pul


Kücədən bir çocuq yüyürdü evə,
Bir bumajnik bulub dedi bu nevə:

“Ana, gəl, gəl ki, dövlətə çatdıq,
Pullu olduq, səadətə çatdıq!”

Dedi xatun ki: “Söylə, ey fərzənd,
Noldu kim, olduq içi dolu pul;

Yol gedən bir qoca kişi nagah
Düşürüb keçdi, olmadi agah.

Görmədən kimsə mən qoşub aldim,
Tez qaçıb kəndimi evə saldım”.

Anası oğlunun cinayətini
Görərək zahir etdi nifrətini;

Dedi: “Oğlum, nə sərd imiş qanın
Ki, buna razı oldu vicdanın?

Tifli-məsum ikən günah etdin,
Kəndi vicdanını təbah etdin.

Niyə verdin fənayə doğruluğu,
Irtikab eylədin bu oğruluğu?

Hiç zənn etməm, özgənin mali
Bizi zəngin qılıb, edə ali.

Yox, yox, oğlum, inan ki, xar oluruz!
Ərzəli-əhli-ruzigar oluruz!

Xain olsaq əgər bu dünadə,
Irzü namusumuz gedər badə;

Gözümüz müntəhayi-zillətdən
Baxamaz kimsəyə xəcalətdən;

Gərçi pul çox fərəhfəzadır, oğul,
Leyk namus pək bəhadır, oğul!”
0

Share this post


Link to post
Share on other sites
Uşaq və buz


Dərsə gedən bir uşaq
Çıxdı buz üstə qoçaq;

Sürüşdü birdən-birə,
Düşdü üz üstə yerə.

Durdu uşaq neylədi?
Buza belə söylədi:

“Sən nə yamansan, a buz!
Adam yıxansan, a buz!

Az qalıb ömrün sənin,
Yaz gələr, artar qəmin:

Əriyib suya dönərsən,
Axıb çaya gedərsən!”
0

Share this post


Link to post
Share on other sites
Təbib ilə xəstə


Bir təbibə gedib də bir bimar
Dedi: “Mədəmdə ağrı bir şey var;

Bir dəva ver, mənə əlac eylə,
Ölürəm, careyi-mizac eylə”.

Tutdu nəbzin təbib onun dərhal:
“Nə yemişsən?” - deyə edincə sual,

Dedi: “Yanmış çörək yədim, doktur,
Yediyim bir əlavə şey yoxdur”.

Baxa qaldı təbib onun sözünə,
Istədi bir dəva tökə gözünə.

Xəstə: “Mədəmdir ağrıyan, a gözüm,
Yoxsa məfhumunuz deyilmi sözüm?”

Dedi doktor ona ki: “Ey əhməq,
Eybli olmasa gözün mütləq,

Yanmış etmək yəməz idin əsla,
Bu səbəblə yarar tökülsə dəva”.
0

Share this post


Link to post
Share on other sites
Qarğa və tülkü


Pendir agzında bir qara qarğa
Uçaraq qondu bir uca budağa.

Tülkü görcək yavaş-yavaş gəldi,
Endirib baş ədəblə, çömbəldi.

Bir zaman həsrət ilə qarğa sarı
Altdan-altdan marıtdı baş yuxarı;

Dedi: ”Əhsən səne, a qarğa ağa!
Nə nəzakətlə qonmusan budağa!

Bəzədin sən bu gün bizim çəməni,
Şad qıldın bu gəlməyinlə məni.

Nə gözləsən, nə xoşliqasən sən,
Yeri var söyləsəm - hümasən sən.

Tüklərindir ipək kimi parlaq,
Bədnəzərdən vücudun olsun iraq!

Bu yəqindir ki, var sevimli sənin,
Oxu, versin mənə səfa nəfəsin!”

Böylə sözdən fərəhlənib qarğa
Ağzını açdı ta ki, etsin - ğa.

“Ğa” edərkən hənüz bircə kərə
Pendiri dimdiyindən endi yerə.

Tülkü fövrən havada qapdı, yedi,
Qarğaya tənə ilə böylə dedi:

“Olmasaydı cəhanda sarsaqlar,
Ac qalardı, yəqin ki, yaltaqlar”.
0

Share this post


Link to post
Share on other sites
Məktəbə tərğib


Mənim bağım, baharım!
Fikri ziyalı oğlum!
Məktəb zamanı gəldi,
Dur, ey vəfalı oğlum!
Ey gözüm, ey canım!
Get məktəbə, cavanım!

Gün çıxdı, sübh açıldı,
Qaranlıqlar qaçıldı,
Pəncərədən gün düşdü,
Otaqlara saçıldı.
Ey gözüm, ey canım!
Get məktəbə, cavanım!

Oğul, oğul, amandır,
Çox yuxlamaq yamandır.
Çox yuxlamaq - şeytandan,
Tez durmaq - allahdandır.
Ey gözüm, ey canım!
Get məktəbə, cavanım!

Nəsihət al, nəsihət,
Qıl kəsbi-elmə qeyrət!
Elmsizlik bəlası
Müşkül olur, həqiqət.
Ey gözüm, ey canım!
Get məktəbə, cavanım!

Məktəbdə var şərafət,
Dəftərdə var lətafət.
Cari olur qələmdən
Şirin-şirin hekayət.
Ey gözüm, ey canım!
Get məktəbə, cavanım!

Allah olsun sədiqin,
Məktəb sənin şəfiqin;
Dur məktəbə get, oğlum,
Dəftər sənin rəfiqin.
Ey gözüm, ey canım!
Get məktəbə, cavanım!

Müəllimin kəlamın
Al, saxla ehtiramın;
Həqdən edər təmənna
Məktəbinin dəvamın
Ey gözüm, ey canım!
Get məktəbə, cavanım!

Elm öyrən, imtəhan vər,
Öz fəzlini nişan vər;
Qədrin bil elmü fəzlin,
Elmin yolunda can vər.
Ey gözüm, ey canım!
Get məktəbə, cavanım!
0

Share this post


Link to post
Share on other sites
Məktəb şərqisi


Məktəb, məktəb, nə dilgüşasən,
Cənnət, cənnət desəm səzasən.
Şadəm, şadəm təfərrücündən,
Əlhəq, əlhəq, gözəl binasən!

Ətrin, ətrin güli-cinadır,
Feyzin, feyzin həyati-candır,
Qüncən, qüncən səfayi-vicdan,
Nurun, nurun ziyafəşandır!

Tahir, zahir hünərlərin var,
Bahir, zahir səmərlərin var,
Dərya-dərya təməvvücündə
Parlaq-parlaq gühərlərin var!

Dəftər-dəftər xəbərlərin var,
Rəhbər-rəhbər əsərlərin var,
Mişgin-mişgin qələmlərində
Ahu-ahu nəzərlərin var!

Himmət, himmət səninlə ali,
Xaki-və1tən səninlə hali,
Sənsən, sənsən ümum nasin
Nitqi, fikri, dili, məqali!

Gülşən, gülşən lətafətin var,
Rövşən-rövşən səadətin var,
Vazeh-vazeh bəyanlarında
Şirin, şirin hekayətin var!

Olsun, olsun səninlə xoşhal,
Yetsin, yetsin kəmalə ətfal,
Görsün, görsün pəsərlərində,
Sabir-sabir pədərlər iqbal!
0

Share this post


Link to post
Share on other sites
Cütcü


Çıxdı günəş, doldu cəhan nur ilə,
Cütcü sürür tarlada cüt şur ilə.

Atlar, öküzlər kotana güc verir,
Gah yürüyür, gah yıxılır, gah durur.

Cütcü batıb qan-tərə, yer şumlayır,
Şumladığı tarlasını tumarlayır.

Olsa da artıq nə qədər zəhməti -
Işləməyə var o qədər qeyrəti.

Çünki bilir rahət əziyyətdədir,
Şad yaşamaq səydə, qeyrətdədir.

Indi əgərçi ona zəhmət olar,
Qışda əyali, özü rahət bular:

Cəm edəcək tarlasının hasilin,
Bəsləyəcək ailəsin, həm əlin.
0

Share this post


Link to post
Share on other sites
Ağacların bəhsi


Alma, palıd, şam ağacı hal ilə
Eylədilər bəhs bu minval ilə:

Başladı tərifə palıd qamətin,
Öydü özün, zorbalığın, halətin;

“Yetməz olur, - söylədi, - dağlar mənə,
Layiq olur fəxr edə bağlar mənə;

Az qala başım yetişir göylərə,
Şax budağım kölgə Salıb hər yerə;

Əssə külək, qopsa da tufan, yenə
Əyməyə əsla gücü çatmaz mənə;

Canlıcadır, zorbacadır baldırım,
Sındıra bilməz məni heç ildırım!”

Alma ağacı ona verdi cəvab:
“Eyləmə tərif özünü, ey cənab!

Zorbadı hərçənd ki, qəddin sənin,
Yox mənə tay olmağa həddin sənin;

Səndə bitər bir neçə vecsiz qoza,
Ancaq o da qismət olar donquza.

Məndə, vəli, yaxşı, gözəl alma var,
Rəngini hər kim görə heyran qalar!

Dadlı, lətafətli, məlahətlidir,
Saplağı incə, özü ləzzətlidir!”

Şam ağacı bildi bu keyfiyyəti,
Söylədi:”Bəsdir, buraxın söhbəti!

Boş danışıqdan nə çıxar, ay balam?
Qış günü siz çılpaq olursuz tamam;

Leyk mənim qışda dəxi yaz kimi,
Yaşıl olur paltarım atlas kimi;

Lazıməm ev tikdirən insanlara,
Həm dirəyəm, həm qapı eyvanlara

Qış sobada xəlq məni yandırar,
Mənfəətim xəlqə mənim çox dəyər”
0

Share this post


Link to post
Share on other sites
VAY, VAY! NƏ YAMAN MÜŞKÜLƏ DÜŞDÜ İŞİM, ALLAH!


Vay, vay! Nə yaman müşkülə düşdü işim, allah!

Fəryadıma yet kim, yanıram atəşə, billah!



İslamə xələl qatmadadır bir neçə bədxah,

İstərlər ola bəndələrin taği və gümrah,

Etdim nə yaman əsrə təsadüf, aman, ey vah!

Lahövlə vəla qüvvətə illa və billah!



Məktəblər açıb eyləyin ehsanı, -- deyirlər,

Məktəbdə qoyun ustulu, daskanı, -- deyirlər,

Рәrpuç eləyin çubü fələqqanı, -- deyirlər,

Dişrə çıxarın həzrəti-mollanı, -- deyirlər,

Molla qovula, yəni müəllim gələ, vah-vah!

Lahövlə vəla qüvvətə illa və billah!



Mən anlamıram kim, nola mənayi-müəllim?

Qırx-əlli manat pul ala hər ay müəllim?

Bir tazə üsulə ola ifayi-müəllim?

Pulları ala, söyləyə-oxqay-müəllim?

Molla ona həsrətlə çəkə küçədə ah ... ah!....

Lahövlə vəla qüvvətə illa və billah!



Bir ildi, bir az сох da olur, yoxdu damağım,

Nə çatmır əlim bir işə, nə getmir ayağım,

Hərdən yeni bir söz danışır oğlan-uşağım,

Taqqıldayır, allah da şahiddi, qulağım,

Port-Artur, hürriyyət, Mancuriya, qah-qah!....

Lahövlə vəla qüvvətə illa və billah!



And olsun ötən günlərə, divanə olublar!

İslamə də, imanə də biganə olublar!

Billahi başım çıxmayır aya nə olublar!?

Hürriyyətə-mürriyyətə məstanə olublar....

Bah-bah!.... Yenə bah-bah!.... Yenə bah-bah!.... Yenə bah-bah!....

Lahövlə vəla qüvvətə illa və billah!



Ax, ay keçən illər, nola bir də dolaneydiz,

Tazə yenə beş yüz il olunca dayaneydiz,

Elmi, ədəbi, fəzli, kəmalatı daneydiz,

Ey bildir, inişil, nola odlara yaneydiz!

Та eyləmiyeydiz də bu qafılləri agah!

Lahövlə vəla qüvvətə illa və billah!



Bilməm nə işim vardı, başım harda qızışdı,

Elm ilə belə düşmən olan qövm barışdı,

Təcdidi vəfa birlə maariflə sarışdı,

Rahət yata bilməm, mənə qəm muri darışdı.

Etməkmi olar bir də bu uymuşları ikrah?

Lahövlə vəla qüvvətə illa və billah!
0

Share this post


Link to post
Share on other sites
VAİZ, QƏLƏM ƏHLİN YENƏ TƏHQİR ELƏYİRSƏN


Vaiz, qələm əhlin yenə təhqir eləyirsən!

Ey əbri-siyəh, nuri nə təstir eləyirsən!



El cümlə dönüb olsa da kafir işin olmaz,

Təzvirini kim ki, duya təkfir eləyirsən!



Lən eyləyərək qasibə məxluqu soyursan,

Fani deyərək aləmi təmir eləyirsən!



Gördüm yuxuda baği-behişt içrə gəzirsən,

İnsaf!.... Bunu sən necə təbir eləyirsən?



Tərk eylə riyani ki, riya şirki-xəfidir,

İşbu sözü kəndin belə təqrir eləyirsən.



Mən məkrini hiss etməyə meyl etmədim əsla,

Kəndin dili-həssasımə təsir eləyirsən!



Bizdən gözünü yığ ki, sənə aldanan olmaz,

Get onları xam tovla ki, təzvir eləyirsən!
0

Share this post


Link to post
Share on other sites
UŞAQLARA


Ey millətin ümmidi, dilü canı, uşaqlar!

Validlərinin sevgili cananı, uşaqlar!



Madərləriniz etdi sizə mehrü məhəbbət,

Ağuşi-şəfəqqətdə sizi bəslədi rahət,

Validləriniz xərcinizə etdi kəfalət,

Əlminnətü-lillah, sizə yar oldu səadət,

Olduz hərəniz bir evin oğlanı, uşaqlar!

Asudə gəzin indi bu dünyanı, uşaqlar!



Siz sərv kimi sərkəş olub boylə boy atdız,

İllik beçə tək banlayaraq xalqı oyatdız,

Şad oldu pədər, madəriniz -- bu boya çatdız,

Bəsdir sizə gəhvareyi-naz içrə ki, yatdız,

İndi buraxın balışı, yorğanı, uşaqlar!

Həm tərk eləyin xaneyi-viranı, uşaqlar!



Vəqt oldu çıxıb küçədə cövlan edəsiz siz,

Hərcayi gəzib, hər yeri seyran edəsiz siz,

Cəngü cədəlü qarətü talan edəsiz siz,

Hər cildə girib aləmi viran edəsiz siz,

Gündə atasız bir neçə patranı, uşaqlar!

Та öyrənəsiz şiveyi-dəvanı, uşaqlar!



Vəqt oldu həvəs etməyəsiz məktəbə, dərsə,

Təlim alasız hər nə ki, aləmdə betərsə,

Xeyri buraxıb əxz edəsiz hər nə zərərsə,

Mail olasız hər işə kim, fıtnəsə, şərsə,

Adət qılasız hərzəvü hədyanı, uşaqlar!

Siz neyləyəsiz məktəbi, mollanı, uşaqlar!



Vəqt oldu vurab yıxmağa müştaq olasız siz,

Evdə gərək əvvəlcə ki, qoççaq olasız siz,

Həm validə, həm validəyə ağ olasız siz,

Dincəlməyələr ta nə qədər sağ olasız siz,

Hər gün döyəsiz madəri-nalanı, uşaqlar!

Ta uf deməyə qalmaya imkanı, uşaqlar!



Hər istədiyin olmasa hasil pədərindən,--

Vur, yıx, cala ta qorxuya düşsün zərərindən,

Söy ağzına cürətlə, çəkinmə hünərindən,

Biçarə xilas olmaq üçün şurü şərindən,

Çıxsın canı, satsın qabı, qazanı, uşaqlar!

Neylər dəxi ol sərvətü samanı, uşaqlar!



Bəsdir ki, oğul sahibi düşkün pədər oldu,

Xeyr oldu əcəb aqibəti, bəxtəvər oldü,

Göz nuru hesab eylədiyi dərdi-sər oldu,

Zəhmətlə əmək verdiyi cümlə hədər oldu;

Nə ölmədi, ta kim, qutara canı, uşaqlar!

Nə tapmadı öz dərdinə dərmanı, uşaqlar!
0

Share this post


Link to post
Share on other sites
UŞAQDIR


Ay başı daşdı kişi! Dinmə, uşaqdır uşağım!

Nə ədəb vaxtıdı, qoy söysün, ufaqdır uşağım!



Keyfınə dəymə, söyə ya sənə, ya qardaşına,

Atavun goru üçün, boşda bu tifli başına!

İndicə-indicə ancaq yetir on bir yaşına,

Əqli kəsmir, hələ bir körpə uşaqdır uşağım!

Nə ədəb vaxtıdı, qoy söysün, ufaqdır uşağım!



Bir söyüşdən ötəri etmə əziyyət balama,

Göyərib coşma, utan, qonşuları yığma dama,

Sənə söydükləri getsin başı batmış atama,

Qışqırıb bağrını da yarma, uşaqdır uşağım!

Nə ədəb vaxtıdı, qoy söysün, ufaqdır uşağım!



Ax, nə yaxşı kişidir qonşumuz Ağcanın əri,--

Oğlu söydükcə fərəhdən açılır balü pəri;

Yoxsa, ay hərzə kişi, bir quru sözdən ötəri

Darıxırsan, deməyirsən ki, uşaqdır uşağım!?

Nə ədəb vaxtıdı, qoy söysün, ufaqdır uşağım!



Kişi, az söylə mənə bir dəxi məktəb sözünü!

Yəni məktəblə uşaq kamil edərmiş özünü?

Bir söyüşdən yana az danla bu tiflin üzünü!

Sözü ləzzətli, şirin dilli uşaqdır uşağım!

Nə ədəb vaxtıdı, qoy söysün, ufaqdır uşağım!



Deyilik erməni, zaye edək övladımızı,

Oxudaq gözləri açılmamış əhfadımızı,

Görmüşəm elm oxumuş heyvərə damadımızı,

Qoymaram məktəbə, bir qabil uşaqdır uşağım!

Nə ədəb vaxtıdı, qoy söysün, ufaqdır uşağım!
0

Share this post


Link to post
Share on other sites
UÇİTELLƏR


Tövqif edilmişdi mağıl Gəncə siyezdi,

Olmuşduq əcəb biz dəxi rahət, uçitellər!



Düşdü tovuğu turşuya bədbəxt "Nicat"ın,

Əyləşmədi bir ləhzə fərağət uçitellər!



Divan-dərəni bəndə çəkib aldı dübarə,

Bu bidət olan əmrə icazət, uçitellər!



İndi Bakıda başlanacaq, oldu bu iclas,

Olduq yenə ol məclisə dəvət, uçitellər!



Qoymur bu qapanmış bizi dünyada beş-on gün

Adətcə çəkib kef, edək işrət, uçitellər!



Bilməm bu siyezdin nədir axır bizə xeyri -

Hər ildə çəkək bunca əziyyət, uçitellər?!



Daim bu təşəbüsslər olur həqqüləməlsiz,

Millət pulu yox ta alaq ücrət, uçitellər!



Lazım gətirir xərc edək ancaq cibimizdən,

Həm xərc ola mayeyi-zəhmət, uçitellər!



Boylə əmələ aqil olan mürtəkib olmaz,

Layiqmi cibişdana xəyanət, uçitellər?!



Yəni nə deməkdir bu ki, sən pulunu xərc et,

Та elm oxuyub dərs ala millət, uçitellər?!



Millətdən ötür ağlayan axırda olur kor, --

Məzmunlu məsəldir bu ibarət, uçitellər!



Bildir də nə zəhmətlə bu iclasa yığışdıq,

Etdik nə qədər boş yerə söhbət, uçitellər!



Lağ-lağ danışıldı ki, nədir şiə və sünni,

Lazım ki, bir olsun bu şəriət, uçitellər!



Derdiz ki, gərəkdir açıla məktəbi-nisvan,

Bir yanda dəxi məktəbi-sənət, uçitellər!



Bu hərzəvü hədyanlara kimlər qulaq asdı,

Kim verdi bu axmaq sözə qiymət, uçitellər?!



Baş tutdumu beytülmalınız, söylə, sən allah?!

Çəkdiz, mən ölüm, hiç xəcalət, uçitellər?!



İslamın ölüb yoxsa sanırdız vükəlası?

Xudsər eləyirdiz də vəkalət, uçitellər?!



Bir millətə kim, siz olasız hadiyü hami,

Batsın yerə, ya rəb, belə millət, uçitellər!



Sidqi bu ki, bu barədə rəyimdir əlavə --

Sizlə edə bilməm də şərakət, uçitellər!



Fikrim budur ancaq olam öz keyfimə məşğul

Bu guşeyi-gülzardə xəlvət, uçitellər!



"Mey şişədə, cam əldə, ağır nəşə başımda"....

Bu şerin edəm virdini adət, uçitellər!
0

Share this post


Link to post
Share on other sites
II





Ey əzizim, xələfım, mayeyi-izzü şərəfim, ruhi-rəvan, munisi-can, tabü təvan, tazə cəvanım ki, on ildən bəridir ömri-giranmayəmi, yalqız demirəm dinimi, imanını, insafımı, vicdanımı, irfanımı, həm canımı da, cümlə qonum-qonşu deyil, el də bilir ki, sənə vəqf eləyib, şamü səhər, hər nə qədər rəncü kədər, xeyrü zərər, fitnəvü şər səndən ötər dövri-qədərdən yetişibdirsə mənə, canıma minnətlə qəbul etmişəm, ancaq atalıq həqqimin ifası üçün, mehrü məhəbbətlə, nə izzətlə, nə halətlə sənə tərbiyə, təlim edərək, sərv-qədin bəsləmişəm, canü dilimdən səni çox istəmişəm, bir para sırf axmaq olub öz gözünün nura olan sevgili övladını tədrislə təzyi və təzyiq eləyən cahilü gümrah atalar tək səni zindani-mədarisdə müqəyyəd eləyib, elmü maarif deyilən boş, əbəs, insana cəfəng işlər ilə fıkrini, həm əqlini, vicdanını məhdud qılıb ruhunu incitməmişəm, zəhmətinə bitməmişəm, küçədə, bazarda öz qəsdinə iqdam edərək, hər günü bayram edərək, günləri axşam edərək, xoşladığın tək dolanıb, gəzməyinə razı olub, mən səni bir sənətə də qoymamışam, hər gecə hər yerdə qonaq qalmağını, zövqü səfa almağını, zurna, qaval çalmağını xoşlamışam, öz başına boşlamışam, həmd xudayə ki, olubsan belə qüvvətli, məhabətli, şücaətli cəvan, şiri-jəyan, bəbri-bəyan; vəqt о zamandır dəxi bundan belə bir ad çıxarıb, iş bacarıb, ilxı qovub, mal aparıb, dəhrə qiyamət qoparıb, yolları məsdud eləyib, aləmi məhdud eləyib, hasili-məqsud eləyib, sən məni xoşnud eləyib adəti-quldur olasan, yol vurasan, el qırasan, gərçi qaçaqlıqda tutulmaq da var, əmma, onu fikr eyləmə əsla ki, dutulsan, ələ düşsən də tərəhhümlüdür ərbabi-hökümət, sənə eylər hamı hörmət, olasan həbsdə rahət, çörəyin gərm, suyun saf, yerin künci-fərağət, sənə bir kimsədə cürət olamaz etsin əziyyət, nola bir gün düşə fürsət qaçasan qurtarasan həbsdən; əlbət ki, əgər qaçmağa da olmaya imkan, işini qət edə divan, olasan əhli-pasilyan, nə qəmin var, sənə qurban ki, о yerlərdə nə çoxdur sən özün xoşladığın Sonya kimi qünçə-dəhən, sim-bədən, rəşki-çəmən, zülfü səmən, gözləri ahuyi-xütən, göpgözəl, ağappaq, о ismətli, vəcahətli, səbahətli, məlahətli madamlar, birin əlbəttə alarsan, desə rus ol, nə çətin şeydir, olarsan, dəxi bir xaç da salarsan, bu əməldən ucalarsan....



İvan namın alarsan,

Amilyanov olarsan,

Nə qədər olsa da ömrün

О yerlərdə qalarsan.
0

Share this post


Link to post
Share on other sites
BƏHRİ-TƏVİL


UZUN DƏRYA


I



Ey fələk, zülmün əyandır, bu necə dövri-zamandır ki, işim ahü-fəğandır, məni yandırma amandır, gözümün əşqi rəvandır, ürəyim dopdolu qandır, hamı qəmdən bu yamandır ki, neçə əhli-qələmlər, buraxıb canıma qəmlər, qarışıb dərd-bəhəmlər, ürəyim indi vərəmlər, qəzetə, jurnala bu küfri-şiyəmlər necə cürətlə rəqəmlər yazıb islamə sitəmlər eləyirlər ki, gərək aləmi-islamda, hər ölkədə, hər şəhrdə, dinarü-dirəmlər saçılıb, məktəbi-nisvan açılıb, qız balalar məktəbə hazır olalar, elmdə mahir olalar, fəzldə bahir olalar, başdan-ayağa geyələr don, gedələr məktəbə on-on, dutalar şiveyi-bidət, oxuyub nəhvlə hikmət, alalar dərsi-təbabət, bilələr cümlə kitabət, edələr yazmağa adət, itə ismət, bata iffət, aman, ey vah! Ay allah, bu qövm oldu nə gümrah, bu nə şiveyi-ikrah! Bu nə zümreyi-bədxah!

Salıb aləmə pərxaş, bular lal ola, ey kaş, düşə başlarına daş! Xüdaya, bu nə güftar, nə rəftar, nə murdar, nə biar, fənakarə bizi sövq eləmək fikrinə amadə olublar! Qıza lazımdır əgər bilmək: о da ev işi, paltar tikişi, köhnə yumaq, yun daramaq, don yamamaq, səhnü-səranı süpürüb, kasanı qabı üfurüb, küftə, kələm dolması, mət halvası, ət bozbaşı, ya lobyalı aş, bir dəxi təndir lavaşı eyləməyindəndir ibarət ki, əgər bunları da bilməsə eyb eyləməz, ancaq qıza ən lazıməli bir, iki, üç məsələni bilməyidir, bilsə olur əmrə kifayət, biri oldur ki, gəlin getdiyi evdə bacarıb, qaynataya, qaynanaya çımxıra bilsin ki, ona söz deməyə etməyə bir kimsə də cürət, biri də qaynı ilə sahibi mabeyninə bir hadiseyi-təfriqədir kim, ona dair edə hiylət ki, beş-üç gündə çox ildən qazanılmış bu qədər mehrü-məhəbbət, ola təbdili-ədavət, biri həm axırı ən ümdəsi damdabacanın, həm xoxunun, xortdanın adlarını bilməkdə gərək səy edə övrət, nə qədər faidəsı var bu işin gər ola diqqət ki, əgər ağlaya, yainki dəcəllik edə bir tifl, nəhayət, anası söyləsə bu adları filfövr edər övladını rahət və qalar əqli səlamət, başı çəkməz də məlamət....



Budur aləmi-nisvan!

Budur hali-müsəlman!

Gərəkdir edə məhdud

Öz övladını insan!



Sən, əmma, hələ qanma!

Inanmırsan inanma!

Fərəhlən əməlindən!

Utanmırsan, utanma!
0

Share this post


Link to post
Share on other sites
Bakılı deyir ki:


Rəməzan eydinin icrasını hərçənd bizə
Həzəratı-üləma bircə gün elam etdi;
Biz o bir gündə də ancaq dükan, aldıq, satdıq,
Ancaq onlar qara məxluq ilə bayram etdi.
0

Share this post


Link to post
Share on other sites
Başqa millətdən hüququ almaq üçün hər zaman


Başqa millətdən hüququ almaq üçün hər zaman
Inqilabiyyun, səlahiyyun, rəşadiyyun çıxar!
Bizdən isə satmağa namusü irzi-milləti!
Ətidalıyyun, himariyyun, fəsadiyyun çıxar!
0

Share this post


Link to post
Share on other sites
Axşam olcaq üçeniklər hərə bir madmazelin


Axşam olcaq üçeniklər hərə bir madmazelin
Keçirib qol qoluna küçədə cövlan ediyor;
Sonyalar bunları tədris edəsəymiş, əcəba,
Üçitellər dəxi məktəbdə nə meydan ediyor?!
0

Share this post


Link to post
Share on other sites
Arıq çalı1şır ki, millət azad olsun


Arıq çalı1şır ki, millət azad olsun,
Zahid çıgırır ki, məscid abad olsun.
Söz boynu qraxmallılarındır ki, deyir:
- Bir madmazel olsun ki, pərizad olsun!
0

Share this post


Link to post
Share on other sites
Əksimə


Zahidin əksimə düşcək nəzəri-xudbini -
Görür ayineyi-safımda o bir bidini;
Zənn edər əqli-qəsirilə o mənhus mənəm,
O mənə lənət edər, mən deyərəm amini;
Gec-tez, əlbəttə, kəsər bir bu qədər lənət onu,
Yerdə qalmaz mənim aminim, onun telini.
0

Share this post


Link to post
Share on other sites
Ə.Qəmküsar bəradərimə cavab


Ə.Qəmküsar bəradərimə cavab:
“Təhvili-ibarət” sözünü “tərcümə” qanmaq, -
Məktəbli çocuqlar da bilir kim, bu xətadır;
Bir boylə xəta kəlmə mühərrir qələmindən
Carı olur isə, ədəbiyyata bəladir!
0

Share this post


Link to post
Share on other sites
Şanlı gördükcə məni sanki edir qövr fələk


Şanlı gördükcə məni sanki edir qövr fələk,
Min kələk cidə edir başıma filfövr fələk.

Namurad olmağım oldisə muradı oldum,
Şimdi bilməm nə murad ilə edir dövr fələk?

Asiman oldumu surax iki gün güldü üzüm,
Ki, mükafat olaraq bunca edir cövr fələk?!

Artıq oynatma məni səni dəxi, ey eşqi-cünün,
Mən özüm oynayıram çalsa da hər tövr fələk!

Şimdilik rəqsdəyiz, ta görəlik kim yıxılır:
Mənü dil, eşqü həvəs, hutü həməl, sövri-fələk?
0

Share this post


Link to post
Share on other sites
Şah dedi


Şah dedi: - Ağlayıram, bəs ki, üzüm çirkindir,
Ildə bir görsəm əgər ayinədə sürətimi!
Ona ərz etdi vəziri: - Səni hər gün görürəm,
Nə qədər ağlayıram, şimdi düşün halətimi!..
0

Share this post


Link to post
Share on other sites
Xandostu, amandi, qoyma, gəldi!


Xandostu, amands, qoyma, gəldi!
Didarı yamands qoyma gəldi!

Vay, vay! Deyzszn bzizr deyil bu!
Bir izklz uyan tzhzr deyil bu!
Allahs sevirsən , ər deyil bu!
Ərdodu, qabandı , qoyma, gəldi!
Didarı yamandı, qoyma, gəldi!

Ol gən ki, adaxladsz, utandsm,
Omlands, dediz, zrin, inandsm,
Zr bçylz olurmui ?! Indi qandsm;
Xandostu amands, qoyma, gəldi!
Kirdars yamands, qoyma, gəldi!

Qorxdum, ay aman, yarslds bamrsm,
Bir nazik ipz sarslds bamrsm,
Gup-gup dçyənəb darslds bamrsm,
Cansm oda yands, qoyma, gəldi!
Kirdars yamands, qoyma, gəldi!

Dudkei kimi bir papaq baisnda,
Am təklzri bzllidir qaisnda,
Gzrxi qocadsr-- babam yaisnda,
Amma sodamands, qoyma, gəldi!
Kirdars yamands, qoyma, gəldi!

Iyrznmiizm amzsnsn suyundan,
Qztran qoxusu gzlir boyundan,
Lap domrusu qorxmuiam xoyundan,
Bir zfi ilands, qoyma gəldi
Kirdars yamandsr, qoyma, gəldi!
0

Share this post


Link to post
Share on other sites
Uşaqdır


Ay başı daşdı kişi, dinmə, uşaqdır uşağım!
Nə ədəb vaxtıdı, qoy söysün, ufaqdır uşağım!

Atanın goru üçün, boşda bu tifli başına,
Keyfinə dəymə, söyə ya sənə, ya qardaşına,
Indicə-indicə ancaq yetir on bir yaşına,
Əqli kəsmir, hələ bir körpə uşaqdır uşağım!
Nə ədəb vaxtıdı, qoy söysün, ufaqdır uşağım!

Bir söyüşdən ötəri etmə əziyyət balama,
Göyərib coşma, utan, qonşuları yığma dama,
Sənə söydükləri getsin başı batmış atama,
Qışqırıb bağrını da yarma, uşaqdır uşağım!
Nə ədəb vaxtıdı, qoy söysün, ufaqdır uşağım!

Ax, nə yaxşı kişidir qonşumuz Ağcanın əri, -
Oğlu söydükcə fərəhdən açılır balü pəri;
Yoxsa, ay hərzə kişi, bir quru sözdən ötəri
Darıxırsan, deməyirsən ki, uşaqdır uşağım!
Nə ədəb vaxtıdı, qoy söysün, ufaqdır uşağım!

Kişi, az söylə mənə bir dəxi məktəb sözünü!
Yəni məktəblə uşaq kamil edərmiş özünü?
Bir söyüşdən yana az danla bu tiflin üzünü!
Sozu lezzetli, şirin dilli uşaqdır uşağım!
Nə ədəb vaxtıdı, qoy söysün, ufaqdır uşağım!

Deyilik erməni, zayə edək övladımızı,
Oxudaq gözləri açılmamış əhfadımızı,
Görmüşəm elm oxumuş heyvərə damadımızı,
Qoymaram məktəbə, bir qabil uşaqdır uşağım!
Nə ədəb vaxtıdı, qoy söysün, ufaqdır uşağım!
0

Share this post


Link to post
Share on other sites
Daş qəlbli insanları neylərdin, ilahi?!


Daş qəlbli insanları neylərdin, ilahi?!
Bizdə bu soyuq qanları neylərdin, ilahi?!

Artdıqca həyasızlıq olur el mütəhəmmil,
Hər zülmə dözən canları neylərdin, ilahi?!

Bir dövrdə kim, sidqü səfa qalmayacaqmış, -
Bilməm belə dövranları neylərdin, ilahi?!

Məzlumların goz yaşı dərya olacaqmış, -
Dəryaları, ümmanları neylərdin, ilahi?!

Səyyadi-cəfakardə rəhm olmayacaqmış, -
Ahuləri, ceyranları neylərdin, ilahi?!

Bağın, əkinin xeyrini bəylər görəcəkmiş, -
Töxm əkməyə dehqanları neylərdin, ilahi?!

Iş rəncbərin, guz öküzün, yer özününkü, -
Bəyzadələri, xanları neylərdin, ilahi?!

Hökm eyləyəcəkmiş butun aləmdə cəhalət, -
Dildadeyi-irfanları neylərdin, ilahi?!

Surtuqlu müsəlmanları təkfirə qoyan bu
Döşdüklü müsəlmanları neylərdin, ilahi?!

Yaxud buların bunca nüfuzu olacaqmış, -
Beş-üç bu süxəndanları neylərdin, ilahi?!

Qeyrətli danosbazlarımiz iş bacarırkən, -
Tənbəl, dəli şeytanları neylərdin, ilahi?!

Ərlər hərə bir qiz kimi oğlan sevəcəkmiş, -
Evlərdəki nisvanları neylərdin, ilahi?!

Tacirlərimiz Sonyalara bənd olacaqmış, -
Bədbəxt Tükəzbanları neylərdin, ilahi?!

Sübhanəkə, sübhanəkə, sübhanəkə, ya rəb!
Baxdıqca bu hikmətləre heyran oluram həp!..
0

Share this post


Link to post
Share on other sites
Cavan


Eyvanımız ucadır,
Nökərlərim xocadır,
Niyə məndə durmusan?
Mənim hara qocadır?!

Qabaq dişim tökülüb,
Azılarım sökülüb,
Mənə qoca deməzlər,
Bir az belim bükülüb!

Sözün məni yaralar,
Ürəyimi paralar,
Saqqalım ağardısa,
Həna qoysam qaralar!

Isticə lavaşım var,
Hər gecəyə aşım var,
Demə, dədəm yerdəsən,
Ancaq əlli yaşim var!

Getmə, getmə, a dilbər!
Məni etmə mükəddər,
Özümü yüz cavana
Eyləmərəm bərabər!..

Getmə, getmə, amandır!
Ürəyim dolu qandır,
Zahirdə qocaldımsa,
Könlüm hələ cavandır!
0

Share this post


Link to post
Share on other sites
Barakallah


Sən beləsənmiş, balam, ay barakallah səne!
Fisq imiş əmrin taman, ay barakallah səne!

Doğru imiş, şairin olmaz imiş məzhəbi,
Kafir olurmuş bütün mirzələrin eğləbi,
Ləğvu əbəs mətləbi, ləhvü ləəb məşrəbi,
Şuğlü qəzet, teleqram, ay barakallah səne!

Ay adama oxşamaz, bir üzünə baxsana!
Bomboz olub saqqalın, rəngü həna yaxsana!
Mömin olub, bir üzük barmağın taxsana!
Ta ki, desin xasü am: ay barakallah səne!

Yox xəbərin, binəva, hiç özündən sənin,
Lap malaqanlıq yağır girdə gözündən sənin,
Doğrusu, mən ürkmüşəm bəzi sözündən sənin…
Vermərəm artıq salam, ay barakallah səne!

Heyf qapanmış sənin dideyi-həqbinlərin,
Mənzilinə yığmısan partretin cinlərin,
Gözlərinə çapmayır yoxsa bu bidinləri -
Surəti hər sübhü şam, ay barakallah səne!

Əqlin azıb, ay yazıq, boşlamısan karını,
Cümlə dəyişdirmisən kürkünü, paltarını,
Çəkmə, qaloş geymisən, pozmusan ətvarını,
“Filükə filül-həram”, ay barakallah səne!
Ağzına olsun qadam, ay barakallah səne!
0

Share this post


Link to post
Share on other sites
Bəxtəvər


Oğlumuz, ay Xansənəm, bir yeke pelvan imiş!
Bəxtəvər olsun başın, bəxtimiz oğlan imiş!

Durmuş idim küçədə, bir də nə gördüm, həman
Ağrısını aldığım Feyzi gəlir lap piyan,
Çatcaq urub bir qoca saili, qusdurdu qan,
Gözlərinə döndüyüm sanki bir aslan imiş,
Bəxtəvər olsun başın, bəxtimiz oğlan imiş!

Sən öləsən, qoy hələ olsun əməlli cəvan,
On beşə çatsın yaşı, cürətin etsin əyan,
Bir qoçu olsun bu kim, aləmə salsın fəğan,
Hər kəs ona söyləsin: Rüstəmi-dastan imiş!
Bəxtəvər olsun başın, bəxtimiz oğlan imiş!

Yaxşı olub mən bunun bəxtini çöndərmədim,
Bir para pis işlərə fikrini döndərmədim,
Qonşumuzun oğlu tək məktəbə göndərmədim,
Doğrusu, məktəb demək guşeyi-zindan imiş!
Bəxtəvər olsun başın, bəxtimiz oğlan imiş!

Məktəbə getsəydi bu, boylə qalırdı məgər?
Dərs ilə olmazdımı bir ala-gic dəngəsər?
Axşamacan mırt-mırt, heyvərəlik, əlhəzər!
Məktəbə məxsus olan hərzəvu-hədyan imiş!
Bəxtəvər olsun başın, bəxtimiz oğlan imiş!

Həm də olurdu uşaq dərs ilə bədetiqad,
Məzhəbə rəxnə vurub, dinə salırdı fəsad,
Dininə, ayininə etməz idi etiqad,
Oğlumuzun, şükr kim, zatı müsəlman imiş!
Bəxtəvər olsun başın, bəxtimiz oğlan imiş!

Nəslimiz insan imiş!
Elmü ədəb qan imiş!
Baisi-xizlan imiş!
Doğrudan, ay Xansənəm,
Can sənə qurban, Sənəm,
Nəslimiz insan imiş!..
0

Share this post


Link to post
Share on other sites
Ax!...


Ax!.. necə kef çəkməli əyyam idi,
Onda ki, övladi-vətən xam idi!

Öz həqi-məşruni bilməzdi el,
Çöhreyi-hürriyətə gülməzdi el,
Gözlərini bir kərə silməzdi el,
Qəztəyə, jurnalə əyilməzdi el,
Daim eşitdikləri övham idi,
Ax!.. necə kef çəkməli əyyam idi!

Ölkədə bunca yox idi eybcu,
Neyləridiksə görünürdü niku,
Xəlqdə didarımızə arizu,
Bizdə var idi nə gözəl abiru,
Hörmətimiz vacibi-islam idi,
Ax!.. necə kef çəkməli əyyam idi!

Millətə çatdıqca qəm, əyyaş idik,
Hakimə yar, amirə qardaş idik,
Qibleyi-taətgəhi-ovbaş idik,
Harda aş olsaydı, ora baş idik,
Hər gecə, hər gün bizə bayram idi,
Ax!.. necə kef çəkməli əyyam idi!

Gərçi riya idi bütün karımız,
Kar ilə bərək idi kirdarımız,
Leyk həman var idi miqdarımız,
Höccət idi hər kəsə gövtarımız,
Xəlqin işi bizlərə ikram idi,
Ax!.. necə kef çəkməli əyyam idi!

Eybimizi çulğalamışdı əba,
Hər nə gəlirdi boşalırdı qaba,
Kim nə qanırdı, - nədi zöhdü riya?
Naxoşa xaki-dərimizdən şəfa,
Söməəmiz kəbeyi-ehram idi,
Ax!.. necə kef çəkməli əyyam idi!

Bizlər idik xəlqin inandıqları,
Piri-hidayət deyə qandıqları,
Nur görürlərdi qarandıqları,
Bizdə idi cümlə qazandıqları,
Kim bize pul vermese bednam idi,
Ax!.. necə kef çəkməli əyyam idi!

Indi adamlar deyəsən cindilər,
Cin nədi, şeytan kimi bidindilər,
Lap bizi ovsarladılar, mindilər,
Ay keçən əyyam, olasan indilər!..
Onda ki, övladi-vətən xam idi!
Ax!.. necə kef çəkməli əyyam idi!
0

Share this post


Link to post
Share on other sites
Viranə Şəmaxidə mənə gənc tapılmaz


Viranə Şəmaxidə mənə gənc tapılmaz,
Bir gənc bu viranədə birənc tapılmaz.

Pistani-sənəmtək iki limu ələ keçməz,
Bir ğəbğəbi-dilbər kimi parinc tapılmaz.

Rux tutmağa dərgahına bir şah bulunmaz,
Fərzini-xirəd seyrine şətrənc tapılmaz.

Bu bağdə bir növgüli-bixar görünməz,
Bu bəzmdə bir dilbəri-biğünc tapılmaz.

Bu xaneyi-şəşdərdə iki kəb atılmaz,
Bu təxteyi-heyrətdə şeşü pənc tapılmaz.

Tərsadə pəriruy gözəl çoxdu və lakın
Səntək gözəl, ey dilbəri-Gürgənc, tapılmaz.

Şirin söz ilə saldı o ahuni kəməndə,
Sabir kimi bir rindi-süxənsənc tapılmaz.
0

Share this post


Link to post
Share on other sites
Qoyma gələ, saqiya, zahidi meyxanəyə


Qoyma gələ, saqiya, zahidi meyxanəyə,
Dönməyə meyxanəmiz məscidi-viranəyə

Urma gireh zülfünə, eylə həzər, ey sənəm!
Oxşamasın şəkldə səbheyi-səddanəyə.

Hirz ilə, əfsun ilə olmaz ilaci-cünun,
Eşq sözündən səva söz demə divanəyə.

Badeyi-təlx içrə bu nəşəyi-şirin nədir?
Yoxsa qoyub dilbərim ləb ləbi-peymanəyə?

Şimdi ki, üzdün əlin zülfi-pərişandən,
Barı gəl izhar qıl dərdi-dilin şanəyə.

Şəmi də yaxmaqdadır atəşi-sevdayi-eşq,
Şöleyi-pərtövfüruz xasmı pərvanəyə?

Sabir o cennetrüxün kəndümi-xalin görüb,
Az qalıb Adəm kimi aldana bir danəyə.
0

Share this post


Link to post
Share on other sites
Məftuni-səri-zülfüne qüllab gərəkməz


Məftuni-səri-zülfüne qüllab gərəkməz,
Rəncuri-ləbi-ləlinə innab gərəkməz.

Məhrabə sücud ətmərəm, ey qibleyi-məqsud,
Qashın görənə səcdeyi-mehrab gərəkməz.

Aç zülfünü, divanələri bir yerə yığma,
Bu firqəyə cəmiyyəti-əsbab gərəkməz.

Yatma xəmi-zülfündə nigarın belə rahət,
Ashiqlərə, ey xəstə könül, xab gərəkməz.

Mən nəsheyi-ləli-ləbi-canan ilə məstəm,
Saqi, mənə minbəd meyi-nab gərəkməz.

Hicrində rəvadir ciyərim qanı tökülsün,
Çeshmindən axan qətreyi-xunab gərəkməz.

Sirab eləyib ləli-ləbin Sabiri, ey shux,
Təbdari-qəm-eshqinə qəndab gərəkməz.
0

Share this post


Link to post
Share on other sites
Kuyini xunabeyi-çeshmimlə nəmnak eylərəm


Kuyini xunabeyi-çeshmimlə nəmnak eylərəm,
Kipriyimlə asitanın gərdini pak eylərəm.

Ta ki, gördüm sağəri səhbadə əksi-surətin,
Ömrlərdir ki, cəhanda xidməti-tak eylərəm.

Eshqini asan bilirdim, çəkdi ish risvalığa,
Shimdi risvayi-cəhan oldum, nədən bak eylərəm?

Boynuma saldım o ziyba tələtin zülfi-kəcın,
Türfə caduyəm, füsuni-mari-Zöhhak eylərəm.

Vəslə ümmid olsa, hicrində bu cari ünsürü,
Əshki-çeshmim seylinin mövcündə xashak eylərəm.

Urma shanə zülfünə, narahat etmə könlümü,
Zülfünə dəydikcə shanə könlümü çak eylərəm.

Sabira, torpağa saldı sayə rəna dilbərim,
Gər mələk olsam da, labüd səcdeyi-xak eylərəm.
0

Share this post


Link to post
Share on other sites
Ol qəd1er cövr ət mənə ah etmək imkan olmasın!

Dərdi-eshqin qəsdi-can etdisə, mən həm shakirəm,
Istərəm cismimdə dərs olsun, dəxi can olmasın!

Qoyma əğyar eyləsin kuyində cövlan, ey pəri!
Əhrimənlər maliki-mülki-Süleyman olmasın!

Atəshin ruyində əfitək yatıb geysulərin,
Türfə cadudur ki, mar atəshdə suzan olmasın!

Derlər, ashiqküsh nigarım qətlimə amadədir,
Allah, allah, bir səbəb qıl kim, peshiman olmasın!

Mübtəlayi-dərdi-eshqəm, əl götür məndən, təbib!
Eylə bir tədbir kim, bu dərdə dərman olmasın!

Sabira, ümmidi-vəsl ilə qəmi-hicranə döz,
Hansı bir müshküldi kim, səbr ilə asan olmasın?!
0

Share this post


Link to post
Share on other sites
Hər səri-müydə min aşiqi-nalanın var


Hər səri-müydə min aşiqi-nalanın var,
Məgər, ey ş1ux ki, bir cismdə min canın var?

Leyliyə Qeys olur aşiq, sənə min-min Leyli,
Axtarırsan yenə bir aşiq, əcəb qanın var!

Xahişin tərki-dilü can idi, mən həm etdim,
Söylə, ey yar, görüm şimdi nə fərmanın var?

Eyd-əzhadə qoyun kəsmə, boyun qurbanı,
Aşiqi-zar kimi kəsməyə qurbanın var.

Suzi-binaleyi pərvanəni gör, ey bülbül,
Səhni-gülzarda ancaq əfğanın var.

Həm mərəz çarəsini eyləmək asandı, təbib,
Mərəzi-eşqə nə tədbir, nə dərmanın var?

Sabira, qərq edər axır səni bu səyli-bəla,
Olma qafil belə kim, dideyi-giryanın var.
0

Share this post


Link to post
Share on other sites
Gər istəsən ki, fitneyi-aləm oyanmasın


Gər istəsən ki, fitneyi-aləm oyanmasın,
Dövri-qəmərdə əqrəbi-zülfün dolanmasın,

Göstər çəməndə nərgisə hər sham gözlərin,
Ta sübh olunca xabi-ədəmdən oyanmasın.

Yox məndə tab vəslinə, göstərmə ruyini,
Pərvanə shəmi görsə, nə mümkündü yanmasın.

Kuyin rəqibə məskən olub, gəlmərəm dəxi,
Nə görməsin gözüm və nə könlüm bulanmasın.

Sirri-dəhanini demə naəhl zahidə,
Qoy bixəbər qalıb belə əsrari qanmasın.

Canım çıxar çıxanda xətin gülüzardə,
Eylə xətin tərash, qoy ömrüm uzanmasın.

Derlər, nəvidi-vəsl verib yar Sabirə,
Xam olmasın, bu mətləbə hərgiz inanmasın.
0

Share this post


Link to post
Share on other sites
Xümsi şərabi Seyyidə saqi verib dedi


Xümsi şərabi Seyyidə saqi verib dedi:
Sabir fəqirdir, yetər ancaq zəkat ona.
0

Share this post


Link to post
Share on other sites
Tərbiyə


Ümmətim rəhnüması tərbiyədir,
Millətin pişvası tərbiyədir.

Tərbiyətlə keçir ümuri-cəhan
Hər işin ibtidası tərbiyədir.

Valideynin, təbii, övlada
Nəzəri-etinası tərbiyədir.

Çünki övlad nəmeti-həqdir,
Şükri-həqqin ədası tərbiyədir.

Necə kim, bir ədibi-mumtazın,
Dərsi-hikmətədası tərbiyədir.

Cahılın də zavallı övlada
Şiveyi-narəvası tərbiyədir;

Öyrədir tiflə sui-əxlaqı,
Qaliba, müddəası tərbiyədir.

Tərbiyət elmsiz deyil məqbul
Ki, onun müqtəzası tərbiyədir.
0

Share this post


Link to post
Share on other sites
Təbabət


- Sərmayeyi-irfanı nasıl kəsb edər insan?
- Təhsili-ülum ilə olur rütbeyi-irfan!
- Elm isə olur hanki məkandan bizə vasil?
- Məktəbdə kitab ilə olur səylə hasil!
- Ənvai-kütüb buldu nə mərkəzdə təzayid?
- Ol mətbəədən aləmə bəxş etdi fəvayid!
- Kəşf oldu kimin sayeyi-səyində bu sənət?
- Göstərdi Hutenburq bu sənətdə məharət!
- Kafi olub icrası üçün sərvəti-barı?
- Məfluk olub icarəyə varınca bu şiarı!
- Yetdi necə bəs mövqei-ikmalə bu sənət?
- Etdi iki sərvətli zəvat ilə şərakət!
- Şirkətlə məgər boyləcə müşkül olur asan?
- Şirkətdədir icrayi-əməl, nəfi-firavan!
- Etsək nə olur biz də belə şirkətə iqdam?
- Sus, söylə bizə təfriqeyi, ta edək əncam!..
0

Share this post


Link to post
Share on other sites
Sabiri-şeyda ki, tərki-şəri Şirvan eylədi


Sabiri-şeyda ki, tərki-şəri Şirvan eylədi,
Bülbülə bənzərdi kim, meyli-gülüstan eylədi,
Min üç yüz birdə hicrətdən sora meymun ili,
Axırı-şəvvaldə əzmi-Xorasan eylədi…
0

Share this post


Link to post
Share on other sites
Səttərxana


Hali-məczubim görüb, qarə demə divanədir,
Nareyi-shüridəmi zənn etmə bir əfsanədir,
Shairəm, təbim dəniz, sheri-tərim dürdanədir,
Bəhcətim, əyshim, sürurim, vəcdim, əhrararənədir,
İncizabım cürəti-mərdaneyi-mərdanədir,
Afərinin himməti-valayi-Səttarxanədir.
Ta ki millət məcməin Tehranda viran etdilər,
Türklər Səttar xan ilə əhdü peyman etdilər,
Zülmü istibdadə qarshı nifrət elan etdilər,
Millətə milliyətə can nəqdi-qurban etdilər,
Ayeyi-Zibhi əzim itlaqi ol qurbanədir,
Afərinin himməti-valayi-Səttarxanədir.
Həq mədədkar oldu Azərbaycan etrakına,
Ali-Qacarın protest ətdilər Zöhnakina,
Ol shəhidanın səlam olsun rəvani-pakına
Kim tökülmüsh qanları Təbrizü Tehran xakına
Onların cənnət deyildir mənzili ayə nədir?
Afərinin himməti-valayi-Səttarxanədir.
İshtə Səttarxan, baxız,bir növ iqdimat edib,
Bir vəzirü shahı yox, dünyanı yeksər mat edib,
İrzi-islamı, vətən namusunu yüz qat edib,
Hörməti-heysiyyəti-milliyətin isbat edib,
İndi dünyanın təvəccöh nöqtəsi İranədir,
Afərinin himməti-valayi-Səttarxanədir.
İshtə Səttarxan,baxız,İranı ihya eylədi,
Türklük, iranlılıq, təklifin ifa eylədi,
Bir rəshadət, bir hünər göstərdi, dəva eylədi,
Dövlətin bir əynini dünyada risva eylədi,
Qaçmayıb pərvanətək oddan, demə pərvanədir,
Afərinin himməti-valayi-Səttarxanədir.
Afərin təbriziyan, etdiz əcəb əhdə vəfa!
Düstü düshmən əl çalıb eylər sizə səd mərhəba!
Çox yasha, dövlətli Səttarxan, əfəndim, çox yasha!
Cənnəti-əladə Peyğəmbər sizə eylər dua,
Çün bu xidmətlər bütün islamədir, insanədir,
himməti-valayi-Səttarxanədir.
0

Share this post


Link to post
Share on other sites
Sən piri-cəhandidəsən, ey Seyyidi-sərkar


Sən piri-cəhandidəsən, ey Seyyidi-sərkar,
Məndən çək əlin, eylə gilən pir ilə rəftar!
Olmaz sənə qismət dəxi bu dövləti-didar,
Bundan sora hicrimdə ciyərqan olacaqsan!

Aşıq mənə bir mən kimi ziyba gərək olsun,
Mail gülə bir bülbüli-şeyda gərək olsun.
Səndə bu işə səbrü şəkiba gərək olsun.
Amma, bilirəm, səbr evi viran olacaqsan!
0

Share this post


Link to post
Share on other sites
Söz


Ey söz, nola dersəm sənə xürşidi-səmavat,
Səndən alıyor nurü ziyayi həmə zərrat.

Bir nuri-həqiqətsən, edib həq səni nazil
Kim, bəxş edəsən gülşəni-nasütə füyüzat.

Gəh lövhdə məstur, qələmdən gəhi cari,
Gəh ərşdə misbah, gəhi fərşdə mişkat.

Sübhi-əzəlidən uzun etdikdə təcəlli,
Məhv oldu cəhanı bürüyən dudeyi-zülmat.

Olmuş bütün ərbabi-nəzər aşiqi-hüsnün,
Təniri-üsyan eyləyir ərbabi-kamalat.

Bir möhibəyi-lütfi xudasən ki, həqiqət,
Insanlar edir zatın ilə fəxrü mübahat.

Sərkəşləri həp taətə məcbur ediyorsan,
Təsiri-nüfüzünla ərir sanki cəmadat.

Ey bariqeyi-fikr, əya leməyi-vicdan!
Ey şəşəeyi-qəlb, əya nuri-xəyalat!

Növi-bəşərə tərbiyə bəxş olduğun üçün -
Gər dənsə səzadır sənə ümmul-ədəbiyyat.

Sənsən füsəhayi-ərəbı eylədin ilzam,
Izhar bəlağətlə, əya nuri-məqamat.

Vicdanü dili-Sabirə nəşr eylə füyuzin,
Ta kim, bitə könlündə rəyahini-kəmalat.
0

Share this post


Link to post
Share on other sites
Ruhum!..


Ruhum, ey şahbazi-ülviyyət,
Himmətimtək fəzadə pərvaz et!
Uç!Uç! Övci-səmadə pərvaz et!
Təngnayi-bədəndə var xiffət.

Şiyani-bədəndə etmə qərar,
Yanma sən də mənim kimi narə!
Bulamazsan məlalimə çarə!
Sıxılırsan, lətifsən, zinhar!

Boşla bu cismi, cism mən deyiləm;
Sana müşkül olursa hicranım -
Mən sənin, sən mənim dilü canım,
Mən sənin kəndinəm, bədən deyiləm!

Hara getsən səninlə mən də varam,
Şu bədəndə fəqət əsirsiz, zar,
Ölməyimlə sevinməsin eğyar, -
Aləm olduqca mən dəxi duraram!

Bir səfa bulmadıq bu aləmdə,
Başqa bir aləmə varıb gedəlim;
Bir ovuc xaki xakə tərk edəlim
Mədfəni-şumi-ali aləmdə!

Mən gedərsəm, var olsun amalım!
Yaşasın-şəhriayi-hürriyyət!
Yaşasın-şəhriayi-hürriyyət!
Mən gedərsəm, var olsun amalım!..
0

Share this post


Link to post
Share on other sites
İki sevgi ...              (Telebelik illerimde her gun eşitdiyim şeir..)

gözəl qız, sən saf susan,


iki qəlb arzususan.
mənsə səni sevirəm
susuzluğun od vurub köz kimi yandırdığı
dodaq su sevən kimi.
o isə səni sevir,
rahatca bardaş qurub,
-kabab üstən sərin su pis olmaz-deyən kimi.
gözəl qız, sən işıqsan,
yurduma yaraşıqsan.
mənsə səni sevirəm
iynənin ucu boyda
işığa həsrət qalan göz işıq sevən kimi.
o isə səni sevir,
bir şən mağarda, toyda,
işıqlardan yaranmış yaraşıq sevən kimi.
danış, ucalsın səsin,
qısılmasın nəfəsin.
mən ki səni sevirəm
bakıdan, daşkəsəndən
gələn bir səda kimi,
səs kimi,
qüdrət kimi.
o isə səni sevir,
gizli deyil ki, səndən,
bir otaq küncündəki qəmli sükunət kimi.
bu mən, bu o, bu da sən,
de görək nə deyirsən!
amma yaxşı fikir ver bu iki məhəbbətə.
daha heçnə demirəm.
nöqtə, nöqtə və nöqtə...


Əli Kərim..... :rroza:

0

Share this post


Link to post
Share on other sites
Sərhesab


Səs ucalaşdı1, qoymayın!
Millət oyaşdı1, qoymayın!
Rişteyi-dərsə, məktəbə…
Cümlə dolaşdı1, qoymayın!
Iş yavalaşdı1, qoymayın!

El uyuşub azanlara,
Gündə qəzet yazanlara,
Od vurulub qazanlara,
Qaynadı, daşdı1, qoymayın!
Həddindən aşdı1, qoymayın!

Tərk eləyin cavanları, -
Zərrəcə yoxdu qanları,
Sözləri doğru isə də,
Başları saşdı, qoymayın!
Çöhrə təraşdı, qoymayın!

Sehri, füsunu xoşlayın,
Şairi, şeri boşlayın,
Məktəb ilə bu firqənin
Bağrı badaşdı, qoymayın!
Nikbəti var, səsin kəsin!
Qarğa, dolaşdı, qoymayın!
Çox pis ulaşdı, qoymayın!

Kafir olub, vurun, vurun!
Rişteyi-ülfətin qırın!
Yazdığı şərini cırın!
Dinə sataşdı, qoymayın!
Küfrə bulaşdı, qoymayın!

Əqli, şüuri, fəhmi yox,
Irzu həyadə səhmi yox,
Məzhəbi, dini, rəhmi yox,
Işləri yaşdı, qoymayın!
Lap danabaşdı, qoymayın!
Qırıldı qaşdı, qoymayın!
Gözdən uzaşdı, qoymayın!
0

Share this post


Link to post
Share on other sites
Səradən bir dəli şeytan deyər: insanlar, insanlar!


Səradən bir dəli şeytan deyər: insanlar, insanlar!
Nədir dünyanı dutmuş elmlər, irfanlar, insanlar!

Qanan kim, qandıran kim nəşri-irfan eyləyən kimdir?
Sizi irşad edir görmürsünüz fəttanlar, insanlar!?

Ədəbdən, elmdən gər feyziyab olsa əvamünnas,
Düşər şənü şərəfdən mollalar, işanlar, insanlar!?

Ayılmış rəncbərlər, almaq istər həqqi-məşruin,
Nə yerdə qalmısız bəylər, ağlar, xanlar, insanlar!?

Mühərrirlər, müfəttinlər usanmazlar, utanmazlar,
Yazarlar hərzələr, əfsanələr, hədyanlar, insanlar!

Şərarətdən çəkib əl, xeyrə mail olmayın bir dəm,
Kəsin başlar, alın canlar, tökün min qanlar, insanlar!

Bəşərsiz, siz qan tökmək təbiidir, cibillidir,
Bu fitrətdən uzaqdır, şübhəsiz, şeytanlar, insanlar!

Deyilmi heyf dillərdən qubari-cəhl məhv olsun?
Neçin hər gündə qandan qopmasın tufanlar, insanlar?

Dəmadəm nəfsi-əmmarə deməkdə “uqtulul-ixvan”,
Neçin salım qala başlar, bədənlər, canlar, insanlar?

Cəhalət pərdəsin çak etməyin, onda görərsiz kim,
Səradır cismlər, həm nəfslər, şeytanlar, insanlar!..
0

Share this post


Link to post
Share on other sites
Rədd ol qapıdan, ağlama zar-zar, dilənçi!


Rədd ol qapıdan, ağlama zar-zar, dilənçi!
Vaqqıldama bayquş kimi, idbar dilənçi!

Bu məclisimiz məclisi-ehsandır əgərçi,
Düzdüklərimiz neməti-əlvandır əgərçi,
Ehsan füqəra kəsləri sayandır əgərçi,
Bir adəti-irsiyyəti dəxi var, dilənçi!
Rədd ol qapıdan, ağlama zar-zar, dilənçi!

Dövlətliləriz, məqsədimiz eysu səfadır,
Mehmanlarımız büsbütün ərbabi-qinadır,
Kökdür, yekədir, boynu yoğundur, nücəbadır,
Bəydir, ağadır, ağzı duali üləmadır,
Bişmişlərimiz min cürə ləzzətli qidadır,
Dikmə gözünü mətbəxə, biar dilənçi!
Rədd ol qapıdan, ağlama zar-zar, dilənçi!

Dəxli bizə nə boşda qalıb dəsti-sualın?!
Yainki acından mələşir əhlin, əyalın?!
Bax, bax, necə çirkindir o mənhus cəmalın!
Hax-tuf üzünə, surəti murdar, dilənçi!
Rədd ol qapıdan, ağlama zar-zar, dilənçi!

Dövlətli neçin sərf edib öz bəzlü səxasın,
Əyanı qoyub, doydura şəhrin füqərasın?
Töksün görüm allah üzünün şərmü həyasın!
Əl çək yaxamızdan, itil, idbar dilənçi!
Rədd ol qapıdan, ağlama zar-zar, dilənçi!

Bir dəfə fəqir olduğunu anla da, zinhar,
Dövlətlilərin bişmişinə olma həvəskar,
Yoxsa yeməyə bir zadın, öl, canını qurtar!
Etmə bu qədər bizlərə azar, dilənçi!
Rədd ol qapıdan, ağlama zar-zar, dilənçi!

Fəqr əhli qənilərlə mülaqat edə bilməz,
Dövlətliyə insanlığın isbat edə bilməz,
Dövlətli fəqir ilə müsavat edə bilməz,
Nöqsan gətirər şəninə bu kar, dilənçi!
Rədd ol qapıdan, ağlama zar-zar, dilənçi!
0

Share this post


Link to post
Share on other sites
Oxutmuram, əl çəkin!


Oğul mənimdir əgər, oxutmuram, əl çəkin!
Eyləməyin dəngəsər, oxutmuram, əl çəkin!

Gərçi bu bədbəxt özü elmə həvəskardır,
Kəsbi-kamal etməyə səyi dəxi vardır,
Məncə bu işlər bütün şiveyi-küffardır,
Dinə zərərdir, zərər, oxutmuram, əl çəkin!
Eyləməyin dəngəsər, oxutmuram, əl çəkin!

Bəs ki, uşaqdır hələ, yaxşı-yaman sanmayır,
Elmin əbəs olduğun anlamayır, qanmayır,
Sair uşaq kimi hər sözə aldanmayır,
Eyləyir ömrün hədər, oxutmuram əl çəkin!
Eyləməyin dəngəsər, oxutmuram, əl çəkin!

Eyləmərəm rəhm onun gözdən axan yaşına,
Baxsın özündən böyük öz qoçu qardaşına,
Ölsə də verməm rıza şapqa qoya başına,
Kafir ola bir nəfər, oxutmuram əl çəkin!
Eyləməyin dəngəsər, oxutmuram, əl çəkin!

Uşaq mənimdir, baba, dəxli nədir sizlərə?
Kim sizi qəyyum edib hökm edəsiz bizlərə?
Yatmaram əsla belə dinə dəyər sözlərə!
Bir kərə qan, müxtəsər, oxutmuram el cekin!
Eyləməyin dəngəsər, oxutmuram, əl çəkin!

Qoysanız öz oğlumu mən salım öz halimə,
Sənətimi öyrədib, uydurum əhvalimə,
Dün bu oxutmaq sözün ərz elədim alimə,
Söylədi : ”haza kəfər…”, oxutmuram əl çəkin!
Eyləməyin dəngəsər, oxutmuram, əl çəkin!

Bəsdi, cəhənnəm olun, bunca ki, aldatmısız,
Indi beş ildir tamam dinimə əl qatmısız,
Sevgili övladımı kafirə oxşatmısız,
Duydum işin sərbəsər, oxutmuram əl çəkin!
Eyləməyin dəngəsər, oxutmuram, əl çəkin!

Satmaram öz əqlimi siz kimi laməzhəbə,
Razıyam oğlum gedə qəbrə, - nə ki məktəbə!
Məktəb adın çəkməyin, - mələbədir, mələbə!..
Əlhəzər, ondan həzər, oxutmuram əl çəkin!
Eyləməyin dəngəsər, oxutmuram, əl çəkin!

Bəsdir o bildikləri, kaş onu da bilməsə!
Canıma olsun fəda bir də üzü gülməsə!
Ta ki, o zehnindəki fikrləri silməsə,
Sanma ola bəxtəvər, oxutmuram, əl çəkin!
Eyləməyin dəngəsər, oxutmuram, əl çəkin!

Fikrimi verməm əbəs siz kimi nadanlara,
Sövq edəsiz oğlumu bir para hədyanlara,
Çünki xəyanətçisiz cümlə müsəlmanlara,
Mənzilınizdir səqər, oxutmuram, əl çəkin!
Eyləməyin dəngəsər, oxutmuram, əl çəkin!
Dinə zərərdir, zərər, oxutmuram, əl çəkin!
0

Share this post


Link to post
Share on other sites
Məmdəli deyir ki


Rusiyyə diplomasyasına bağladım ümid,
Zənn eylədim ki, dərdimə bundan dəva olur;
Umudum ki, şah edər məni Iranıma yenə,
Gec-tez nasıl olursa da kamim rəva olur;
Xassə nəzərdə vardı Potsdam görüşməsi,
Bundan əmin idim ki, mənə etina olur;
Lakin mənim bu fikrlərim xam imiş bütün…
Söz yox, müxəbbətin işi boş xülya olur,
Rusiyyə sanki şahlığıma olmadı riza,
Almanya diplomasyası şayəd riza olur,
Tərk eylədim bu xatirə Rusiyyə mülkünü,
Artıq Frankfurtda işim cabəca olur…
0

Share this post


Link to post
Share on other sites
Mühavirə


- Qafqaz əhli üç il ərzində nə əmal eylədi?
- Məktəbə hər yərdə onlar hümmət ibzal eylədi!
- Mərhəba1! Səd Mərhəba!..
- Bəs bu az müddətdə məktəblər qapandı ya nədən?
- Həp çocuqlar dövreyi-təhsili ikmal eylədi!..
- Mərhəba! Səd Mərhəba!..
0

Share this post


Link to post
Share on other sites
Kəndli deyir ki:


Bakıda nafiz ikən əllıdən artıq üləma, -
Rəməzan eydini tək bircə gün elam etdi;
Yenə az-çox bərəkət varsa bizim qəryədədir,
Iki alım hərəsi bir günü bayram etdi.
0

Share this post


Link to post
Share on other sites
Kürd çaldıqca boru cingənə oynar, derlər


Kürd çaldıqca boru cingənə oynar, derlər, -
Bir məsəldir ki, dəmiş Türkiyə izanlıları.
Bir tühaf çalğı ilə oynadıyor avropalı
Şimdi yunanlı ilə bir sürü osmanlıları.
0

Share this post


Link to post
Share on other sites
Hatifdən gəlen bir nida deyir ki


Hatifdən gəlen bir nida deyir ki:
Görəsən Məmdəlinin yapdığı əfalı nədir?
Bu səyahet1dən onun qayeyei-amalı nədir?
Zilli-Sultan ilə, aya, nə üçundur bu görüş?
Nailbüssəltənəyə ya deyək halı nədir?

Vyana teleqraflari deyir ki:
Qardaş oğlu, əmidir Məmdəli, Zilli-Sultan,
Sənə nə ta biləsən bunların əqvalı nədir?
Şübhələnmə, yox onun gizlicə bir başqa işi,
O gedir ta görə Avropanın əhvalı nədir.

“Naye-Fraye-Press” qazetəsi deyir ki:
Bizə pak doğru xəbərlər yetişir Irandan,
Yazıyorlar ki, işin surəti, əşkalı nədir?
Istəyir Məmdəli hürriyyətə bir zərbə vura,
Yoxsa Avropada bica onun əşğalı nədir?

Berlin mətbuat1i ciddən inandırır ki:
Bizcə, Rusiyyə bilir Məmdəlinin məqsədini
Ki, bu fikrindən onun halı nə, iqbalı nədir?
Yenə Iranə onu şah edəcəklər deyəsən,
Gər bu şah olsa yazıq millətin əhvalı nədir?

Rusiya mətbuatı deyir ki:
O özü gəzməyə çoxdan bəri müştaq idi,
Ona lazım deyil Iran nədir, əmsalı nədir!
O, siyasi işə hərgiz də qarışmaz, çünki
Özü çox yaxşı bilir ki, bu işin dalı nədir…
Məclis ol vəqt ona bir çet də məvacib verməz
O zaman Məmdəlinin söyləyəcək qalı nədir?
Nailbüssəltənə ilə bu səfərdə ancaq
Görüşüb söyləşəcək: keyfi nədir, halı nədir!
Gələcək məsədətiçin danışıb Itanın -
Ona yol göstərəcək surəti-ikmalı nədir!

Məşhur professor Vamberi deyir ki:
Oylə aşiqləri var Məmdəlinin Iranda -
Canını fədyə verər, mülki nədir, malı nədir!
Nailbüsseltənəyə - əksinə tənzimatın -
Məmdəli hər nə desə yap, onun ehmalı nədir?

Biz də deyiriz ki:
Görəsən boylə ağrıdan yatan iranlıların
Üstə saldıqları yorğanların əsqalı nədir?
Daşmıdır, kütləmidir, ahənu fuladmıdır?
Yox, ölüm yorğanıdır, bunlara əmsalı nədir!

Hatif deyir ki:
Bəs Şəmaxidə məktəbi-nisvan
Açacaqdır, buna güman çox idi…

Mudir əfəndi deyir ki:
Bəli, onda muəllimə qızımın
Bakudə çünki məktəbi yox idi!
0

Share this post


Link to post
Share on other sites
Hanki alçaq bir elin qeyd etdiyi xətdir o ki


Hanki alçaq bir elin qeyd etdiyi xətdir o ki,
Büsbütün təqdirə şayan xətlərin əlasıdır?
Mən bunu hər əhli-vicdandan sual etdim, dedi:
Xəlinə Əbdulhəmidin çəkdiyi imzasıdır.
0

Share this post


Link to post
Share on other sites
Görüncə şəxs bir ərbabı-sərvətin üzünü


Görüncə şəxs bir ərbabı-sərvətin üzünü -
Görür müçəssəm olan bir ləamətin üzünü!

Gözüm ağasın əgər yüzdə, mində, milyonda -
Görürsə ölkədə bir əhli-hümmətin üzünü!

Qəmim ki, var mənim ancaq budur: qiyamətdə
Ki, bir də görməliyəm işbu millətin üzünü!
0

Share this post


Link to post
Share on other sites
Dun yatıb Mir Haşimi röyadə gördüm


Dun yatıb Mir Haşimi röyadə gördüm, söylədim:
Seyyidim, hicrində ərzi-şurişi-həşr eylərəm.
Ən boğuntu bir “Səda” ilə dedi: görməzmisən-
Hiylələr icad edib, bir qəztəcik nəş eylərəm.
0

Share this post


Link to post
Share on other sites
Dindirir əsr bizi, - dinməyiriz


Dindirir əsr bizi, - dinməyiriz,
Açılan toplara diksinməyiriz;
Əcnəbi səyrə balonlarla çıxır,
Biz hələ aftomobil minməyiriz;
Quş kimi göydə üçan yerdəkilər,
Bizi gömmüş yerə minbərdəkilər!
0

Share this post


Link to post
Share on other sites
“Salam, mən böyük və ən etibarlı “Olay” sığorta şirkətinin agentiyəm. Sizə çeşidli sığorta xidməti təklif edirik. Bizim şirkətdə evinizi, maşınınızı, daşınmaz əmlakınızı, sağlamlığınızı, işinizi, səfərinizi, mağazanızı, bir sözlə sahib olduğunuz hər bir şeyi sərfəli faizlərlə, güvənli sığorta etdirə bilərsiz”.
Artıq beşinci dəfədir ki, özümü xəyalən müştəri qarşısında təsəvvür edib məşq edirəm, amma ortada istədiyim nəticə yoxdu. Sabah birinci iş günüm olacaq. Bəlkə həyəcanlıyam?......

Azərbaycan nəsri üçün maraqlı hekayələr olan [url="http://kayzen.az/blog/az-proza/"]saytda[/url] xüsusilə [url="http://kayzen.az/blog/az-proza/3748/bir-sığorta-agentinin-arzuları.html"]Bir sığorta agentinin arzuları[/url] çox maraqlıdır.
0

Share this post


Link to post
Share on other sites
[b]B.Vahabzadə
Yaşdan Gileyliyəm[/b]

Mən on beş yaşımda – iyirmi yaşımda
Elə bilirdim ki, qırx qocalıqdır.
Əlliyə çatıram, ancaq başımda
Uşaqlıq havası hələ qalıbdır.

Elə bil dünəndir, çiynimdə çanta
Qorğa yeyə-yeyə dərsə getdiyim.
Elə bil dünəndir, o qamış atda
Nəzil qamçı vurub “at” səyirtdiyim.

Hiss edə bilmirəm yaşımı neylim,
Ürək o ürəkdir, həvəs o həvəs…
Gah arana düşür, gah dağa meylim,
Nədir könlümdəki bu duyğular bəs?

Elə bil dünənin uşağiyam mən,
Bu eşqə, həvəsə bəzən gülürəm.
Ancaq qınamıram özümü bəzən,
Axı, nə yatdım ki, nə yuxu görəm?

Gənclikdən əlimiz üzülən kimi
Dünyadan dörd əllə yapışırıq biz.
Yaşımız ötdükcə, ağaclar kimi
Dərinə işləyir rişələrimiz.

Odur bax… həyətdə qopub vəlvələ,
Uşaqlar oynaşır, dırmaşır dama.
Mən də onlar ilə tutub əl-ələ,
Qaçmaq istəyirəm uşaqlığıma.

Istərəm “gizlənpaç“ oynayım yenə,
Başıma götürüb çölü-şəməni.
Elə gizlənim ki, düşüb izimə
Heç tapa bilməsin qocalıq məni.

Ancaq yaş özünü göstərir hərdən,
Ürəkdə çox gizli döyüntülər var.
Küçədə, bayırda tövşüyəndə mən
Sanıram, yoxuşdu, daşdı günahkar.

Yolda balalardan dala qalanda,
Neyləsin bu yoxuş, bu daş bilmirəm.
Ancaq gözəlliyə heyran olanda,
Özümü oğlumla həmyaş bilirəm.
0

Share this post


Link to post
Share on other sites
Chox maraqli musahibedir. Men zovq aldim....

http://youtu.be/m5F-VjLXh-U
0

Share this post


Link to post
Share on other sites
[quote]эйилиб элиндэн опюрэм сэнин[/quote]
Йахшы дейирсэн, Рамиз Рёвшэн. Лап сэнэ hёрмэтим дэ вар. Амма hайыф ки бир аз йалан дейирсэн. Бир аз йалан олмасайды лан мэнин дэ хошуна гэлэрди
0

Share this post


Link to post
Share on other sites
[b][b]MƏN KİMƏM?[/b][/b]

Məkkə, Mədinə anam, mənsə körpə bir bala,
Anama sığınıram, başım çəkincə bəla.
Şəhadəti öyrədən məktəbimdir Kərbəla.
Baxma səsim qısıqdır, Haqqın son fəryadıyam!
Mən Allahın qılıncı, müsəlman övladıyam!
+ + +
Dünya yaxşı bilməkdə mənim ulu cəddimi,
Tanrıyla bağladığım peymanımı, əhdimi.
Min yolla qırsalar da qamətimi, qəddimi,
Yenidən doğulacaq Fatehlər əcdadıyam!
Mən Allahın son qılıncı, müsəlman övladıyam!
+ + +
İraqda axıdılan qanlar qanımdır mənim,
Beyrutda qurban gedən canlar canımdır mənim,
Təkbir qəlbə run verən həyəcanımdır mənim!
Tapdanan namusların ağ atlı muradıyam!
Mən Allahın qılıncı, müsəlman övladıyam!
+ + +
Fələstinli bir ana tutub ölüm orucu,
Yolumu gözləməkdə, göynər burnunun ucu.
Onunu namusu mənim, öcü boynumun borcu
Bir Türk oğlu Türkəm mən, məzlumun imdadıyam!
Mən Allahın qılıncı, müsəlman övladıyam!



Heyder Oguz
0

Share this post


Link to post
Share on other sites
[b] Düşdü qəzəli[/b]


[size=5]Eşqin nə demək olduğunu can başa düşdü,[/size]
[size=5]Ağlım gedib əldən ürəyim atəşə düşdü.[/size]
[size=5] [/size]
[size=5]Bilməm, nə günah eyləmişəm mən bu cahanda?[/size]
[size=5]Puç oldu həyat, sanki ömür qarqışa düşdü.[/size]
[size=5] [/size]
[size=5]Sevmək yaşı adətdi ki, ömrün yazı olmuş,[/size]
[size=5]Mən yellərə verdim yazı, sevmək qışa düşdü.[/size]
[size=5] [/size]
[size=5]üç kəlməli bir fikri demək illəri aldı[/size]
[size=5]Məcbur dedim ətrafa yaman qarqaşa düşdü.[/size]
[size=5] [/size]
[size=5]Hər kəs mənə – “yaş keçdi”- deyib eylədi rişxənd[/size]
[size=5]Bir bəxtə baxın, sevgi də bivaxt yaşa düşdü.[/size]
[size=5] [/size]
[size=5]Eşq badəsi qaldırdı əlim, içdiyim anda[/size]
[size=5]Badəm sürüşüb titrəyən əldən daşa düşdü.[/size]
[size=5] [/size]
[size=5]Heydər, ayıq insanlar əzabdan qaça bilməz.[/size]
[size=5]Haq bölgüsüdür, dadlı ömür əyyaşa düşdü.[/size]

[b]Heyder Oguz[/b]
0

Share this post


Link to post
Share on other sites
[b] [i]Vətənim[/i][/b]


[i][size=5](qoşma)[/size][/i]
[i][size=5]Bu dünyada yaman dərdə düşmüşük,
Fələk gülmür üzümüzə, Vətənim!
Qara günlü bəxtimizlə oynayır,
Qəlbimizi üzə-üzə, Vətənim!
***
Yurdumda, gör, kimlər meydan sulayır?
Qapımızda sarı qurdlar ulayır,
İtlərimiz qurda quyruq bulayır,
Hürür bizim üstümüzə, Vətənim!
***
Dünya acdır, sən yağlıca bir kökə,
Yeyə-yeyə, salıb səni bu kökə.
Gen ağzından yerə düşüb bir tikə,
Hər kəs şərik tikəmizə, Vətənim!
***
Yatırtmaqçün yumşaq edib balıncı,
Nağıl deyir başbilənim nağılçı.
Müzeylərdə Xətainin qılıncı
Yatır hələ üzü bizə, Vətənim!
***
Heydər Oğuz yanır, yaman odlanır!
Qara bağrı, qəlbi, aman, odlanır!
Kibrik düşüb sanki saman odlanır!
Boğuluruq tüstümüzə, Vətənim![/size][/i]

[i][size=5]Heyder Oguz[/size][/i]
0

Share this post


Link to post
Share on other sites
[b] AĞRI DAĞ[/b]

[i][size=5]Ağrı dağım, hardan aldın bu adı?
Ağrıdan kim, kim ağrıya yanandır?
Nəydi sənə ad qoyanın muradı,
Hansı dərdli bu adını qoyandır?
***
Ürək yaxan ağrın yaman ağırmış,
Şimşək duymuş bu acını, bağırmış.
Yaş tökməkdən göyÜn gözÜ ağarmış,
Kim desə ki, bulud ağdı, yalandır.
***
Ağlamasın, neyləsin ki, bu diyar?
Sinəsində sənin boyda yara var.
Bu yaranın pambığıdır bəyaz qar,
Sarğısı da ÜstÜndəki dumandır.
***
De, qardaşım, niyə belə getmisən,
Yurdumun tam ortasında bitmisən?
Canı təndən, təni candan etmisən,
O yanın da, bu yanın da Vətəndir!
***
Ayırmısan qardaşından qardaşı,
Bulaq ağlar, sel aparar dağ, daşı.
Araz çayı, tökmə bunca göz yaşı,
Yoxsa, Xəzər boğulacaq, amandır!
***
Bir yanında Karakösə, Iğdır, Van,
Digər yanın Vedi, Maku, İrəvan.
Ətəyindən tutub çəkər Naxçıvan,
O da sənin öz körpəcik balandır.
***
GÜneylərdə Təbriz kimi bir aslan
Qan axıdır köksÜndəki yaradan.
Bəxtimizi qara yazmış Yaradan,
Qismətimiz ya ölÜmdÜr, ya qandır!
***
İxtitarsan, fələk bilməz yaşını.
Nuh gəmisi öpmÜş hansı daşını?
Qara gÜnlər ağartmışdır başını,
Bəyaz qarın o gÜnlərdən qalandır.
***
Yurdumuzun öz dağısan, Ağrıdağ!
Yurdumuza göz dağısan, Ağrıdağ!
Gercəkdən də bir ağrısan, Ağrıdağ!
Sənin ağrın hər ağrıdan yamandır![/size][/i]

[i][size=5]Heyder Oguz[/size][/i]
0

Share this post


Link to post
Share on other sites

  • Recently Browsing   0 members, 0 guests

    No registered users viewing this page.

  • Who's Chatting

    There are no users currently in the chat room